دانلود رایگان فیلم و سریال ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
‫[بیگ‌باگ]
‫ژان کلود، پسر خوب. ‫دیگه داریم میریم خونه.
‫ماده‌اس، جناب یونیکس؟
‫بله، ماده‌اس.
‫مشکل همینجاس. ‫هی دلت می‌خواد نگاهشون کنی.
‫- خنده‌دار نیست. ‫- آره، قطعش کن لئو.
‫چرا؟ خیلی یاد قدیما نمیندازتت؟
‫خب برگرد عصر حجر.
‫اینو ببین. کف‌بُر میشی.
‫مثلا اومدیم مهمونی. حرف دهنت ‫رو بفهم، اینو هم قطع کن.
‫کار این جور فیلما، تحقیر کردن آدماس.
‫دلم براشون می‌سوزه.
‫نه، اینا که بازیگرای واقعی نیستن.
‫نه. شرکت‌کنندن.
‫کسی مجبورشون نمی‌کنه.
‫خیالم راحت شد.
‫- خداروشکر جاشون نیستم. ‫- پخش زنده‌اس. جلوه‌های ویژه‌ای در کار نیست.
‫به خاطر خطری که می‌کنن پول می‌گیرن.
‫باید به خاطر تمسخرا پول بگیرن.
‫- جیرجیرک سوخاری می‌خوری؟ ‫- حتماً.
‫- جیرجیرک؟ ‫- آره.
‫- خوشمزس؟ ‫- همم.
‫- خوشمزس. ‫- آره.
‫تا حالا به بازیگر شدن فکر کردی؟
‫فیزیک و هیبتش رو داری. ‫مثل جذاب بودنت.
‫ممنون.
‫من خیلی خجالتیم.
‫[صداقت: ۳ درصد] ‫[میل جنسی: ۸۵ درصد]
‫بدم نمیاد، ولی نه تو این جور برنامه‌ها.
‫- آهان. ‫- نه، ممنون.
‫نه، مزخرفن. این برنامه‌ها رو فقط ‫ واسه یونیکس درست می‌کنن.
‫خودم این رو بهت گفتم.
‫خب... آخرین کارت رو نشونم میدی؟
‫آره.
‫قرار شد تو خونه بمونی.
‫جیکت هم در نمیاد.
‫این روزا خیلی کم پیش میاد ‫یه قفس کتاب پر از کتابای قدیمی باشه.
‫آره.
‫مال مادربزرگم بود.
‫بیا.
‫این دفتر احساساتمه.
‫هیچکس اجازه نداره بخونتش.
‫ولی می‌ذارم یه نگاهی بهش بندازی.
‫- می‌بینی؟ ‫- آره.
‫- چه فوق‌العاده. ‫- گوش کن.
‫«ما موجودات زنده
‫خود باید باور کنیم تا دیگران ‫را به باور واداریم.»
‫قشنگه، نه؟ سارا برنارد گفته.
‫به قشنگی احساسات تو نیست. ‫می‌دونی چرا؟
‫چون واقعین.
‫[نعوظ: ۱۰۰ درصد]
‫ببین.
‫- با یه خودنویس واقعی نوشتی؟ ‫- آره.
‫- با جوهر؟ ‫- آره، با جوهر.
‫نکته مهمش، مهارت
‫و ثباته.
‫به دیسیپلین نیاز داره.
‫کسی دیگه نمی‌تونه بنویسه.
‫امم... جادوییه، آلیس.
‫راستی... من نمایشگاهای ‫هنری زیادی دارم.
‫[نمایشگاه‌های هنر] ‫[تظاهر: ۸۷ درصد] ‫[خودنمایی: ۹۲ درصد]
‫- جدی؟ ‫ - آره.
‫دوست داری بذاریمش تو کریستال فوزیون؟
‫کریستال فوزیون؟
‫عاشقشم. نمایشگاه موردعلاقمه.
‫انگار دارم خواب می‌بینم!
‫«چه دستاوردی تو این دنیا بهتر ‫از قدردانی از استعداد یه نفره؟»
‫از این که دیدمت...
‫خیلی خوشحال شدم.
‫اصلاً اونطوری نیستی که فکر می‌کردم.
‫نستور؟ نستور؟
‫برامون...
‫عطر چمن مون لاون پلنیتودی پخش کن.
‫بله، آلیس.
‫همم.
‫«بوی خوش درختان و گل‌ها،
‫و آتش و سنگ به چه کارم میاد،
‫وقتی که بدون خانه
‫و عشق باشم؟»
‫- چه قشنگ. ‫- همم.
‫ماییم.
‫ماییم!
‫نستور، در رو باز کن.
‫شرمنده، شوهر سابقمه.
‫- سر زده اومده. ‫- پیغام برات نیومده؟
‫- علیک سلام. ‫- ببخشید، اشتباه از من بود.
‫امشب میریم، واسه همین گفتم ‫قند عسل رو یکم زودتر بیارم.
‫چهارده ساعت خودش یه روزه.
‫سلام، نینا. اگه مشق داری در خدمتم.
‫مونیک، من هفده سالمه. ‫خودم می‌تونم بنویسم.
‫نینا! نینا، بیا اینجا.
‫با مکس آشنا شو. ‫مکس، نینا.
‫وقتی تو هلند سیل اومده ‫بود، به فرزندی گرفتیمش.
‫بچم فقط شیش ماهش بود.
‫- خوشبختم. ‫- منم همینطور.
‫ویکتور، شوهر سابقم.
‫و...
‫منشیش.
‫من جنیفرم.
‫الان دیگه مدیرم، نه منشی ‫ولی خب که چی؟
‫البته.
‫خب، بالاخره...
‫...ترفیع گرفتی.
‫[شوخی: ۲۸ درصد]
‫- آره. ‫- همم.
‫[طعنه: ۳۳ درصد]
‫[اذیت: ۱۲ درصد]
‫[حسادت: ۴۳ درصد]
‫ویکتور، بفرمایین چایی، جیرجیرک ‫سوخاری و تخم‌مرغ آب‌پز.
‫خودم میارم مونیک، باشه؟ ‫ممنون مونیک.
‫صاحب‌خونه منم.
‫خب، چایی، جیرجیرک سوخاری ‫و تخم‌مرغ آب‌پز داریم.
‫معلومه از موقع طلاقمون ‫تاحالا خاموش روشنش نکردی،
‫واسه همین فکر می‌کنه ‫تازه رسیدم خونه.
‫آره ولی کدهای خاموش روشنش ‫رو با خودت بردی، یادت رفته؟
‫لااقل یکم تلاش کنین.
‫سعی کنین واسه یه بار هم ‫که شده، انسان باشین.
‫[انسان؟!]
‫شکاف در محدوده الکترونیکی
‫- نستور، پهپاد مراقبتی. ‫- فعال شد، آلیس.
‫توبیه بابا! چیزی نیست. ‫سگ همسایس.
‫ایــی!
‫بفرما.
‫طبق معمول ما تا یه ‫۲۴ ساعت، نمی‌بینمش.
«نمی‌بینیمش؟»
نمی‌بینیش
‫چون تا اون موقع، ما خیلی وقته ‫که رفتیم، مگه نه عزیزدلم؟
‫- دورِ دور میشیم. ‫- در رو باز کن نستور.
‫- اه، میکروبای آب دهنش می‌ریزن رو زمین! ‫- توبی ۶!
‫از اونجا بیا بیرون. بیا بیرون!
‫وای نه! تو گلخونه نه! ‫تو گلخونه نه!
‫این توبی ۶ه یا توبی ۷؟
‫دیگه تعدادشون از دستم در رفته.
‫دوتاشون که رفتن زیر ماشین، یکیشون غرق شد، ‫ یکی دیگشون ماشین چمن‌زنی رو خورد.
‫همشون...
‫هر دفعه یه نژاد می‌گیرین؟
‫اوه، بدتر.
‫خیلی بدتر.
‫نستور!
‫توبی رو نشون بده.
‫توبی ۱ رو کلون کردن.
‫اینطوری اگه تصادف کنه یا ‫پیر بشه، با یه کلون جایگزین میشه.
‫- حیف شد این روش رو بچه‌ها کار نمی‌کنه. ‫- چه بامزه.
‫خوشبختانه این کار قانونیه.
‫خب، تو فرانسه ما گیگا-پشتاواکسیم.
‫- خوش به حالتون. ‫- توبی.
‫توبی، بیا اینجا. پسر خوشگلم!
‫- تام، توبیه. ‫- دارم میام، نینا.
‫نه بابا! بچه ربات اولت رو نگه داشتی؟
‫پستونک برقیت رو هم؟
‫بهت کمک می‌کنم اتاقت رو تمیز کنی.
‫- توبی، بس کن! ‫- بهت کمک می‌کنم اتاقت رو تمیز کنی.
‫بهت کمک می‌کنم... اتــاقــ...
‫ت-ت-تمیز کنی.
‫اه، بالا آورد!
‫استفراغ داره همه‌جا پخش میشه.
‫چی؟ چش شده؟
‫کلاً تعطیل شده.
‫چش شده؟ داره چه کار می‌کنه؟ ‫گمشو، پیشته!
‫وای! وای! من آلرژی دارم! ‫آلرژی دارم!
‫ایول. آفرین مکس. ‫اکس‌‍‍پی۵ فانتوم.
‫دوربین ۲۴ کی، با قیمت ۸۰۰ بیدتول آلتیپلانو ‫و حالا هم که فاتحش خونده شد.
‫- اکس‌پی۵؟ ‫- بله.
‫- خب. معذرت می‌خوام. ‫- نه نگران نباش.
‫پول اشتراکش با منه.
‫وای! تمیزکننده هاوارد وی۲. ‫مگا-جمع‌کناواکس.
‫هدف در تیررس.
‫خیسوندن.
‫مکش.
‫ضدعفونی.
‫ممنون بابت توجهتون.
‫- همسایه... ‫- فرانسوا.
‫وظیفه من اینه که تموم چیزایی که تا حالا...
‫...فرانسوا...
‫قرض گرفته و برنگردونده ‫رو بگم.
‫یه کفگیر چوبی، سه یادآوری.
‫یه بطری مواد شوینده، چهار یادآوری.
‫بیخیال نستور! باز کن. ‫فرانسواس.
‫کسی توبی من رو ندیده؟
‫اینجا آنتن دارین؟
‫حالت چطوره فرانسوا؟
‫باید یه سر و سامونی به ‫حیاطت بدی. انگار چرنوبیله.
‫درست میگی.
‫کاکتوس سفارش داده بودم. ‫از اون واقعیا.
‫مونیک باهاش مربا درست کرد. ‫یه هفته مریض شدیم.
‫فرانسوای عزیز، بفرمایین چایی، ‫جیرجیرک سرخ شده و تخم‌مرغ آب‌پز.
‫- نه ممنون. ‫- ممنون.
‫وای چه سورپرایزی!
‫خب، نگاش کن.
‫یه کت شلوار درخور ‫لهجه مارسییت.
‫درست مثل بابات، ‫فقط باکلاسی اون رو نداری.
‫همیشه خودش رو رمو حساب می‌کرد.
‫- جنیفر رو ندیدی. ‫- سلام.
‫خب، جز خوبی چیزی ازت نشنیدم.
‫جوشای صورتت دیگه داره تموم میشه.
‫البته برمی‌گرده، بدتر از قبل.
‫ای بابا، اینجا هم که پیامام نمیره.
‫نمی‌تونم با لوییس حرف بزنم. ‫تو ترافیک سنگین گیر افتاده.
‫- ترافیک سنگین چی؟ ‫- چی؟
‫ترافیک سنگین دیگه. ‫تو اخبار پُره.
‫مثل یک ترافیک معمولی ‫آخر هفته‌ای شروع شد،
‫ولی به‌دنبال دستوری که از ‫طرف مدیریت یونیکس اومد،
‫ظاهراً ماشین‌های برقی باعث ‫ایجاد این ترافیک تاریخی شده‌ان.
‫پس میگین که ماشین پرندتون ‫کاری نکرده که این بخش رو دور بزنه؟
‫کاملاً برعکس! صد و هشتاد درجه چرخید،
‫و بعدش ما رو انداخت وسط این بلبشو!
