دانلود رايگان فيلم و سريال ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اينستاگرام سايت زدمووي : .:: @ZedMoviecom ::. .:: ZedMovie.com ::.
‫شما احتمالا من رو به یاد دارین.
‫من استیسی هستم، همون شیرینی پز اهل شیکاگو،
‫همونی که برای شرکت توی یه مسابقه کیک و شیرینی پزی به ‫بلگریویا رفت،
‫ولی بعدا جاش با مارگارت، دوشس مونتنارو، عوض شد،
‫همونی که دقیقا شبیه منه.
‫حدس می زنم یادتون باشه که من با شاهزاده ادوارد ازدواج کردم،
‫و احتمالا یادتونه که مارگارت هم عاشق بهترین دوستم، کوین، ‫شد.
‫نازترین زوج دنیان، مگه نه؟
‫ولی چیزی که نمی دونین، اینه که از زمان رخ دادن این وقایع،
‫پادشاه مونتنارو فوت کرد،
‫و الان هم قراره که تاج و تخت به مارگارت برسه،
‫همون مارگارتی که توی حوزه عشق و عاشقی، بدجوری وضعش ‫خرابه.
‫سر من هم خیلی شلوغ بوده، ولی این رو ازم بشنوین،
‫که زندگی به خوبی و خوشی تا ابد، هرگز آسون نیست.
‫خصوصا برای یه شاهدخت.
‫آقایون و خانم ـها، لحظه ای که همه ـمون منتظرش بودیم، ‫فرا رسیده!
‫نتایج نهایی پنجاه و نهمین مسابقه ملی سالیانه کیک و شیرینی پیزی ‫بلگریویا، مشخص شدن!
‫و رییس هیئت داوران و قهرمان پیشین مسابقه،
‫استیسی دنووو ویندهام، شاهدخت بلگریویا، اومده که نام ‫برنده رو اعلام کنه!
‫ممنون.
‫ما خیلی خوشحالیم که در کریسمس جاری،
‫این شیرینی پزهای فوق العاده، از سراسر دنیا، به اینجا اومدن.
‫اساس کریسمس، دادنه...
‫...و شرکت کنندگان امسال...
‫هم به ما خلاقیت، مهارت و هنرمندی رو دادن.
‫پس بدون تاخیر بیشتر،
‫اولین برنده ما فردیه که من دو سال پیش باهاش رقابت کردم.
‫اون امسال کیکی خلق کرده که برای من خیلی خاصه.
‫من اولین باری که واقعا عاشق شوهرم، شاهزاده ادوارد، شدم، ‫زیر شاخه داروش بود.
‫همه یه کف مرتب به افتخار زک براکمن از مونیخ آلمان...
‫و شاهکار داروشیش بزنین.
‫تبریک می گم.
‫(قصر سلطنتی بلگریویا)
‫عزیزم، امروز خیلی دلربا شده بودی.
‫فقط چند تا روبان بین ملت پخش کردم.
‫فقط ببخشید که نتونستم کل مراسم رو ببینم.
‫آره، دوباره با جلسه پارلمان تداخل داشت.
‫هیچ مشکلی نیست.
‫خب، مطمئن نیستم مشکلی نباشه،
‫با توجه به محول شدن تعداد بیشتری از وظایف پادشاه به من...
‫و اداره خیریه ـهای سلطنتی و مغازه شیرینی پزیت توسط تو، ‫چندان...
‫زمان زیادی برای این که با هم وقت بگذرونیم، نداشتیم.
‫خب، کار ما مهمه.
‫ما هم مهمیم. ‫نمی خوام این رو از دست بدم.
‫خب، خبر خوب اینه که تا آخر هفته به مونتنارو بر می گردیم.
‫قراره کلی وقت با هم بگذرونیم.
‫کریسمس مونتنارو خیلی جادویی به نظر می رسه.
‫واقعا هم همینطوره.
‫- ولی من نگران مارگارتم. ‫- چطور؟
‫خب، این رو دیدی؟
‫«آیا دوشس آماده حکمرانی است؟»
‫و این؟
‫مارگارت هیچوقت انتظار نداشته که ملکه بشه.
‫یادته چقدر از در مرکز توجه بودن متنفر بود؟
‫خب، با وجود پخش مراسم تاج گذاریش از تلویزیون در روز کریسمس،
‫ناچاره که خیلی سریع بهش عادت کنه.
‫وقتی که بهش زنگ زدم، خیلی ناراحت به نظر می اومد.
‫شاه دنیس فوت کرده...
‫- و شاهزاده هاوارد هم از ارث محرومه، پس... ‫- آره.
‫...اون چه بخواد و چه نخواد، جایگاه بعدی به اون می رسه.
‫بهم یادآوری کن که چرا الان داریم دوباره در مورد مارگارت صحبت ‫می کنیم؟
‫چون وقتی نگرانم، خوابم نمی بره.
‫خب، به غیر از...
‫صحبت در مورد بانو مارگارت، چند تا کار دیگه هستن...
‫که می تونیم برای کاهش اضطرابت انجام بدیم.
‫راستش رو بخوای، فکر می کنم که اون هنوز کوین رو فراموش ‫نکرده.
‫منظورم اینه که، جداییشون حتما به جفتشون سخت گذشته.
‫- می تونیم یه آتیش روشن کنیم. ‫- اون می خواست به شیکاگو منتقل شه.
‫- می تونیم یه بطری نوشیدنی باز کنیم؟ ‫- اونا تقریبا با هم نامزد کرده بودن.
‫می تونیم یکم آهنگ گوش کنیم.
‫می دونستی کوین دنبال حلقه می گشته؟
‫- استیسی! ‫- چیه؟
‫اونا از هم جدا شدن. ‫ملت همه اش این کار رو می کنن.
‫می دونم. فقط...
‫اولیویا هر روز بهم پیام می ده.
‫می گه باباش بدون مارگارت خیلی بیچاره است.
‫اون دعوت مراسم تاج گذاری رو رد کرده.
‫- ظاهرا نمی خواد اون رو ببینه. ‫- خب، مردا هیچوقت نمی دونن چی می خوان.
‫من می دونم چی می خوام.
‫یه فکر عالی به ذهنم رسید.
‫چرا سر راهمون به مونتنارو، خیلی سریع یه سر هم...
‫به شیکاگو نمی زنیم؟
‫عزیزم. آرزو می کنم که ای کاش می تونستم زودتر از کارم خلاص ‫شم. واقعا می گم.
‫ولی...مگه این که بخوای بدون من به شیکاگو بری...
‫اوه! ایول! می خوام وسایلم رو جمع کنم و سوار اولین پرواز ‫فردا صبح شم.
‫(شیکاگو)
‫خیلی ممنون. کریسمس مبارک.
‫ممنون، کریسمس شما هم مبارک.
‫لطفا 12 ـتا کلوچه کریسمسی بهم بدین!
‫استیسی؟
‫سلام!
‫- دلم برات تنگ شده بود! ‫- دل من هم برات تنگ شده بود.
‫استیسی! تو اینجا چیکار می کنی؟
‫این حوالی بودم و گفتم یه سری به شریک تجاریم بزنم.
‫- راستی، عاشق این جای جدیدم. ‫- ممنون. ادوارد کجاست؟
‫اون توی لندن، سر راهمون به مونتنارو، بهم ملحق می شه.
‫خب، خیلی عالی به نظر میای.
‫ممنون، و تو هم...
‫راحت به نظر میای.
‫آره، همه چیز خوبه.
‫اون از زمان جدایی از اسمشو نبر، از خونه بیرون نرفته.
‫باید کسب و کارم رو بگردونم. یادته؟
‫بیخیال، کو. زندگی که فقط کار کردن نیست.
‫می دونم، برای همین هم به مناسبت کریسمس، داریم ‫سرپرستی یه گربه دیگه رو هم قبول می کنیم.
‫یه گربه دیگه؟
‫آره. آدم هر چند تا گربه که داشته باشه، باز هم کمه.
‫باید با هم صحبت کنیم.
‫نظرت چیه بری و یکی از میزهای اونور رو تمیز کنی؟
‫خب، چه خبرا؟
‫تو شلوار راحتی پوشیدی، با کسی بیرون نمی ری و داری گربه ‫جمع می کنی.
‫خب؟
‫دو سال پیش، یه دعوتنامه بهم دادی که زندگیم رو تغییر داد.
‫وقتشه که این لطفت رو جبران کنم.
‫استیس، من و مارگارت شش ماه پیش از هم جدا شدیم.
‫آره، که احتمالا احمقانه ـترین کاریه که توی زندگیت کردی.
‫صرفا دیگه خواسته ـهامون مثل هم نبودن.
‫بعلاوه، منظورم اینه که اون من رو فراموش کرده. ‫من هم فراموشش کردم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫چون به نظر نمیاد فراموشش کرده باشی.
‫من قبلا جواب دعوتنامه رو فرستادم.
‫اون جواب دعوتنامه...
‫یه جورایی هیچوقت به صندوق پستی نرسید.
‫لیو...
‫کولین، به عنوان دوستش به مراسم تاج گذاری برو.
‫نمی دونم والا.
‫به ارث بردن تاج و تخت، قضیه گنده ایه.
‫مارگارت نیاز داره که اونجا پیشش باشیم، همه ـمون.
‫خواهش می کنم، بابا.
‫اون دوست من هم هست.
‫باشه.
‫آهای! به پرستار گربه زنگ بزن.
‫شاید قبل از این که حرکت کنیم، بهتر باشه موهات رو اصلاح کنی ‫و یه شلوار واقعی هم بخری.
‫مشکل اینا چیه؟
‫(قصر سلطنتی مونتنارو)
‫ممنون، فرانک.
‫وای.
‫استیسی!
‫خیلی خوشحالم که اینجایی.
‫من هم همینطور.
‫می ترسیدم که سرتون خیلی شلوغ باشه و نتونین بیاین.
‫- عمرا. ‫- عمرا اگه مراسم تاج گذاریت رو از دست می دادیم.
‫من هم دقیقا همین رو بهش گفتم.
‫خانم داناتلی، شما عالی به نظر میاین.
‫اوه، ممنون. علیا حضرت، شما هم خیلی درخشان به نظر میاین.
‫خب، استیسی برای شاهدخت شدن زاده شده.
‫حس می کنم خیلی وقته ندیدمت.
‫خب، الان اینجاییم و یه سورپرایز کوچیکی هم برات آوردیم.
‫- اولیویا! ‫- مارگارت!
‫نگاهش کن! اوه!
‫نسبت به آخرین باری که دیدیش، بزرگ ـتر شده.
‫واقعا هم همینطوره.
