دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
‫پوف.
‫میری دنبالش دیگه؟
‫مگه تو نگفتی میری دنبالش؟
‫من گفتم پیاده‌‌ش میکنم. ‫پیاده‌ش می‌کنم، بعد تو میری دنبالش.
‫من دیروز پیاده‌ش کردم.
‫من هم سوارش کردم. ‫فهمیدی چطوریه؟
‫اما من نمی‌تونم. ‫گفته بودم که.
‫آره. سلام.
‫بابز، مامان میاد دنبالت، باشه؟
‫می‌ترکونی.
‫دوستت دارم. تو رو هم دوست دارم.
‫اینقدر نگران نباش. ‫از پسش برمیایم.
‫خوش بگذره.
‫خدافظ!
‫بهش بگو دقیقاً همونجوری که توضیح میدم ‫باید انجام بده.
‫چشم.
‫پس همونطور که گفتین، ‫اول با دخترا شروع می‌کنیم دیگه؟
‫- آره، بعدش پسرا. ‫- بعدش پسرا و بعد هم جفت‌شون.
‫- درسته دیگه؟ ‫- آره، درسته.
‫- عالیه. ‫- سلام شیطونا.
‫- قربون دستت، اون نخ‌ها رو می‌بری؟ ‫- باشه.
‫سراتون رو بگیرین بالا. ‫آفرین.
‫چه خوشگل شدی.
‫خیلی‌خب.
‫شکلات خوردی؟
‫یه لباس دیگه ‫ واسه آگوستوش گلوپ شکمو بیارین.
‫باید جواب بدم.
‫نمیشد بذاریش واسه بعد؟
‫وسطِ...
‫یاخدا.
‫جسد بیرون می‌آوردن؟
‫بله... هنوز پشت خطم.
‫فعلاً نمی‌تونم هضمش کنم.
‫نمی‌تونم حواسم رو جمع کنم.
‫نمی‌تونم...
‫بعداً باهاتون تماس می‌گیرم. ‫معذرت می‌خوام.
‫تماس می‌گیرم.
‫«نـوسـیـبـو»
‫«هشت ماه بعد»
‫پرنده گنده‌بک رو امروز می‌برم مدرسه.
‫نه، دیگه آزادش نکنی‌ها.
‫- خودش برمی‌گرده تو. ‫- آره، بعد این که گرفتیمش.
‫بالاخره یه روز از پنجره فرار می‌کنه.
‫وای، وای!
‫آروم باش مامان. ‫یا حضرت عیسی.
‫حرف زشت نزن.
‫حضرت عیسی که حرف زشت نیست.
‫فقط اسم یه یاروییه.
‫«گُه توش» حرف زشته. ‫که خودت همیشه میگی.
‫یا حضرت عیسی.
‫- سلام، ایان. ‫- صبح‌بخیر، کریستین.
‫بعداً میام دنبالت.
‫دوستت دارم.
‫ممنون. ‫روز خوبی داشته باشی.
‫گه توش.
‫آهای کفشای خوش‌قدم، ‫یه کاری کن که ببرم.
‫دیگه می‌تونین برین.
‫طبقه سوم.
‫ممنون که قبول کردی ‫ یه نگاهی بهش بندازی، لیز.
‫کاری نکردم.
‫حالت چطوره، کریستین؟
‫بعد اون ماجراها؟
‫ماجراها؟
‫اوهوم.
‫خب... خوبم راستش.
‫فعلاً فقط مشتاق برگشتن به کارم.
‫همم.
‫دفعه قبل خودت طرح‌هات رو تولید نکردی؟
‫دور دنیا رو گشتم.
‫راستش باعث شد الهامات زیادی بگیرم.
‫یه زن تنها... ‫واسه شروع، کار زیادی در پیش داره.
‫کلی فشار روش هست.
‫خب‌ آره، همینطور بود.
‫به‌زودی خط تولید جدیدی راه‌اندازی می‌کنیم.
‫خودت که می‌دونی چه شکلیه. ‫صورت‌حساب پشت صورت‌حساب.
‫بله.
‫اینا می‌تونن...؟
‫می‌تونن که...؟
‫کار دوست‌داشتنی‌ایه، کریستین.
‫گه توش.
‫- الو؟ ‫- سلام، منم.
‫من برگشتم. ‫هواپیما تازه فرود اومد.
‫فرود اومد. خوبه. ‫گوش کن.
‫میشه بری دنبال بابز؟ ‫دوباره لرز اومده سراغم.
‫- خونه‌ای؟ ‫- نه، نه،‌ خودم میرم خونه.
‫سوار ماشینی؟ ‫مواظب باش، کریستین.
‫ببخشید. باشه خودم می‌دونم. ‫تو فقط برو دنبالش، باشه؟
‫خیلی‌خب. ‫حالا میرم پیشش.
‫خیلی‌خب. فعلاً.
‫«کار دوست‌داشتنی‌ایه، کریستین.»
‫زنیکه‌ی افاده‌ای.
‫سلام لیز.
‫خونه‌ای؟
‫آره، تازه رسیدم.
‫گوش کن، ‫خیلی کارت رو دوست داشتیم.