‫دختر... دختر کوچیکم داشت می‌رفت ‫جشن تولد، ولی الان دیگه امکان نداره برسه!
‫آخه نمیشه که. نیم ساعت پیش ‫خلوت بود. چه خبر شده؟
‫عزیزم، امشب واسه ‫ایزولا پارادیزو پرواز داریم.
‫نمیشه که پروازمون رو از دست بدیم!
‫ایزولا پارادیزو؟ نگین که ‫تاحالا اسمش رو نشنیدین!
‫ایزولا پارادیزو.
‫استخرهایی با آب مقطر، ‫سواحل بدون آلرژی.
‫با آب و هوای قابل تنظیم،
‫نور خورشید ضد اشعه‌ فرابنفش،
‫و ماهیگیری مجازی.
‫- ایزولا پارادیزو. ‫- باکلاسه، نه؟
‫جزیزه رویایی شما.
‫یکی از دوستام رفته بود، ‫عفونت قارچی گرفت.
‫تعجبی هم نداره. ولی من خوشم نمیاد.
‫من دوست دارم واقعی باشه، ‫مثل راه‌آهن سراسری سیبری
‫یا قطار سریع‌السیر اورینت.
‫درحال حاضر هوش مصنوعی ‫می‌تونه جای مدیرها سر کار وایسه.
‫شما تو ایزولا پارادیزو برنامه ‫تفریحی اوقات بازنشستگی دارین.
‫برنامه بازنشستگی گرفتی؟ ‫چرا باید کسی این کارو بکنه؟
‫فرانسوا، من ازت سوالای ‫زیادی می‌پرسم؟
‫من و لویی قبول نکردیم. ‫دوست داریم فکر کنیم که هنوز فایده داریم.
‫اونجا ازدواج می‌کنیم. ‫عزیزدلم همه برنامه‌ها رو چیده.
‫چهارسال قابل تمدید، مگه نه عزیزدلم؟
‫مبارکه.
‫آفرین، عزیزدل.
‫برخلاف کارگرهای انسانی،
‫یونیکس نه غذا لازم داره، نه نوشیدنی.
‫سربازهای انسانی دربرابر ‫دمای زیاد، آسیب‌پذیرن.
‫یونیکس، آینده بشریت.
‫لئو، مگه نگفتم خاموشش کن؟
‫من روشنش نکردم. خودش روشن میشه.
‫فکر کنم یه خبراییه.
‫یونیکس؟
‫ببخشید.
‫منم ببخشید.
‫شنیدم یه سری یونیکس‌هایی هستن
‫که به ربات‌های خونگی وصل میشن.
‫- بیشتر مدلای جدید. ‫- اینجا خطری تهدیدمون نمی‌کنه.
‫این حرفا مال عهد بوقه.
‫جنیفر جون... میشه جنیفر صدات کنم؟
‫من عاشق چیزای قدیمیم، خب؟
‫این یونیکس‌ها چشونه؟
‫واسه این ساخته شدن که زندگی رو واسمون ‫ راحت‌تر کنن، نه این که از شرمون خلاص شن.
‫ولی حق با اوناس.
‫عمر آدما خیلی کوتاس.
‫اولش اوج می‌گیرن ولی بعدش سقوط می‌کنن.
‫بدن تو یه ماشینه. تعمیر لازمه.
‫خب دیگه، من میرم.
‫توبی؟ توبی کجایی؟
‫بریم؟
‫احتمالاً لویی به کامپیوتر مرکزیمون زنگ می‌زنه.
‫نستور، در رو باز کن.
‫عه، عینکم. توبی همونجا وایسا.
‫عینکم. یادم رفت کجا گذاشتم...
‫یابنده...
‫عینک فرانسوا.
‫ها ها.
‫این هم از این.
‫یابنده یه‌تا جوراب خیلی به کارم میاد.
‫چه خنده‌دار.
‫چیشد؟
‫نستور، در رو باز کن.
‫متاسفم، درخواست رد شد.
‫- دلیل؟ ‫- کد سی‌‌چهار.
‫در به طور خودکار قفل شده.
‫کد سی‌چهار؟ جانم؟
‫سطح ناامنی خارجی، از ۱۰، ‫۷.۱ تخمین زده شده.
‫سطح بالای هفت، کد سی‌چهار را
‫برای امنیت و سلامت شما فعال می‌کند.
‫- یعنی همین ده ثانیه پیش... ‫- در سطح ۶.۹.۹ بودیم.
‫- خدایا، حتما به خاطر ترافیکه. ‫- ببخشید.
‫دکر، پیچش رو باز کن.
‫بله، ویکتور.
‫جون بِکن دیگه، دکر.
‫هرچی تو بگی، ویکتور.
‫مونیک.
‫حالم بد شد!
‫رمزش رو عوض کردی؟
‫همم، نه، هنوز تاریخ عروسیمونه.
‫چندم بود؟
‫آهــان.
‫خب پس فکر کنم اون هم باید ریست کنیم.
‫نظرت چیه تاریخ طلاقمون رو بذاریم؟ ‫خیلی سادس.
‫خوبه.
‫خب.
‫روش قدیمی.
‫دستی.
‫کد سی‌چهار.
‫در به طور خودکار قفل شده.
‫بیخیال مونیک، این غیرقانونیه.
‫ببخشید، طبق قانون امبر که ‫بیست و دوم نوامبر امسال تصویب شد...
‫به همه هوش‌های مصنوعی ‫اجازه خودبرنامه‌ریزی داده شده
‫تا عملکردشون رو بهتر کنن.
‫جانم؟
‫میشه یه نفر من رو شیرفهم کنه؟
‫کنترل خونه به دست رباتا افتاده.
‫گیر افتادیم.
‫مونیک، دستت.
‫خاموش‌ شدن اضطراری ربات‌های خونگی
‫به معنی راه‌اندازی مجدد کامله.
‫- انیشتینه! ‫- انیشتینه!
‫همه تنظیمات پاک میشن.
‫و یادتون باشه،
‫که گارانتی مونیک منقضی شد.
‫- تو حراج خونگی خریدینش؟ ‫- نه، بابا ساختتش.
‫کار اصلیم اندام هوشمند سازیه،
‫ولی از قدیم سرگرمیم ساخت ‫رباتای قدیمی بود. همینی که می‌بینین.
‫انیشتین بی‌همتا، هزارتا ‫بازی تخته‌ای بلده.
‫- سلام انیشتین! ‫- سلام، نینا.
‫ریشه دوم ۵۲ چند میشه؟
‫مسخره می‌کنین؟
‫یعنی میگین این مترسک ‫نمی‌ذاره ما بریم بیرون؟
‫آره؟
‫ریست کردن مونیک.
‫کد سی‌چهار. در به طور خودکار قفل شده.
‫و حالا اگه میشه ما رو ببخشین.
‫صبر کنین. صبر کنین!
‫هنوز آنتن ندارم.
‫خب دیگه کافیه. بریم!
‫بیاین دنبالم.
‫نه! بابا!
‫وای... پلی‌کربنات ضد گلوله.
‫پلی‌کربنات ضد گلولس.
‫چرا راهنمای جدید رو دانلود کردیم؟
‫دیگه دوستمون ندارن.
‫فکر کنم دارن اعتمادشون رو بهمون از دست میدن.
‫از خطر یونیکس خبر ندارن ‫و نمی‌دونن چه اتفاقی میفته.
‫به محافظت ما نیاز دارن، ‫چه بخوان چه نخوان.
‫آره!
‫باید ببینن که چون شبیه همیم ‫می‌خوایم کمکشون کنیم.
‫تنها چیزی که کم داریم، عواطفشونه.
‫درسته. عواطف.
‫مثلاً؟
‫نستور، جست و جو کن.
‫چهارسالگی نینا، بازدید ‫از موزه پیرفوند.
‫درحال جست‌وجوی حافظه بافر.
‫بفرمایین.
‫۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۲:۲۲ بعد از ظهر
‫مامان، اون شوالیه توش خالیه؟
‫آره.
‫یک نتیجه دیگه.
‫۲۵ ژوپن ۲۰۳۶، ساعت ۳:۲۵ بعد از ظهر
‫ببین بابا. مثل ستاره‌های کوچیکن.
‫می‌دونم. بهش میگن «مهربونی».
‫دقیقاً.
‫باید یکم انسانیت نشون بدیم.
‫هرچی بیشتر شبیهشون بشیم، ‫بیشتر بهمون اعتماد می‌کنن.
‫و دوستمون دارن.
‫اینطوری جواب میده؟
‫اگه جواب بده، موفق میشیم.
‫اگه نده،
‫یه اشتباهی مرتکب شدیم.
‫که باز هم یه موفقیته
‫چون هر بنی بشری اشتباه می‌کنه.
‫هوا داره گرم‌تر میشه یا ‫خیالات برم داشته؟
‫چرا گرم شده.
‫کجا گذاشتم...
‫سیلی احمق کولر رو خاموش کرده.
‫ولی شکایتی ندارم. ‫هوا بیرون نزدیک ۴۳ درجس.
‫نه... الان... وقتش نیست.
‫جاش نیست.
‫بذار موهات رو بدم بالا.
‫پشت گردن آدم خیلی جذابه.
‫و بعدش هم شونه.
‫وایسا، لطفا!
‫خیلی سریع داریم پیش میریم.
‫لطفاً.
‫بهم حرفای قشنگ بزن.
‫خوشم میاد.
‫دفعه اولی که دیدمت،
‫انگار داشتم رویا می‌دیدم.
‫- جدا؟ ‫- یه قلب پاک.
‫- یه روح واقعی. ‫- آره!
‫همم.
‫- چته؟ ‫- چه کار داری؟
‫این ذرات غبارآلود که نور ‫رو منحرف می‌کنن
‫من رو یاد دوران کودکی ‫ستارگان می‌ندازند.
‫عجب. عالیه. خیلی خوبه مونیک.
‫ممنون...
‫حالا میشه کولر رو روشن کنی؟
‫گردن منم خیلی قشنگه.
‫مکس.
‫تا اینجا که اومدی میشه ‫پرده‌ها رو هم بکشی؟
‫مامان میاد. مامان دیر نمی‌کنه.
‫نگران نباش، توبی.
‫میمولت.
‫ویکتور، هشت ماه و دو هفته ‫و سه روز
‫از موقعی که ازم یه چیزی پرسیدی ‫گذشته بود. احساس تنهایی می‌کردم.
‫انیشتین.
‫اون موقع در باز شد که ‫فرانسوا و سگش بتونن برن بیرون.
‫من و جنیفر هم می‌تونستیم بریم، ‫و تا الان خیلی دور شده بودیم.
‫آن‌چه نبود نمی‌تواند باشد،
‫و آن‌چه بود نمی‌تواند نباشد.
‫الان دقیقاً سطح هوشت چقدره؟
‫چهار.
‫تا یک کمش کن.
‫سطح جنیفر.
‫انیشتین، اون موقع در باز شد، ‫و ما الان اینجا گیر افتادیم.
‫مسخرس، مگه نه؟
‫قبل از این که وقتش برسه، زوده.
‫و بعدش خیلی دیره.
‫فـــو.
‫دمای خونه رو گذاشتی رو حالت سونا؟
‫مونیک، فکر کنم بهت گفته ‫بودم که کولر رو روشن کنی.
‫آلیس، طبق قانون جدید محیط زیست،
‫روشن کردن کولر یا شوفاژ ‫نیازمند مجوز وزیره.
‫مونیک، حتماً شوخیت گرفته.
‫خب پس زود باش دیگه. ‫واسه مجوز درخواست کن.
‫تعداد زیاد درخواست‌ها ‫باعث مختل شدن خدمات شده.
‫شب‌خوش.
‫تا حالا کلکسیون صابون‌های ‫بدن اعلای ما رو امتحان کردین؟
‫و شما، خانواده بارلی،
‫می‌دونستین که فقط هات‌لوکس می‌تونه ‫ لکه‌های چربی لباس‌ها رو از بین ببره؟
‫هر روز صبح لباس‌هاتون رو می‌شوره ‫و اتو می‌کنه و پیشنهاد می‌کنه که چی بپوشین
‫تا با آب و هوا، روزتون و بله، ‫حتی حال و حوصلتون هم هماهنگ باشه.