‫از اونجایی که جواب دعوتنامه رو دریافت نکردیم، مطمئن نبودیم ‫که میاین یا نه.
‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه که به عنوان...
‫دوست به اینجا اومدیم.
‫البته که اشکالی نداره. با هم دوستیم.
‫می تونیم قصرت رو ببینیم؟
‫از اینور.
‫سلام!
‫مارگارت، چرا روی همه چیز رو پوشوندین؟
‫هنوز کامل منتقل نشدم.
‫مگه قرار نیست برای کریسمس، مراسم رقص برگزار کنین؟
‫چرا، ولی جلوی خدمه رو گرفتم که اینجا رو تزیین نکنن.
‫راستش رو بخواین، توی فکر لغو جشن ـها بودم...
‫- کنسرت، مراسم رقص، همه اش. ‫- چرا؟
‫درست به نظر نمیاد.
‫کشور همچنان داره بابت فقدان پادشاهش، عزاداری می کنه.
‫- همچنین داره بابت ملکه جدیدش، جشن می گیره. ‫- آره!
‫بانو مارگارت، مردم به تو به عنوان فرمانروای جدیدشون نگه می کنن.
‫تو امید اونا به آینده ای.
‫خب، مشکل اینه که نمی دونم که می تونم هیچوقت به اینجا ‫عادت کنم یا نه.
‫خب، نمی دونم.
‫یه قصر، وقتی که با آدمایی که دوستشون داری به اشتراک ‫گذاشته بشه، می تونه خیلی دنج و راحت باشه.
‫خب، گمونم بتونه.
‫اگه نظر من رو بخوای، باید بگم که اینجا بدجوری به شادی ‫کریسمسی نیاز داره.
‫واقعا اشکالی نداره بهم کمک کنین؟
‫بیا این تالارها رو تزیین کنیم.
‫از اینور، لطفا.
‫- خوشگل شدی! ‫- بابا!
‫وای!
‫حواستون به جلوی پاتون باشه! داریم میایم!
‫- داریش؟ ‫- آره.
‫آره.
‫اوه.
‫- اون درخت رو نگاه. ‫- سلام.
‫چی؟
‫این واقعا شگفت انگیزه.
‫فقط یه چیز کم داره.
‫- چی؟ ‫- شکلات داغ؟
‫اوه. الان میارم. ولی به یه کمک دست نیاز دارم.
‫من می خواستم با ادوارد و استیسی، توییستر بازی کنم.
‫درسته بچه ـها؟
‫آره، کریسمس بدون توییستر که کریسمس نیست.
‫- درسته. ‫- شاید مارگارت بتونه بهت کمک کنه؟
‫گمونم بتونم یه دستی برسونم.
‫خب...آشپزخونه کجاست؟
‫از اینور بیا.
‫- فکر خوبی بود. ‫- ممنون!
‫آره!
‫خیله خب، به شکر، پودر کاکائو، شیر و وانیل نیاز داریم.
‫خیله خب.
‫قبلا...هیچوقت به اینجا نیومدی، مگه نه؟
‫البته که اومدم.
‫بیا یخچال رو چک کنیم.
‫خاک عالم، خالیه.
‫خیله خب، حرکت خوبی بود.
‫این نباید زیاد سخت باشه.
‫- آها. شکر پشت آرده. ‫- من میارمش.
‫- خودم میارمش. ‫- اگه من بیارمش، آسون تره.
‫بهت که گفتم...
‫- بامزه نیست. ‫- نه.
‫یه چیز خنده دار می خوای؟ الان یه چیز خنده دار بهت می دم.
‫- نه! ‫- نه.
‫اینجا چه خبره؟
‫آنتونیو!
‫انتظار نداشتم تا فردا صبح برگردی.
‫امیدوارم مزاحم نشده باشم.
‫- نه بابا، به هیچ وجه. ‫- فقط جزییات زیادی وجود دارن که باید مرورشون کنم.
‫با خودم فکر کردم که بتونیم با هم یه فنجون چای بخوریم و ‫همه چیز رو مرور کنیم.
‫البته.
‫کوین ریچاردز.
‫من رو ببخشین. ایشون آنتونیو روسی هستن، مسئول ‫کارکنان من.
‫اگه اینطوری نبودم، باهات دست می دادم... ‫- فدای سرت.
‫- خوشوقتم. ‫- برو.
‫خودم از پسش برمیام.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫بسیار خب.
‫حالا در مورد کنسرت شب کریسمس،
‫حضور شما برای همه، خصوصا بچه ـها،
‫خیلی ارزش خواهد داشت.
‫خیله خب، می رم.
‫مادامی که خبری از سخنرانی نباشه، مشکلی ندارم.
‫سخنرانی در کار نیست. قول می دم.
‫فقط بعدش یه پذیراییه کوچیک انجام می شه...
‫و تنها کاری که باید بکنین اینه که لبخند بزنین و با چند نفر ‫دست بدین.
‫جلسه ام با وزیر خزانه رو تایید کردی؟
‫ایشون ساعت 10 فردا صبح به اینجا میان.
‫من هم همینطور.
‫تونی...
‫تو همیشه در جلسات کابینه ای پادشاه حضور داشتی؟
‫همیشه نه.
‫ولی پیش خودم فکر کردم که شاید یکم راهنمایی به کارتون بیاد.
‫شاید از حد و اندازه ام فراتر رفتم.
‫به هیچ وجه.
‫ولی باید یاد بگیرم که خودم تنهایی این کار رو انجام بدم.
‫شش ماه گذشته رو تمرین کردم.
‫فقط می خوام بدونین که هر جا، هر کمکی که بخواین،
‫من هواتون رو دارم.
‫خیلی لطف داری.
‫فقط دارم چند تا چیز اضافه...برای لباسم بر می دارم.
‫مثل پولک.
‫آدم هر چقدر پولک داشته باشه، کافی نیست!
‫حداقل این چیزیه که قبلا مامان بزرگم می گفت.
‫اون بدجوری طرفدار پولک بود. بدجوری.
‫- طرفدار پولک؟ ‫- آره!
‫بزرگ ـترین طرفدارش بود.
‫اون از پولک برای همه چیز استفاده می کرد.
‫می دونی، یه بار یه پلوور پولکی برام دوخت.
‫بگذریم، نمی خواستم مزاحم شم. فقط می خوام...
‫بیا داخل.
‫سلام...
‫می تونم یکم اسپری مو ازت قرض بگیرم؟
‫فکر می کردم از اسپری مو استفاده نمی کنی.
‫نمی کنم. فقط در موقعیت ـهای خاص.
‫و برای مراسم امروز عصر هم می خوای پلوور پولکی مامان بزرگت ‫رو بپوشی؟
‫یادم رفت با خودم بیارمش.
‫چرا بهم نمی گی که واقعا دلیل اینجا بودنت چیه؟
‫قضیه تو و آنتونیو چیه؟
‫من خیلی وقته که آنتونیو رو می شناسم.
‫هم دانشگاهی بودیم.
‫و الان برات کار می کنه؟
‫اون سه سال گذشته به پادشاه مرحوم خدمت می کرده.
‫به نظر می اومد که رسیدگی به پادشاه خیلی براش مهمه.
‫چرا می پرسی؟
‫همینطوری. فقط...
‫دیدم که توی اتاق غذاخوری کنار هم نشسته بودین و یه جورایی...
‫راحت به نظر می اومدین.
‫تونی خیلی به من کمک کرده.
‫و شما دو تا قراره با هم ازدواج کنین؟
‫چند شام کاری با هم خوردیم.
‫همین.
‫ولی اون خیلی دوست داشتنیه.
‫و خیلی هم خوشتیپه.
‫می دونی، کوین هم این روزها خیلی جذاب به نظر میاد.
‫آره، همینطوره.
‫ولی می دونی که ما با هم نساختیم...
‫و من هم نمی تونم تمام عمرم رو صرف این فکر که کاش ‫اوضاع یه طور دیگه ای پیش می رفت، کنم.
‫شاید وقتش باشه یه فرصت دوباره ای بهش بدی؟
‫دیگه دیر شده.
‫بهتره آماده بشیم.
‫- جشن دو ساعت دیگه شروع می شه. ‫- خیله خب، باشه.
‫استیسی...
‫کوین چیزی گفته؟
‫در مورد چی؟
‫خب، در مورد احساساتش نسبت به من؟
‫باید خودت ازش بپرسی.
‫تا حالا کسی بهت گفته که تو برای کت و شلوار پوشیدن زاده ‫شدی؟
‫- تو... ‫- اوه.
‫...هر بار که کت و شلوار می پوشم، این رو می گی.
‫ببخشید که مزاحم خوش و بشتون می شم، ولی...
‫خدمت شما!
‫- عجب لباس مهمونی خفنی! ‫- درسته؟ حالا بابام رو ببینین.
‫- خدمت شما! ‫- به نفعت بود که لباس خوب می پوشیدی.
‫علیا حضرت، بانو مارگارت دلاکورت.
‫- سرورم. ‫- سرورم.
‫حالا وقتشه یه حرکتی بزنی.
‫- چه حرکتی بزنم؟ ‫- ازش بخواه باهات برقصه.
‫برو. کوین!
‫باید بگم که شما زیباترین فرمانروای تاریخ مونتنارو هستین.
‫اوه...
‫شنیدم که اولین ملکه ـمون، جودیث شجاع، رقیبی جدی برای ‫هلن تروی به حساب می اومده.
‫آره، ولی فنون رقصش افتضاح بودن.
‫بیا بهشون نشون بدیم که چطوری می رقصن.
‫خیله خب. من رو ببخشین.
‫برو که رفتیم.
‫خیلی خوشحالم که تصمیم گرفتی بخشی از این قضایا باشی.
‫من هم همینطور.
‫راستش رو بخوای...
‫مطمئن نبودم که بتونیم همچنان با هم دوست بمونیم.
‫آره، بعد از اون قضیه ملکه شدن، همه چیز پیچیده شده.
‫گمونم همینطوره.
‫قبلا همه کارهامون لحظه ای و یهویی بود.
‫خب، یه فکری دارم. چرا دوباره همه چیزمون یهویی نباشه؟
‫چطوری؟
‫خب، اگه فردا وقت داشته باشی، شاید بتونیم بریم با ماشین ‫بگردیم.
‫به عنوان دو دوست؟
‫البته، به عنوان دو دوست.
‫فکر خیلی خوبی به نظر میاد.
‫واقعا چه چیزی ممکنه بین دو نفر که اونطوری همدیگه رو نگاه ‫می کنن، فاصله بندازه؟
‫آهای، بیاین این مهمونی رو شروع کنیم، باشه؟
‫حواست کجاست.
