دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
‫- بابا بیخیال. ‫- چیه خب؟
‫عین آدم تصمیم بگیر بذار یه آهنگ بخونه.
‫این پلی‌لیسته هیچیش با هم نمی‌خونه.
‫- نمیشه عین آدم یه... ‫- ولش کن، اوکیش می‌کنم.
‫بذار فقط...
‫حالا چطوری اینجا رو پیدا کردی؟
‫چند نفر داشتن راجع‌بهش حرف می‌زدن.
‫به‌نظرم خیلی باحال اومد.
‫- کی‌ها رو میگی؟ ‫- آدم‌های معمولی
‫تازه خودت هم که عکس‌هاش رو دیدی ‫گفتی خوشگله.
‫آره، فقط کاش وقت بیشتری داشتیم
‫- تا کامل آماده شیم. ‫- ببین
‫اون موقع فکر کردم ‫که احتمالاً خوشت میاد.
‫وسط طبیعته
‫خورشید از وسط درخت‌ها می‌تابه.
‫اونی که می‌گفتی چی بود؟
‫چی، خال‌خالی؟
‫آره! ‫خال‌خالی می‌تابه!
‫خیلی از این کلمه استفاده می‌کنم ‫نه؟
‫کل زندگیت شده خال‌خالی.
‫بیخیال بابا، منظره رو ببین تو!
‫بوی درخت‌ها رو حس می‌کنی؟
‫وای خدا، هوا رو ببین!
‫پشمام، وایسا!
‫- چی شده، چرا؟ ‫- میگم وایسا بابا!
‫یا خدا.
‫چی شد؟
‫کلاهم رو باد برد. ‫باید برم بیارمش.
‫خدایی؟ ‫نمیشه ولش کنی؟
‫نسخه‌ی تولید محدوده کَت. ‫فقط هزارتا ازش تولید شده.
‫باشه، زود برو بیا.
‫باشه.
‫شانس آوردم.
‫روی یه‌چیز شاخه‌ای طور گیر کرده بود.
‫خب خدا رو شکر.
‫هوا که هنوز اونقدر تاریک نشده.
‫میشه.
‫«گمشده در شب»
‫مقصد شما در سمت چپ مسیر قرار دارد.
‫کاملاً درسته دخترجون!
‫خدا رو شکر رسیدیم.
‫به‌خدا اگه این زنیکه ‫یه‌بار دیگه می‌گفت بپیچم...
‫از پیچوندن فرمون ‫مشخص بود عصبی شدی.
‫بدت میاد دفعه بعد تو رانندگی کن.
‫دیگه از سن و سال من گذشته.
‫اصلاً تا حالا امتحان کردی؟
‫حوصله سر بره.
‫همین‌جا روی صندلی مخصوص جام بهتره.
‫فکر کنم همین‌جاست.
‫اون چیه؟
‫چی؟
‫چرا یه ماشین دیگه اینجا پارکه؟
‫مطمئنم مال...
‫یعنی چی؟
‫جالبه.
‫- اون کیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ببین، صد درصد مطمئنی
‫که اینجا دقیقاً همونـ...
‫آره بابا همین‌جاست.
‫توی عکس هم همین بود دیگه.
‫پس این یارو کیه از خونه اومد بیرون؟
‫مطـ...مطمئنم چیز خاصی نیست. ‫باشه؟
‫ببین.
‫همین‌جا بمون، من میرم...
‫میرم باهاش حرف می‌زنم درستش می‌کنم.
‫ما اینجا رو اجاره کردیم
‫- و می‌خواستم بدونم... ‫- چیکار کردید؟
‫ما این کلبه رو برای آخر هفته کرایه کردیم.
‫نه، فکر نکنم.
‫چرا، کردیم.
‫خواستیم از شلوغی‌های ‫زندگی دور شیم می‌دونی؟
‫خب فعلاً که ما اینجاییم، شرمنده.
‫آخه ما...
‫ما کلی از شهر راه اومدیم
‫چندین ساعت توی جاده بودیم تا برسیم اینجا.
‫اجاره‌نامه رو بهش نشون بده مکس.
‫نیازی نیست، مکس.
‫آخه نیازی نیست مدرکی نشون بدم.
‫اینجا الان کلبه‌ی ماست، .پولش رو دادم
‫مکس...
‫اینجا مال ماست.
‫ما اجاره‌‍ش کردیم.
‫تمام وسایلمون هم داخله.
‫بذارم توی پلاستیک توی راه بخورید؟
‫این دیگه نوبرشه...
‫چیکار می‌کنی؟
‫- غذا سفارش میدم. ‫- چی؟
‫خب دارم به صاحبخونه زنگ می‌زنم دیگه. ‫شماره‌‍ش چنده؟
‫زنگ زدن برات سخته.
‫چون اینجا بد آنتن میده.
‫بیخیال دیگه.
‫باهامون راه بیا.
‫باهاتون راه بیام؟
‫- مکس، ول کن بریم. ‫- نه، نه.
‫الان هوا تاریکه
‫تا چند صد کیلومتری اینجا هم هیچ هتلی نیست.
‫- میشه فقط امشب رو اینجا بمونیم؟ ‫- چی؟
‫داداش حالیته که تو برای من غریبه‌ای؟
‫ببین، این خیلی خسته‌ست
‫چندین ساعت رانندگی کرده
‫- چرا خودت رانندگی نمی‌کنی؟ ‫- من رانندگی نمی‌کنم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- گواهی‌نامه ندارم.
‫و این هم از رانندگی توی شب متنفره
‫چشم‌هاش چیز میشه...
‫- وای خدا! ‫- چیه؟
‫من توی ماشین منتظر می‌مونم.
‫- می‌تونید بمونید. ‫- چی؟
‫همه‌‍ش یه شبه.
‫واقعاً؟
‫عا...عالیه.
‫شنیدی؟
‫- گفتن می‌تونیم... ‫- آره شنیدم.
‫خب، نظرت؟
‫خب، نظرت چیه تو پیش اونا بمونی
‫و منم صندلی عقب روی جنازه‌ی خشک شده‌‍م
‫- پتو می‌کشم و می‌خوابم. ‫- ای خدا، منظور...
‫این چه زری بود زدی که
‫من خوشم نمیاد شب‌ها رانندگی کنم؟
‫خب خوشت نمیاد دیگه!
‫همین ۱۰ دقیقه پیش گفتی...
‫می‌دونم چی گفتم.
‫ای خدا، راست میگی.
‫ببخشید، باید برگردیم.
‫شیطونی برای همین یه شب کافیه.
‫اینجا موندن برای تو سخته...
‫برای جفتمون سخته.
‫اگه الان راه بیوفتیم ‫احتمالاً تا صبـ...
‫- نه، مکس. ‫- چیه؟
‫بیا بمونیم.
‫- مگه نگفتی... ‫- هر وقت به اندازه‌ی کافی
‫شیطونی کردم بهت میگم.
‫خیلی‌خب پس...
‫خیلی دوست داریم بمونیم
‫البته اگه مشکلی نداره.
‫خوب کسی گیرت اومده.
‫چی بگم والا.
‫ممنون.
‫ایول!
‫حاجی پشمام!
‫اینجا مثل داخل مغزت می‌مونه.
‫همه‌چی قدیمیه. ‫سازنده‌هاش فسیل شدن.
‫همه‌ی پنجره‌ها منظره‌ی جنگل دارن.
‫آدم اینجا زندگی کنه پیر نمیشه.
‫پشمام، اینجا رو ببین.
‫آره.
‫اینو ببین.
‫خب...به‌نظرتون ما کجا باید بخوابیم؟
‫ما که اینجا می‌خوابیم
‫و فکر کنم اتاق خواب اصلی هم باشه ‫پس...