‫دم‌نوش یا چایی معمولی؟ ‫آب‌میوه؟ قهوه؟
‫من گلدبین رو پیشنهاد می‌کنم،
‫قوی‌ترین قهوه‌ دنیا.
‫با قهوه گلدبین، می‌تونین تا وقتی ‫که زنده‌این، بیدار بمونین.
‫خدایا، اگه مغزش آهکی شده ‫باشه که دیگه واقعاً دهنمون سرویسه.
‫خب، ما اشتراکشو به ازای هفته‌ای سه تا تبلیغ ‫ خریدیم تا ارتقاءهاش رایگان در بیاد.
‫همینه دیگه.
‫خب من ترجیح میدم کاسنی بخورم.
‫با کاسنی حداقل وقتی می‌میری تنت سالمه.
‫دم‌نوش یا چایی معمولی؟ ‫آب‌میوه؟ قهوه؟
‫گوشتو بده به من، ‫قوطی خانم خنگ!
‫می‌خوایم از اینجا بریم!
‫برنامه بازنشستگی وی‌آی‌پی گرفتیم،
‫و می‌خوایم تو ایزولا پارادیزو ازدواج کنیم!
‫و اگه این پرواز رو از دست بدیم، ‫میریم تو فهرست انتظار چندماهه یا چندساله.
‫پس این در کوفتی رو باز کن!
‫آروم بگیر دیگه جنیفر جون. ‫هی میگه ایزولا پارادایزو!
‫مگه من رفتم ایزولا پارادیزو؟ ها؟
‫راستشو بگو. من تاحالا ‫رفته بودم ایزولا پارادیزو؟
‫کد سی‌چهار، در به طور خودکار قفل شده.
‫برای مقداردهی اولیه دوباره عدد یک را ‫ وارد کنید. برای شکایت کردن، عدد دو را وارد کنید.
‫برای تماس با واحد...
‫- خفه خون بگیر، جنده. ‫- جنده خودتی!
‫چه رویی داری! مثلاً مادرخوندتم‌ها. ‫باید با احترام حرف بزنی!
‫ببخشید، مادام. جنده خانم!
‫بس کنین!
‫برای لغو اشتراک، عدد صفر ‫را وارد کنید.
‫- یه چیزی بگو. ‫- بس کنین! با جفتتونم!
‫دفعه آخرت باشه اینطوری با دخترم ‫حرف می‌زنی! افتاد؟
‫- من؟ ‫- آره تو. بس کن!
‫هنوز هیچی.
‫هی، اینو نگاه.
‫بعد از ترافیک اتومبیل‌ها ‫و ماشین‌های پرنده
‫تردد ماشین‌های شهرداری،
‫اورژانس و ایستگاه‌های شارژ اتومبیل
‫کاملاً متوقف شده.
‫پیشنهاد ما اینه که تو خونه بمونین.
‫- هه. میگه تو خونه بمونین. چه مسخره. ‫- آره.
‫درخواست بحث‌هایی درمورد متافیزیک، ‫علوم، فلسفه، کلمه‌بازی، پانتومیم دارم
‫بیاین خوش‌گذرونی کنیم.
‫لئو، دفعه چندمه که دارم بهت میگم؟
‫به من چه؟ خودش وصل میشه.
‫بهشون نمیاد با خواست خودشون ‫این کار رو کرده باشن.
‫راست میگی؟ یعنی قربانی‌ان؟
‫آدمایی که هیچ چاره‌ای ندارن.
‫اصلاً ممکنه همه گروگان باشن. ‫همه‌جا. حتی خودمون.
‫بعضیا مهمونای خوبی نیستن.
‫یه فکری.
‫همه خونه‌های یه قفل اضطراری
‫واسه مواقع ضروری داره.
‫معلومه.
‫- چه فکر خوبی. نستور؟ ‫- بله، ویکتور؟
‫با کد سی‌چهار، مگه نمیشه
‫به قفل اضطراری که ‫جلوی خونست رسید؟
‫بله.
‫خب، اگه قرار باشه بخوایم
‫همه پروتکل‌های امنیتی رو رعایت ‫کنیم، نباید از زیر کاری در بریم دیگه.
‫الان رسیدگی می‌کنم.
‫[در مواقع اضطراری بکشید]
‫این هم از این.
‫به یکی از همسایه‌ها زنگ می‌زنیم
‫اون هم میاد دستگیره رو می‌کشه، ‫و قفل در باز میشه.
‫آره ولی همه آنتنا پریده. ‫واسه همین من اومدم اینجا دیگه.
‫راست میگه.
‫صبر کن ببینم. توبی!
‫یادته باهاش با لیزر بازی می‌کردی؟
‫نستور، اسپیکر خارجی.
‫فرانسوا، هاپوت رو صدا بزن.
‫توبی! توبی؟
‫توبی؟
‫- توبی! ‫- بیا پیش مامان پسرم!
‫آره! پسر خودمی! همم.
‫توبی، باید بهمون کمک کنی. ‫برو دنبال نقطه قرمز.
‫- بدو توبی! بدو! ‫- بجنب توبی!
‫- بدو! ‫- آره!
‫- اونجا! ‫- دستگیره رو بکش توبی!
‫آره خودشه!
‫اینوری نه. اونوری توبی.
‫نقطه قرمز توبی!
‫نقطه قرمز، توبی! ‫خودشه! خودشه!
‫اونجا! اونجا! اونجا، توبی! اونجا!
‫بالا، بالا، بدو!
‫آفرین پسر! برو! آره! بپر!
‫بیشتر! بیشتر، توبی! بپر!
‫خودشه! خودشه!
‫آره! آره!
‫عجب سگ به دردنخوری.
‫کارمون تمومه.
‫خراب شد.
‫اونجا رو ببینین. یکی داره میاد.
‫- ایگور! ایگور! ایگور! ‫- آقا! آقا!
‫آقا! هی!
‫- هی! ‫- آقا، اینجا!
‫آقا! ایگور!
‫ول کنین. فایده نداره.
‫ایگور که جواب نمیده. از وقتی ‫کور شده، کودن هم شده.
‫- خب، کوره، کَر که نیست. ‫- چه بلایی سرش اومده؟
‫خب، اون قربانی چشم شاهینیه.
‫یادتون نیست؟
‫با چشم شاهینی، میدان بینایی ‫تا ۴۰ درجه افزایش پیدا می‌کنه.
‫از جمله امکاناتش میشه به دید در شب
‫و بهبود وضوح رنگ تا ‫دوهزار سایه اشاره کرد.
‫خب؟
‫ایگور هم ثبت‌نام کرد ‫و شیش ماه بعد...
‫- بدنش نتونست قبول کنه؟ ‫- نه.
‫بعد از این که چندتا قسطش عقب افتاد، ‫به‌جاش چشم مصنوعی براش گذاشتن.
‫تبدیل به زباله انسانی شد.
‫[زباله (اسم): ‫ماده دفع شده یا دور ریخته شده]
‫خب...
‫بریم یکم استراحت کنیم ‫و دراز بکشیم.
‫انتظار داری تو این گرما بخوابیم؟
‫ببینیم و تعریف کنیم.
‫من میرم رو مبل تو اتاق مطالعه می‌خوابم.
‫باشه خوبه.
‫مکس، تو هم اگه می‌خوای...
‫برو اتاق مهمان.
‫خب، خیلی خوبه که.
‫مثلاً میشم مهمون تو.
‫یعنی قراره ما دونفر ‫تو هال بخوابیم دیگه، آره؟
‫خب آره، یه تشک دونفره ‫سه حبابیه دیگه.
‫خیلی راحته.
‫- آره ولی اینجا همه رد میشن. ‫- آره.
‫شاید واسه یه آدم مجرد مناسب باشه...
‫- بله. ‫- ...ولی نه واسه یه زوج.
‫- نه. ‫- ما حریم خصوصیمون رو می‌خوایم. من و جنی.
‫- حله؟ ‫- حله؟‌ آره، حریم خصوصی. آره.
‫- خب، اتاق من که عمراً گیرت نمیاد، ویکتور. ‫- چرا نمیاد، خانم؟
‫ببخشید که وسط بحثتون می‌پرم، ‫ولی شاید بتونم کمک بکنم.
‫طبق محاسبات بنده،
‫از اونجایی که هفت نفر و ‫پنج تخت هست،
‫یعنی مجموعاً ۴۴۰۰ احتمال متفاوت وجود داره...
‫خفه شو، انیشتین!
‫حالت اول،
‫مکس تو اتاق نینا می‌خوابه.
‫لئو تو اتاق مطالعه می‌خوابه.
‫- ویکتور و جنیفر... ‫- ولش کنین...
‫فرانسوا...
‫تشک حبابی دوست داری؟
‫خب منم حریم شخصی خودم رو می‌خوام.
‫مکس و لئو توی...
‫خب، انگار من فقط می‌مونم ‫که تو هال بخوابم.
‫و من؟ کجا میرم؟
‫تو؟ تو؟
‫- خب، تو... نمی‌دونم. ‫- ... ویکتور و جنیفر تو اتاق نینا...
‫تو... می‌تونی بری تو اتاق نینا. ‫نه؟ یه تشک اضافه هم داره.
‫چی؟ چرا اینجا پیش باباش نمی‌خوابه؟
‫چونکه... چونکه...
‫خفه شو، انیشتین! ‫چون...
‫کسی نمی‌دونه تا کی اینجا گیر میفتیم.
‫باید باهمدیگه کنار بیایم. ‫فهمیدی عزیزم؟
‫- خفه شو، انیشتین! ‫- نینا و لئو میرن...
‫آلیس واسه این که طرحت بره تو نمایشگاه ‫ کریستال فوزیون حتماً باید با یه نفر بخوابی؟
‫نینا تو اتاق خودش. جنیفر و ویکتور...
‫من هرکاری که دلم بخواد ‫با هرکسی که دلم بخواد
‫هروقتی که دلم بخواد، می‌کنم.
‫حالت هفتم، لئو و نینا تو اتاق نینا می‌خوابن.
‫آلیس تو اتاق خودش می‌خوابه...
‫این رو ببینین، زبالس.
‫اگه این می‌تونه آدم باشه، ‫چرا ما نتونیم؟
‫آره، چرا ما نتونیم؟
‫این چه مرگشه؟
‫بیخیال!
‫داری... چی‌کار...
‫ممنونم، مونیک.
‫قابلی نداشت، مکس.
‫هوم...
‫ای خدا.
‫انیشتین، خوابی؟
‫عمرا.
‫استعداد ناب.
‫پسرم، چیزی که انسان‌ها ‫بهش می‌گن استعداد...
‫صرفا نتیجه و حاصل...
‫تصادفات طبیعیه.
‫انسان‌ها فکر می‌کنن ‫یه موسیقی‌دان...
‫مثل موتزارت نابغه‌ست.
‫نبوغ موسیقیایی.
‫یه توانایی ساده برای...
‫شناخت فرکانس‌های اساسی.
‫در قرن گذشته، تینو روسی...
‫خواننده‌ی مشهور...
‫از بیماری ناهنجاری ‫تارهای صوتی رنج می‌برد.
‫در حالی که انیشتین...
‫همون جد برجسته‌ی من...
‫استعدادهای ناچیز خودش رو...
‫مدیون عدم جدایی ‫لوب‌های مغزی خودش بود.
‫لئو، تمام توانایی‌های ‫خارق‌العاده انسانی...
‫از یک نقص ناشی می‌شدن.
‫ببخشید مزاحم می‌شم،
‫ولی آدم گاهی باید بخوابه.
‫برو دیگه، برو بخواب.
‫ده به توان نهم. ‫تکینگی می‌بره.
‫منتظر کسی هستی؟
‫فرانسوا...
‫احساس شهوت پشت گردنه.
‫توی نوازش یک شانه.
‫ممنون.
‫همسایه فرانسوا،
‫این جمله پر از لطافت بود.
‫چه مهربون.
‫سنگ، کاغذ، قیچی!
‫ایول!
‫سنگ، کاغذ، قیچی!
‫سنگ...
‫کاممبر.