‫البته یه تغییراتی باید توش ایجاد شه.
‫یه جاهاییش رو باید اصلاح کنیم.
‫اگه اداره خط محصولت رو به ما بسپاری
‫لازم نیست نگران تولیدش باشی.
‫قیمت کار توی هند خیلی کم در میاد.
‫فقط کافیه که وارد رینگ بشی.
‫- خیلی عالیه، لیز. ‫- این به معنی انجام شدن معامله نیست.
‫فقط یه پیشنهاده که کارت رو شروع کنی. ‫باید دست بجنبونی.
‫باشه، باشه، متوجهم.
‫اما اگه اون اصلاحاتی که پیشنهاد میدم ‫خیلی سریع انجام بشه،
‫فکر می‌کنم که می‌ترکونی.
‫ممنون.
‫منتظر همچین فرصتی بودم.
‫بعداً‌ درمورد جزئیات صحبت می‌کنیم.
‫باید برم. ‫فقط خواستم بهت اطلاع بدم.
‫خیلی لطف کردی.
‫تا بعد.
‫خداحافظ.
‫سلام.
‫امری داشتین؟
‫سلام، کریستین.
‫معذرت می‌خوام. ‫همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫دایانائم.
‫دایانا.
‫اومدم کمکت کنم.
‫عجب... دایانا.
‫بله. اومده بودی دنبال من.
‫گفتی که بیام ‫و از امروز شروع کنم.
‫درسته،‌ مگه نه؟
‫آره.
‫یادم رفت.
‫اصلاً‌ یادم نیست. ‫خیلی...
‫خیلی سرت شلوغه، کریستین.
‫- آره. ‫- کلی کار رو سرت ریخته.
‫- آره. ‫- به کمکم نیاز داری.
‫آره. که اومدی.
‫عالیه.
‫خوشوقتم، کریستین.
‫همچنین.
‫لطفاً بیا داخل، دایانا.
‫چه خونه بزرگی.
‫آره، به گمونم زیادی بزرگه.
‫واقعاً قشنگه.
‫اتاق من کجاس، کریستین؟
‫خدایا... وحشتناکه.
‫این اواخر فراموشی به سراغم اومده، ‫اما سابقه نداشته که اینطوری باشه.
‫اصلاً اتاقی رو آماده نکردم.
‫فهمیدم. ‫بیا دنبالم.
‫دخترت اینجاس؟
‫نه، مدرسه‌س.
‫باباش تو راه میره دنبالش.
‫ظاهر نازی داره.
‫فقط ظاهر شیرینی داره.
‫این استودیوئیه که توش کار می‌کنم.
‫و این هم می‌تونه اتاقت باشه.
‫خیلی‌خب. ‫باید یه دست به سر و روش بکشم.
.واسه تختت هم ملافه میارم
‫خیلی قشنگه.
‫جدی؟
‫قشنگش می‌کنیم.
‫ستودنیه.
‫خب، می‌تونی چمدونت رو باز کنی ‫و وسایلت رو بچینی.
‫کارت که تموم شد بیا پایین.
‫وای.
‫چطوری میشه همچین چیزی رو فراموش کرد؟
‫همین رو بگو.
‫چیز دیگه‌ای مونده که بدونم؟
‫فامیل دور گمشده‌‌ای نمونده که بیاد؟
‫به مهاجری پناه ندادی؟
‫دایانا.
‫با فلیکس و بابز آشنا شو.
‫- سلام. ‫- خوشوقتم، دایانا.
‫خیلی جالبه.
‫سلام بابز.
‫فقط دوستام به من میگن بابز.
‫تو باید بهم بگی روبرتا.
‫- مودب باش بابز. ‫- اشکالی نداره.
‫هنوز با هم دوست نشدیم، ‫پس بهت میگم روبرتا.
‫عادت می‌کنه.
‫امیدوارم که منم عادت کنم.
‫شوخی می‌کنه.
‫خب، حالا اهل کجای فیلیپین هستی، دایانا؟
‫سبو سیتی.
‫اونجا بزرگ شدی.
‫نه، بیشتر جنوب بودم.
‫فیلیپین رو می‌شناسین؟
‫کجای جنوب؟
‫می‌شناسین؟
‫نه.
‫اسم یه جزیره‌هاشه؟
‫جای خیلی خاصیه، فیلیکس.
‫درسته.
‫خب دایانا، ‫باید اعتراف کنم که
‫یکم غافلگیر شدم.
‫یادم رفته به فیلیکس بگم ‫که داری میای.
‫بعداً صحبت می‌کنیم.
‫فعلاً برم دوش بگیرم.
‫اون... خسته‌س.
‫به‌خاطر کارش زیاد سفر می‌کنه.
‫بذار شام رو من درست کنم.
.اما تو تازه رسیدی
‫اشکالی نداره.
‫خواهش می‌کنم، کریستین. ‫یه چیز خوشمزه می‌پزم.
‫یه راست میری سر کار؟
‫آره، یه راست میرم سر کار، کریستین.
‫ببین کریسی،‌ من دارم زورم رو می‌زنم
‫که این زندگی کوفتی رو نگه دارم.