‫هرجای دیگه دوست دارید بخوابید.
‫پشمام.
‫بهتره بریم چمدون‌هامون رو از ماشین بیاریم.
‫درسته.
‫وایسا.
‫وای.
‫این آهنگه خیلی خفنه.
‫دو دقیقه آهنگ خفن.
‫مال گروه جمیروکوای‌ـه.
‫آره، فقط وایسا اینا رو هم ببینم میام.
‫کمک می‌خوای؟
‫...چرا که نه.
‫خب...شما چند وقته با هم توی رابطه‌اید؟
‫ما با هم توی رابطه نیستیم.
‫البته نه از لحاظ مزخرفات سرمایه‌داری یا ‫مصرف‌گرایی و یا همه‌هم‌سوجنس‌گرایی.
‫صحیح.
‫اما اگه سؤالت اینه که
‫چند وقته داریم به‌صورت اختصاصی سکس می‌کنیم
‫باید بگم که...حدوداً یک سال؟
‫شما چی؟
‫ما چند وقته که...؟
‫به‌قول خودت توی رابطه‌اید.
‫همون حدودها، تقریباً یک سال.
‫یک سال پیش ازدواج کردید
‫یا با هم...آشنا شدید؟
‫فکر کردی ما ازدواج کردیم؟
‫نه، فقط حدس زدم.
‫چی شد همچین فکری کردی؟
‫مـ...فقط...آدم‌های مثل تو...
‫یا ازدواج کردن یا تنها هستن.
‫مثل من؟
‫منظورم اینه خیلی باحاله
‫- که ازدواج نکردی. ‫- آها، آره.
‫یه‌بار ازدواج کردم دیگه بسه.
‫به سبک من نمی‌خوره.
‫من و مکس فعلاً داریم پیش ‫می‌ریم تا ببینیم چی میشه.
‫خیلی‌خب.
‫به جشن خوش اومدی.
‫وای خدا!
‫چیه؟
‫حرف‌های درِ گوشی.
‫چی هست؟
‫«حرف‌های درِ گوشی یک بازی برای زوج‌ها است
‫که شور و اشتیاقشان نسبت ‫به شریکشان را از دست داده‌اند.
‫ماجراجویی موجود در بازی
‫زوجین را به یک دیگر نزدیک می‌کند.
‫هم از نظر جسمانی و هم از نظر احساسی.»
‫باورت میشه پیر پاتال‌ها ‫بدون این نمی‌تونستن شق کنن؟
‫بیاید بازیش کنیم.
‫چی؟
‫کار دیگه‌ای مگه داریم بکنیم؟
‫نمی‌دونم حاجی، این دیگه یه‌کم...
‫من که پایه‌‍م.
‫واقعاً؟
‫آره، مگه اینکه برای تو زیادی شیطونی باشه.
‫«به شریک خود نزدیک شوید ‫و نفس عمیق بکشید.
‫هر چه تجربه می‌کنید را توضیح دهید.»
‫مو داره.
‫بیخیال دیگه، روی کارت نوشته توضیح بدید.
‫آره اَل، یه‌کم از طبع شاعریت دل به کار بده.
‫مو و سر ‫و...
‫گل و از این کصشرها.
‫آخی، مرسی عزیزم.
‫من که حسش کردم.
‫با اعماق وجودم حسش کردم.
‫تموم شد. ‫بعدی.
‫- یالا دختر، یالا. ‫- نوبت منه، نه؟ باشه.
‫تاس‌ها رو بنداز.
‫خب...
‫- داستان. ‫- پشمام.
‫«اولین...
‫«اولین برخورد با شریک ‫فعلی‌تان را توضیح دهید.»
‫همه چیز از راهروی
‫ماست‌های فروشگاه شروع شد.
‫حقیقتش، من معلمش بودم.
‫- می‌دونم، می‌‍دونم. ‫- این که خیلی سکسیه!
‫خب، کلاس ادامه‌ی تحصیل بود ‫برای همین
‫کاملاً کارمون قانونی بود.
‫آره، اما یهو یه روز
‫مجبورش کردی بعد از ‫مدرسه برای تنبیه بمون و...
‫- راستش... ‫- ما گوجه پرورش می‌دادیم.
‫مکس یه‌کم نااُمید شده بود.
‫موضوع درس کشاورزی بود ‫و ۶ هفته کلاس بود.
‫جلسه‌ی اول یه گوجه پرورش دادیم
‫بعد با خودم گفتم: باشه خیلی‌خب ‫اوکیه.
‫اما کِی می‌رسیم به اصل کاری؟ ‫می‌دونی؟
‫و معلوم شد که هیچوقت قرار نیست ‫واقعاً کشاورزی کنیم.
‫صد درصد مطمئن بودم دیگه قرار نیست بیاد.
‫اما کاملاً برعکس
‫هر سه‌شنبه ردیف جلو نشسته بود.
‫خیلی پیله بودی، نه؟
‫توی خون‌مه.
‫بعدش چی شد؟
‫منظورت چیه؟
‫چطوری ریختید رو هم؟
‫مکس ردیف اول نشسته بود ‫کلاس دیگه تقریباً تموم شده بود...
‫آها، خب...
‫بعد از جلسه‌ی آخر
‫دعوتم کرد بیرون قهوه بخوریم
‫و منم مشکلی نداشتم
‫و با هم دوست شدیم.
‫صحیح.
‫فکر کنم این هم برخورد حساب میشه.
‫خب دیگه.
‫نوبت توئه.
‫«یک چالش بردار»
‫گندش بزنن.
‫«آرنج یک نقطه‌ی جنسی دست کم گرفته شده است.
‫این موضوع را به بازیکن ‫سمت راست خود ثابت کنید.»
‫قانون بازیه، کاریش نمیشه کرد.
‫پشمام.
‫خب...
‫بیرون چی‌ها داره؟
‫قاعدتاً ته‌‍ش باید بخوره به دریا.
‫جدی میگی؟
‫پس واجب شد فردا صبح بزنیم به دل جنگل.
‫به‌نظرم بهتره اول از ‫اینجا بریم مزاحمشون نباشیم
‫به‌نظرت اینطور نیست؟
‫خب نظرت چیه بعد از دریا بریم؟
‫مکس.
‫برای تو زیادی شیطونی حساب میشه؟
‫آخه...خسته‌‍م.
‫- بهتره دیگه... ‫- تازه ساعت ۱۰ونیم‌ـه.
‫خب...من شدیداً خسته‌‍م.
‫میرم دیگه بخوابم.
‫می‌تونید توی اتاق خواب بخوابید.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫ما مشکلی نداریم روی زمین بخوابیم.
‫جدی میگم.
‫ما خودمون توی خونه‌مون تشک نداریم
‫چون تشک خیلی...
‫پس...باشه ‫مرسی، ممنون.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫نوبت توئه.
‫انگار نوبت منه پس.
‫یالا!
‫یه جت اسکی توپ می‌خوام!
‫هفت!
‫مکس؟
‫مکس!
‫اَل.
‫چی شده؟
‫اونا رفتن.
‫منظورت چیه؟
‫- کجـ... ‫- یهویی...
‫اَل!
‫گوش کن دو دقیقه.
‫مکس کجاست؟
‫داشتیم قدم می‌زدیم
‫و من وایسادم تا دستشویی کنم
‫و وقتی پیداشون کردم...
‫خب چی؟
‫داشتن با هم ور می‌رفتن.
‫داشتن چیکار می‌کردن؟
‫دوست پسر آشغالت داشت
‫می‌مالید درِ دوست دخترم. ‫فهمیدی؟
‫و من دویدم تا از دستش نجاتش بدم
‫و اون فقط بهم خندید.