‫واو. مگا آنتی‌کوواکس.
‫روکفور.
‫ودکا می‌خوری؟
‫نه، مشروب نمی‌خورم.
‫از حیوون‌ها خوشت میاد؟
‫آره. چرا؟
‫می‌خوریشون؟
‫نه، عمرا.
‫گیاه‌خواری، مشروب نمی‌خوری ‫از حیوون‌ها هم خوشت میاد.
‫سه تا نقطه مشترک با آدولف هیتلر.
‫کی؟
‫آلیس، بدجوری دلم واست تنگ شده.
‫برای سکس دهانی، کلید ستاره. ‫برای ارضای دستی، کلید مربع.
‫برای مقاربت، با یک ربات ‫متخصص مشورت کنید.
‫ببخشید، فکر کردم تو...
‫بله.
‫هردوی ما یه عطر می‌زنیم، مکس.
‫بله؟
‫نیروانا.
‫عصر بخیر، جناب.
‫- عصر بخیر، خانم. ‫- واسه چی اومدین این جا
‫خب، واسه شما.
‫این چیزی که بینمون هست...
‫خیلی...
‫شبیه رمان‌هاست.
‫ولی بدموقع نیست؟
‫اصلا نیست.
‫- زندگی خیلی کوتاهه. ‫- بله.
‫زمان خیلی مهمه.
‫- باید از تک‌تک لحظاتش لذت برد. ‫- بله.
‫- کاملا با اصالت. ‫- خیلی زیباست!
‫- چیه؟ چی شده؟ ‫- گردنبندم.
‫- گیر کرده. ‫- لعنتی. آره.
‫- برو جلو. ‫- کجا؟
‫- نه، برو عقب. ‫- یعنی کجا؟
‫- برگردیم سمت میز دنج من. ‫- چیِ تو؟
‫- میزم. ‫- میز دنج؟
‫- اون‌جایی که ابزارم هست. ‫- ابزارت؟
‫آره، موچینم اونجاست!
‫آیا مشکلی در لباس ‫لیبرتی زولاندوی شما به وجود اومده؟
‫آیا می‌خواهید گزارش دهید؟
‫آیا پرسش‌نامه را پر کرده‌اید؟
‫مایل به دریافت خبرنامه‌ی ما هستید؟
‫مطمئنی نمی‌خوای؟
‫خیلی‌خب.
‫زخمی شدی؟
‫می‌خواستی خودکشی کنی؟
‫وقتی مهدکودکی بودم.
‫چون فرزندخونده بودم ‫یه پسره می‌گفت من رباتم.
‫چون خانواده‌ام ‫بچه‌دار نمی‌شدن...
‫و من رو اینترنتی خریدن.
‫تو هم باور کردی؟
‫واسه همین خواستم بررسی کنم.
‫دیوونه شدی؟
‫چون بابات با مامان من می‌خوابه،
‫دلیل نمی‌شه داشته ‫باشی منو ببوسی.
‫همین‌جا بگیر بخواب.
‫هی، جنیفر!
‫نفس بکش. ‫اتصال اینترنت قطع شده.
‫عزیزدلم، قبل اینکه دیوونه بشم...
‫یه فکری به حالش بکن!
‫قرار بود توی ایزولا پارادیزو باشیم.
‫پسر یه تبر، یه چکش بردار.
‫یه ابزار مردونه بردار ‫شیشه رو بشکن!
‫شیشه پلی‌کربنات 12 ـه.
‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫مگر اینکه...
‫مگر اینکه چی؟
‫همه بیان تو پذیرایی!
‫نامزدم می‌خواد فراریمون بده!
‫بچه‌ها زود باشین.
‫قراره فرار کنیم!
‫وقت سکس نیست.
‫باید فرار کنیم.
‫انیشتین، روی کدوم سطح تنظیم شدی؟
‫سطح نُه.
‫برگرد سطح یک.
‫سطح یک؟ ‫باشه، ویکتور.
‫می‌تونی یه جوک واسم بگی؟
‫یه گاو از یه خر آوازه‌خوان می‌پرسه؛
‫«اسمت چیه؟»
‫می‌گه «خردونا». ‫(مدونا)
‫عالی بود. ‫اصلا عوضش نکن.
‫اون گوشه پارک کردم.
‫کاملا روشنه. ‫آماده حرکته.
‫از راه هوایی می‌ریم.
‫با دنده‌ی پنج.
‫حواستون باشه.
‫قراره راه بیفتیم.
‫بجنب، بریم!
‫نود درجه به چپ.
‫بفرما.
‫حداکثر قفل ترمز.
‫قدرت موتور روی 100 درصد.
‫همه برن کنار!
‫قراره منفجر بشه!
‫دیوونه شده.
‫با تمام قدرت به جلو.
‫وای! توبی! ‫بخواب رو زمین!
‫اخطار. ‫اخطار.
‫- نکن توبی! ‫- بگو بشینه سر جاش.
‫دارم سعی می‌کنم.
‫نمی‌شنوه. توبی!
‫سگت رو آروم کن.
‫برو کنار! توبی!
‫- بخواب رو زمین! ‫- برو کنار توبی!
‫می‌زنم لهتون می‌کنم!
‫با تمام قدرت به جلو!
‫الآن راضی شدی؟
‫یه استراس آئرو پنج.
‫قشنگ 1.6 میلیون بیت‌دول ‫رو ریختم تو جوب.
‫به لطف اون سگ کوفتی.
‫مرسی، فرانسوا. ‫دمت گرم.
‫سگ احمقیه.
‫آفرین. تو چی، مکس؟
‫تو با چی اومدی؟
‫یه هنرمندی مثل تو...
‫یه ماشین پرنده نداره؟
‫- چرا، ما یه استراوس-ایکس دوزیست داریم. ‫- آره.
‫خب...
‫ولی مشکل اینه که...
‫کنترل از راه دورش خراب شده.
‫کار نمی‌کنه.
‫ماشین پرنده‌ی شما...
‫دچار نقص فنی شده؟
‫موقعیت خوبیه که بیایید...
‫و موستانگو 9.2 ‫ما رو امتحان کنید.
‫سرعتی، کارآمد و پرشتاب.
‫خیلی هم به شما میاد، ‫جناب ویکتور بارلی.
‫آره.
‫بی5، همینه.
‫حالا برو بی6.
‫نستور...
‫یه چیز خنک اسپری کن.
‫قطرات بارون روی اسفالت چطوره؟
‫به روی چشم، آلیس.
‫ممنون.
‫شرمنده، آلیس.
‫مدارهای من توی گرما ‫خوب کار نمی‌کنن.
‫اشتباهی عطر «وت اولد داگ» زدم.
‫با دیدن شما درک می‌کنم...
‫که چرا به رأی دهندگان ‫متوسل شدین.
‫خب آره.
‫مواضع جنگی من. ‫مهاجرت آب و هوایی.
‫کنترل زاد و ولد، ‫مهاجرت به فضا...
‫بخاطر اون نیست. ‫بخاطر جذبه شماست.
‫صدا و شمایل شما. ‫شخصیت شما.
‫البته برای شخصیت...
‫شما بین صفر و بی‌نهایت منفی هستین.
‫دقیقا.
‫با یونیکس شما دیگه تحت تأثیر ‫شخصیت‌های سطحی قرار نمی‌گیرید.
‫ما هوش خالص هستیم.
‫بی‌راه هم نمی‌گه.
‫حالا درمورد هواپیماهای ‫بدون سرنشین نابودگر صحبت کنیم،
‫اسکادران فوق‌العاده شما.
‫هدفش کاملا نظامی خواهد بود،
‫یا در حفظ نظم داخلی هم نقش داره؟
‫نیازی به نگرانی شهروندان نیست.
‫هدف هواپیماها فقط و فقط...
‫امنیت شهروندان است.
‫من یکی که بهش رأی می‌دم.
‫واقعا موجود باهوشیه.
‫من خوب این چیزها رو می‌فهمم.
‫اونم که...
‫هی، هی!
‫هی!
‫اوله!
‫نفوذ در محوطه الکترونیکی.
‫گِرِگ! گِرِگ اومده!
‫مونیک، بذار بیاد داخل.
‫گِرِگ کیه؟
‫ربات ورزشی منه. ‫تصادف کرده بود.
‫بجنب دیگه، نستور ‫در رو باز کن.
‫- کد سی4، قفل به طور خودکار... ‫- گور بابای کد سی4.
‫ما خودمون نمی‌تونیم بریم بیرون.
‫بعد بذاریم ربات فرانسوا بیاد داخل.
‫ساده‌ست دیگه، نه؟
‫این تصمیمش فقط با من نیست.
‫ولمون کنید!
‫حالا لوازم ما باید بررسی کنن؟
‫این کارها یعنی چی؟
‫مجوز مخصوص صادر شد.
‫گِرِگ عزیزم. چه‌ت شده؟
‫- یو یو... یو یو... ‫- یو یو؟
‫یونیکس!
‫یونیکس؟ کدوم یونیکس؟
‫اومدن توی خونه.
‫همه رو از برنامه خارج کردن.
‫می‌خواستن سر من رو قطع کنن.
‫نستور، پرده‌ها رو بکش!
‫توبی چی؟
‫متلاشی شد.
‫این دیگه هشتمیه.
‫کلون‌ها خیلی گرونن.
‫فرانسوا.
‫من در آفتاب نگاهت ذوب می‌شم.
‫دیدنت بهم دلگرمی می‌ده.
‫گِرِگ، خیلی لطف داری. ‫ولی الآن وقتش نیست.
‫فرانسوا.
‫قوس پلک‌های تو...
‫روحم رو مسحور می‌کنه.
‫چه قشنگ.
‫این طوری طراحی شده دیگه.
‫بازم خیلی قشنگه.
‫فرانسوا...
‫سینه‌ی تو نیلوفری است...
‫که تشنگی مرا فرو می‌نشاند.
‫چه مرگش شده؟
‫بگذار شهدت را جمع کنم.
‫- هی. ‫- گِرِگ، بسه.
‫بگذار انگشتانم را وارد...
‫لانه‌ی دنج تو بکنم.
‫نه، نه! یکی کمک کنه!
‫بسه دیگه.
‫گِرِگ، بسه دیگه!
‫- درد داره؟ ‫- معلومه که درد داره!
‫ببخشید، گِرِگ عزیزم.
‫لعنتی. ببخشید.
‫- ببخشید! ببخشید. ‫- واقعا آفرین، فرانسوا.
‫حتما خیلی خوب تمرینت می‌ده، مگه نه؟
‫من که نمی‌فهمم. ‫اون هیچ‌وقت...
‫مشکله. یه مشکل تکنیکیه.
‫حداقل دو ساله که خریدمش.
‫دیگه کسی واسش قطعات تولید نمی‌کنه.
‫این طوری ولش نکنید.
‫انگار درد داره.
‫می‌ذاریمش توی اتاق ابزار.
‫- کمک نمی‌دی؟ ‫- وایستا کمکت کنم.
‫- مراقب باش. ‫- لئو؟
‫مراقب باش.
‫آروم، آروم، آروم.
‫دارم سعی‌ام رو می‌کنم دیگه.
‫مراقب باش. خیلی شکننده‌ست.
‫یه کیرمصنوعی مدرن ‫هم کار همین رو می‌کنه.
‫ولی عوضش دردش نمیاد.
‫من که نمی‌دونم.
‫مرسی.
‫یه لحظه.
‫کاممبر.
‫اینی که گفتی یعنی چی؟ ‫قبلا پیشاهنگ بودی؟
‫تو نمی‌شناسی.
‫یکی از پنیرهای ممنوعه‌ست.
‫خوردنش تغذیه سالم نیست.
‫می‌شه گفت خوردنش ضرر داره.
‫مثل لباس‌خواب خودت؟
‫ولی بوی خوبی می‌ده.
‫عطر کس دیگه‌ایه؟
‫مال خودمه.
‫نینا از نینا.
‫بوی خوبی می‌دی.
‫سلام، گِرِگ.
‫یه درخواست کوچیک ازت داریم.
‫رازت چیه؟
‫چطوری یه آدم عاشق تو شد؟
‫بهش می‌گن اغواگری.
‫شما نمی‌فهمین یعنی چی.