‫که یه همچین اتفاقای عجیبی نیفته،
‫مثلاً یه غریبه نیاد تو خونه‌مون زندگی کنه.
‫باشه، تو راست میگی. ‫نتونستم کنار بیام.
‫دوباره دارم سرم شلوغ میشه، ‫واسه همین نظرم رو عوض کردم.
‫این کارم که مجازه؟
‫اجازه دارم نظرم رو عوض کنم، مگه نه؟
‫حقیقت رو برام آشکار کردی ‫و باهات موافقم، فیلیکس.
‫راضی شدی؟
‫- چقدر پول می‌گیره؟ ‫- فعلاً نمی‌دونم.
‫- بس کن. ‫- فیلیکس، داری بهم فشار وارد می‌کنی.
‫باید به کارم برسم.
‫خیلی‌خب، یه هفته... ‫یه هفته امتحانش می‌کنیم، خوبه؟
‫یه هفته.
‫خدای من،‌ چه خوشمزس، دایانا.
‫بهش میگن هومبا.
‫من غذای چینی نمی‌خوام.
‫دایانا فیلیپینیه بابز. ‫بخور.
‫اگه دلش نمی‌خواد ‫لازم نیست بخوره.
‫می‌تونم واسه روبرتا یه چیز دیگه بپزم.
‫نه، نه، همین غذا براش خوبه.
‫همم.
‫دوستش داری، فیلیکس؟
‫مردم خیلی درمورد غذاهای فیلیپینی حرف نمی‌زنن.
‫یعنی رستوران‌های فیلیپینی.
‫فرهنگ اون جزیره‌ها
‫توی بازار نادیده گرفته شده.
‫فیلیکس مشاور بازاریابیه.
‫استراتژیست بازاریابی.
‫وای، ببخشید. ‫استراتژیست.
‫ممنونم.
‫همم.
‫نه، واقعاً خوبه.
‫خیلی خوبه. ‫باورم نمیشه که اینقدر خوب باشه.
‫باز هم هست.
‫چیه؟
‫«باورم نمیشه که اینقدر خوب باشه.»
‫یا حضرت مسیح.
‫حرف زشت نزن مامان.
‫فقط اسم یه یاروییه، یادت رفته؟
‫اوه.
‫حالت خوبه؟ ‫روبراهی؟
‫خوبی؟ ‫بیا. بلند شو.
‫باشه؟
‫- می‌تونم کمکی بکنم؟ ‫- نه، نه.
‫فقط باید استراحت کنه. ‫خودمون درستش می‌کنیم.
‫وای!
‫میشه من امتحان کنم؟
‫چیزی نیست. ‫من کمک می‌کنم.
‫چیزی نیست. چیزی نیست. ‫الان خوبش می‌کنم.
‫دایانا، تو چیکار کردی؟
‫خوب شد؟
‫آره.
‫خوب شد.
‫چشمام خیلی سنگین شده، بابایی.
‫بیا خوابالو.
‫شب‌بخیر، روبرتا.
‫بابز همون موقع خوابش برد.
‫حتی نگفت براش قصه بخونم.
‫بیا تو.
‫چیزی لازم ندارین؟
‫نه، دایانا.
‫این از آتیش، ‫اون هم از غذای جادوییت.
‫خیلی زحمت کشیدی.
‫از وقتی که یادم میاد، ‫تاحالا اینقدر احساس انعطاف‌پذیری نداشتم.
‫جانم؟
‫فقط یه درمان ساده از سرزمینم بود.
‫برای منم می‌تونی انجامش بدی؟
‫می‌تونین واسه همدیگه بکنین.
‫قبلاً همیشه قلقلکم می‌دادی.
‫آره خب،‌ اون مال گذشته‌ها بود.
‫چی مال گذشته‌ها بود؟
‫خب، بعضی‌وقتا انگار دیگه ‫دلت نمی‌خواد قلقلکت بدم.
‫«کریسی!»
‫«طراح مشهور، منبع الهامش را ‫ در سراسر جهان می‌یابد»
‫بابز؟
‫صبح‌بخیر. ‫دایانائم.
‫کریسی.
‫دایانا کارت داره.
‫چیشده، دایانا؟
‫برات صبحونه آوردم.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون.
‫اینجا رو کردی مثل هتل‌های پنج‌ستاره، دایانا.
‫مچکرم.
‫بعد از چندسال، دفعه اوله ‫که این تخم‌مرغ رنگی‌ها رو می‌بینم.
‫شما چیزای خیلی زیاد اینجا دارین.
‫اون چرخ‌خیاطی قدیمی خیلی قشنگه.
‫آره، دلم براش تنگ شده.
‫الان فقط طراحی می‌کنم.
‫لباس درست نمی‌کنی؟
‫نه، واسه این کار .به دستیارهای کوچیکم نیاز دارم
‫دستیارهای کوچیکت کیا هستن؟
‫واسه سوال کردن خیلی زوده، دایانا.
‫ممنون بابت صبحونه. ‫فکر همه‌چی رو می‌کنی.
‫اما اومدن به اینجا یکم مزاحمت‌کنندس.