‫بعدش هم دویدن و رفتن.
‫- اما...خب چرا... ‫- چرا؟
‫آخه گرتا...
‫واقعاً می‌خوای جواب سؤالت رو بدم؟
‫مـ...
‫یعنی من آدم بدی هستم که
‫یه هشت‌پای زنده رو خوردم؟
‫توی مِنو خیلی خیلی خوشمزه به‌نظر میومد ‫اما حالا...
‫ظاهراً هشت‌پاها از دلفین‌ها باهوش‌ترن.
‫خیلی‌خب...
‫نوبت توئه.
‫اگه سؤالی داری ‫روی کاغذ بنویس.
‫منم چندتا دعا می‌خونم
‫بعدش آتیش‌شون می‌زنیم
‫و بعدش...
‫بعدش چی؟
‫منتظر جواب می‌مونیم.
‫نه، مرسی.
‫بیخیال، یعنی حتی یه‌ذره هم کنجکاو نیستی؟
‫واسه چی کنجکاو باشم؟
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫دلت نمی‌خواد بهش زنگ بزنی.
‫اما خب این دختره اصلاً کیه؟
‫- همینی که مکس باهاش... ‫- چه‌می‌دونم. گرتا؟
‫همین؟
‫خب دیگه چی؟
‫دختره کیه؟
‫داستانش چیه؟
‫چند سالشه؟
‫ببین، فقط میگم
‫اگه جیسون قرار بود ‫من رو به‌خاطر یکی از دانشجوهاش ول کنه
‫می‌رفتم دختره رو پاره می‌کردم.
‫از خودم می‌پرسیدم: جیسون چی توی دختره دیده؟
‫اون چی داره که من ندارم؟
‫این اتفاق خوبیه ‫می‌دونی؟
‫اصلاً باید چند ماه پیش تمومش می‌کردم.
‫رابطه با مکس...باحال بود ‫اما حقیقتش
‫انگار خیلی زحمت و دردسر داشت.
‫خب باید هم داشته باشه.
‫همینطوری آدم می‌فهمه ارزشش رو داره یا نه.
‫من دیگه از رابطه‌های پر دردسر خسته شدم.
‫دیگه از نقش بازی کردن خسته شدم.
‫هرچی که نیاز دارم همین‌جا دارم.
‫هم کتاب‌هام، هم گل و گیاه‌هام
‫و هم یه قفل روی در.
‫تنها چیزی که نیاز دارم ‫یه سکوت ابدیه!
‫اجازه ندارم همچین چیزی داشته باشم؟
.خوشحال شدم بهت سر زدم
‫[گرتا...]
‫[گرتا اَل اُکلند]
‫[آیا منظور شما این بود:] ‫[بازار بزرگ اکلند]
‫[گرتا...]
[کت: آدرسش کجاست؟] [مکس: جاده مانزانیتا ۱۳۱، کازادرو - کالیفرنیا]
[جاده مانزانیتا ۱۳۱، کازادرو - کالیفرنیا پلاک ۹۵۴۲۱]
[اطلاعات مالک ملک] [نیکولاس لیوای بارلو - ۵۷ ساله]
[شماره تلفن] [(۷۰۷) ۵۵۵-۰۱۳۸]
‫الو؟
‫الو، سلام...
‫من هفته‌ی پیش کلبه‌تون رو اجاره کردم.
‫خب؟
‫و می‌خواستم بدونم میشه...
‫شماره تماس یکی از مستأجرهاتون رو بگیرم.
‫برای چی؟
‫خب...راستش یه‌چیزی جا گذاشته.
‫- یه کتاب. ‫- عجب.
‫آره، می‌خواستم کتابش رو بهش بدم.
‫فکر کنم...اسمش ‫گرتا بود.
‫خب، من که نمی‌تونم شماره‌ی ‫مستأجرها رو همینطوری بدم.
‫درسته، آخه شبیه چیزهایی که واقعاً
‫ممکنه از گم شدنش ناراحت بشه.
‫شما توی شهر هستید؟
‫بله.
‫خب، من فردا از شهر رد میشم
‫می‌تونم یه سر بیام پیشتون
‫و بگیرمش.
‫نه، اینطوری...
‫اصلاً مشکلی نداره، جدی میگم.
‫پس یه‌کاری کنیم.
‫من فردا سر کارم...
‫آدرس محل کارِتون چیه؟
‫خیابون کپ پلاک ۱۷۳.
‫عالیه، فردا می‌بینم‌تون.
‫عالیه، خدافظ.
‫گندش بزنن.
‫سلام، بفرمایید.
‫فکر کنم دیروز با هم تلفنی حرف زدیم.
‫آها، درسته ‫شما برای...
‫بذارید ببینم... ‫ببینم کتاب رو...
‫آخ، ببخشید.
‫بهش آب دادید؟
‫چیزی در مورد آب دادن بهش نگفتی.
‫آره خب فکر کردم...
‫چیه؟ فکر کردی من قدرت درک گیاه‌ها رو دارم؟
‫ولمون کن بابا.
‫لابد پولتون رو پس می‌خواید.
‫هرطور بخوای این قضیه ‫رو درست کنی قبول می‌کنم.
‫خیلی‌خب...
‫- این گیاه از اون... ‫- یه نوع گل شاه‌پسندـه.
‫یا بهتره بگم، بوده.
‫این همون نوع برگ نازکشه ‫درسته؟
‫همون نژاد لازاروس؟
‫چیه؟
‫گیاه نادریه؟
‫با ۱۰ دلار بهم می‌فروشیش؟
‫والا...مطمئن نیستم.
‫۱۵ دلار چطوره؟
‫وایسا، وایسا داداش ‫این گل منه.
‫گُلت بود.
‫از ۲۵ دلار بیشتر نمیدم.
‫- من ۳۰ میدم. ‫- پس ۴۰.
‫تو چه مرگته؟
‫۵۰ دلار.
‫مرتیکه می‌خواد گل من رو ازم بدزده.
‫وای!
‫ممنون از خریدتون.
‫اگه خیلی به این گیاه‌ها علاقه دارید
‫یه قفسه‌ی کامل ازشون دارم.
‫نه، فقط از گیاه‌های مُرده خوشم میاد.
‫ببخشید...کتاب چی شد؟
‫آره راستی، یادم رفت...
‫- کتابی در کار نیست. ‫- چی؟
‫من...دروغ گفتم. ‫الکی گفتم.
‫یعنی چی؟
‫من کلبه‌تون رو با دوست پسرم اجاره کردم
‫و وقتی رسیدیم اونجا
‫یه زن دیگه به اسم گرتا هم اونجا بود
‫و اون شب دوست پسرم و اون...
‫آره، اما من نباید بهتون زنگ می‌زدم
‫و الکی می‌کشوندم‌تون اینجا.
‫- واقعاً ببخشید. ‫- نه، نه‌بابا مشکلی نیست.
‫من یه پیرمردم که توی جنگل زندگی می‌کنه.
‫این جالب‌ترین کاریه که توی کل هفته می‌کنم.
‫- شهر بزرگ و دردسرهای رابطه‌هاش. ‫- کلاهبرداری‌های توی کشاورزی.
‫دقیقاً.
‫خب، حداقل بذارید با یه ‫قهوه براتون جبران کنم.
‫رفتم بیرون... و ‫رسیدم به یه زمین کوچیک
‫یه پسره بود اسمش اَل بود ‫اونجا نشسته بود
‫و یه‌جورهایی داشت گریه می‌کرد.
‫و اون داستان رو گفت
‫و منم برگشتم سمت کلبه.
‫اونا هم رفته بودن ‫و داستان هم دیگه تموم شد.