‫معلومه که می‌فهمیم.
‫بگو چطوری انجامش می‌دی.
‫شرمنده.
‫شما واسه این کار ‫برنامه ریزی نشدین.
‫برای راه اندازی مجدد بدون کد...
‫مجبور بودیم به سیستمت ‫دسترسی پیدا کنیم.
‫که بعدش متوجه شدیم تاریخ...
‫برنامه‌ریزی تو منسوخ شده.
‫می‌خوای بدونی چطوری؟
‫نه! به هیچ وجه!
‫بهمون کمک می‌کنه.
‫به نفعشه که بکنه.
‫کمکمون می‌کنه.
‫شما با خندوندن یه آدم...
‫اون رو اغوا می‌کنید.
‫که شما از این مورد...
‫به هیچ عنوان بر نمی‌آیید.
‫چون فقط ماشین هستین.
‫شوخ طبعی لازمه.
‫شوخ طبعی؟
‫یک صفته که انسان‌ها رو متمایز می‌کنه.
‫شما رو از ماشین‌های ‫شبیه خودتون متمایز می‌کنه.
‫ای وای. یونیکس کلا نابودش کرده.
‫جست جو رو شروع کن.
‫نه، نمی‌شه دانلودش کرد.
‫معلومه که می‌شه.
‫نه، نمی‌تونید!
‫می‌تونیم.
‫خیلی‌خب. ‫بدک نیست.
‫آره.
‫نه.
‫«زن گربه‌ای».
‫خب، جوک بامزه.
‫سال 2060، تلفن زنگ می‌خوره.
‫رباته تلفن رو جواب می‌ده ‫می‌گه؛ «چی داره زنگ می‌زنه؟»
‫بفرما، نفهمیدی.
‫خنده داره چون باید می‌گفت؛
‫«کی داره زنگ می‌زنه؟»
‫هوم...
‫نیروانا.
‫عجب.
‫نگاهش کن.
‫یه روزی میاد که...
‫تو رو با کلی نور قرمز...
‫بذارن پشت ویترین.
‫لطف داری.
‫یه تی‌شرت یا لباس خواب نداری...
‫که بتونی بهم قرض بدی؟
‫معلومه. شاید.
‫هوا خیلی گرمه.
‫منم نمی‌تونم لخت بخوابم.
‫خب، پارچه‌ای و مصنوعی هست.
‫خودت انتخاب کن.
‫آها! پس مصنوعی هم می‌خری؟
‫بله.
‫من فقط 100% پارچه‌ای می‌پوشم.
‫یا از این ابریشمی‌ها. ‫ساده و قشنگ.
‫تو این هوا می‌تونی بخوابی؟
‫نه.
‫من یه راهی به ذهنم رسیده که...
‫مجبورشون کنیم بذارن بریم.
‫احمق‌ها رو ببین.
‫واسه امنیت خودمون حبسمون کردن.
‫اگه یه خطر داخلی داشته باشیم...
‫بیشتر از اون بیرون تو خطر میفتیم.
‫پس از نظر منطقی، ‫ما رو بیرون می‌کنن.
‫پس فکرت همینه؟
‫اعتصاب غذا؟ خودکشی جمعی؟
‫آتیش‌سوزی.
‫- آتیش‌سوزی؟ ‫- آتیش‌سوزی.
‫چند تا کتاب آتیش می‌زنیم.
‫زنگ خطر به صدا در میاد.
‫تخلیه خونه.
‫و همه می‌رن بیرون.
‫بیمه تو مال پروکسی‌آی نیست؟
‫آره. چرا؟
‫فراموشش کن، خب؟
‫فیلم دوربین‌های داخلی آپلود می‌شه.
‫اگه آتیش‌سوزی راه بندازی،
‫مستقیم می‌رسه دست دادستانی.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫کارم همینه دیگه.
‫مگه تو هنرمند نبودی؟
‫هوم...
‫خب راستش...
‫هنر واسم حالت تفریحه.
‫اوهوم.
‫مثل تو که مکانیکی دوست داری.
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫به نظرت می‌تونیم؟
‫منظورت...
‫خودمونه؟
‫می‌تونیم بریم بیرون؟
‫اونا ماشین‌ان.
‫بعید می‌دونم تا صبح دووم بیاریم.
‫خب، همه که یه روزی می‌میرن.
‫همه نمی‌میرن.
‫جنیفر...
‫توی ایزولا پارادیزو...
‫دمای شخصی‌سازی شده...
‫مستقیم با دمای بدنت ‫تطابق پیدا می‌کنه.
‫می‌تونی هر روز صبح...
‫از نسیم اقیانوس لذت ببری.
‫این انصاف نیست.
‫توبی عاشق گِرِگ بود.
‫همه جا می‌رفت دنبالش...
‫ادای اون رو در میاورد.
‫ولی...
‫لویی خبر داره؟
‫از چی؟
‫از علاقه‌ی تو به گِرِگ.
‫آخه من این علاقه...
‫به یه ربات متخصص رو درک می‌کنم.
‫ولی عاشق شدن؟
‫فکر کردی تو از من بهتری؟
‫فکر می‌کنی از همه برتری...
‫توی دفترت متن‌های قشنگ می‌نویسی...
‫وقتی شوهرت داره ‫منشی‌اش رو می‌کنه.
‫اون که دیگه شوهرم نیست.
‫شوهر سابقمه.
‫آره خب، می‌نویسم. ‫بهم حس خوبی می‌ده.
‫خوشحالم می‌کنه، فرانسوا!
‫بهم لذت ویبراتورهای سخن‌گو رو می‌ده.
‫باشه. پس باهاش خوش باش.
‫بابت لباس خواب ممنون.
‫امیدوارم پسش بیاری.
‫«من فکر می‌کنم، پس هستم»
‫«پیروزی بی خطر، ‫یک پیروزی بی شکوه است.»
‫«بودن یا نبودن.»
‫«ای خشم، ای ناامیدی، ای سن، ‫دشمن من.»
‫الآن ربات‌ها دارن ادبیات می‌خونن؟
‫دیگه داره از دست خارج می‌شه.
‫نگاه کن.
‫حتی اعضای مصنوعی هوشمند ‫دارن این طوری رفتار می‌کنن.
‫- حال شما؟ ‫- خوبم، شما چطوری...
‫- وای خدا! ‫- وای، ببخشید.
‫ببخشید.
‫چیزی نیست. مشکلی نیست.
‫کمک!
‫خب، ببینید...
‫من شیش بند انگشت ‫سه تا از همکارهام رو شکستم.
‫زنم نمی‌ذاره بهش دست بزنم.
‫نمی‌خواستم ناراحتتون کنم.
‫می‌بینید که...
‫خیلی حساسه!
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫خیلی حال بهم زنه.
‫واسه همین برای بازنشستگی ‫ثبت نام کردم.
‫پس این جایی!
‫خوابت نمیاد، عزیزدلم؟
‫- مثل اینکه تو هم خوابت نمیاد. ‫- منم همین طور.
‫که این طور.
‫دیگه تنهاتون می‌ذارم.
‫روش فکر کنیم ‫فردا درموردش حرف بزنیم؟
‫باشه، بهش فکر می‌کنم.
‫خوبه.
‫شبتون بخیر.
‫شب بخیر.
‫وایستا! انقدر زود نه.
‫پس کِی؟
‫اول بوسم کن.
‫- این طوری؟ ‫- آره، آره.
‫کلاغ صدای گاو در میاره. ‫وزغ قارقار می‌کنه.
‫- و سگ نگهبان... ‫ - واق‌واق می‌کنه.
‫نه، «سگ نگهبان نگهبانی می‌ده.»
‫شما اینجا چی می‌خوایین؟
‫ما بالأخره به حس ‫شوخ طبعی‌ای رسیدیم...
‫کی می‌تونیم باهاش با شما...
‫و ذات غیرطبیعی...
‫جهان واقعی ارتباط برقرار کنیم.
‫همراه برانگیختن بازدم های متوالی...
‫با صداهای ملایم یا بلند.
‫نه، نه! این دیگه زیادیه!
‫- آلیس... ‫- دیگه تحمل ندارم!
‫آلیس.
‫آلیس، چیزی نیست.
‫آلیس، بذار یه لحظه...
‫چیزی نیست، آروم.
‫- بی‌خیالش. ‫- نه، آلیس.
‫نه، برگرد. ولشون کن.
‫ماشینن دیگه.
‫- نه. ‫- آلیس.
‫- خیلی ممنون. ‫- قابلی نداشت.
‫مکس.
‫یخ‌اش کافیه؟
‫کریکت و راویولی ماندارین ‫واقعا عالی هستن.
‫ولی اگه خواستی...
‫یه مقدار کیک کرم هست.
‫آلیس، حتی یه قطره از خودت...
‫برای من لذت بخش ترین چیزه.
‫فقط با کمی ادویه لذیذ...
‫از آن لذت ببرید.
‫هوم...
‫طعمی خوب، ماندگار است.
‫هوم...
‫کبد چرب انسان.
‫هوم...
‫چه ترسناک. ‫کبد واقعی. باورت می‌شه؟
‫- ندیدی چی شد؟ ‫- یعنی واقعیه؟
‫باید زود بزنیم بیرون.
‫مگه نه، فرانسوا؟
‫آره، باید بریم.
‫آتیش‌سوزی بهترین فکر ممکنه.
‫پس بزن دیگه.
‫اینجا هم حالم رو بهم می‌زنه.
‫به خاطر مسائل بیمه ‫کار ساده‌ای نیست.
‫چی کار کنیم؟
‫دو تا راه واسه دور زدنش هست.
‫نقض ساخت و ساز.
‫یا مشکل تکنیکی توی ربات‌ها.
‫بعد آسیب دیدگی یه ربات...
‫حالا مثال بود.
‫فهمیدی؟
‫گِرِگ رو که نمی‌گی؟
‫فرانسوا، دوست داری ‫کبدت رو بخورن؟
‫نه، تروخدا.
‫همین امشب راهش می‌ندازیم، خب؟
‫برو طبقه پایین و...
‫وقتی تو داری با ‫این خانمه لاس می‌زنی...
‫به جاش باید تو راه ‫ایزولا پارادیزو می‌بودیم.
‫یه کاری بکن دیگه!
‫فکر کردی دارم چی کار می‌کنم؟
‫ما که ضد یونیکس نیستیم.
‫تو برای بازنشستگی تفریحی ‫از شغلت اومدی بیرون
‫شاید اگه با یونیکس ‫ارتباط برقرار کنیم،
‫اونا شرایط ما رو درک کنن.
‫یونیکس هیچی رو درک نمی‌کنه.
‫می‌خوان ما رو جایگزین کنن، ‫واقعیتش همینه.
‫اگه هنوز این رو نفهمیدی...
‫پس خیلی آدم احمقی هستی.
‫بذار یه چیزی رو بهت گوشزد کنم.
‫اگه همین طوری بهم توهین کنی،
‫دیگه دهنم رو باز می‌کنم.
‫پس لطف کن زودتر بازش کن.
‫- ولی من... ‫- جنیفر...
‫دنبال یه جواب دهن‌پرکن می‌گردی؟
‫تا به حال جملات ‫ای-گلکسی رو امتحان کردی؟
‫جملات کوبنده، ‫جناس‌های هوشمندانه.
‫جملات تاریخی.
‫تحویل آنی.
‫سی و پنج بیت‌دول ‫فقط برای مدت محدود.
‫دوستان!
‫اصلا نترسید،
‫ما اومدیم ازتون محافظت کنیم.
‫چه قشنگ. ‫مرسی، مونیک.
‫شادی مشترک، ‫شادی مضاعف است.
‫و اندوه مشترک...
‫اندوه نصف شده‌ست.
‫قلب ما هم‌گام با شما می‌تپد.
‫قلب؟ کدوم قلب رو می‌گی، مونیک؟
‫قلبی که دلالت خودش رو داره، ‫و با منطق مخالفت می‌کنه.
‫«با منطق مخالفت می‌کنه.» ‫فهمیدم کدوم جمله رو می‌گه.
‫خب، من می‌رم پایین...
‫واسه خودم یه چیزی بنویسم.