‫برای صبحونه، ‫ معمولاً میایم پایین، باشه؟
‫خب دیگه، می‌تونی بری دایانا.
‫اوهوم.
‫اینطوری نکن، بابز.
‫دایانا باید مسیر خونه تا مدرست رو ببینه.
‫بعدشم، این کار غیرقانونیه، ‫پس همون پشت بمون.
‫بابایی می‌ذاره بشینم جلو.
‫واقعاً؟
‫خب، نه موقع رانندگی.
‫من می‌خوام رانندگی کنم، ‫پس همون پشت بمون
‫و کمربندت رو هم ببند.
‫مامان.
‫بله؟
‫رد پا دیدم.
‫رد پا؟
‫مثل پای من بود ‫اما مال یکی دیگه بود.
‫خیلی‌خب.
‫بریم.
‫داری اشتباهی میری، مامان.
‫واقعاً؟
‫حتماً...
‫اوه، اصلاً یادم نیست.
‫بهتره پیاده بریم.
‫اگه راه بریم، راه مدرسه رو بیشتر یاد می‌گیرم.
‫باشه؟
‫روبرتا، راه رو نشون‌مون میدی دیگه؟
‫بابایی بعد میاد دنبالم؟
‫دایانا میاد.
‫یا حضرت عیسی، حتی نمی‌تونم تاکسی بگیرم.
‫بذار من بگیرم.
‫امروز صبح حالم خیلی خوب بود.
‫دوست ندارم اینطوری باشم.
‫می‌تونم کمکت کنم.
.کر نکنم قلقلک فایده‌ای داشته باشه
‫نه، ‫دیگه قلقلک نمیدم.
‫فقط یه درمان متفاوته کریستین.
.وش اصلاً‌ خوب نیست ‫افتضاحه.
‫حالا دیگه داری چیکار می‌کنی؟
‫شن‌هایی که داخل آبه، ‫بدی‌های درونته، کریستین.
‫آب که تمیز بشه، ‫بدی‌هات هم از بین میرن.
‫- جداً؟ ‫- آره.
‫فقط باید بهم اعتماد داشته باشی، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫دیدی؟
‫این یه درمان سنتیه، درسته؟
‫همه این چیزا رو بلدن ‫یا فقط تو بلدی؟
‫اگه بخوای بهت میگم.
‫- می‌خوای بدونی؟ ‫- اوهوم.
‫یه روز که بچه بودم، ‫طوفان شدیدی شد.
‫یه پیرزن بهمون پناه برد.
‫اون زن یه اومو بود.
‫اگه اعتقادات شما هم مثل ما باشه، ‫اوموها قدرت زیادی دارن.
‫یا شفات میده ‫یا نابودت می‌کنه.
‫اما اون اومو خیلی ضعیف شده بود.
‫من رفتم پیش اومو.
‫دیدم که داره می‌میره.
‫وقتی یه اومو می‌میره،
‫روحش از بدنش جدا میشه ‫و میره داخل یه نفر دیگه
‫و کل بدنش رو فرا می‌گیره.
‫وقتی یه اومو می‌میره، ‫نباید کنارش باشی.
‫اما من کنارش بودم.
‫بعد از اون احساس متفاوتی داشتم.
‫جهان رو درک کردم.
‫گیاها، سنگ‌ها، آب.
‫قدرت‌شون رو کشف کردم.
‫احساس می‌کردم که هدایت شدم.
‫ما فقیر بودیم، ‫برای همین پدرمادرم از استعدادم پول درمیاوردن.
‫مردم بهم نیاز داشتن.
‫اما ازم می‌ترسیدن.
‫از قدرتی که می‌تونست شفاشون بده ‫یا نابودشون کنه، می‌ترسیدن.
‫اون قدرت درونم بود.
‫اومو شده بودم.
‫فکر نکنم این داستان رو باور کنم.
‫چیزی که مهمه ‫اینه که به درمان اعتقاد داشته باشی.
‫اعتقاد خیلی مهمه.
‫اعتماد هم همینطور.
‫وایسا.
‫بدنت رو حرکت بده.
‫لرزش‌هام از بین رفتن.
‫انگار یه باری از روم برداشته شده.
‫ببخشید.
‫فقط...خیلی ممنونم.
‫یه‌کم استراحت کن. ‫همیشگی نیست.
‫نه، نمی‌تونم. ‫کار دارم.
‫ممنون ولی واقعاً خیلی کار دارم.
‫باید استراحت کنی کریستین!
‫اما مشکل اینه که ‫چندین بار شده که خیلی راحت گول خوردی.
‫می‌دونم. ‫تو فکر می‌کنی من احمقم.
‫همه غیر از فیلیکس احمقن.
‫من، کارفرماهات، همه.
‫نه، اصلاً...اصلاً درست نیست.
‫اتفاقاً تو خیلی هم توانایی.
‫فقط بعضی وقت‌ها ‫تمرکزت رو از دست میدی.
‫سردرگم میشی.
‫من فقط می‌دونم ‫که الان حال خیلی خوبی دارم.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، پس فکر کنم مهم همینه.
‫من تسلیمم.
‫میشه با هم صحبت کنیم؟
‫بیا داخل.