‫من رو معرفی کن.
‫- من... ‫- اون کار رو بکن.
‫بیخیال بابا.
‫دختر بستنی فروش!
‫اوه!
‫برو که رفتیم.
‫- مجبوریم این کار رو بکنیم؟ ‫- اگه عکس نگیریم یعنی اتفاقی نیفتاده.
‫بگو «فروماژ!» ‫(= پنیر)
‫غبغب! باید این رو پاک کنم.
‫ولی نگران نباش، پیش میاد. برای من نه، ولی خب پیش میاد.
‫فیونا، خیلی...خوشحالم که تونستی خودت رو برسونی.
‫اوه، قطعا یاد گرفتی که چطوری مهمونی برگزار کنی. خیلی ‫بهت افتخار می کنم.
‫اهدایی ـهای امروز به یکی از خیریه ـهای سلطنتی داده می شن.
‫مخصوصا یه یتیم خونه ای به نام سینت مایکل وجود داره که ‫به کمک نیاز داره.
‫داریم یه خیریه برگزار می کنیم.
‫البته که همینطوره، ای مادر ترسای کوچولوی بامزه.
‫چند وقت اینجا می مونی؟
‫تا روز بزرگت.
‫و بعدش برای سال نو، به سرعت به کاپری می ریم...
‫ولی کاملا قصد دارم که تا جای ممکن، با دختر خاله مورد علاقه ام ‫وقت بگذرونم.
‫چه خوش شانسم من.
‫سلام، مرد کت و شلوار پوش.
‫من؟
‫این دوستم، کوینه،
‫این هم دخترش اولیویا، شاهدخت استیسی و شاهزاده ادوارد ‫بلگریویا.
‫بچه ـها، ایشون فیونا پمبروک، دختر خاله من هستن.
‫پمبروک، یعنی مثل لرد پرسیوال پمبروک؟
‫- همونی که بخاطر حساسیت به بادوم زمینی مرد؟ ‫- پدر اون و شوهر خاله من بود.
‫اوه، خدای من.
‫تو همونی هستی که جاش با دختر خاله ام عوض شد!
‫خود خودمم.
‫شما دو نفر واقعا مثل دوقلو می مونین! چه نرستاک!
‫منظورت ترسناکه.
‫از وقتی که با این شاهزاده جذاب ازدواج کردی هم جاتون رو عوض کردین؟
‫فیونا، خواهش می کنم!
‫مریدان، بازم نوشیدنی می خوام.
‫رجی، میندی!
‫اوه آره، خوشگله.
‫این روزا پیدا کردن مستخدم خوب خیلی سخته.
‫تو خوشمزه ای.
‫وای!
‫منظورم اینه که، می تونم شباهت فامیلیتون رو ببینم.
‫نمی شه ندیدش.
‫ولی اون واقعا باهات فامیله؟
‫فیونا همیشه انسان آزاده ای بوده.
‫بعد از فوت شوهر خاله ام، اون ثروت قابل توجهی به ارث برد.
‫حدس می زنم که مقدار زیادی از اون ثروت باقی نمونده باشه.
‫همینطوره.
‫با این حال، اون همچنان عمارت قدیمی و روستایی پمبروک رو داره.
‫اون مدام رجی و میندی رو به کار می گیره، ولی نمی دونم ‫چطوری بهشون پول می ده.
‫علیا حضرت، ببخشید مزاحم می شم.
‫نخست وزیر باهاتون کار دارن.
‫البته.
‫فردا صبح با وزیر خزانه جلسه دارم.
‫قرارمون رو ساعت دو بذاریم خوبه؟
‫حله.
‫به سلامتی.
‫چه خوبه.
‫- داره بهت خوش می گذره؟ ‫- آره، خوش می گذره.
‫بس کن بابا!
‫چقدر مهربونی.
‫(عمارت پمبروک)
‫همین؟
‫اونجا پر از پول بود.
‫این رو چطوری...
‫بیخیال. تو چی؟
‫بهم توضیح بدین که اینا قراره چطوری خرج گذروندن یه تابستون ‫در کاپری رو تامین کنن.
‫- دستمالش دو لایه است. ‫- الان نکته حرفت چیه؟
‫دو لایه است!
‫خیلی از این وضع خسته شدم!
‫میندی، اگه خسته شدی، پس بهتر عمل کن.
‫من نمی تونم هم صورت زیبا و هم مغز متفکر پشت این عملیات ‫باشم.
‫فکر می کردم من صورت زیبای عملیاتم!
‫و برای همین هم مغز متفکر نیستی.
‫چرا تو نمی تونی به جای دختر خاله احمقت، ملکه بشی؟
‫اگه اونطوری بود، کل زندگیمون تامین می شد.
‫دیگه حرف نزنین.
‫تنهام بذارین.
‫(مراسم تاج گذاری علیا حضرت، ملکه مارگارت)
‫جلسه ات با وزیر خزانه چطور پیش رفت؟
‫چند ماه اخیر رو صرف...
‫تحلیل تاثیر تحریم ـها روی کاهش صادرات و واردات کردم.
‫هیچکس حتی نظرم رو هم نخواسته.
‫خواهند خواست.
‫تو از کجا می دونی؟
‫چون می شناسمت.
‫مارگارت...
‫داشتم پیش خودم فکر می کردم و...
‫اینجایین.
‫همه جا رو دنبالتون گشتم.
‫همه چیز رو به راهه؟
‫ببخشید که دوباره...مزاحمتون می شم.
‫ولی...یه مسئله فوری پیش اومده که باید سریعا بهش رسیدگی ‫کنین.
‫تا یه ساعت دیگه بر می گردیم.
‫واقعا نمی شه بذاریمش برای بعد.
‫خیلی متاسفم.
‫بیخیال. کاری که باید بکنی رو بکن.
‫فکر می کردم یه مسئله فوری پیش اومده.
‫همینطوره، ولی چیزی که شما فکر می کنی نیست.
‫می دونستم که اگه الان این کار رو نکنم، شجاعتم رو از دست ‫می دم.
‫قضیه چیه؟
‫مارگارت، اگه بهت بگم...
‫اگه بهت بگم که صرفا از روی احساس وظیفه بهت خدمت کردم، ‫دروغ گفتم.
‫تو صرفا قرار نیست که ملکه مونتنارو بشی،
‫بلکه ملکه قلب من هم شدی.
‫تونی.
‫این برای توئه.
‫می خواستم روز کریسمس بهت بدمش،
‫ولی...می خوام الان داشته باشیش.
‫اوه.
‫زیباست.
‫من و تو خیلی وقته که با هم دوستیم...
‫ولی اخیرا آرزو می کنم که ای کاش رابطه ـمون فراتر از ‫دوستی بود.
‫اوه. من...
‫واقعا نمی دونم چه فکری بکنم.
‫حقیقتش بابت همه چیز گیج شدم.
‫همه چیز...
‫شامل اون دوستت هم می شه؟
‫نمی دونم.
‫شاید...
‫مارگارت...
‫اشکالی نداره.
‫شنیدن این حرفت، خیلی خیالم رو راحت می کنه.
‫می دونی، من و تو زوج فوق العاده ای می شیم.
‫همه این رو می گن.
‫فقط بهم قول بده...
‫که دست کم بهش فکر می کنی.
‫بسیار خب.
‫چی باید می گفتم؟
‫فکر می کردم که بین تو و آنتونیو خبری نباشه.
‫نیست،
‫ولی تونی خیلی بهم کمک کرده.
‫فکر نمی کنی یکم زیادی داره تلاش می کنه؟
‫تونی همیشه پول زیادی رو خرج چیزای بیخود می کنه،
‫ولی ما از دانشگاه همدیگه رو می شناسیم.
‫ولی شاید حق با اون باشه.
‫شاید برای هم خوب باشیم.
‫تو و کوین برای هم خوبین.
‫استیسی، قضیه اینه که ما بیخیال خیلی چیزا شدیم.
‫من و کوین حتی شروع به صحبت در مورد مشکلاتی که بینمون ‫پیش اومد هم نکردیم،
‫و هر بار که سعی می کنیم در موردشون حرف بزنیم، فرصت ‫تموم کردن صحبتمون رو پیدا نمی کنیم.
‫نمی دونم اگه هیچوقت بتونیم.
‫خب، شاید باید بیشتر تلاش کنین.
‫واقعا عشق باید به انقدر تلاش نیاز داشته باشه؟
‫ببین، با تمام وجود از این بابت مطمئنم.
‫تو و کوین برای هم ساخته شدین.
‫من هم قبلا مطمئن بودم،
‫ولی شاید تنها چیزی که باید باشیم، یه خاطره شاده.
‫پیامت رو گرفتم. می خواستی من رو ببینی؟
‫آره.
‫مرسی که اومدی.
‫- چه خبرا؟ ‫- گفتن این حرف خیلی سخته،
‫ولی باید بگم.
‫مطمئن نیستم که رفتارت با بانو مارگارت منصفانه باشه.
‫می خوای این حرفت رو توضیح بدی؟
‫می دونم که یه مدتی قرار بود شما با هم ازدواج کنین...
‫می تونم بگم که نامزدیتون براتون ارزش زیادی داشته.
‫ولی...
‫ولی چی؟
‫ممکنه که جلوی پیشرفت اون رو گرفته باشی؟
‫اگه اون همچین حسی داشت، بهم می گفت.
‫آره...
‫در حال حاضر، بانو مارگارت خیلی سردرگمه.
‫مطمئنم که اون نمی خواد به احساساتت لطمه وارد کنه، ‫ولی...
‫واقعا نفع اون رو در نظر گرفتی؟
‫بذار حدس بزنم، ازدواج با تو به نفع اونه؟
‫ببین آقای ریچاردز، می دونم عمیقا بهش اهمیت می دی، ولی...
‫آیا موقعی که مسائل کشوری اون رو تحت فشار بذارن...
‫هم واقعا کسی هستی که باید روت حساب کنه؟
‫تو یه شیرینی پز شیکاگویی هستی،
‫و مطمئنم که کارت خیلی خوبه،
‫ولی...آیا واقعا لیاقت ازدواج با یه ملکه رو داری؟
‫بیا داخل.
‫سلام بچه جون، چه خبرا؟
‫باید با هم حرف بزنیم.
‫همین الان!
‫در مورد چی؟
‫عملیات «به هم برگردوندن بابا و مارگارت» داره بدجوری شکست ‫می خوره.
‫آره، می دونم.
‫ولی من یه فکری دارم.
‫می خوای چیکار کنیم؟
‫دوباره جامون رو عوض کنیم.