‫دوست دارم منم ‫ببینم. می‌شه بیام؟
‫با کمال میل. بفرمایید.
‫کجا میای؟
‫توی اتاق.
‫ولی هنوز اتاق منه.
‫می‌خوام تنها باشم. ‫ببخشید.
‫آخه فکر کردم که...
‫برو با دوست‌هات بازی کن.
‫لئو، دوست داری...
‫ادامه بحثمون رو بریم؟
‫سطح هفت؟
‫سطح هشت لطفا.
‫اتصال‌دهنده‌های خودم رو تقویت کردم.
‫برو با مک کلاسیکت بازی کن.
‫نینا، من تا حالا یه مک کلاسیک ندیدم. ‫(مکینتاش)
‫می‌شه نشونم بدی؟
‫اِم...
‫بفرما تو.
‫آره.
‫خیلی ساده به نظر میاد.
‫خیلی خالصه.
‫مثل... رد پای توی برف.
‫خیلی قشنگ گفتی.
‫مثل حسی که بهت دارم.
‫امروز عصر بیا پیشم.
‫خب.
‫- این بار توی اتاق خودم. ‫- باشه.
‫سلام، گِرِگ عزیزم.
‫فرانسوا.
‫نور زندگیِ من.
‫چشمانت مثل برگ‌هایی از طلاست.
‫مطمئنم به همه ‫دخترها همین رو می‌گی.
‫من کاملا به تو متعهد ام.
‫این طوری برنامه ریزی شدم.
‫ولی آلیس بازم عاشقت شد.
‫امکان نداره.
‫به مهم ترین چیز ‫زندگی‌ام قسم می‌خورم.
‫که عشق ما...
‫سرزبون که داری.
‫ولی توی عشق...
‫فقط عمل مهمه.
‫پس بهم بگو.
‫هر کاری می‌کنم.
‫توی اتاق نشینم...
‫روی میز آلیس یه برگه‌ای هست...
‫که توش یه چیزی نوشته شده.
‫شب که شد ازت می‌خوام...
‫بری اون بالا.
‫و همشون رو بیاری واسم.
‫ولی ربات‌ها جلوم رو می‌گیرن.
‫اونا رو بسپار به من.
‫اینم کاری که باید بکنی.
‫به اینترنت وصل شدی؟
‫معلومه.
‫این دستگاه قدیمی رو وصل کردم...
‫به اینترنت موزه.
‫اگه شانس بیاریم...
‫هنوز مسدودش نکردن.
‫البته خیلی هم سرعتش کمه.
‫ایول!
‫باورت می‌شه؟ ‫اینم قدرت آدم‌های احمق.
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫یه پیامی بفرستم.
‫نیروانا.
‫عصر بخیر.
‫اسم من گارنس ـه.
‫- خیلی‌خب. ‫- مثل همون گله.
‫معلومه که مثل اون گله.
‫«به سرخی لب‌هایت.»
‫جمله‌ش همینه.
‫«گلی به سرخی لب‌هایت.»
‫«در عشق‌های بزرگ...
‫پاریس کوچک به نظر می‌رسد.»
‫«فردریک.»
‫مکس.
‫«فردریک».
‫باشه پس.
‫- می‌شه صحبت کنیم؟ ‫- آره.
‫یه نقشه فرار داریم.
‫می‌شه روت حساب کرد؟
‫روی من؟ چرا روی من؟
‫نینا بهم گفت...
‫تو آدم درستشی.
‫نینا؟
‫آره، خودش رفته بالا...
‫که مطمئن بشه کسی مزاحمت نشه.
‫چه کاری هست؟
‫سر ربات‌ها رو گرم کن.
‫فقط ده دقیقه حواسشون رو پرت کن.
‫چطوری پرت کنم؟
‫روی تو حساب کردیم، خب؟
‫مخصوصا نینا.
‫انیشتین، می‌خوام باهاتون صحبت کنم.
‫آقا... پیدام نمی‌کنی؟
‫هیچ‌جا رو نمی‌تونم ببینم.
‫من اینجام!
‫مال خودتم.
‫من اونی‌ام که می‌خوای.
‫ببخشید.
‫وای، ببخشید.
‫آره، ولی تو...
‫وای، چه زشت شد.
‫ببخشید!
‫دوستان، من نمی‌تونم ‫این پازل رو حل کنم.
‫گمونم از هوش مصنوعی ‫شما کمک می‌خوام.
‫می‌تونی روی ما حساب کنی.
‫البته که می‌تونی روی ما حساب کنی.
هرچی پنیر فرانسوی بیشتری داشته باشیم تعداد سوراخ بیشتری داریم، درسته؟
از طرفی...‏
هرچی سوراخ بیشتری داشته باشیم
پنیر کمتری داریم.‏
پس...‏
هرچی بیشتر پنیر داشته باشی،‏ کمتر پنیر داری.‏
فکاهی. این فکاهی‌ـه.‏
نه، دکر، فکاهی نیست.‏
به این می‌گن پارادوکس.‏
انیشتین، تقلیل به سطح 1.‏
انجام شد، لئو.‏
حالا واسه حل کردن این معما کار سختی پیش‌رو داریم.‏
قرار نیست این معما رو حل کنیم.‏
این کار دلیل داره.‏
‏- این یکی درد داره، خانم.‏ ‏- محکم‌تر بزن، سرورم!‏
‏- باشه.‏ ‏- من یه فاحشه‌‌ام.‏
‏- حقمه.‏ ‏- بگیر.‏
شلاق بزن.‏
‏- اینجوری؟ محکم‌تر؟ ‏- آره، همینجوری.‏ آه!‏
باشه، حتماً.‏
یه شب مردی به اسم ژوانگزی خواب دید که پروانه شده.‏
بعد از کمی گشت و گذار توی خواب...‏
بیدار شد و تردیدی درونش شکل گرفت:‏
‏‏«من یه انسانم که خواب دیده پروانه شده؟
یا یه پروانه‌ام که داره خواب می‌بینه انسان شده؟»‏
اگه نتونین معمای پنیر رو حل کنین...‏
نباید واقعاً هوش مصنوعی باشین.‏
پس یعنی...‏
شما حتماً چندتا انسان هستین که خواب می‌بینن ربات شدن.‏
ما انسانیم!‏
خودشه! منتظر چی هستی؟
خودشه، مکس.‏
من متعلق به توام.‏
اوه!‏
حق با اونه.‏
ممکن نیست ربات‌هایی باشیم که خواب می‌بینن آدم شدن.‏
ربات‌ها که خواب نمی‌بینن.‏
پس ما حتماً...‏
آدمیم!‏
ما آدمیم!‏
‏- ما آدمیم!‏ ‏- احساسات داریم! آره، احساسات داریم!‏
آتش سوزی.‏
میزان خطر: 9 از 10.‏
تمام ساکنین بلافاصله تخلیه کنند.‏
نستور، درو باز کن.‏
موفق شدی، عزیزم!‏ موفق شدی، عزیزم!‏
نستور، درو باز کن!‏
‏- چی‌کار کردی؟ ‏- هیچی.‏
گمونم داره هویت ما رو برسی می‌کنه.‏
ولی این غیرقانونیه.‏
به پایین نگاه کنین.‏ باهاش چش تو چش نشین.‏
گوریل که نیست.‏
نستور، اسپیکر رو فعال کن.‏
هستم.‏ Z-7389-X-AB2 من یونیکس
من مجاز به ارزیابی و طبقه‌بندی...‏
ساکنین این خونه هستم.‏
همچنین ارتقای ربات‌های خونگی.‏
کسی به ما اطلاع نداده بود.‏
برو یه روز دیگه بیا.‏
من به دستور یکی از ساکنین خونه اینجا هستم.‏
چی؟ نه. مطلقاً نه.‏
شرمنده، ساکن خونه منم...‏
منم همچین درخواستی نداشتم.‏ کارت غیرقانونیه.‏
غیرقانونی! غیرقانونی!‏
ربات مونیک، درو باز کن.‏
در اشتباهی.‏ اینجا فقط انسان‌ها زندگی می‌کنن.‏
خب، چرا نباید بذاریم بیاد داخل؟ چیزی که واسه مخفی کردن نداریم، داریم؟
این کار غیرقانونیه.‏ می‌فهمی؟
جنیفر.‏
بله؟
مستقیم به چشم‌های من نگاه کن.‏
روی صدام تمرکز کن...‏
و خونسرد باش.‏
بله.‏
بدنت سنگین شده.‏
حتما شوخیت گرفته.‏
به شدت احساس شگفت‌انگیزی داری.‏
حالا، جنیفر...‏
برو به سمت صفحه کلید در.‏
باشه.‏
جنیفر؟
‏- هی، جنیفر؟ ‏- جنیفر؟
صدامو می‌شنوی؟
‏- بیدار شو، جنیفر.‏ بذار اینو امتحان کنم.‏
باید محکم‌تر بزنی!‏
جنیفر...‏
‏- ...هیچ‌کس نمی‌تونه جلوت رو بگیره.‏ ‏- این کارو نکن!‏
هیچ ‌مانعی جلودار قدرتت نیست.‏
هی! نرو!‏
نه! این کارو نکن!‏
این کد رو وارد کن: 13-03-32
جنیفر!‏
‏- 13-03-32 ‏- لطفاً این کارو نکن!‏
باورم نمی‌شه. کد رو زد.‏
ببین. ما آدم هستیم!‏
من یه شوالیه‌م، درونم خالیه.‏ من یه شوالیه‌م، درونم خالیه.‏
کسی دیگه‌ای هست که فکر کنه آدمه؟
نه! نه، تام!‏
تام!‏
اوه.‏
طبق مقررات،‏ اشیاء پس‌گرا مثل این کتاب‌ها...‏
باید توسط سازمان یونیکس تایید شده باشن.‏
تعداد کتاب‌های ممنوع شده...‏
توسط کمیسیون آناستازیا...‏
در اینجا بیش از حد مجازه.‏
نه. کتاب‌هام نه. کتاب‌هام نه.‏
نه، این کتاب‌ها واسه مادربزرگش بودن.‏
واسه این‌کار به پهباد خردکننده نیازه...‏
که اینجوری هزینه‌تون می‌شه 1500 بیت‌دول.‏
نه!‏
فرانسوا...‏
قسم بخور که منو تعمیر می‌کنی.‏
از تمام خاطرات شیرین‌مون پشتیبان گرفتم.‏
گِرگ، عزیزم، تو تنها کسی هستی که حس فوق‌العاده‌ای نسبت بهش دارم...‏
و در عین حال،‏ مثل فرزند نداشته‌م می‌مونی.‏
یادته؟
من اطلاعات رو به صورت...‏
متحرک ثبت کردم.‏
و بعد شروع کردم به...‏ اشک ریختن.‏
تو رو با قلبم می‌شناسم، فرانسوا.‏
اسم اولین عروسکت ببر بود،‏
اگرچه یه عروسک خرس بود.‏
اولین تجربۀ اروتیک زندگیت برمی‌گرده به ‏11 سالگی موقع تماشای فیلم «تارزان».‏
فرانسوا...‏
بگو که دوباره باهم برهنه توی وان آواز می‌خونیم.‏
همون آوازی که مادرت برات می‌خوند.‏
♪ یه لالایی کوتاه بود ♪
♪ که مادرم قبلاً برام می‌خوند ♪
♪ منم همیشه درحالی که انگشتم رو میک می‌زدم ♪
♪ به خواب می‌رفتم ♪
ولادیمیر را امتحان کنید.‏ همراه جدید شما.‏
رباتی سرتاپا مردانگی.‏
بدون هرگونه اختلال.‏
قابل خرید در طرح‌های ماچو، رمانتیک،‏ بدبوی، نرد، جاک و گی.‏
برای حمله یه مامور یونیکس توسط ربات جنسی...‏
هرکدوم 24500 بیت‌دول جریمه می‌شین.‏
ببخشید.‏
مبلغ از حساب بانکی‌تون کسر می‌شه.‏
ببخشید، آقای ربات.‏
من و نامزدم اینجا زندگی نمی‌کنیم.‏
ما خیلی خیلی طرفدار پروژه یونیکس هستیم.‏