‫بشین.
‫«من خارش پوست می‌گیرم، موهام می‌ریزه ‫سردردهای بدی می‌گیرم، درد عصبی
‫و می‌لرزم و سرم گیج میره ‫و ذهنم وقایع رو فراموش می‌کنه.
‫و بعضی وقت‌ها نمی‌دونم که کجام.
‫بوهایی رو حس می‌کنم ‫که اطرافم نیستن.
‫علائمم میان و میرن
‫و وقتی به دکتر مراجعه می‌کنم ‫ناپدید میشن.
‫بعضی وقت‌ها فکر می‌کنم که دیوونه شدم.»
‫خیلی برام آسون‌تره که به‌جای گفتنش ‫از زبون تو بشنومش.
‫خواهش می‌کنم بشین.
‫من با یه سگ برخورد داشتم.
‫یه موجود زشت و ترسناک.
‫نمی‌دونم از کجا پیداش شد.
‫روش کَنه بود، کلی کَنه روش بودن.
‫هنوز هم کابوس اون سگ رو می‌بینم.
‫گازت گرفت؟
‫نه. ‫کَنه گازم گرفت.
‫بعدش مشکلاتم شروع شد.
‫تو به لرزش‌هام و فراموش‌کاریم کمک کردی.
‫می‌خوام بدونم دوای ‫بقیه‌ی دردهام رو هم داری؟
‫می‌تونم کمکت کنم.
‫اما همیشگی نیست.
‫آره، متوجه‌‍م.
‫و نگران نباش، دستمزد این ‫خدمات اضافه رو هم بهت میدم.
‫نه. ‫نیازی نیست، نمی‌خواد.
‫اما کار درست اینه.
‫نه.
‫اما، ازت می‌خوام کمکم کنی.
‫- چطور؟ ‫- بهم اعتماد داری؟
‫آره.
‫حداقل فکر کنم که دارم.
‫فکر نکن که اعتماد داری.
‫اعتماد داشته باش.
‫یه‌چیزی درونت مخفی شده کریستین.
‫چیزی که خودت از خودت قایم می‌کنی.
‫به چشم‌هات نامرئیه ‫اما تو باید ببینیش.
‫همونه که باعث احوال بَدت شده.
‫من ازت بیرون می‌کشمش ‫و بهت نشون میدم.
‫باید من رو راه بدی کریستین.
‫من آماده‌‍ت می‌کنم باهاش مواجه شی.
‫وقتی ببینیش خودت می‌فهمی.
‫می‌فهمی که چه اتفاقی باید بیوفته.
‫و بعدش آزاد میشی.
‫دایانا دیشب داشت پرواز می‌کرد.
‫صحیح.
‫خودم دیدمش.
‫رفت بالا سمت ابرها.
‫حتماً داشتی خواب می‌دیدی.
‫آدم بیدار می‌تونه خواب ببینه؟
‫خب اینطور که معلومه ‫یه‌سری‌ها می‌تونن.
‫- از اینجا برید. ‫- ما جایی رو نداریم بریم!
‫اینجا دیگه زمین معدنه.
‫حیوون‌های کثیف، برید وگرنه می‌کُشیم‌تون!
‫برید ببینم!
‫من معمولاً صبح‌ها صبحونه‌ی سنتی می‌خورم.
‫خب، حداقل برای من که سنتی هست.
‫من می‌تونم صبحونه‌ی سنتی درست کنم.
‫نیازی نیست، ممنون.
‫- داروهام نیستن. ‫- چی؟
‫گفتی که میندازیشون دور کریستین.
‫انداختم؟
‫خدایا.
‫باز هم فراموشی گرفتم.
‫نه، فراموشی نگرفتی.
‫تو از کجا می‌دونی من فراموشی نگرفتم؟
‫من خودم نمی‌دونم فراموشی گرفتم یا نه.
‫اشکالی نداره.
‫به داروهات نیازی نداری، باشه؟
‫امیدوارم.
‫بهم اعتماد داری کریستین؟
‫آره.
‫آره بهت اعتماد دارم دایانا.
‫چرا مامان من رو نرسوند؟
‫مامانت خیلی سرش شلوغه روبرتا.
‫همیشه سرش شلوغه.
‫بابز؟
‫کمک!
‫هی، هی، آروم، آروم.
‫چی شده؟
‫چی شد؟
‫آروم باش، چیزی نیست. ‫چیزی نیست.
‫دایانا، باید حرف بزنیم.
‫- الان؟ ‫- آره.
‫می‌دونم الان بد موقع‌ست...
‫اما یه‌چیزی هست که باید تا فرصتش هست ‫در موردش حرف بزنیم.
‫کریستین...مشکلات زیادی داره ‫می‌دونی؟
‫بله. ‫دارم کمکش می‌کنم.
‫آره، اما نکته اینجاست که، ‫مریضیش و احوال بدی که داره...
‫تمامش توی ذهنشه.
‫یه عذاب وجدان کهنه‌ست.
‫- عذاب وجدان؟ ‫- آره.
‫اون داره خودش رو مجازات می‌کنه.
‫یا شاید هم دلیلش اضطراب و خستگیه.