‫خودت گفتی به زمان بیشتری برای صحبت کردن در مورد ‫یه سری مسائل با کوین نیاز داری...
‫ولی از اونجایی که سرت خیلی شلوغه، نمی تونی این کار ‫رو بکنی.
‫پس استیسی می تونه نقش تو رو بازی کنه،
‫و تو و بابام هم می تونین درست و حسابی با هم وقت بگذرونین.
‫کار خیلی خطرناکیه.
‫آخرین بار هم خطرناک بود و خودت پیشنهادش رو داده بودی.
‫آره، ولی تو الان یه شاهدختی و من هم نزدیکه ملکه بشم.
‫نمی تونیم همینجوری همه چیز رو متوقف کنیم و زندگی ـهامون ‫رو با هم عوض کنیم.
‫چرا نمی تونیم؟
‫با وجود این قضیه تونی...
‫مارگارت...
‫اگه مطمئنی که دیگه کوین رو نمی خوای...
‫و می خوای با آنتونیو ازدواج کنی،
‫ما دیگه در این مورد حرف نمی زنیم.
‫واقعا فکر می کنین بتونیم از پسش بربیایم؟
‫دوباره؟
‫خب، تنها چیزی که در برنامه فرداتون ثبت شده، کنسرت کریسمسه.
‫فقط باید یه جا بشینی و برای ملت دست تکون بدی.
‫آره، و وقتی که تموم بشه هم خانم داناتلی تو رو...
‫منظورم اینه که، من رو به مراسم پذیرایی می بره و بعدش هم به قصر ‫بر می گردیم.
‫اینطوری، تو و کوین کلی مدت زیادی تنها می مونین.
‫و بعدش هم دوباره جامون رو عوض می کنیم.
‫گمونم بشه همچین کاری کرد.
‫این یعنی قبول می کنی؟
‫در موردش با کوین صحبت کردین؟
‫در موردش با مارگارت صحبت کردین؟
‫آره، و اگه تو موافق باشی، اون هم موافقه.
‫نمی دونم والا.
‫شاید ازدواج با آنتونیو به نفعش باشه.
‫اون مرد خوبیه.
‫- آره، ولی تو مرد بهتری هستی. ‫- آره!
‫قضیه رو به ادوارد گفتی؟
‫هر چه آدمای کمتری در جریان باشن، بهتره.
‫آره، وانمود می کنم که سرمایی، چیزی خوردم.
‫ببین، فقط چند ساعت طول می کشه.
‫باشه، و به محض این که همه چیز تموم شه، بهش می گم.
‫بابا، باید این کار رو بکنی.
‫اگه مارگارت موافقه...
‫- پس من هم موافقم. ‫- ایول!
‫اوه، اینجایی عزیزم! ‫همه جا رو دنبالت گشتم!
‫خب، خودت که من رو می شناسی. همیشه سرم شلوغه!
‫- آره، در مورد همین هم می خواستم حرف بزنم. ‫- می شه بعدا در موردش حرف بزنیم؟
‫داشتم به آشپزخونه می رفتم تا برای کریسمس یکم شیرینی ‫بپزم.
‫خب، راستش امیدوار بودم که بتونیم یه فرصتی ‫پیدا کنیم...
‫و با هم یه کاری انجام بدیم.
‫انجام می دیم. قول می دم. به محض این که کارم توی آشپزخونه ‫تموم شه، باشه؟
‫چرا می خوای لباس ـهات رو عوض کنی؟
‫چی؟ منظورت این لباس ـهای قدیمیه؟
‫دارم اونا رو به یتیم خونه اهدا می کنم.
‫بهتره به دست فرانک برسونمشون. ‫اون مسئول همه هماهنگی ـهاست.
‫مگه اون شال رو کریسمس پارسال برات نخریدم؟
‫چرا. من هم از بس دوستش دارم، یکی دیگه از همون نوع ‫خریدم تا به یتیم ـها اهداش کنم.
‫آره. دوستت دارم. خداحافظ.
‫(عمارت پمبروک)
‫آهای، چرا این کار رو کردی؟
‫واقعا باید توضیح بدم؟
‫- حالا همه واسه ما منتقد شدن. ‫- تا حالا برات سوال شده که چرا اینجوریه؟
‫نه.
‫خب، شاید باید بشه.
‫- خب، شاید هم نباید بشه. ‫- شاید هم باید بشه.
‫- شاید هم نباید بشه. ‫- رفیق، شاید باید بشه.
‫- شاید هم نباید بشه. ‫- فکر می کنم که باید بشه.
‫- نمی خوام... ‫- شاید بهتره جفتتون خفه شین و گوش کنین!
‫خب فی-فی، اگه حرفی داری، بزن دیگه.
‫یافتم.
‫چی رو یافتی؟
‫خب، منظورم دزدی بزرگمونه دیگه.
‫دارم گوش می دم.
‫یادته گفتی اگه من مارگارت بودم، زندگیمون تامین بود؟
‫آره، ولی...تو که مارگارت نیستی.
‫جناب انیشتین، البته که مارگارت نیستم.
‫ولی اگه اون آمریکایی از بلگریویا بتونه جاش رو با مارگارت عوض کنه،
‫چرا من نتونم؟
‫به نظرم جالب نیست.
‫اون موقعی که تو فاز آریانا گرانده بودم.
‫نیازی نیست که واسه مدت طولانی این کار رو انجام بدم، ‫فقط کافیه تاج گذاری رو انجام بدم...
‫و ثروت کوچیکی رو به یه حساب بانکی بدون شماره در ‫جزایر کیمن انتقال بدم.
‫اوه، کم کم داره نظرم رو جلب می کنه!
‫بعدش می تونیم بقیه زندگیمون رو صرف ‫خوردن نوشیدنی توی ساحل...
‫یه کشوری که سیاست استرداد نداره، بکنیم.
‫ایول رفیق!
‫شما با هم دختر خاله این، پس تاریخچه خانوادگی رو بلدی، درسته؟
‫قابلت رو نداره، و قبل از این که برای دانشگاه به آمریکا بری،
‫اینجا کنار مارگارت بزرگ شدی.
‫پس، کافیه موهات رو تغییر بدیم و از شر ناخن ـها و آرایشت ‫خلاص بشیم،
‫راستی، تنها دلیل این که گونه داره، آرایشه.
‫جمع کن بابا!
‫و هیچکس هم متوجه یکم چاق ـتر بودنش نمی شه.
‫- منظورت چیه؟ ‫- آهای، دارم باهات موافقت می کنم!
‫وایسین!
‫یه مشکل خیلی خیلی بزرگی داریم.
‫خب، بگو ببینیم چیه.
‫دخترخاله مارگارتت اصلا با این نقشه موافقت نمی کنه.
‫که یعنی باید اون رو بدزدیم و یه جایی مخفی کنیم.
‫و برای این کار،
‫باید بدونم که اون در طول چند روز آینده،
‫قراره که دقیقا کجا باشه و چیکار کنه.
‫فهمیدن این، نباید چندان سخت باشه.
‫بستنی فروش! دختر بستنی فروش! منم، دختر خاله ات!
‫- اوه! خیلی متاسفم. شما رو ندیدم. ‫- نگران نباش، حضرت بدن ساز.
‫می تونی به دختر بستنی فروش بگی که یه چیزی برای یتیماش دارم؟
‫چه...سخاوتمند.
‫اوه.
‫دوست دارم شخصا این رو بهش بدم.
‫خب، متاسفانه باید بگم که بانو مارگارت رفته بخوابه.
‫آره، فردا روز شلوغی داره.
‫چرا سرش شلوغه؟
‫کنسرت کریسمس.
‫آره، گروه سرود فرزندان مونتنارو.
‫اگه می خوای باهاش حرف بزنی، بعدش یه مراسم پذیرایی ‫برگزار می شه که می تونی اونجا گیرش بیاری.
‫من عاشق یه مراسم پذیرایی خوبم.
‫و شاهزاده نو عروس خودت کجاست؟
‫آره، راستش خودم هم داشتم دنبالش می گشتم.
‫خب، مطمئنم این رو مدام می شنوی،
‫ولی شباهت همسرت به دختر بستنی فروش من، خیلی دیوانه کننده است!
‫هنوز هم من رو شگفت زده می کنه.
‫و حقیقت داره که اون ـها جاشون رو با هم عوض کردن؟
‫حقیقت داره.
‫و توی یه مسابقه کوچولوی مسخره همدیگه رو دیدن؟
‫یه مسابقه کیک و شیرینی پزی، سر ریختن یه فنجون قهوه با ‫هم آشنا شدن.
‫موقع رفتن به دستشویی، به هم برخوردن.
‫دستشویی؟ خخخ.
‫اوه، فکر می کنم فرانک مسئول رسیدگی به هدایای یتیم ـها ‫باشه.
‫اوه.
‫خب، پس گمونم این خداحافظی باشه!
‫خانم پمبروک، چه سورپرایز دل انگیزی.
‫یه چیزی برات دارم.
‫اوه.
‫- ولی اول... ‫- بله؟
‫تو بچه خوبی بودی یا شیطونی کردی؟
‫خب...
‫بین خودمون باشه، ولی جواب این سوال «شیطون» ـه.
‫شیطون.
‫- میو. ‫- می تونم کمکتون کنم؟
‫اوه.
‫این برای یتیماست.
‫ممنون.
‫می دونم کِی، می دونم چطوری...
‫و می دونم کجا.
‫کنسرت فردا برگزار می شه، پس باید عجله کنیم.
‫از وسط جاده بهت زنگ می زنم.
‫آه.
‫اوه، اولیویا! سر صبح چه خوشتیپ شدی.
‫امروز، روز عید کریسمسه!
‫همینطوره. باید به یه کنسرت بریم.
‫در اون مورد، استیسی می گه که سردرد داره. نمی تونه بیاد.
‫اوه.
‫- 10 دقیقه پیش که حالش خوب بود. ‫- واقعا یهویی پیش اومد.
‫باید یه سر بهش بزنم.
‫بهم گفت که می خواد دوباره بخوابه.
‫احتمالا بهتره که بیدارش نکنیم.
‫نکته خوبیه.
‫می بینمت!
‫آماده ای؟
‫آماده ام.
‫خیلی آماده ام.
‫- چی؟ ‫- حالم به هم خورد!
‫اینم از این.
‫عالیه.
‫عاشقشم.
‫خیله خب. چند تا نکته جزیی نهایی. حلقه ـها.
‫اوه آره. درآوردنش حس عجیبی داره.
‫مردمش عاشقشن.
‫اونا عاشق لبخندشن. ‫می بینن که اونجا واسه خودت نشستی.