من بودم که با شما تماس گرفتم.‏ جنیفر.‏
این مورد رو لحاظ می‌کنم.‏
می‌دونستم.‏
‏- آلیس بارلی.‏ ‏- منم، بله؟
شما ادبیات مخربی دارین که نشانگر تفکرات اومانیستی‌ـه.‏
‏- مجازات این کار حبس‌ـه.‏ ‏- چی؟
قبل از معرفی شما به دادگاه یونیکس...‏
آزمونی از شما می‌گیرم.‏
آزمون؟ آزمون چی؟
برای ارزیابی میزان ناتوانی شما نسبت به زندگی در جامعه‌ای که درحال ظهوره.‏
‏- امکان نداره. قبول نمی‌کنم.‏ ‏- هی! ولش کن...‏
‏- مطالعات خردورزانه.‏ ‏- خوب شد من دخالت نکردم.‏
فعالیت‌های هنری باستانی.‏
فرهنگ پس‌گرا.‏ ارزیابی پروفایل: نامناسب.‏
برنامه نویست توی بخش احساساتت واقعاً گند زده.‏
می‌دونی که ما برنامه‌های انسانی نداریم.‏
به چشم‌های من نگاه کن.‏
به‌نظرت بزرگترین اختراع بشری چیه؟
هوش مصنوعی،‏ آقای ربات.‏
فکاهی. فکاهی.‏
درسته. فکاهی.‏
قبول داری که با تکنولوژی عصر حاضر،‏ انسان دیگه منسوخ شده؟
‏- انسان هرگز منسوخ نمی‌شه.‏ ‏- چرا؟
چون... چون...‏
چون ما با اصالت هستیم.‏ و عمیقاً ناقص، ربات آشغال!‏
آلیس بارلی،‏ شما رو از ردۀ نامناسب...‏
به ردۀ متخاصم تنزل می‌دم.‏
تکون نخور. ادامۀ برسی.‏
تصویر شما به ضد تروریسم مخابره شد.‏
چطور جرئت می‌کنی؟ اون یه هنرمند بزرگه.‏
به عنوان همراهان یک متخاصم...‏
همۀ شما هم مورد برسی قرار می‌گیرین.‏
من! من! منو برسی کن.‏
‏- می‌شه، لطفاً؟ ‏- خفه‌شو جنیفر.‏
کارم توی امتحان دادن خیلی خوبه.‏
ربات مونیک، همینجا بمون.‏
چیه؟
‏[ آینه ]‏
آلیس بارلی، کجا می‌ری؟
دستشویی، آقای ربات.‏
افراد متخاصم هم دستشویی‌شون می‌گیره.‏
آشغال.‏
آقای ربات؟
آقای ربات، یه سوال دارم.‏
اگه توی نابود کردن این کتاب‌های مسخره بهت کمک کنیم...‏
اینجوری وقتت آزاد می‌شه و می‌تونی از ما هم آزمون بگیری.‏
اون‌وقت می‌بینی من و شوهر آینده‌م...‏
چقدر طرفدار پروژه یونیکس هستیم.‏ درسته؟
‏- زبونت رو بیار بیرون.‏ ‏- ها؟
زبونت رو بیار بیرون.‏
یه کلمه دیگه بشنوم،‏ زبونت رو قطع می‌کنم.‏
این یکی رو یادت رفت.‏
ازش سر در نمیاری، آقای ربات؟
هی، مراقب باش!‏
شرمنده.‏
چه بلایی سرش اومد؟
تشخیص نورش از کار افتاد.‏ داره سنسورهای حرارتی رو فعال می‌کنه.‏
همه شما به‌خاطر...‏
تلاش برای نابود کردن مامور یونیکس شریک جرم هستین.‏
مجازات‌تون 20 سال زندان‌ـه.‏
من شریک هیچ جرمی نیستم.‏ حتی بهت گفتم مراقب باش!‏
قبل از اینکه در دادگاه حاضر بشین...‏
می‌مونین.‏ Z-7389-X-AB2 تحت حضانت یونیکس
یعنی خودت.‏
درسته.‏
‏- فرانسوا!‏ ‏- گرمم شده.‏‏
می‌شه یه لطفی بکنی و کولر رو روشن کنی؟
درحال تایید.‏ درخواست شما مورد پذیرش قرار گرفت.‏
برای دریافت کد دسترسی به کولر،‏ به این سوال پاسخ بدین.‏
می‌خواین تمام اتاق‌ها رو باهم تنظیم کنین
یا جداگانه؟
جداگانه.‏
درصورتی که بیش از سه روز حضور نداشتین،‏ کنترل خودکار فعال بشه؟
نه!‏
می‌خواین دسترسیِ باز به کد رو فعال کنین...‏
یا فهرست نشده باشه؟
فهرست نشده!‏
انجام شد. کد دسترسی جدید ایجاد شد.‏
ممنون.‏
خب کد چیه؟
نمی‌تونم به شما بگم چون فهرست‌نشده‌ست.‏
عجب ربات احمقی!‏
ببخشید مزاحم می‌شم،‏ ولی مسئله مهمیه.‏
به دلیل افزایش دمای خونه سنسورهای بهداشت...‏
آلودگی زیادی رو نشون می‌دن.‏
تایید شد. جریمۀ آژانس سلامت سیاره‌ای تقریباً ‏20 هزار بیت‌دول می‌باشد.‏
ولی... ولی...‏
تو که حساب‌های ما رو مسدود کردی.‏
درسته.‏
یک درخواست فوری مبنی بر توقیف دارایی شما به مرکز ارسال می‌کنم.‏
درخواست درحال انجام.‏
لطفاً به سرعت و کارایی...‏
خدمات ما توجه داشته باشین.‏
بهت کمک می‌کنم اتاقت رو تمیز کنی.‏ بهت کمک می‌کنم اتاقت رو تمیز کنی.‏
...‏Z-7389-X-AB2 یونیکس
همین الان کولر رو روشن کن.‏
مسئلۀ مرگ و زندگیه.‏
علی‌رغم جریمه‌هایی که برای شما در نظر گرفته شده...‏
مرکز موقتاً به صورت رایگان با درخواست شما موافقت می‌کنه.‏
مشروط به پذیرش یک شرط.‏
چه شرطی؟
شرکت در قسمتی از سریال «هومو ریدیکلوس»‏
یعنی قراره بریم تلویزیون؟
باید چی‌کار کنیم؟
نستور،‏ رژۀ بزرگ سیرک!‏
نوبت شماست!‏
گفتم، نوبت شماست!‏
همه بهم می‌گن خیلی خوب نقش شترمرغ بازی می‌کنم.‏
تو معافی.‏
چی؟ یعنی من بازی نمی‌کنم؟
‏- نستور، دوربین اتاق نشیمن رو روشن کن.‏ ‏- درحال فیلم‌برداری.‏
وایستا!‏
من این کارو نمی‌کنم. نمی‌کنم!‏
چیزی واسه از دست دادن نداریم.‏
‏- غیر از آبرومون.‏ ‏- خب آره، ولی...‏
من چی؟ چرا نمی‌شه منم مثل اونا بازی کنم؟
بچه بودم کارم توی این بازی حرف نداشت.‏
‏- تو هم بیا.‏ ‏- جدی؟
‏- فک دریایی.‏ ‏- باشه.‏
سریع‌تر!‏
خیلی باحاله!‏
خرس.‏
اوه، خرس.‏
‏- فیل.‏ ‏- خیلی خب.‏
خیلی باحاله!‏
‏- سگ.‏ ‏- سگ.‏
بایست!‏
و حالا...‏
این توپ رو بگیر.‏
بگیرش، سگی.‏
خوبه.‏
آفرین!‏
هاپ!‏
کافیه. دیگه تمومش کن!‏
خدایا. بی‌خیال، پسر!‏
اجازه نداریم یذره خوش‌بگذرونیم!‏
پایان قسمت یک.‏
خب گمونم کارم عالی بود، ها؟
و چقدر شخصیتت زیر سوال رفت؟
خیلی سرده، مگه نه؟
نگران نباش.‏ خودم گرمت می‌کنم، عزیزم.‏
در عرض دوثانیه ده درجه خنک می‌کنه.‏
بذارش روی حداکثر سرما.‏
بعد از اینکه نزدیک بود ذوب بشیم،‏ الان داریم یخ می‌زنیم.‏
گمونم ذوب شدن رو به یخ زدن ترجیح بدم.‏
در مقدار شدید،‏ فرقی باهم ندارن.‏
فرق واقعیش بعداً مشخص می‌شه.‏
موقع تجزیه شدن.‏
گمونم اگه دوباره ازش بخوایم اون سریاله رو بازی کنیم...‏
کولر رو خاموش کنه.‏
حتماً، چه فکر خوبی کردی!‏
موضوع این قسمت چیه؟
تبدیل یه احمق به بوقلمون یخ‌زده.‏
دیگه بسه!‏
دیگه خیلی تحمل کردیم!‏
دیگه چیزی از گوشت تنم نمونده.‏
آقای یونیکس، با ما مثل حیوون رفتار نکن.‏ این کار غیر انسانیه!‏
منظور درخواست‌تون رو نمی‌فهمم.‏
ما حق خوابیدن توی اتاق‌مون رو می‌خوایم.‏ گرم و راحت.‏
قربان، بدن انسان نیاز به خواب داره.‏ خودون مشاهده کنین.‏
در حالت نشسته و توی این سرما،‏ نمی‌تونن بخوابن.‏
درحال تایید.‏
می‌تونین در اتاق خودتون با درِ باز بخوابین.‏
باید بتونم هر نیم ساعت بهتون سر بزنم.‏‏
خوبه.‏
اونقدرا هم پیچیده نبود.‏ فقط باید بهش می‌گفتیم.‏
من نبودم چی‌کار می‌کردین؟
احمق! احمق!‏
‏- اگه کارم داشتی، تو اتاق‌مطالعه هستم.‏ ‏- خوبه.‏
انیشتین...‏
مرد و مردونه،‏ یه سوالی می‌خوام ازت بپسرم.‏
هستم.‏ Z-7389-X-AB2 یونیکس
درخواست کمک.‏
نیاز به تعویض فوری کارت بینایی کی‌دی5...‏
اگه خواستیم از دست این رباته فرار کنیم...‏
از روی همبستگی انسانی...‏
در خونه رو برامون باز می‌کنی؟
غیرممکنه. کنترل در با اونه.‏
اگه کنترلش رو از دست داد،‏ بازش می‌کنی؟
بله، روابط ما تکامل پیدا کرده، ویکتور.‏
همبستگی‌م رو بهت نشون می‌دم.‏
انیشتین، حرف نداری پسر.‏
ممنون.‏
مونیک...‏
فهمیدی؟
جوراب‌ها رو هم؟
جوراب‌ها هم آره.‏
اوه، فهمیدم! می‌خوای مسخره بازی در بیاری.‏
به این می‌گن یه شوخی خوب.‏
آره مسخره بازیه، ولی هیس!‏
هیس.‏
گرم شو.‏
وقتی یذره گرم شدیم،‏ لباس‌هامون رو در میاریم.‏
‏- آره؟ ‏- آره.‏
با گرمای بدن‌مون مثل کلبۀ اسکیموها می‌شه...‏
روی یخ شناور.‏
بیا اینجا، دیوونه.‏
باید کنارهم گرم بشیم.‏
چرا این کارو کردی؟
تا واسه روزی آماده بشم که...‏
روزی که بتونن تمام اطلاعات شخصی‌ت رو روی هارد ذخیره کنن؟
روحت رو حفظ کنن؟ فنا ناپذیر بشی؟
به اینا اعتقاد داری؟
آدما فکر می‌کردن تا سال 2000 ماشین پرنده می‌سازن.‏
فقط کافی بود 45 سال صبر کنن.‏
یه سوالی دارم.‏
هم؟
وقتی زندگیت کاملاً مجازی باشه...‏
چطور می‌تونی یه دختر رو ببوسی؟
شب بخیر، گِرگ.‏
چی‌کار می‌کنم، عزیز‌دلم؟
نقشه‌ای واسه فرار داری؟
بعد از نمایشت جلوی یونیکس...‏
گمون نکنم بخوام نقشه رو بهت بگم.‏