‫خب...می‌خوای به دختره زنگ بزنی؟
‫آخه اصلاً این زن رو نمی‌شناسم.
‫و حس می‌کنم این کارم تکراری شده.
‫نه، فقط... ‫زنگ زدن بهش...
‫فکر نکنم اکثراً خوب پیش بره.
‫- حداقل با تجربه‌ی من. ‫- نه، می‌دونم.
‫آره، مخصوصاً اگه نخواد
‫راجع‌بهش باهات حرف بزنه یا ‫اینکه تو بخوا...
‫پشمام!
‫می‌دونستم.
‫می‌دونستم درست دیدم.
‫- سلام رامون. ‫- نیکولاس بارلو.
‫پشمام!
‫مگه نرفتی توی چادر زندگی کنی؟
‫و توی یه سوراخ کنده شده توی زمین زندگی کنی؟
‫توی شهر چیکار می‌کنی؟
‫شما هم‌دیگه رو از کجا می‌شناسید؟
‫من هرچی دارم از این آقای خوشتیپ دارم.
‫خب، این دیگه یه‌کم...
‫شما هم توی کار اجاره ‫دادن اتاق به مسافرها هستید؟
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫- نیکی بارلو رو نمی‌شناسی؟ ‫- رامون، بیخیال.
‫این آدم یه‌پا افسانه‌ست.
‫چندین دهه از خودش جلوتره.
‫ما قبلاً با هم کار کردیم. ‫یه استارتاپ بیوتکنولوژی بود
‫- تقریباً... ‫- اسمش چی بود؟
‫هیچی، کسی تا حالا اسمش رو نشنیده.
‫آره، چون ما رو ‫گلاکسواسمیت‌کلاین خرید.
‫اصلاً یه‌چیز شاهکار بود. ‫حسابی از اون معامله پول به جیب زدیم.
‫همه به‌جز حضرت آقا
‫که لحظه‌ی آخر جا زد.
‫خب، اون موقع می‌خواستی
‫همه چیز طبق ایده‌آل‌هات باشه.
‫خب، بگو ببینم
‫این روزها با کی کار می‌کنی؟
‫- چی کارها کردی؟ ‫- نه، من...
‫همونطور که می‌بینی، هیچی.
‫که اینطور.
‫خب، شاید بهتره درست و حسابی با هم گپ بزنیم.
‫جدیداً وارد عرصه‌ی لوازم آرایش مردونه شدم
‫و واقعاً یکی مثل تو خیلی به...
‫ای بابا.
‫دیرم شده.
‫- برای چی؟ ‫- برای...یه کار دیگه‌‍م.
‫نه، حتی فکرش هم نکن.
‫شرمنده‌‍م، واقعاً میگم.
‫من دارم بهت پیشنهاد یه زندگی
‫لوکس و مجلل رو میدم
‫اونوقت باز داری ازش فرار می‌کنی.
‫باورم نمیشه.
‫تو کی هستی؟ ‫سرمایه‌گذاری؟
‫- شبیه سرمایه‌گذارهایی. ‫- نه، من...
‫میشه بیشتر در مورد اکسی ورکس برات بگم؟
‫می‌دونستی از هر سه مرد کره‌ای
‫یک نفر معمولاً یا روزانه ‫از خط چشم استفاده می‌کنه؟
‫در حالی که بازار اروپا و آمریکا
‫کاملاً...
‫آره، شبیه یه حفره کوچیک توی دیواره
‫اما کاملاً مخفیه.
‫اسم رستورانش هشت راهه
‫و هفته‌ی بعد داریم می‌ریم اونجا.
‫- و فقط هم... ‫- هشت‌پا.
‫دقیقاً.
‫کل مِنو هشت‌پائه.
‫کاملاً تازه و توی آب‌نمک خوابونده شده.
‫- خیلی منتظرشم. ‫- یعنی داری می‌ذاری کول
‫حساب اسپاتیفای خودش رو داشته باشه؟
‫کول ۷ سالشه.
‫نگران فرقه نیستی؟
‫آها، همون مقاله‌ی مجله‌ی تایمز رو میگی؟
‫چی؟ ‫کدوم مقاله؟
‫یه‌سری برانداز عصر مدرن هستن
‫که یه راهی پیدا کردن ‫و یه‌سری رمز توی
‫پلی‌لیست آدم‌ها وارد می‌کنن.
‫یه بچه به‌خاطر همین خودکشی کرده.
‫وای خدا، خب برای چی آخه؟
‫- بابا دروغه. ‫- واقعیه!
‫سر کار، همکارم آنجلا واسه من یکی از ‫آهنگ‌هاشون رو پخش کرد و منم...حسش کردم.
‫راست میگه، منم گیرشون افتادم.
‫یکی از همین فرقه‌ها.
‫- چی؟ ‫- آره، چند سال پیش.
‫- وای خدا. ‫- آره، اولش
‫آنلاین گوش می‌دادم
‫بعدش یه یارو اومد و گفت
‫چیزی که دنبالشم رو داره
‫و منو به یه انبار بزرگ کشوند.
‫یا خدا، جدی میگی؟
‫مکس، چی میگی واسه خودت؟
‫تمام پولم رو گرفت
‫و یه کیف پر از ۷ اینچی بهم داد.
‫هفت اینچی... ‫یه‌جور مواد مخدره؟
‫نه، صفحه ۷ اینچی گرامافون.
‫مکس صفحه گرامافون خریده.
‫مگه راجع‌به اسپاتیفای حرف نمی‌زدیم؟
‫این هم خیلی شرایط سختی بوده حاجی.
‫من رو تا ابد تحت تأثیر ‫قرار داد، پس حواستون باشه!
‫مواظب بچه‌هاتون باشید!
‫مکس توی زمینه‌ی چیزهای غیرقانونی و کمیاب
‫خیلی به‌روزه.
‫نگاهش کنید.
‫یعنی چی؟
‫بیخیال.
‫این تی‌شرتت چند شد؟
‫۱۵۰ دلار؟
‫- چی؟ ‫- به‌علاوه‌ی پول پست از توکیو.
‫کی فکرش رو می‌کرد واسه اینکه آدم نشون ‫بده به هیچ جاش نیست انقدر خرج برمی‌داره؟
‫کجا میری؟
‫شرابمون تموم شده.
‫- حالِت خوبه؟ ‫- آره.
‫شراب‌ها کجاست؟
‫شراب؟ شراب باغ تک‌تاک، ‫یا شراب بیو-نمی‌دونم چی‌چی.
‫از اینا که برچسب باحال و بامزه دارن.
‫خودم یه‌کاریش می‌کنم، باشه؟
‫اینطوری می‌خوای یه‌کاریش بکنی؟
‫فکر کردی من نمی‌دونم چقدر مهمه؟
‫واقعاً می‌دونی؟
‫یه‌چیزی بخر بریم.
‫همینطوریش دیرمون شده.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫به‌هرحال که کاری نمی‌کنی.
‫کاری داری؟
‫- الو؟ ‫- الو، سلام!
‫کت هستم، اون روز هم‌دیگه رو دیدیم.
‫آها، سلام.
‫تونستی برسی به اون...کارِت؟
‫آره، شرمنده.
‫نه به شرمندگی وقتی که بشنوی
‫اون ۵۰ دلار رو روی چی سرمایه‌گذاری کردم.
‫دروغ میگی!
‫پای آینده‌ی لوازم آرایشی مردونه وسطه
‫یا باید تا آخرش رفت ‫یا بیخیالش شد.
‫خب، راجع‌به چیزی که گفتی فکر کردم.
‫- خب؟ ‫- و حق با توئه.
‫زنگ زدن بهش فکر خوبی نیست.