‫- داری براشون دست تکون می دی. ‫- چرا دارم دست تکون می دم؟
‫- چون اونا هم برات دست تکون می دن! ‫- نه، نه، نه!
‫من کنارش بزرگ شدم. اون مدام دست تکون نمی ده.
‫خیلی شق و رق می ایسته و دستاش رو اینطوری نگه می داره. ‫نمی دونم چرا.
‫و گوشواره ـها.
‫راه برو، متکبر باش، قدم برو، متکبر باش، قدم برو، متکبر باش ‫و ژست بگیر. ساده است!
‫عالیه. بیشتر اینطوریه.
‫- آهای. ‫- چیکار داری می کنی؟
‫- چیه؟ ‫- من که خلافکار نیستم، آروم و راحت باش.
‫با اعتماد به نفس وارد می شی!
‫- طرز ایستادن مهمه. اون دستاش رو اینطوری نگه می داره. ‫- مهم نیست! مهم خدماته...
‫نظرت چیه؟
‫حتی از دفعه قبلی هم بهتره.
‫خب، چطور پیش بریم؟
‫من شما رو تا ورودی خدمه می رسونم...
‫و آقای دلوکا هم از اونجا، شما رو با ماشین می بره تا آقای ‫ریچاردز رو ببینی.
‫برین که رفتین.
‫طبقه پایین منتظر می مونم.
‫آماده ای؟
‫البته که آماده ام.
‫چه حالی داری؟
‫ادوارد. از دیدنت خیلی خوشحالم.
‫داری جایی می ری؟
‫استیسی مریض احواله، پس با خودم گفتم که یه قدمی ‫بزنم.
‫آه، آره.
‫اگه هر روز قدم بزنی، هیچوقت مریض نمی شی.
‫و تو هم نمی خوای وقتی که همینجوریش یکی دیگه مریضه، ‫مریض بشی...
‫خب، نذار وقتت رو تلف کنم.
‫راستش، اصلا وقتم رو تلف نمی کنی.
‫در واقع، خیلی خوب شد که بهت برخوردم.
‫واقعا؟
‫یه قضیه ای هست که می خوام در موردش باهات صحبت کنم...
‫یه چیزی که امیدوارم کاملا بین خودمون بمونه.
‫واقعا فکر می کنی الان وقت مناسبیه؟
‫نیاز دارم که بابت استیسی، راهنماییم کنی.
‫اوه.
‫چجور راهنمایی؟
‫خب، اگه بخوام کاملا روراست باشم...
‫باید بگم که چند ماه گذشته...رابطه ـمون خیلی متفاوت بوده.
‫به نظر میاد که اون همیشه یه کاری برای انجام دادن یا یه ‫جایی برای رفتن داره.
‫خب، مطمئنم که سر تو هم خیلی شلوغه.
‫آره، گمونم همینطور باشه.
‫ولی به جرات می تونم بگم که اکثر کارایی که می کنم، برای اینه ‫که مواقعی که اون سرش شلوغه، سر خودم رو گرم کنه.
‫صادقانه نگرانم که یه جوری ناامیدش کرده باشم.
‫که شاید زندگی مشترک، چیزی که اون امیدوار بوده باشه، نبوده.
‫خب، این...
‫این حرف...
‫این نمی تونه حقیقت داشته باشه.
‫اون چیزی بهت گفته؟
‫چیزی که شاید باعث بشه فکر کنی که در مورد ازدواجمون ‫دودله؟
‫یه کلمه هم نگفته.
‫چون برای من، هیچی مهم ـتر از خوشحالی اون نیست.
‫استیسی همه چیز منه.
‫علیا حضرت، ماشینتون آماده است.
‫آره، فقط اگه امکانش هست، یه لحظه وایسین.
‫ادوارد، همه چیز درست می شه.
‫قول می دم.
‫کجا داری می ری؟
‫اوه، گفتم ببینم حال استیسی چطوره.
‫این کار رو نکن.
‫چرا نکنم؟
‫چون...چون اون گفت که می خواد من رو برای خرید کریسمس ‫بیرون ببره...
‫تا وقتی که اون توی کنسرته، براش کادو بگیرم،
‫ولی الان نمی تونه.
‫- اون گفت شما می تونی من رو ببری. ‫- مگه خودت نمی خوای به کنسرت بری؟
‫نه، واقعا می خوام بابام رو سورپرایز کنم،
‫ولی بهتره قبل از این که همه جنس ـهای خوب رو بخرن، ‫راه بیفتیم.
‫آره، گمونم بتونیم بریم بیرون و یه چیز کوچیکی بخریم.
‫بیا بریم.
‫(تالار کنسرت مونتنارو)
‫روز از نو، روزی از نو.
‫علیا حضرت، چیزیتون نمی شه. نفس عمیق بکشین.
‫فرانک.
‫ممنون.
‫به دهکده جادویی بابانوئل خوش اومدی. ‫تازه همه اش مال خودمونه.
‫چطوری این کار رو کردی؟
‫به لطف خانم داناتلی.
‫اون زن محشره.
‫واقعا هم محشره.
‫کوین...
‫خیلی متاسفم که دیروز قرارمون رو به هم زدم.
‫الان که اینجاییم. همین مهمه.
‫خیله خب.
‫خب، اول می خوای چیکار کنیم؟
‫می تونیم دستبند ذرت بو داده درست کنیم، یه گوزن رو نوازش کنیم، ‫به قطب شمال بریم...
‫اوه. از این یکی خیلی خوشم اومده.
‫نه، نیومده...
‫به کی داری زنگ می زنی؟
‫اولیویا، دلیل خاصی وجود داره که نمی خوای با استیسی حرف ‫بزنم؟
‫نه...
‫نمی خواستم چیزی بگم، ولی...
‫داری مثل یه شوهر هلیکوپتری رفتار می کنی.
‫ببخشید، چی؟
‫شوهر هلیکوپتری.
‫می دونی، یکی که همه اش دور و بر آدم پرواز می کنه...
‫و به طرف مقابل، فضای کافی برای نفس کشیدن نمی ده.
‫واقعا فکر می کنی من...پرواز می کنم؟
‫خیلی هم خوب.
‫شاید بهتر باشه شام رو هم بیرون بخوریم و یکم برای دوستات ‫خرید کنیم.
‫من کلی دوست دارم.
‫عالیه.
‫(ماشین اهل رسانه)
‫وقت نمایشه.
‫ورودی خدمه توی اون کوچه است.
‫پنج دقیقه زمان برای رد شدن از نیروهای امنیتی...
‫- نیاز داریم و بعدش می ذاریم بری تو. ‫- می دونم، خودم نقشه رو کشیدم.
‫فقط تا وقتی که بیام دنبالت، همینجا بمون.
‫باشه.
‫اوه.
‫نظرت چیه؟
‫لبخندش رو دوست دارم.
‫اون مدت مدیدیه که لبخند نزده.
‫چه عجیب...
‫چون اون هم بهم گفته که همین مشکل رو داره.
‫گفته می شه که عشق بر همه چیز پیروز می شه،
‫ولی قضیه انقدر سرراست نیست، درسته؟
‫نه.
‫نیست.
‫حقیقت اینه که...
‫توی این دنیا، هیچ آدم دیگه ای وجود نداره که بخوام باهاش ‫باشم.
‫این حرفی نیست که شش ماه پیش زدی.
‫فکر می کردم قراره یه زندگی ساده داشته باشیم.
‫من، تو و اولیویا، می دونی، زندگی رو آسون بگیریم.
‫لحظه ای زندگی کنیم.
‫تا وقتی که پسر عموت تصمیم گرفت نمی خواد پادشاه بشه، ‫همه چیز داشت خوب پیش می رفت.
‫می دونم که تو این قضایای سلطنت و اینا رو نمی خوای.
‫ولی من الان همچین آدمی ام.
‫نمی تونم بیخیال اینا مسائل بشم.
‫ولی حقیقت اینه که نمی خوام هم بیخیالشون بشم.
‫برام به چیزی فرای وظیفه تبدیل شده.
‫من عاشق این کشورم.
‫عاشق مردمشم.
‫این واقعا سرنوشتیه که برام مقدر شده.
‫این الان هویت منه.
‫می دونم.
‫- و نمی خوام هم که بیخیالش شی. ‫- نمی خوای؟
‫نه.
‫تو یه ملکه عالی می شی.
‫قضیه اینه که...
‫فقط نمی خوام جلوی پیشرفتت رو بگیرم.
‫چطور ممکنه جلوی پیشرفتم رو بگیری؟
‫تو به کسی نیاز داری که هم سطحت باشه.
‫کسی که ساز و کار این قضایا رو بلده.
‫آنتونیو همچین آدمیه.
‫من نیستم.
‫نمی بینی؟
‫این چیزا اصلا مهم نیستن.
‫من عاشق توئم،
‫نه تونی.
‫لازم نیست کُنت یا شاهزاده یا شاه باشی.
‫فقط نیاز داری...
‫خودت باشی.
‫مطمئنی؟
‫وقتی گفتی که می خوای فقط با هم دوست باشیم، ‫قلبم شکست.
‫اون حرف رو فقط بخاطر این که خودت همچون چیزی گفتی، زدم.
‫اوه.
‫ببین...
‫شاید کار لحظه ای، اینه که...
‫یه فرصت دیگه ای به خودمون بدیم.
‫من عاشق کارهای لحظه ای هستم.
‫اوه!
‫خانم ـها و آقایون،
‫حامی و پشتیبان ما، بانو مارگارت دلاکورت.
‫زنده باد! زنده باد!
‫خانم داناتلی! دقیقا همونی که دنبالش می گشتم!
‫فکر نمی کنم الان وقت خوبی باشه، من...
‫این مرد وحشتناک داره تهدید می کنه که جزییات ‫ناجوری...
‫از مجادلات دوشس مارگارت و شاهزاده ویلیام رو منتشر ‫می کنه!
‫سرورم، خیلی متاسفم.
‫- ای ابله دست و پا چلفتی! ‫- نه، تصادفی بود!
‫اوه، نگران نباشین. فقط یکم نوشیدنی ریخته.
‫اگه سریعا شما رو به دستشویی خانم ـها برسونم، می تونم ‫اون رو از لباستون خارج کنم.
‫بسیار خوب! الان بر می گردم.
‫- خیله خب. قضیه چیه؟ ‫- نه بابا، من رو چه به تهدید.
‫- بانوی من، بیاین اینجا. ‫- ممنون، میندی. تو یه فرشته ای.
‫آره خب، بعضیا همچین چیزی می گن.
‫من فیونا رو ندیدم. اون اینجاست؟
‫سورپرایز!