‫نمی‌دونم، اما...
‫اون سردرگمه و الان توی موقعیتی هست که ‫خیلی آسیب‌پذیره.
‫و ازت می‌خوام که انقدر با ذهنش بازی نکنی.
‫متوجهی که چی میگم دایانا؟
‫متوجه‌م.
‫خوبه.
‫خیلی‌خب.
‫متوجه‌م اما نمی‌تونم با ‫ذهنش کاری نداشته باشم.
‫چی؟
‫اگه مشکلاتش توی ذهنش باشن
‫من پیداشون می‌کنم و از ‫ذهنش بیرونشون می‌کنم.
‫خب پس اونطوری ما دوتا به مشکل می‌خوریم.
‫من مشکلی باهات ندارم فیلیکس.
‫البته اگه برای من مشکل درست نکنی.
‫این الان چی بود؟ ‫تهدید کردی؟
‫نه، به‌نظرم خیلی مشروب خوردی
‫و نباید توی اتاق من بیای.
‫نه، نه ‫این اتاق منه.
‫این...این اتاق منه. ‫اینجا خونه‌ی منه.
‫و خوش ندارم یه دهاتی حقه‌باز توش زندگی کنه.
‫بهتره صبح با هم حرف بزنیم.
‫چطوره؟
‫برو بخواب.
‫مواظب پله‌ها باش.
‫همه توی مدرسه ازم بدشون میاد.
‫مامان مریضه. ‫بابا قاتله.
‫و پرنده گنده‌بک هم رفته بهشت. ‫من تنهای تنهام.
‫روبرتای بیچاره.
‫چرا با من مهربونی؟
‫من که خیلی باهات بد رفتارم.
‫تو بد رفتاری چون عصبانی هستی.
‫ترسیدی.
‫از ته دلت همچین رفتاری نداری.
‫ببخشید که باهات بد رفتاری می‌کنم.
‫تو خیلی مهربونی.
‫و واقعاً دستپختت هم دوست دارم.
‫من می‌خوام دوستت باشم روبرتا.
‫می‌ذاری دوستت باشم؟
‫آره؟
‫پس من دوستتم، آره؟
‫دیگه تنها نیستی.
‫من همیشه همراهتم.
‫قاتل.
‫چی شده؟
‫نمی‌خوام ببینم!
‫بیا، بیا بغلم.
‫آروم باش.
‫الان دیگه برگشتی، آره؟
‫- حالا دیگه اینجایی. ‫- آره.
‫- تو قوی هستی، درسته؟ ‫- آره.
‫- خوشحالی، آره؟ ‫- آره.
‫فعلاً خوشحالی.
‫دایانا کجاست؟ ‫چرا ناراحتی مامان؟
‫ناراحت نیستم عزیزم. ‫خوشحالم.
‫مثل سگ خوشحالم.
‫این حرفت خیلی زشت بود.
‫خب به جهنم.
‫درست نیست که باید با من بیاد سر کار.
‫اون الان سن بازی کردن و تفریحشه.
‫این زندگی براش مناسب نیست.
‫نمی‌تونی دوباره از شفا دادن پول در بیاری؟
‫عین مامان بابام حرف می‌زنی.
‫هرچیزی که فروشی نیست. ‫تازه، مگه خودت نگفتی همه‌‍ش مزخرفه؟
‫من گفتم همه‌‍ش توی ذهنته.
‫تو یه‌چیزی رو بگو که توی ذهن نباشه.
‫آهای کفش‌های خوش‌قدم، یه‌کاری کن که ببرم.
‫توی شهر ما هم ‫بچه‌ها از من خوششون نمیومد.
‫ازت خوششون نمیومد؟
‫آره، نه پسرها نه دخترها ‫هیچکس از من خوشش نمیومد.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون من با اونا فرق داشتم.
‫اما از شکل خوبش.
‫- می‌دونی چیه بابز؟ ‫- چیه؟
‫به‌نظرم تو هم با اونا فرق داری.
‫اما از شکل خوبش.
‫شاید.
‫توی مدرسه چی بهتون یاد میدن؟
‫هجی کردن، یه‌چیزهایی راجع‌به دنیا ‫و اینکه چیزها کجا هستن.
‫می‌خوای امروز یه‌چیز دیگه یاد بگیری؟
‫مدرسه نمیری.
‫- واقعاً؟ ‫- واقعاً
‫مامان، میشه ما هم عکس بگیریم؟
‫خیلی‌خب، بیا.
‫دیگه داری سنگین میشی!
‫- به دوربین نگاه کنید لطفاً. ‫- به دوربین لبخند بزن.
‫مسخره شدی آنینا!
‫لبخند.
‫خیلی‌خب. ‫شگفت‌زده‌مون کردی.
‫وقتی برمی‌گردی ‫حسابی کولاک می‌کنی، مگه نه؟
‫ما خیلی مشتاقیم کریستین ‫البته اگه خودت هم باشی.
‫می‌دونی که هستم.
‫ما نظرمون روی شروع با ‫یه کمپین خیلی قابل توجهه.
‫خیلی بزرگ، با کلی پوشش خبری... ‫اینترنتی، تلویزیون.