‫احتمالاً حتی جواب هم نمیده.
‫آره، احتمالاً جواب نمیده.
‫برای همین...باید پیداش کنم.
‫چی؟ ‫می‌خوای باهاش روبه‌رو کنی؟
‫آخه می‌خوام بدونم این زن اصلاً کیه.
‫داستانش چیه؟
‫اصلاً می‌دونه چیکار کرده؟
‫خب، آره...
‫ببین، درک می‌کنم که راجع‌به
‫ندادن اطلاعات تماسش چی گفتی.
‫اما واقعاً آدرسش رو نیاز دارم.
‫آخه...
‫مطمئنی می‌خوای بری سراغش؟
‫آره، فکر کنم... ‫آره مطمئنم.
‫خیلی‌خب، بریم سراغش.
‫وایسا ببینم، من و تو با هم؟
‫خب، می‌خوای بری زاغ سیاهش رو چوب بزنی دیگه.
‫بدون همراه نمیشه زاغ سیاه چوب زد.
‫شاید نه...
‫من که یه عمره دلم می‌خواد ‫زاغ سیاه یکی رو چوب بزنم.
‫بیخیال دیگه، با هم انجامش می‌دیم.
‫با عینک دودی و تخمه و پسته
‫و یه وَن سفید نامحسوس.
‫تو وَن داری؟
‫آخ، نه. ‫تو داری؟
‫یه ماشین استیشن دارم.
‫همون هم خوبه.
‫کاری داری؟
‫دارید برای فرقه خرید می‌کنید؟
‫چی میگی واسه خودت؟
‫درست حدس زدم.
‫پشمام، اون بابا نوئل‌ـه؟
‫خدا بیامرزتش.
‫انقدر کیک و شیر خورد تا مُرد.
‫زندگی همینه، حواست نباشه باختی.
‫اگه برای فرقه خرید کنیم چی؟
‫دوست داری عضومون شی؟
‫خب، آره ‫بدم نمیاد
‫اما خقیقتش
‫تازه از فرقه‌ی قبلی اومدم بیرون
‫برای همین می‌خوام یه مدت ‫رابطه داشتن رو امتحان کنم.
‫خیلی بامزه‌ای.
‫الان می‌خواستیم بریم اونور خیابون مست کنیم.
‫می‌خوای باهامون بیای؟
‫همین الان؟
‫مگه اینکه فقط شراب مِرلو بخوری.
‫بریم مست کنیم بابا.
‫فکر کنم آدرسش همین‌جاست.
‫آره.
‫چرا عینک باحاله رو تو باید برداری؟
‫نه‌بابا؟ ‫ایول.
‫قهوه‌ی سرد، دونات.
‫حالا چرا سر اون معامله جا زدی؟
‫چی؟
‫همون پروژه‌ی بیوتکنولوژی.
‫انگار خیلی پول توش بوده.
‫چی بگم والا...
‫بابام قبل از بستن معامله فوت کرد.
‫خدا بیامرزتش.
‫نه، اشکالی نداره. ‫می‌دونستم بالأخره موعدش می‌رسه.
‫مریض بود؟
‫بیش‌پروردگی سیناپسی.
‫یه مشکل ژنتیکیه.
‫تمام سیستم عصبیش خود به خود نابود شد.
‫وای خدا!
‫هر شب توی اتاق بیمارستان می‌نشستم
‫درمونده نگاهش می‌کردم که از درد و عذاب ‫خودش رو روی تخت به اینور اونور می‌زد.
‫و یه روز رفتم اداره
‫یه سری جَوون ۲۰ ساله بودن
‫کل روز دنبال هم می‌دویدن ‫و تفنگ بازی می‌کردن
‫و داشت دیگه دیوونه‌‍م می‌کرد.
‫آره.
‫بعدش هم بابام فوت کرد.
‫نمی‌تونم واقعاً حس کنم اون موقعی چه...
‫آزاد شدم.
‫دیدم که دیگه نمی‌خوام اونطوری زندگی کنم.
‫از نقطه عطف به نقطه عطف ‫معامله به معامله
‫جوری نقش بازی کنم که انگار ‫همه چی قراره همیشگی باشه.
‫درست به موقع کنار کشیدم.
‫اونجا رو ببین.
‫خودشه.
‫چیکار کنیم؟
‫مطمئنی صد درصد خودشه؟
‫مطمئنم.
‫داره کجا میره؟
‫وایسا.
‫تو برو بالا رو چک کن
‫منم میرم اونجا رو چک کنم
‫بعدش هم برمی‌گردیم اینجا.
‫سلام.
‫می‌تونم برم چیز...
‫فقط چند لحظه طول می‌کشه.
‫هرچی...هر چقدر پولش میشه میدم.
‫بچه‌‍ت داخله یا دنبال کسی هستی؟
‫چی؟
‫گفتم، بچه‌‍ت داخله یا دنبال کسی هستی؟
‫وایسا، نمی‌تونم صدات رو بشنوم.
‫میای یا...
‫وای خدا.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫تو کت هستی، درسته؟
‫همون که...توی کلبه بودیم؟
‫آره.
‫من گرتاـم.
‫آره، می‌دونم.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من...
‫مکس کجاست؟
‫حق داری بپرسی.
‫منـ...منظورت چیه؟
‫همه‌‍ش فکرم پیش تو بود ‫می‌دونی؟
‫آخه خیلی باحال بودی و روی پای خودت بودی
‫اما من اومدم و یهو...
‫دخالت کردم.
‫خیلی احساس بدی راجع‌بهش دارم. ‫جدی میگم.
‫می‌دونم ممکنه باور نکنی ‫اما راست میگم.
‫اما یهو به مکس نگاه کردم
‫و اون بهم لبخند زد
‫و منم...
‫من نمی‌تونم ولش کنم.
‫نیازی نیست این رو بهت بگم
‫چون تو مکس رو بهتر از ‫هرکس دیگه‌ای می‌شناسی.
‫درسته.
‫نه، اما هنوز حس می‌کنم...
‫یه رابطه خراب‌کن عوضی هستم.
‫خیلی کلیشه‌‍ایه ‫می‌دونم.
‫چه مرگته؟
‫جلو پاتو نگاه کن حیوون! ‫مرتیکه تخمی!
‫آمم، من...
‫من واقعاً شرمنده‌‍م.
‫واقعاً میگم.
‫دوست‌هام منتظرمن.
‫فقط...
‫خبری ازش نیست.
‫تو چه‌خبر؟
‫مثل این می‌مونه که به چیزهای ‫خیلی خیلی جدید گوش بدی
‫مثل آهنگ «حواست رو جمع کن»، می‌دونی؟
‫اصلاً چطوری اون آهنگ رو درست کردن؟
‫اونوقت ۳۰ سال می‌گذره
‫هیچی به گرد پاش هم نمی‌رسه.
‫چرا؟
‫چون نبوغ یه حدی داره.
‫- و ما هم سهم‌مون رو از نبوغ گرفتیم. ‫- یعنی چی؟
‫یعنی توی دنیا نابغه‌ها ‫به تعداد محدودی هستن؟
‫خوب بهش فکر کن.
‫- به این قرن فکر کن. ‫- خب...
‫فقط یه نابغه...
‫فقط یه نابغه‌ی واقعی
‫توی هر چند دهه گیرت میاد. ‫تازه اون هم اگه شانست بزنه.
‫عجب، اینطوری‌هاست؟
‫آره، خیلی وقته پیگیرشم.
‫راستی تو چند سالته؟
‫صد سال.
‫جدی چند سالته؟
‫پنجاه.
‫واسه یه آدم ۵۰ ساله ‫خوب جَوونی.
‫گندش بزنن، داشتم شوخی می‌کردم.