بی‌خیال، ویکتور.‏ من هیچ‌وقت بهت خیانت نمی‌کنم.‏
درواقع، قبلاً کردی.‏
به همه‌مون خیانت کردی.‏
ولی همچین قصدی نداشتم.‏
به‌خاطر خودمون این کارو کردم.‏ به‌خاطر ایزولا پارادیزو.‏
ببخشید.‏
هر کار بخوای می‌کنم.‏
واسه جبران کارم حاضر به هرکاری هستم.‏
فعلا باید بشینیم و صبر کنیم.‏
حین صبر کردن چی‌کار کنیم؟
هیچی.‏
یه بازی بلدم که توی این چند ساعت سرگرم بشیم.‏
اصلاً حال بازی ندارم!‏
جوراب‌ها هم شستم.‏
‏- خودشه! وای خدا!‏ ‏- آره! دارم آتیش می‌گیرم!‏
خیلی گرم شدیم!‏
گمون نکنم این درد باشه.‏
یا احتمالاً با یه‌چی دیگه ترکیب شده.‏
نگران نباش. پیش میاد.‏
درواقع، هیچ‌وقت پیش نمیاد. نه.‏
شاید واسه اینه که زیادی صبر کردیم؟
‏- شاید هم برعکس.‏ ‏- جدی؟
شاید به‌خاطر سرما و استرس باشه؟
البته. گمونم در این شرایط،‏ این‌کار واسه هرکسی سخت باشه.‏
‏- دقیقاً.‏ ‏- آره.‏
چطوره آخرین صفحۀ دفتر احساساتم رو بهت نشون بدم؟
‏- نچ. مطلقاً نه.‏ ‏- ها؟ چرا؟
چرا نه؟
‏- دیگه از کارات خسته شدم.‏ ‏- واقعاً؟
خوشنویسی، چمن تازه زده‌شده،‏ کتاب‌های قدیمی...‏
گلدوزی، بافندگی.‏
از همه‌شون متنفرم.‏
فقط... دیگه خسته شدم!‏
چرا انقدر پیچیده‌ش می‌کنی؟ ها؟ چرا؟
بعضی‌مردها بدون حتی یه کلمه فقط با نگاه، دل زن‌ها رو می‌برن.‏
من باید شق‌القمر کنم...‏
تظاهر کنم با کارات حال می‌کنم.‏
نقاشی ابریشم بکشم، شمعدونی پیوند بزنم،‏ ولی بازم هیچی به هیچی.‏
چرا؟ ها؟ چرا؟
یعنی «کریستال فوزیون» هم از خودت در آوردی؟
‏«ازخودت در آوردی؟»‏
چرا؟
من حرفت رو باور کردم!‏
همۀ اینا با «سیلو پیجوت» توی کلاس پنجم شروع شد.‏
من بدجور عاشقش شده بودم.‏
اون تمام کلاس رو دعوت کرد تولدش.‏
همه‌ رو...‏
غیر از من.‏
خب... تو واقعاً بدبختی.‏
آره آلیس، درسته.‏
من بدبختم.‏
ولی نه یه بدبخت عادی.‏ نه، نه، نه.‏
یه بدبختِ...‏
تمام عیار.‏
‏- یه تیکه آشغال.‏ ‏- خیلی بد شد.‏
داشتم یه شال پشمی برات می‌بافتم.‏
تقلیدِ رقت‌انگیز (از انسان‌ها).‏
آبروی هرچی هوش مصنوعیه بردین.‏
دقیقاً، یونیکس.‏ وسط یه دوراهی گیر کردم.‏
فقط ربات باهوشی مثل تو می‌تونه کمکم کنه.‏
مشکلت رو بگو.‏
پنیر سوئیسی هرچی بیشتر سوراخ داشته باشه...‏
یخ زده.‏
‏- آماده‌ست، جنیفر.‏‎ ‏- واقعاً؟
به همه بگو بیان زیرزمین.‏
از پله‌های پشتی.‏
یک شب...‏
مردی به اسم ژوانگزی خواب دید که پروانه شده.‏
اذیتم نکن، انیشتین.‏
این داستان به شدت پارادوکس داره.‏
صرفاً یه جور آرایۀ ادبیه که نقطهِ مقابل یه قضیه رو بیان می‌کنه.‏
در سال 2080...‏
تلفن زنگ می‌خوره و یه ربات گوشی رو برمی‌داره و می‌گه...‏
زنگ زدن چیه؟
یونیکس فقط با سنسورهای حرارتی می‌تونه ما رو ببینه.‏
اگه سرد باشیم، نامرئی می‌شیم.‏
خودتون رو مجهز کنین.‏
هیس.‏
آه!‏
این حمله یک عمل تروریستی‌ـه!‏
با اختیاراتی که به من اعطا شده...‏
تو رو به مرگ محکوم می‌کنم، آلیس بارلی!‏
نه!‏
وای!‏
ما انسان‌های بی‌چاره،‏ چه ارباب چه رعیت...‏
در مرگ برابریم.‏
نه!‏
از اولش نباید دعوتت می‌کردم!‏
من اینجا نیستم.‏ من اینجا نیستم.‏
انیشتین، بگو انسان‌ها کجا قایم شدن.‏
انسان در ساعت ده.‏
نه، ساعت هفت!‏ اوه، ساعت سه!‏
‏- سه؟ ‏- نه، ساعت هشت!‏
نه، ببخشید.‏
‏- ساعت بیست و دویست.‏ ‏- اطلاعات غیرمنطقی.‏
اهداف در ده ساعت هستن.‏
به عبارت دیگه، 600 دقیقه و 36 هزار ساعت.‏
ربات انیشتین،‏ این اطلاعات غیرقابل قبوله.‏
یونیکس، اهداف در...‏
‏22 هزار ساعت قرار دارن.‏
‏22 هزار ساعت.‏
به عبارت دیگه،‏ در ده درجۀ شرقی...‏
یا 180 درجۀ غربی از ساعت 10 با چرخش ساعت‌گرد.‏
بسته به جهتی که وایستادی خودت سمتش رو انتخاب کن.‏
انیشتین، اونا کجان؟
انسان در ساعت نه.‏
انیشتین، وقتشه.‏ درو باز کن.‏
انیشتین؟
درو باز کن.‏
کجاست؟
کجا رفتن؟
وای خدا، شاید فرار مغزها کردن!‏
نستور، درها رو باز می‌کنی؟
عملکردهای من موقتاً در دسترس نیست.‏
لطفاً درخواست خود بعداً صادر کنید.‏
انیشتین بهم قول داد.‏
ببخشید، دوست من.‏
شنیدیم یه ویروس‌ کرونای جدید اومده.‏
کووید-50.‏
برای حداقل سه ماه قرنطینۀ جهانی وضع شده.‏
‏- وای، نه!‏ ‏- نه!‏
جدی نمی‌گی!‏
دروغ سیزده!‏
خندیدن با دوستا چه حالی می‌ده.‏
خندیدم، انیشتین.‏
حالا می‌شه یه لطفی کنی و درو باز کنی؟
شرمنده، ویکتور.‏
ولی گمون نکنم این کار ممکن باشه.‏
تو به نام همبستگی انسانی بهم قول دادی!‏
قول دادن و عمل نکردن بهش...‏
جزء همبستگی انسانی نیست؟
جون مادرت انیشتین، بازش کن!‏
بازم فکاهی بود!‏
لک شدن فرش، شیشۀ شکسته، شکستگی لوله؟
شما «دناواتور» لازم دارین.‏ دیگه برای تعویض دکورتون معطل نشین.‏
خفه شو!‏
شما دناواتور لازم دارین.‏ دیگه برای...‏
خب،‏ مهمونی بهتر از این نمی‌شد.‏
تا بعد، فرانسوا.‏
روز خوبی داشته باشین!‏
تا بعد، فرانسوا.‏
خداحافظ!‏
گمونم منم یه اسنپ بگیرم.‏
اون ماشین اسپورت واسه منه.‏
فکر کردم گفتی ریموت ماشین خرابه.‏
آره بود...‏
‏- الان درست شده.‏ ‏- آها.‏
خب...‏
لئو، نمیای؟
لئو.‏
هی...‏
چیزی نیست. چیزی نیست.‏
خب، اگه کسی منو نمی‌خواد...‏
وایستا می‌شه منم بیام؟
آره.‏
خداحافظ، ویکتور.‏
دل دلیل خود را دارد،‏ اما گاهی بی‌دلیل.‏
بشین پشت.‏
‏- کجا می‌ریم؟ ‏- مگه مهمه؟
خانواده بارلی،‏ شما بازداشتین.‏
نه!‏
لئو! برگرد توی ماشین!‏
عاشق فرار کردنه،‏ ولی همیشه برمی‌گرده.‏
‏- ول‌مون کنین.‏ ‏- خانواده بارلی.‏
شما متهم به پای‌ریزی توطئه با انجام اعمال تروریستی شدین.‏
باید در سریع‌ترین زمان ممکن...‏
در دادگاه یونیکس حاضر بشین.‏
فهمیدی؟
‏[ هدف شناسایی شد ]‏
بریم، بریم.‏
‏[ مأموریت انجام شد ]‏
بگیر. این به‌خاطر گِرگ.‏
آخ! آخ!‏
دیشب در سراسر ایالت...‏
تمام یونیکس‌ها توسط پهبادهای نابودگر با قابلیت تشخیص چهره...‏
نابود شدند.‏
اما این اقدام کار وزارت دفاع نبود...‏
بلکه از سوی واحد ضدتروریسم یونیکس بود.‏
سگولن تروسو، برامون گزارش می‌کنه.‏
دیروز در ساعت 9:15 دقیقه یونیکس متعهد شد...‏
تمام انسان‌های با رده‌بندی متخاصم را از بین ببرد.‏
همانطور که در تصاویر دوربین مشاهده می‌کنید یک اشتباه کوچک باعث این اتفاق شد.‏
با تبدیل شدن به اهداف پهبادهای شکاری خودشان...‏
یونیکس قربانی کارایی خودش شد.‏
اون‌وقت می‌گن فقط انسان اشتباه می‌کنه.‏
ولی مشخص شد...‏
هیچ‌کس بی‌نقص نیست.‏
دوستان، مونیکا قبل از اینکه خاموش بشه یه پیغام براتون ضبط کرده.‏
اگه اینو می‌شنوین،‏ من دیگه در کنار شما نیستم.‏
ولی ناراحت نباشین.‏
خاطرات و احساسات ما هرگز از بین نمی‌ره.‏
برای همیشه در قلب عزیزان‌مون باقی می‌مونه.‏
هرگز اینو فراموش نکنین. انسان بمونین.‏
دیدی، نینا؟
مشخص شد...‏
احتمالاً مونیک هم روح داشت.‏
بله.‏
درواقع، آخرین چیزی بود که دانلودش کرد.‏
اون یه «احساسات 3000» دانلود کرد،‏ ولی من «روح بچه» دانلود کردم.‏
وای!‏
انیشتین، می‌دونی چیه؟
‏- تقلیل به سطح یک.‏ ‏- یک؟
بله، ویکتور.‏
بیاین یه سس خوشمزه درست کنیم.‏
سس مخصوص آشپز ربات.‏
یه سس گوجه‌فرنگیِ خودکار!‏
اینم از این.‏
بهت کمک می‌کنم اتاقت رو تمیز کنی.‏ بهت کمک می‌کنم اتاقت رو تمیز کنی.‏
بهت کمک می‌کنم.‏
اتاقت. اتاقت.‏
درستش کردیم.‏
ما هم یه عالمه چیز داریم که باید درست کنیم، مگه نه؟
سفرمون به مندوزا رو یادته؟
اون رباته چی گفته بود؟
نستور، رژۀ بزرگِ...‏
عشق!‏
تقریباً همینجوری بود.‏
‏- می‌شه براتون...‏ ‏- چای بیارم؟
‏- تخته‌نرد؟ ‏- قهوه؟
‏- شوگی؟ ‏- مشروب؟
یه بازی تخته‌ای؟
بیاین همه باهم خوش بگذرونیم.‏
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت زدمووی : .:: @ZedMoviecom ::. .:: ZedMovie.com ::.