‫الان نوبت منه که جام رو باهات عوض کنم.
‫- بجنب! ‫- از این سریع ـتر نمی تونم برم!
‫وای خدا. خیله خب.
‫خیله خب. آروم برو.
‫چیکار دارین می کنین؟
‫کجا دارین من رو می برین؟
‫مارگارت دلاکورت، واقعا خودتی؟
‫دیگه کی به غیر از من می تونه باشه؟
‫راننده ام کجاست؟
‫من رو یادت نمیاد؟
‫البته که میاد، تو...
‫شانون ارلم!
‫فقط الان شانون ارل کارلایل شدم.
‫ما توی آکسفورد همکلاسی بودیم!
‫آکسفورد. آکسفورد سبز عزیز.
‫اوه، آکسفورد آبی درسته.
‫من کور رنگم. راننده!
‫توی کلاس ایتالیایی با هم بودیم.
‫دولچه و گابانا. ‫همین الان ماشینم رو بیار.
‫من رو به قصر ببر.
‫من کجام؟
‫- خیله خب. ‫- یا خدا!
‫اینجا کجاست؟
‫میندی جون، یه دستی برسون دختر.
‫خیله خب، بیا.
‫پرورم، اینجا اتاق سلطنتی شماست.
‫دارم بهتون می گم...
‫که آدم اشتباهی رو دزدیدین.
‫- ملت قراره دنبالم بگردن. ‫- آره، آره، باشه.
‫شوهرم قراره دنبالم بگرده.
‫همه ـتون زندانی می شین!
‫«پرورم»؟
‫خفه شو رجی.
‫من؟ پرورم.
‫میو!
‫بیا پیش مامان.
‫استیسی، من برگشتم!
‫- کیه؟ ‫- منم، مارگارت.
‫جادویی ـترین روز زندگیم رو داشتم.
‫وای خدا...
‫کوین شگفت انگیزترین مرد دنیاست.
‫کاملا حق با تو بود.
‫فقط نیاز داشتیم یکم با هم وقت بگذرونیم.
‫هیچوقت توی زندگیم از این خوشحال تر نبودم.
‫و دختر عزیز، همه ـشون رو مدیون توئم.
‫خب، تو و اولیویا.
‫اوه، استیسی، خیلی خوشحالم که راضیم کردی جاهامون رو ‫عوض کنیم.
‫من...
‫من واقعا مجبور بودم راضیت کنم تا جامون رو با هم عوض کنیم؟
‫واقعا وحشت کرده بودم که دوباره نتونیم از پسش بربیایم...
‫ولی ظاهرا اومدیم.
‫ظاهرا.
‫امیدوار گذروندن کنسرت کریسمس برات چندان سخت نبوده باشه.
‫من عاشق یه کنسرت خوبم.
‫خب، اگه من رو ببخشی، باید لباسم رو برای شام عوض کنم.
‫نمی خوام کوین رو منتظر بمونم.
‫راستی، لهجه ات خیلی بهتر شده.
‫می خوای با کوین شام بخوری؟
‫اصلا نگران ادوارد نیستی؟
‫این قضایا اصلا چه ربطی به ادوارد دارن؟
‫به هر حال اون شوهرته.
‫مسخره بازی درنیار.
‫استیسی.
‫می دونی من چقدر برای دوستیمون ارزش قائلم،
‫ولی این که یهویی بیای اینجا و بگی قصد داری به ادوارد نارو ‫بزنی...
‫خب...
‫فکر کنم بهتره بری.
‫استیسی، بازی تمومه.
‫اصلا نمی دونم در مورد چی داری حرف می زنی.
‫این کارت بامزه نیست. وقتشه به جای اصلیمون برگردیم.
‫اصرار می کنم که همین الان از اینجا بری.
‫حتما شوخیت گرفته.
‫یا ترجیح می دی به نگهبان زنگ بزنم و به زور بندازمت بیرون؟
‫نیازی به این کار نیست.
‫شدیدا دخلمون اومده!
‫خیلی گنده اش می کنی بابا.
‫ما دختر بستنی فروش اشتباهی رو دزدیدیم.
‫این یکی هم وای فای مجانی و هم سه شنبه ـهای مخصوص ‫تاکو داره.
‫اوه، عجب گارسونی!
‫توی زندان که گارسون به کارت نمیاد.
‫پس می شه لطفا حرف نزنین و تمرکز کنین؟
‫خیله خب، فی-فی! ‫نمی خواد بداخلاقی کنی.
‫واقعا، رجی؟
‫چون فکر می کنم می خواد.
‫فکر می کنم یه دلیل خیلی بزرگی برای بداخلاقی وجود داشته باشه.
‫اگه دختر خاله ات اینجاست، پس اینی که توی زیرزمینه کیه؟
‫خب، همون بلگریویایی که شبیه اونه.
‫گفتش آدم اشتباهی رو دزدیدی ـها.
‫من؟
‫- پس الان تقصیر منه؟ ‫- خب، تقصیر من که نیست.
‫- تقصیر من نیست! ‫- چرا، هست.
‫- نیست! ‫- هست.
‫- نه، نیست. من داشتم دنبال تو می اومدم! ‫- بخاطر اینه که گفتی...
‫به یه نقشه نیاز داریم.
‫خیله خب...
‫تو گفتی این از اون کاراست که فقط کافیه وارد یه جا بشیم و ‫بعدش ازش خارج شیم، درسته؟
‫خب که چی؟
‫پس تمام کاری که باید بکنی، اینه که سریع ـتر از اونجا خارج ‫بشی.
‫خب، نمی تونم همچین کاری کنم. ‫تاج گذاری فرداست.
‫پس بندازش امشب.
‫و چطوری باید این کار رو بکنم؟
‫الو؟ شما قرار ملکه بشی ـها.
‫قانون ـها رو خودت تنظیم می کنی.
‫همینطوریه، نه؟
‫ولی اول باید برنامه شامم رو به هم بزنم.
‫عزیزم!
‫- خیلی خوشحالم که سردردت بهتر شده. ‫- یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫بذار من اول بگم.
‫ببخشید که انقدر دور و برت پرواز کردم،
‫می دونی، بابت این که هی مثل هلیکوپتر پرواز کردم و از ‫خودم صدای وزوز درآوردم.
‫چرا لهجه ات عوض شده؟
‫لهجه ام عوض نشده. من مارگارتم.
‫مسخره بازی درنیار.
‫چرا هیچکس حرفم رو باور نمی کنه؟
‫- الان داری جدی می گی. ‫- آره.
‫هیچوقت توی عمرم انقدر جدی نبودم.
‫- ولی استیسی قول داد که دیگه هیچوقت... ‫- تقصیر منه.
‫نیاز داشتم که یه زمانی رو با کوین تنها باشم و استیسی هم ‫فقط می خواست بهم کمک کنه.
‫قرار نبود هیچکس بفهمه.
‫اگه قرار نبود هیچکس بفهمه، پس چرا الان داری به من می گی؟
‫یه مشکلی پیش اومده.
‫خب، دقیق بخوام بگم، یه مشکل بزرگی پیش اومده.
‫بیخیال بابا، صحبتمون یادت باشه.
‫- 25 سال... ‫- لبخند بزن دیگه.
‫خانم داناتلی؟ حالتون خوبه؟
‫نه.
‫نه، اصلا حالم خوب نیست.
‫بدترین اتفاق ممکن افتاده.
‫بانو مارگارت، بعد از 25 سال خدمت وفادارانه، من رو...
‫خب، من رو اخراج کرده.
‫می گه که دیگه به من نیازی نداره،
‫و مراسم تاج گذاری رو انداخته امشب...
‫تا بتونه کریسمس رو با یتیما بگذرونه.
‫خانم داناتلی، من هیچوقت شما رو اخراج نمی کنم،
‫و قطعا زمان تاج گذاریم رو جلو نمی اندازم.
‫بانو مارگارت؟
‫اوه.
‫- و...ایشون هم می دونه؟ ‫- آره.
‫- و هنوز جاتون رو مجددا با هم عوض نکردین؟ ‫- نه.
‫و می تونم با اطمینان بهت بگم که اون زنی که اون بالا توی ‫اتاق منه، شاهدخت استیسی نیست،
‫مگه این که کاملا عقلش رو از دست داده باشه.
‫بذار ببینم می تونم بفهمم قضیه چیه یا نه، خب...
‫اگه شما دوتا مجددا جاتون رو با هم عوض نکردین...
‫و این هم بانو مارگارته...
‫و اگه اون بانو مارگارتی که بالاست، استیسی نیست،
‫پس کی بالاست و همسرم کجاست؟
‫سرشون رو بزنین.
‫کی...
‫- کیه؟ ‫- منم، کوین.
‫بیا تو.
‫می دونم یه جورایی زود اومدم، ولی...
‫اوه! می تونم بعدا برگردم...
‫نه، کوین، لطفا بمون.
‫یه چیزی هست که باید در موردش حرف بزنیم
‫باشه. حتما.
‫همه چیز رو به راهه؟
‫متاسفانه نه.
‫زمانی که با هم گذروندیم، واقعا جادویی بود.
‫آره، موافقم.
‫ولی این درست نیست.
‫جفتمون در اعماق وجودمون این رو می دونیم.
‫تو به یه همسر نیاز داری و اون دختر کوچولوی عزیزت هم ‫به یه مادر نیاز داره.
‫چه دوست داشته باشیم چه نداشته باشیم، من هم باید ‫کشورم رو اداره کنم.
‫و نمی تونم اون همسر و مادری که جفتتون لایقشین، ‫باشم.
‫این درست نیست.
‫سعی نکن این رو از چیزی که هست، سخت ـتر کنی.
‫- ولی تو گفتی... ‫- باید حرفم رو فراموش کنی.
‫احساساتی شده بودم. درست فکر نمی کردم.
‫مارگارت، تو همچین آدمی نیستی.
‫خواهش می کنم،
‫به نفع جفتمونه که دیگه این داستان رو ادامه ندیم.
‫تو و اولیویا باید برین خونه.
‫این رو جدی می گی؟
‫چون اگه جدی می گی،
‫من دیگه هیچوقت...
‫بر نمی گردم.
‫خداحافظ کوین.
‫خداحافظ!
‫آهای؟
‫آهای، کسی صدام رو می شنوه؟
‫آهای!
‫هنوز نمی فهمم چی شد.
‫اون نظرش رو عوض کرد. همین.
‫مطمئنی که باهات شوخی نمی کرد؟
‫لیو...
‫می دونم چقدر مارگارت برات مهمه،
‫ولی وقتشه که رهاش کنی.