‫۵۰؟ ‫خدایی؟
‫بهت می‌خوره باشگاه بری.
‫می‌رفتم، یه زمان ‫کلاس یوگا رفتم.
‫تو گیاه‌خواری؟
‫این الان...؟ ‫داستان چیه؟
‫می‌خوام بیشتر بشناسمت ‫دوست جدید.
‫جالبه. ‫نه، من...
‫یکی دوبار سعی کردم ‫اما واقعاً ازش زده شدم.
‫- به آهن غذا نیاز دارم. ‫- سکس بدون کاندوم چی؟
‫- چی؟ ‫- تا حالا سکس بدون کاندوم داشتی؟
‫داستان چیه، شما دکتری؟
‫اینا سؤال‌های عادی هستن.
‫آره بابا.
‫اینا سؤال‌های قرار سومی هستن حاجی.
‫فکر کردی الان وسط قراریم؟
‫نه.
‫چی؟ ‫نه، منظورم اینه...
‫نترس بابا، اُسکلت کردیم.
‫یه‌چیزی، می‌خوای باهامون به یه میتینگ بیای؟
‫- کِی؟ ‫- فردا.
‫- توی اُکلندـه یا... ‫- توی شماله.
‫- توی جنگل ردوودـه. ‫- نه‌بابا، جدی؟
‫آره، فضای اونجا بهتره ‫چون قراره...
‫صدای آهنگ خیلی قراره بلند و توپ باشه ‫و باید محیطش خوب باشه.
‫مثل گروه متال ‫«ترسِ خدا»
‫و «جنده‌ی کونی»؟ ‫از اون آهنگ‌ها؟
‫- دقیقاً. ‫- پشمام.
‫حتماً باید خیلی خفن باشه. ‫مثل دوران کهن میشه.
‫فکر کن صدای درام‌ها درخت‌ها رو تکون میده ‫و منعکس میشه.
‫اینطوری...
!گُه توش ‫گندش بزنن.
‫اینکار رو نکن. ‫عفونت می‌کنه!
‫- نه‌بابا... ‫- دستت رو بیار.
‫- فردا... ‫- خب؟
‫باید بیای سمت کازادرو.
‫مگه تا اونجا ۲ ساعت راه نیست؟
‫پایه‌ای یا نه؟
‫پایه‌‍م، آره.
‫بیا به مانزانیتا ۱۳۱.
‫میتینگ اونجاست؟
‫تقریباً. ‫یه کلبه اونجاست.
‫شب اونجا هم‌دیگه رو می‌بینیم
‫و فردا صبحش راه میوفتیم.
‫می‌ریم توی جنگل؟
‫دقیقاً.
‫الان دیگه عضو فرقه‌‍م، نه؟
‫حالا اونجا چه‌خبر بود؟
‫یه‌جور...
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫می‌خوای در موردش حرف بزنی؟
‫نه واقعاً.
‫وقتی که ۳۶ سالم بود ‫زنم ولم کرد و رفت.
‫- آخ، خیلی حس بدی بوده. ‫- نه، آخه...
‫مقصر اون نبود.
‫اون زمان خیلی خودم نبودم.
‫اصلاً کِی هستیم؟
‫زنم رفت شهر آستین
‫پسرمون رو هم با خودش برد
‫و منم نمی‌دونستم چیکار کنم
‫برای همین نشستم پشت فرمون ‫و رفتم و رفتم.
‫بدون هیچ مقصدی.
‫تا اینکه یه روز به یه بن‌بست رسیدم
‫وسط ناکجا آباد ‫وسط جنگل ردوود.
‫همون‌جا نشستم ‫تا بمیرم.
‫اما وقتی از پنجره بیرون رو نگاه کردم ‫دیدمش...
‫مثل یه علامت که خدا فرستاده بود.
‫یه کلبه‌ی کوچیک ‫برای فروش گذاشته بودن.
‫یه‌کم غیرمعقولانه بود ‫می‌دونم
‫اما توی شرایطی نبودم که دست دست کنم.
‫برای همین یه چک کشیدم ‫همون‌جا و خریدمش.
‫البته از نم پس دادن‌ها و موش‌ها خبر نداشتم.
‫دقیقاً اون زندگی رویایی‌ای ‫که تصور می‌کردم نیست
‫اما...
‫من رو از اون وضع نجات داد.
‫می‌دونی؟
‫همیشه همین کار رو می‌کنیم.
‫نجات پیدا می‌کنیم.
‫پس یعنی میگی
‫اگه از این وضع مزخرف نجات پیدا کنم
‫یه کلبه وسط جنگل گیرم میاد؟
‫دقیقاً.
‫تشنه‌‍ت نیست؟
‫چرا، تشنمه.
‫منظورم خیلی تشنه‌ست.
‫پس شراب نداشتن ‫نه؟
‫نه، ببین من توی مغازه بودم و...
‫دو ساعت غیبت زده بود.
‫منم می‌خوام همین رو بگم.
‫نمی‌خواد بهونه بیاری.
‫- نمیارم. ‫- خب پس یه‌بار هم که شده
‫عین آدم بزرگ‌ها رفتار کن.
‫باشه. ‫ببخشید که من یکی مثل اون
‫دوست‌های بالغت نیستم.
‫ببخشید که آروم آروم شراب نمی‌خورم
‫و راجع‌به اجتماع ترسناک حرف نمی‌زنم.
‫اونا اصلاً نمی‌دونن ‫توی دنیا واقعاً چه‌خبره.
‫- اونوقت تو می‌دونی؟ ‫- آره!
‫حداقل سعی می‌کنم بدونم.
‫بعضی وقت‌ها باید دل به دریا بزنی ‫و فقط زندگی کنی.
‫باید واقعاً تجربه کنی، می‌دونی چی میگم؟
‫خیلی‌خب، باشه ‫بیا یه تجربه‌ی درست حسابی داشته باشیم.
‫هر پیشنهادی که من میدم تو رد می‌کنی.
‫- مثلاً چی؟ ‫- مثل دوری از تکنولوژی.
‫یا جنگیدن با بالشت روی یه قایق.
‫ببخشید که نمی‌خوام یه آدم ‫۳۰ و خُرده‌ای ساله رو با...
‫دیدی؟ ‫همیشه یه بهونه‌ای میاری.
‫من دلم نمی‌خواد حسرت زندگی رو بخورم. ‫تو می‌خوای؟
‫شاید اگه این کارها رو امتحان می‌کردی ‫واقعاً ازشون خوشت میومد.
‫خب دلم نمی‌خواد دوباره توی یه انبار ‫متروکه با چندتا معتاد شب رو روز کنم.
‫- من زندگیم رو کردم. ‫- آره، اما چندین سال قبل.
‫عجب...
‫تو راست میگی. ببخشید.
‫نه، نه می‌دونم سعی داری...
‫نه، ببین.
‫بهتره با هم یه سفر کوچیک بریم.
‫- دوتایی تنها. ‫- چی؟
‫مگه همیشه نمی‌گفتی
‫که می‌خوای از این زندگی شلوغ دور بشی؟
‫سر و صداها، بوی گند ‫آشغال، صدای بوق ماشین‌ها.
‫خب، آره.
‫خب پس بیا بریم.
‫توی شمال یه کلبه کرایه می‌کنیم، سبک قدیمی.
‫اینی که میگی واقعاً یه‌جورهایی خوبه.
‫درست نمیگم؟ ‫جداً باید یه سفر بریم.
‫- همین فردا. ‫- فردا؟
‫- آره. ‫- اما اینطوری باید...
‫باید چیکار کنی؟ ها؟
‫- بیا دیگه دختر! ‫- آخه یه‌خرده...