‫با یه همچین چیزی ‫رقص بچه‌ها توی ذهنم میاد
‫یه‌کم شهری، یه‌کم روستایی ‫فضای آسیای جنوب شرقی. بترکونه!
‫حسابی بترکونه. ‫تو که مشکلی نداری؟
‫اصلاً.
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوای یاد بگیری؟
‫من حرف ندارم. ‫من حرف ندارم.
‫من حرف نـدارم!
‫از کجا پیداشون کردی؟
‫زیر تختش بود.
‫به مامان چی بگیم؟
‫من خودم باهاش حرف می‌زنم.
‫عصبانی میشه.
‫عصبانی نمیشه.
‫خب توضیح بده چطوری رفتن زیر تختت.
‫باید اون محراب جادویی ‫ترسناک هم که درست کرده ببینی.
‫اصلاً برای آدم سالم نیست.
‫تو بهم اعتماد نداری کریستین؟
‫تو من رو بازی دادی دایانا.
‫تو بهم اعتماد نداری.
‫چرا باید داشته باشم؟!
‫چه فکری توی سرت بوده دایانا؟
‫واضحه خب، داشته یواشکی ‫دارو توی غذات می‌ریخته
‫کاری می‌کرده فکر کنی خودش ‫داشته تو رو خوب می‌کرده
‫کاری می‌کرده بهش وابسته شی.
‫بهش نیاز پیدا کنی. ‫داشته کنترلت می‌کرده.
‫می‌خوام از دهن خودش بشنوم.
‫اونی که به کنترل کردن نیاز داره من نیستم.
‫توجیهی داری؟
‫توجیه فایده نداره کریستین.
‫تو بهم اعتماد نداری.
‫بگو شاید داشتم.
‫دیگه نمی‌تونم بهت کمک کنم.
‫ای بدبخت.
‫کلیدهات رو بده. ‫باید بری.
‫وسایلم رو جمع می‌کنم.
‫جمع کن برو.
‫ما تازه با هم دوست شده بودیم. ‫تو رو خدا نرو.
‫مجبورم.
‫نه!
‫اگه می‌خوای بیام و تا همیشه پیشت باشم
‫می‌تونی برام یه‌کاری بکنی.
‫- تا همیشه؟ ‫- اوهوم.
‫یعنی باز هم می‌بینمت؟
‫نه.
‫اما صدام رو می‌شنوی.
‫کریسی. ‫کریستین!
‫خدایا. ‫حالِت خوبه؟
‫همه‌شون هستن؟
‫آره.
‫یادت هم نره.
‫یادم نمیره.
‫پرنده‌ها کرم می‌خورن.
‫حالا کرم‌ها پرنده‌ی گنده‌بک رو می‌خورن.
‫یا خدا. ‫بابز.
‫چیه خب؟ ‫حقیقته.
‫مامان؟
‫چیه؟
‫چرا بابا گفت دایانا ‫قرص‌هات رو برداشته بوده؟
‫چون برداشته بود عزیزم.
‫اما اینطور نبود.
‫چطور؟
‫چون توی ماشین بابا بودن.
‫چی؟
‫توی ماشین بابا بودن. ‫خودم دیدمشون.
‫کِی دیدی؟
‫برگشتنی از مدرسه.
‫صندلی جلو نشستم دیدمشون.
‫فکر کردم شاید قرص جدید باشن ‫اما هیچوقت بهت ندادشون.
‫چرا چیزی نگفتی؟
‫نمی‌خواستم متوجه بشه که ‫گذاشته صندلی جلو بشینم.
‫حرومزاده‌ی دغل‌باز عقده‌ی کنترل!
‫داره دروغ میگه.
‫چرا باید دروغ بگه؟
‫بچه‌ی خودت رو کوچیک می‌کنی ‫خاک تو سرت.
‫الان موضوع اصلی این نیست کریستین.
‫پس موضوع اصلی چیه فیلیکس؟
‫نمی‌دونم.
‫باید با بابز حرف بزنیم ‫ببینیم برای چی داره دروغ میگه.
‫دروغ میگه؟
‫خب، چرا اشتباه کرده ‫حالا هرچی.
‫تو کی هستی؟
‫من کی‌ام؟ ‫من شوهرتم.
‫کریسی، من بهترین دوستتم.
‫من مواظبتم. ‫تو احوالت خوش نیست.
‫احوالم خوش نیست؟ ‫منظورت اینه دیوونه‌ام؟
‫نه.
‫فقط حالِت خوب نیست.
‫باورم نمیشه.
‫اتفاقاً من تنها کسی هستم که باید باورش کنی.
‫ببین، من...من...
‫وسایلم رو می‌برم طبقه‌ی بالا. ‫می‌ذارم یه‌کم تنها باشی.
‫دایانا که دیگه نیست از اتاق استفاده کنه. ‫می‌تونی تنها باشی آروم بشی.
‫آروم بشم؟
‫تو هنوز هیچی توضیحی بابت کارِت ندادی.
‫خودم درستش می‌کنم کریسی ‫قول میدم.
‫می‌خوای باز هم دروغ سر هم کنی.