‫وقتشه که جفتمون رهاش کنیم.
‫- ولی بابا... ‫- لیوی...
‫بیا بریم.
‫بیا.
‫بشین توی ماشین.
‫لطفا به هواپیما برین.
‫بسیار خب، قربان.
‫بعد از کنسرت چه اتفاقی افتاد؟
‫در جریان پذیرایی، چند دقیقه از هم جدا شدیم،
‫و بعدش اون با لیموزین به قصر برگشت.
‫بدون تو؟
‫بهم گفتن که اون رفته. پس من هم یه ماشین جدا سوار ‫شدم.
‫پس حتما بعد از کنسرت و قبل از برگشتن تو، یه اتفاقی افتاده.
‫- اون نوشیدنی! ‫- آهان! پس واقعا داشتی نوشیدنی می خوردی!
‫من نه، احمق.
‫اون مردی که با دختر خاله ـتون، فیونا، بود...رجی.
‫- اون روی لباستون نوشیدنی ریخت. ‫- لباس استیسی منظورته.
‫آره، و بعدش منشی فیونا اون رو به دستشویی خانم ـها برد.
‫- آهان! ‫- فرانک، چه فکری می کنی؟
‫قربان، هیچ ایده ای ندارم.
‫من فکر می کنم بدونم.
‫اون ـها جاشون رو توی دستشویی با هم عوض کردن.
‫از اونجایی که فکر می کردن استیسی منه، اون رو گروگان گرفتن.
‫- پس اون زنی که طبقه بالاست، دختر خاله ـته. ‫- همچین کاری رو ازش بعید نمی دونم.
‫و زیر اون حجم از پروکسید، شما خیلی شبیه هم هستین.
‫پس اگه همدست ـهای فیونا استیسی رو دزدیدن...
‫اون رو کجا بردن؟
‫حدس می زنم که اون رو به عمارت قدیمی پدر فیونا بردن.
‫کمتر از یه ساعت از اینجا فاصله داره.
‫خیله خب. من می رم ماشین رو بیارم.
‫من به فیونا رسیدگی می کنم.
‫خب، اگه من جات بودم، هنوز باهاش رو در رو نمی شدم. ‫نه تا وقتی که همچنان استیسی پیششونه.
‫درسته، پس ما هم با شما میایم.
‫کُنت روسی رو در جریان مظنون بودن ما نسبت به فیونا بذار ‫و ازش بخواه که تاج گذاری رو عقب بندازه.
‫الساعه، سرورم.
‫ایول.
‫واقعا متوجه این عجله ات نمی شم.
‫پس دوباره برات مرورش می کنم.
‫می خوام کریسمس رو با اون بچه ـهای بیچاره یتیم خونه ‫سینت متیو بگذرونم.
‫مگه یتیم ـها توی یتیم خونه سینت مایکل نیستن؟
‫من رییسم...
‫و تو هم درباری وفادارمی، پس باید دقیقا همون کاری که بهت ‫می گن رو بکنی.
‫اگه واقعا بانو مارگارت بودی...
‫این کار رو می کردم.
‫ولی نیستی، نه؟
‫چطور جرات می کنی من رو زیر سوال ببری!
‫تو دختر خاله مارگارتی.
‫- به جرم خیانت دستگیرت می کنم. ‫- فکر نمی کنم بکنی...
‫- چون می تونم این رو ثابت کنم. ‫- الان نگهبانا رو خبر می کنم!
‫فقط کافیه به دستات دقت کنن.
‫اون خالکوبی کوچیک روی انگشت کوچیکت...
‫باید برای پنهان کردنش، بیشتر تلاش می کردی.
‫خب، الان چی؟
‫گمونم دنبال پولی.
‫انقدر احمق نیستی که فکر کنی می تونی این نمایش رو مدت ‫زیادی ادامه بدی.
‫پس یا می تونی من رو شریک نقشه کوچیکت کنی...
‫یا به عنوان یه دروغگو و خائن رسوا بشی.
‫تو به پول من نیازی نداری. ‫خودت خیلی پولداری.
‫بزرگ ـترین برادرم، بخش اعظم دارایی ـهای خانوادگیمون رو به ‫ارث برد،
‫که باعث شد تنها علایقی گرون قیمت و درآمد خیلی کمی بهم ‫برسه.
‫مارگارت چی؟
‫تو به محض این که به چیزی که دنبالش اومدی، برسی...
‫بدون این که ردی از خودت به جا بذاری، ناپدید می شی، ‫که یعنی اصلا نیازی نیست مارگارت چیزی بدونه.
‫مطمئن می شم که مراسم تاج گذاری همین امشب برگزار شه.
‫و بعدش، به دیدن کشیش اعظم اکسچکر می ری...
‫و کمک بسیار سخاوتمندانه ای به یه خیریه ساختگی می کنی؛
‫خیریه ای که خودت مدیر مالی ارشدش هستی.
‫به محض این که برای خدمات من، چکی بنویسی...
‫مقدمات رفتن بی سر و صدات رو فراهم می کنم.
‫می تونی با بقیه پول، هر کاری که دوست بکنی.
‫وقتی رسیدیم، همه حواسشون رو جمع کنن.
‫نمی شه گفت که اونجا ممکنه چی پیدا کنیم.
‫و خوبه که این اسلحه ـها، قانونی ثبت شدن.
‫- فرانک! دستات رو از روی فرمون برندار! ‫- خیله خب!
‫شامتون آماده است.
‫آهای؟
‫پرورم؟
‫آهای؟
‫داری قایم موشک بازی می کنی؟
‫پس داری قایم موشک بازی می کنی!
‫اوی!
‫اوی! بیا اینجا!
‫وای خدای من.
‫کسی اینجاست؟
‫میندی! بگیرش!
‫فکر کردی داری کجا می ری؟ اوه!
‫کمک! رجی، کمکم کن.
‫رجی، من رو از اینجا بیار بیرون. ‫من رو از اینجا بیار بیرون. رجی!
‫اوه! وای! اوه!
‫- قربان... ‫- وای خدا، ادوارد!
‫استیسی؟ می تونی صدام رو بشنوی؟
‫- استیسی؟ ‫- خدا رو شکر.
‫بیا اینجا!
‫اونجان! برین!
‫- به پلیس زنگ بزن! فرانک، تو من میای! ‫- همیشه قربان. همیشه!
‫ازش دور شو!
‫اوه!
‫خیلی متاسفم. باید همه چیز رو بهت می گفتم.
‫تنها چیزی که مهمه، اینه که حالت خوبه.
‫قول می دم که دیگه هیچوقت باعث نشم احساس کنی سرم ‫انقدر شلوغه که برات وقت ندارم.
‫و من هم قول می دم که دیگه مثل هلیکوپتر دورت پرواز نکنم.
‫وایسا، چی؟
‫- مهم نیست. ‫- باشه.
‫مارگارت...
‫اعلی حضرت و علیا حضرت، خیلی متاسفم که مزاحم می شم،
‫ولی فیونا داره به سمت کلیسای جامع می ره.
‫درسته، بیاین بریم.
‫این واقعا غیر معموله.
‫مراسم تاج گذاری برای فردا یعنی روز کریسمس برنامه ریزی ‫شده.
‫ولی می خوام روز کریسمس رو توی سینت مایکل بگذرونم.
‫به یتیم ـها قول دادم.
‫فکر می کردم یتیم ـهای توی سینت متیو هستن.
‫دیگه خلاصه همه جای دنیا یتیم داریم.
‫جناب کشیش اعظم، ممکنه درخواست غیر معمولی باشه،
‫ولی هیچ بندی در قانون اساسی و مدنی...
‫وجود نداره که از انتخاب روز تاج گذاری توسط جانشین حکمران ‫قبلی، جلوگیری کنه.
‫جناب، من در جریان قانون هستم،
‫و در اون مشخصا ذکر شده که در هنگام تاج گذاری...
‫حکمران جدید، نماینده دولت مدنی هم باید حضور داشته باشه.
‫من یه ساعت پیش با نخست وزیر صحبت کردم.
‫و ایشون الان اینجا هستن.
‫که اینطور.
‫برای آماده شدن، به مقداری زمان نیاز داریم.
‫یه لحظه وایسا، مگه برای رسیدن به فرودگاه، نباید اونجا رو ‫می پیچیدی؟
‫بله، ولی شش ماه پیش، آب پل اون سمت رو خراب کرد.
‫سیل وحشتناکی بود.
‫سیل؟ اون هم توی ماه ژوئن؟
‫طوفان ـهای تابستانی می تونن خیلی پیش بینی ناپذیر باشن.
‫- رفیق، مادامی که پروازمون رو از دست ندیم، اشکالی نداره. ‫- ما که نمی خوایم همچین اتفاقی بیفته.
‫آیا علیا حضرت آمادگی و توانایی...
‫خوردن این قسم مقدس برای حفظ و اجرای قوانین و سنت ـهای...
‫کشور پادشاهی مونتنارو رو دارن؟
‫بله، دارم.
‫آمادگی و تواناییش رو دارم.
‫پس بعد از من تکرار کنین.
‫من، مارگارت کاترین کلیر دلاکورت...
‫من، مارگارت کلار کارن...
‫مارگارت کاترین کلیر.
‫من، مارگارت کاترین کلیر...
‫- دلا... ‫- دلاکورت، درسته.
‫من، مارگارت کاترین کلیر دلاکورت...
‫بهتون دستور می دم که همین الان این مراسم رو متوقف کنین.
‫وای خدای بزرگ. سه ـتا شدن.
‫نه، جناب کشیش.
‫فقط یه مارگارت دلاکورت وجود داره و اون هم منم.
‫زنی که دارین به عنوان ملکه خودتون تاج گذاری می کنین، ‫یه دروغگوئه.
‫آنتونیو، بهشون بگو.
‫نگهبانان، همین الان این زن رو به جرم خیانت دستگیر کنین.
‫آنتونیو، منم ـها.
‫جرات ندارین بهش دست بزنین!
‫و شما کی باشین؟
‫من شاهدخت استیسی جولیت دنووو ویندهام بلگریویا هستم.
‫فیونا چون فکر می کردم من مارگارت هستم، من رو دزدید،
‫ولی از اونجایی که من و مارگارت جامون رو عوض کرده بودیم، ‫مارگارت نبودم.
‫خیلی گیج شدم.
‫جناب کشیش، حالتون رو درک می کنم،
‫ولی به نظر میاد زنی که دارین تاج گذاری می کنین...
‫در واقع دختر خاله بانو مارگارته.
‫این حقیقت داره؟
‫فیونا، کارت تمومه.