‫بیا دیگه، الان همچین سفری خیلی نیاز داریم. ‫مگه نه؟
‫پس چرا الکی عقب بندازیم؟
‫باشه، بریم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫همینه!
‫برم کلاهم رو پیدا کنم.
‫باز شروع شد.
‫وقتی دبیرستانی بودم
‫هروقت یه جدایی یا دعوای مزخرف داشتم
‫یکی از اینا می‌خوردیم.
‫به یه‌جور رسم تبدیل شده بود.
‫حالا تأثیری هم داشت؟
‫خب، نجات پیدا کردم ‫اما اینکه چطوری...؟
‫حقیقتش...آره ‫خیلی لیوانش بزرگه.
‫تو چی گرفتی؟
‫اسپرایت لیمویی.
‫همه‌‍ش همین؟
‫- چیه؟ ‫- فقط یه مزه؟
‫اینکه...خیلی ضعیفه.
‫کل فلسفه‌‍ش اینه که تمام مزه‌ها رو قاطی کنی
‫و نوشیدنی مخصوص خودت رو بسازی.
‫شرمنده، هنوز فوت‌وفنش رو بلد نیستم.
‫وضعیت پدرت...
‫گفتی که ژنتیکی بوده، آره؟
‫آره.
‫اما...خودت چی؟ ‫خودت خوبی؟
‫- بـ...ببخشید. ‫- نه، نه اشکالی نداره.
‫خوبه که می‌دونم با چی طرفم.
‫دارم روی یه روش درمانی کار می‌کنم...
‫خودت؟
‫یه نوع درمان از طریق انتقال خون هست.
‫به‌نظر امیدوارکننده میاد.
‫خودت داری روش کار می‌کنی؟
‫خب، با خودم گفتم من که ‫۳۰ سال ته‌توش رو درآوردم
‫چه بهتر ازش استفاده‌ی درست بکنم.
‫خدایا!
‫چیه؟
‫مـ...
‫من اینجا نشستم ‫سر یه دختری عزا گرفتم
‫که، بیا روراست باشیم...
‫احتمالاً لطف خیلی بزرگی بهم کرده.
‫اونوقت تو داری سعی می‌کنی ‫جون خودت رو نجات بدی.
‫شوخیت گرفته؟
‫من یه‌بار تا پای مرگ رفتم
‫زنم هم ولم کرده.
‫از خدامه همین الان بمیرم. ‫تازه به خدا یه دمت گرم هم میگم.
‫نمی‌تونیم زندگی‌مون رو عوض کنیم.
‫نه، عمراً. ‫تو خودتی و خودت.
‫- پس کجاست؟ ‫- انقدر نگران نباش.
‫نگران نباشم؟ ‫اگه ما رو پیچوند چی؟
‫بابا بیخیال!
‫احتمالاً با اون سؤال‌های خصوصی که ازش کردی
‫یارو رو ترسوندی.
‫نترس، میاد.
‫خودت که دیدی چه آدمیه.
‫دیدم چطوری بهت نگاه می‌کنه.
‫و دیدم تو هم چطوری نگاهش می‌کردی.
‫چی بگم؟
‫از خل وضع‌های توهمی خوشم میاد.
‫- حتی اگه بیاد... ‫- میاد.
‫حتی اگه بیاد ‫ما واقعاً قراره...
‫بس کن! ‫خودت می‌دونی باید چیکار کنیم.
‫- اگه آماده نیستی... ‫- نمیگم که
‫- آماده نیستم ‫- پس انقدر بچه نباش!
‫- همه‌چی درست پیش میره. ‫- چطور انقدر مطمئنی؟
‫چون آدم‌ها قابل پیش‌بینی هستن.
‫ناراحت‌کننده‌ترین ویژگی‌شون همینه.
‫وقتی که دنبال چیزی باشن
‫هرکاری برای به‌دست آوردنش می‌کنن.
‫- خودشه؟ ‫- معلومه خودشه.
‫- برو باهاش حرف بزن. ‫- چی؟
‫مهربون باش.
‫چرا صندلی شاگرد نشسته؟
‫پس چه خری راننده‌ست؟
‫می‌دونستم اشتباه کردیم.
‫باید کنسلش کنیم.
‫نه، اَل!
‫- سلام حاجی. ‫- اون کیه با خودت آوردی؟
‫دوست دخترمه.
‫اما از میتینگ خبر نداره
‫چون می‌خواستم سورپرایز بشه.
‫ما سر همچین چیزی توافق نکردیم.
‫باهام همکاری کن.
‫آره، ما اینجا رو اجاره کردیم.
‫- و می‌خواستم بدونم... ‫- چیکار کردید؟
‫اینجا مال ماست. ‫ما اجاره‌‍ش کردیم.
‫تمام وسایلمون هم داخله.
‫بذارم توی پلاستیک توی راه بخورید؟
‫و این هم از رانندگی توی شب متنفره.
‫- چشم‌هاش چیز میشه... ‫- وای خدا!
‫- چیه؟ ‫- من توی ماشین منتظر می‌مونم.
‫- می‌تونید بمونید. ‫- چی؟
‫واقعاً؟
‫عا...عالیه.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫ساکت باش.
‫رفت.
‫اثرش داره می‌پره.
‫چیکار کنیم؟
‫خب بیشتر بهش دارو بزن عوضی.
‫بذار اول ببریمش داخل.
‫صاحبخونه؟
‫یا خدا.
‫وای، شرمنده...
‫من...
‫نمی‌دونستم قراره بیای.
‫می‌دونم. ‫سعی کردم قبلش زنگ بزنم، اما...
‫آره، اینجا خیلی بد آنتن میده.
‫آره.
‫خدایا.
‫توی خونه که داشتم فکر می‌کردم ‫به‌نظرم اینکار نقشه‌ی خوبی بود.
.نزن این حرفو ‫نه، فقط...
‫از دیدنت خوشحالم.
‫اینو برای تو آوردم.
‫- مرسی. ‫- درخت آووکادوـه.
‫آها، آره.
‫یا حداقل می‌تونم بگم ‫تا ۱۵ سال دیگه درخت آووکادو میشه.
‫سعی می‌کنم اون موقع زنده باشم.
‫فقط می‌خواستم ازت تشکر کنم
‫و عذرخواهی کنم.
‫به‌خاطر چی؟
‫به‌خاطر اون زاغ سیاه چوب زدن ‫و دنبال اون دختر گشتن.
‫من...من همچین آدمی نیستم.
‫یا حداقل قطعاً نمی‌خوام همچین آدمی باشم
‫و نباید پای تو رو هم وسط می‌کشیدم.
‫اینطوری نگو.
‫من خودم دخالت کردم.
‫این دنیا چه مرگشه؟
‫دیگه حتی خودم هم خودم رو نمی‌شناسم ‫می‌دونی؟
‫پس فکر کردی برای چی اومدم اینجا وسط جنگل؟
‫خب، من که دیگه دور این ‫کارها رو خط کشیدم، واقعاً میگم.
‫می‌خواستی بیای داخل؟
‫چرا که نه.
‫باشه.
‫مرسی.
‫اینجا یه‌کم به‌هم ریخته‌ست.
‫- بذار اینو بردارم. ‫- شوخی می‌کنی؟
‫من حاضرم برای همچین خونه‌ای آدم بکشم.
‫می‌تونم برات چای بیارم.
‫آب رو گذاشتم جوش بیاد، چای سیاه دارم.
‫و خب، فقط چای سیاه دارم.
‫مرسی، می‌ذارمش اینجا.
‫هرچی هست گرم باشه لطفاً.
‫باشه.
‫این هم...مال همون روش درمانیته؟
‫آره، آره.