‫یه داستان دیگه. ‫یه استراتژی بازاریابی دیگه.
‫تو بهم اعتماد نداری؟
‫تو بهم اعتماد داری؟
‫آره کریستین، دارم.
‫به یه زن دیوونه اعتماد داری؟
‫مواظب پله‌ها باش.
‫بابایی یه چند وقتی باید توی بیمارستان بمونه
‫تا دوباره حالش خوب بشه.
‫ما هم باید بریم؟
‫اونجا دوربین هست ‫بچه‌ها می‌رقصن.
‫خوش می‌گذره.
‫حرکت!
‫حالِت خوبه؟
‫چیزی نیست.
‫مامان؟
‫مامان، تو مریضی؟
‫برو بیرون.
‫لطفاً برو.
‫گریه نکن کریستین.
‫من پیشتم.
‫کاری رو که شروع کردیم تموم می‌کنیم.
‫دستگیره رو بگیر لطفاً.
‫زود باش.
‫برو اون زیر.
‫گندت بزنن، باز دیر کردی؟ ‫ساعت رو ببین. یالا شروع کن!
‫چشم آقا.
‫آنینا، وقتی حقوق گرفتم ‫می‌ریم گوشت خوک می‌خریم هامبا درست می‌کنیم.
‫حالا حاضری کریستین.
‫وقتشه با چیزی که درونته روبه‌رو شی.
‫با چیزی که تو رو عذاب میده.
‫وقتشه که ببینی
‫و وقتشه که متوجه بشی.
‫آهای کفش‌های خوش‌قدم، یه‌کاری کن که ببرم.
‫دخترها ساعتی 25تا تی‌شرت می‌دوزن ‫درسته؟
‫بله خانم.
‫شاید بتونن ساعتی 30تا بدوزن.
‫بله خانم، اما کیفیت لباس‌ها کم میشه.
‫خواستن توانستن است.
‫بله خانم.
‫دری که ازش اومدیم.
‫انگار کارکن‌ها آزادن که بیان و برن.
‫اما برای اینکه حساب کتاب ‫تمام وسایل دستمون باشه
‫دوست ندارم چیزی گم بشه...
‫شاید بهتره در قفل بشه
‫تا مطمئن بشید هیچ وسیله‌ای ‫موقع خروج کارکن‌ها گم نمیشه.
‫بله خانم، حتماً.
‫و شما کی باشید؟
‫بیا. ‫کاریت ندارم.
‫چه نازی.
‫می‌ذاری ازت عکس بگیرم؟
‫میشه یه عکس بگیری خوان؟
‫کارِت مثال‌زدنیه.
‫جادو آدم‌ها رو به مهمونیت میاره.
‫اونطوری دیگه تنها نیستی.
‫امروز دو شیفت کار می‌کنی.
‫چی؟
‫دو شیفت.
‫کِی خوب میشم؟
‫دیگه شفایی در کار نیست کریستین.
‫این یکی خیلی بهتر از شفا پیدا کردنه.
‫داریم اینجا می‌پزیم. ‫دخترم تشنه‌ست، باید یه‌چیزی بخوره.
‫این بچه جاش اینجا نیست.
‫خب جایی رو ندارم بذارمش.
‫باشه بابا. ‫برو.
‫این چند دقیقه‌ای که تلف ‫کردی از حقوقت کم می‌کنم.
‫آب نارگیل می‌خوام مامان.
‫چیزی همراهته؟
‫بمونه برای بعد از شیفت.
‫اما خیلی گرمه.
‫کارِت رو تموم کن.
‫مامان!
‫بذارید برم داخل! ‫دخترم! دخترم!
‫چی می‌بینی؟
‫جلوی چشم‌هاش رو گرفته.
‫نمی‌خواد سوختن بقیه رو ببینه.
‫خیلی ترسیده.
‫خیلی زیاد.
‫من یه بچه داشتم کریستین.
‫یه دختر ‫درست مثل بابز.
‫خیلی خوشگل بود ‫دختر خیلی خوبی بود.
‫اما بعد تو اومدی.
‫انگل رو انداختی به جونمون.
‫تو یه کَنه‌ای کریستین.
‫تمام چیزهایی که داریم رو ازمون می‌گیری ‫ازمون تغذیه می‌کنی.
‫تو دخترم رو ازم گرفتی کریستین.
‫منم دخترت رو ازت می‌گیرم.
‫خواهش می‌کنم، نه.
‫متأسفم.
‫من رو ببخش.
‫تو حالا آزادی کریستین.
‫من برات چیزی رو آوردم که بهش نیاز داری ‫اما ازش قایم میشی
‫چیزی که مریضت می‌کنه.
‫تو با جزای کارِت روبه‌رو میشی.
‫خدافظ بابز.
‫تو گفتی تا همیشه باهام می‌مونی.
‫قول دادی.
‫سر قولم هم می‌مونم.
‫برو توی حیاط.
‫بالا رو نگاه کن.
‫دایانا!
‫کریستین؟
‫دیگه تموم شد جومر.
‫من باید برم.
‫ممنون که خوشحالی رو به زندگیم آوردی.
: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.