‫- پلیس رجی و میندی رو دستگیر کرده. ‫- اونا به همه چیز اعتراف کردن.
‫باشه بابا، خودمم.
‫ولی من نمی خواستم این نقشه رو عملی کنم. ‫اون آنتونیوی عجیب غریب مجبورم کرد.
‫مارگارت، اون داره دروغ می گه.
‫تو حاضر بودی من رو به زندان بندازی.
‫ببین، اگه فقط به حرفم گوش کنی...
‫به اندازه کافی بهت گوش کردم.
‫تقریبا من رو متقاعد کرده بودی که آمادگی حکمرانی به تنهایی ‫رو نداشتم،
‫ولی حقیقت اینه که توی زندگیم، هیچوقت انقدر برای ‫چیزی آماده نبودم.
‫من عاشق مونتنارو هستم.
‫عاشق مردمشم و در عرض شش ماه گذشته، هر چیزی ‫که می تونستم رو...
‫در موردشون یاد گرفتم، تا بتونم به بهترین شکل ممکن بهشون ‫خدمت کنم.
‫تو فرمانروایی بلد نیستی.
‫اینجا رو باش.
‫اون رو دستگیر کنین و به سیاهچاله ببرین.
‫شرط می بندم این کارت حس خیلی خوبی داشت.
‫باورت نمی شه چقدر خوب بود.
‫فقط یه سوال خیلی کوچولو موچولو.
‫از اونجایی که من عملا تو رو ندزدیدم، واقعا گناهکارم؟
‫- آره. ‫- آره.
‫ولی، خانم بستنی فروش، الان کریسمسه و من هم ‫دختر خاله ـتم.
‫شوخیت گرفته؟ تو به کشور خیانت کردی!
‫خب، قصد نداشتم این کار رو بکنم.
‫می دونی، بزرگ شدن کنار والدینی که ازم...
‫متنفرن، همیشه برام سخت بوده.
‫اونا ازت متنفر نبودن.
‫حقیقت اینه که من همیشه می خواستم جای تو باشم.
‫فقط این دفعه یکم جوگیر شدم.
‫ولی هیچوقت نمی تونم به گرد پای تو برسم.
‫تو برای ملکه شدن زاده شدی، حتی اگه همین الان متوجه این ‫مسئله شده باشی.
‫بستنی فروش، یه عذرخواهی بهت بدهکارم.
‫رفتارم واقعا زشت بود. متاسفم.
‫تو تنها هم خانواده واقعی هستی که توی عمرم داشتم.
‫تنها کسی که واقعا بهم اهمیت می داده.
‫ای دختر بیچاره.
‫- بیخیال بابا. ‫- چیه؟
‫گمونم بتونم از قاضی بخوام که حکمت رو کاهش بده.
‫مطمئنی؟
‫البته در کنارش باید سال ـها حکم خدمت به جامعه برات بریده ‫بشه.
‫متنفرم از این که وسط حرفتون می پرم،
‫ولی قراره تاج گذاری رو ادامه بدیم؟
‫مراسم تاج گذاری، طبق برنامه، روز کریسمس انجام می گیره.
‫حالا اگه من رو ببخشین، واقعا باید به کوین زنگ بزنم.
‫قرار بود چندین ساعت پیش با هم شام بخوریم.
‫در مورد کوین...
‫کوین چی شده؟
‫اون داشت به هویت واقعی من پی می برد، پس مجبور شدم ‫یه کاری کنم که بساطش رو جمع کنه و بره.
‫وای خدا.
‫وای خدا...
‫نه، جواب گوشیش رو نمی ده.
‫حدس می زنم با اون آدم کوچولو توی راه فرودگاه باشه.
‫دخترش؟
‫به یه اوکتاویا نامی اشاره کرد.
‫منظورت اولیویاست؟
‫من هم همین رو گفتم.
‫فرانک، ماشین رو بیار.
‫الساعه، قربان.
‫پول خردش مال خودت، رفیق.
‫نگران نباشین، قربان.
‫همه چیز درست می شه. تضمین می کنم.
‫باشه. ممنون.
‫امکان نداره. نه. امکان نداره. امکان نداره.
‫این آخرین اطلاعیه برای مسافرین پرواز 201 به مقصد شیکاگو ‫است.
‫این پرواز ماست. بیا بریم. ببخشید، معذرت می خوام.
‫فرانک، همینجا وایسا.
‫خیله خب، بیا بریم. خیله خب.
‫به نظر میاد به موقع رسیدیم.
‫کوین!
‫کوین.
‫بیا.
‫کوین!
‫کوین، خواهش می کنم نرو. ‫می تونم همه چیز رو توضیح بدم.
‫قیافه ات مثل استیسیه، ولی صدات شبیه مارگارته.
‫خب، چون مارگارتم.
‫ما هیچوقت دوباره جامون رو با هم عوض نکردیم.
‫اوه.
‫اون چه لباسیه پوشیدی؟
‫فیونا من رو دزدید و خودش رو به جای مارگارت جا زد.
‫درسته...
‫متوجه نیستی؟
‫اونی که بهت گفت بری، مارگارت نبود. ‫فیونا بود.
‫این حقیقت داره؟
‫حقیقی ـترین حقیقت دنیاست.
‫نمی تونم زندگیم رو بدون تو تصور کنم.
‫من هم نمی تونم زندگیم رو بدون تو تصور کنم.
‫خب، پس...
‫باهام ازدواج می کنی؟
‫این رو می خواستم تابستون پارسال ازت بپرسم.
‫وایسا.
‫می شه لطفا یکی بگه بله؟
‫- بله. ‫- بله.
‫ممنون.
‫چرا همین الان رسمیش نکنیم؟
‫اوه، برای همین عاشقتم.
‫الان بر می گردم.
‫ببخشید.
‫اگه زیاد اذیت نمی شین، ما می خواستیم با هم ازدواج کنیم.
‫چی؟ اینجا؟ الان؟
‫شما...
‫مارگارت دلاکورت، ملکه آینده کشور هستم. بله.
‫ایشون هم نامزدم، کوین هستن.
‫خب، پروازم تا پنج دقیقه دیگه می پره.
‫مطمئنم پروازتون رو بخاطر یه ازدواج سلطنتی، نگه می دارن.
‫یه نسخه خلاصه شده هم کفایت می کنه.
‫- البته قصد دخالت توی کارتون ندارم. ‫- از این بابت مطمئنین؟
‫کاملا مطمئنیم. بیاین.
‫بسیار خب.
‫عالیه.
‫عشاق عزیز، امروز اینجا در محضر خداوند...
‫پرواز بدون توقف 507 مونتن ایر به مقصد لندن هیثرو،
‫در دروازه 58، آماده سوار کردن مسافران است.
‫این پرواز منه.
‫برین سر اصل مطلب.
‫پیمان ـهاتون رو آماده کردین؟
‫فکر کنم می تونیم همینجا از خودمون یه چیزی بگیم.
‫قول می دم که همیشه کنارت باشم...
‫و همیشه دوستت داشتم باشم و هر کاری که می کنی، ‫ازت حمایت کنم.
‫و شاید یه روزی بهت یاد بدم که چطوری شکلات داغ درست ‫کنی.
‫دوستت دارم، مارگارت.
‫همیشه داشتم و همیشه خواهم داشت.
‫من هم دوستت دارم.
‫کوین عزیزم، آرزو می کنم که ای کاش می تونستم تمام دنیا ‫رو بهت وعده بدم،
‫ولی دنیا برای من نیست که بخوام بهت بدمش.
‫چیزی که می تونم وعده اش رو بهت بدم،
‫دنیامه،
‫چون بدون تو، خالیه.
‫فرض می کنم حلقه ندارین.
‫- اوه. ‫- تابستون پارسال خریدمش.
‫آخی.
‫زیباست.
‫کوین، آیا تو مارگارت رو به عنوان همسر قانونی خودت قبول ‫می کنی؟
‫معلومه که می کنم.
‫مارگارت، تو کوین رو به عنوان همسر قانونی خودت قبول می کنی؟
‫با تمام وجود قبولش می کنم.
‫آنچه که خداوند بهم پیوند داده را هیچ انسانی نخواهد توانست...
‫این آخرین اعلامیه برای سوار شدن به پرواز بدون توقف شماره...
‫507 مونتن ایر به لندن هیثروست.
‫تمام مسافرانی که بلیت خود را تهیه کرده ان، فورا خود را به ‫دروازه 58 برسانند.
‫من شما رو زن و شوهر اعلام می کنم. ‫حالا دیگه از اینجا می رم!
‫اوه! می تونی عروس رو در آغوش بگیری.
‫بیا اینجا!
‫اوه!
‫- و تصادفا ملکه هم هست. ‫- اوه، آره.
‫(کلیسای ملی مونتنارو)
‫- متصدی می گه که وقتشه. ‫- اون تقریبا آماده است.
‫من به داماد خبر می دم.
‫ادوارد.
‫می دونم دو سال اول زندگیمون یه جورایی عجیب و غریب بوده.
‫بهت که گفتم، نیازی به غذرخواهی نیست.
‫این بیشتر از عذرخواهی، یه توضیحه.
‫من انقدر می خواستم شاهدخت کاملی باشم...
‫و همه کار رو درست انجام بدم...
‫که چیزی که مهم بود رو یادم رفت.
‫اون چیه که مهمه؟
‫من و تو.
‫و شاید یه روز، شاهدخت یا شاهزاده کوچولوی خودمون.
‫خیلی دوست دارم اون روز رو ببینم.
‫واقعا باید مراسم رو شروع کنیم.
‫یه لحظه بهمون وقت بدین.
‫علیا حضرت، شما آمادگی و توانایی خوردن قسم مقدس...
‫حفظ و اجرای قوانین و سنت ـهای کشور پادشاهی ‫مونتنارو...
‫و محافظت از اون در مقابل دشمنان داخلی و خارجی رو دارین؟
‫آمادگی و تواناییش رو دارم.
‫پس بعد از من تکرار کنین.
‫من، مارگارت کاترین کلیر دلاکورت...
‫من، مارگارت کاترین کلیر دلاکورت
‫...با محبت حکمرانی خواهم کرد و عدل و بخششم، ‫شامل حال مردمم خواهند شد.
‫تمام این وعده ـها را...
‫به عنوان قهرمان کشور عزیزم و مردمش، عملی خواهم کرد.
‫من بر اساس قانون و سنت،
‫شما، مارگارت کاترین کلیر دلاکورت را ملکه مونتنارو عنوان می کنم.
‫زنده باد ملکه.
‫زنده باد ملکه!
‫سرورم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت زدمووی : .:: @ZedMoviecom ::. .:: ZedMovie.com ::.