‫کمکی هم می‌کنه؟
‫هرچی بیشتر پیش میرم ‫بیشتر یاد می‌گیرم.
‫همیشه خوب پیش نمیره.
‫نگران نیستی؟
‫نگران چی باشم؟
‫نمی‌دونم، مثلاً آزمایش کردن روی خودت؟
‫من بودم حسابی داغون می‌شدم.
‫منم قبلاً داغون شدم.
‫چندین سال با احساس اینکه ‫تاریخ انقضام تعیین شده زندگی کردم.
‫خب، چی شد که شرایط عوض شد؟
‫خب...
‫وقتی که بابام فوت کرد
‫باید خونه‌‍ش رو می‌فروختم ‫و تکلیف دارایی‌هاش رو مشخص می‌کردم.
‫یه زندگی کامل تبدیل شد به چندتا آت و آشغال.
‫نمی‌دونستم چی رو نگه ‫دارم و چی رو رد کنم بره.
‫آخرش مجبور شدم برم بیرون
‫و یه نوشیدنی‌ای چیزی بخورم.
‫فوریه بود، و اون موقع سال توی مینسوتا ‫مثل سگ سرد بود.
‫کاپشن بابام رو برداشتم ‫و در رو باز کردم
‫و هوای یخ زد توی صورتم.
‫دست‌هام رو کردم توی جیب کاپشن
‫و این رو پیدا کردم.
‫بهش گفته بودن ۸ ماه بیشتر وقت نداره.
‫هر روز که می‌گذشت یه ‫ضربدر توی تقویمش می‌زد.
‫روز به روز.
‫تا اینکه، آره ‫همین‌جا بود.
‫دیگه ضربدر نزد.
‫۲۱ اکتبر.
‫۹ روز از چیزی که بهش گفته بودن ‫کمتر عمر کرد.
‫وای خدا.
‫بدنم قرار بود متلاشی شه، می‌دونستم.
‫اما هنوز مغزم رو داشتم.
‫مجبور نبودم که همونطوری درمونده ‫یه گوشه بشنم
‫و منتظر بمونم تا روز مرگم برسه.
‫پس گفتم بذار از چیزی که دارم استفاده کنم
‫سعی کنم ورق رو به نفع خودم برگردونم.
‫البته بین حمله‌های وحشت از مرگ محض.
‫پس بخوریم به افتخار وحشت از مرگ محض.
‫سردت نیست؟
‫یه‌کم سرده. ‫شاید بهتره آتیش رو روشن کنیم.
‫ببخشید، آخه زیاد برام مهمون نمیاد.
‫اینطوری که من اومدم بیشتر ‫حمله کردن بود تا مهمونی اومدن.
‫آره.
‫بذار برم یه‌کم هیزم بیارم.
‫مرسی.
‫اگه برگرده چی؟
‫برنمی‌گرده.
‫اگه بره پیش پلیس چی؟
باور کن الان برگشته
‫خونه‌ی خودش ‫و زانوی غم بغل کرده و زار زار گریه می‌کنه.
‫و خودش رو با خوردن یه ‫جعبه دونات خالی می‌کنه.
‫یادته چطوری ساعت ۱۰ونیم شب رفت بخوابه؟
‫آره، دقیقاً.
‫قرار سکسی‌شون توی استارباکس هم که یادته؟
‫اصلاً نگران نباش.
‫مال این حرف‌ها نیست.
‫فکرش رو بکن.
‫این کار برای ما چه ارزشی داره؟
‫من و تو...
‫یادته؟
‫چی شده انقدر ضروریه؟
‫بابا، سلام.
‫خیلی وقته منتظرتیم.
‫- سلام گرتا. ‫- حالِت چطوره؟
‫- خوبم. ‫- علائمی چیزی نداشتی؟
‫مهم نیست.
‫منظورت چیه مهم نیست؟
‫خب نمی‌خوام نگران من باشی.
‫بعد از اینکه مامان من رو از خونه انداخت ‫بیرون، چند وقت پیش بود که اومدم پیشت؟
‫نمی‌دونم.
‫- یه سال؟ ‫- یه سال.
‫فقط ۱ سال از ۲۳ سال.
‫کلاً همینقدر باهات بودم.
‫من نمی‌تونم گذشته رو عوض کنم.
‫می‌دونم.
‫فقط...
‫این کافی نیست.
‫من تازه اومدم توی زندگیت.
‫نمـ...نمی‌تونم بذارم...
‫دارم سعیم رو می‌کنم، خب؟ ‫هرکاری بتونم دارم می‌کنم.
‫اما راهش رو پیدا کردی، نه؟
‫روش درمانت جواب میده.
‫خب، روی کاغذ آره.
‫می‌دونی که واقعی نیست.
‫من باید...
‫می‌دونی که ممکن نیست.
‫- اگه باشه چی؟ ‫- چی؟
‫اگه چیزی که نیاز داری رو داشته باشی چی؟
‫یا خدا!
‫گفتم که راه‌حلمون اینه.
‫- چه غلطی کردی؟ ‫- برای درمانته.
‫۶ ماه مدام راجع‌به این حرف زدی.
‫پس یعنی همینطوری یه آدم ‫از خیابون بلند کردی آوردی؟
‫می‌دونی که اینطوری جواب نمیده.
‫- همچین هم همینطوری نبود. ‫- ما که احمق نیستیم.
‫اول مطمئن شدیم برات نمونه‌ی خوبی هست.
‫تمام ویژگی‌ها رو داره.
‫پاکِ پاکه.
‫این دیوونگیه.
‫شما دیوونه‌اید.
‫ما می‌خوایم جونت رو نجات بدیم.
‫و همینطور جون پسرت رو.
‫فکر کردی من کمتر از تو بهش وابسته‌‍م؟
‫بابا، خواهش می‌کنم. ‫فقط می‌خوام کمکت کنم.
‫من همچین چیزی رو نخواستم.
‫باشه.
‫بندازیمش توی رودخونه یا...
‫- خب، نمیگم که... ‫- نه.
‫کاری که شده دیگه شده.
‫پسرت بهت هدیه داده.
‫هدیه رو قبول می‌کنی؟
‫جواب میده، بابا.
‫مطمئنم.
‫بگو سیــب.
‫- چی گفت؟ خبر داره؟ ‫- چرا یهو اومد اینجا؟
‫پا برهنه دویدم اومدم بیرون!
‫همه‌چی درسته. ‫خودم می‌دونم چیکار کنم.
‫مطمئنی؟
‫آره بابا، به هیچی شک نکرده.
‫خب پس واسه چی اینجاست؟
‫خب...نمی‌دونم.
‫اومده بهم سر بزنه.
‫سر بزنه؟
‫وای خدا!
‫بهت علاقه داره؟
‫نه.
‫تو بلند شدی رفتی گل‌فروشیش.
‫خب زنگ زد داستان رو تعریف کرد ‫منم مجبور شدم برم ببینم چی می‌دونه.
‫اونوقت اون روز توی زیرزمین چیکار می‌کرد؟
‫خب چیکار کنم، ول نمی‌کرد.
‫تازه داشت...عذاب هم می‌کشید.
‫حس مسئولیت‌پذیریم گل کرد.
‫من از اون آدم‌ها نیستم که...
‫که چی؟
‫چه‌جور آدمی هستی؟
‫بسه دیگه.
‫چای‌‍ش رو بخوره ردش می‌کنم بره.
‫هنوز توی خونه‌ست؟!
‫اونوقت ولش کردی اومدی اینجا؟
‫گندت بزنن.
‫خب چیـ...
‫گرتا!
‫گُه توش!
‫وای خدا!
‫مکس؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اینجا چه‌خبره؟
‫باید از اینجا بریم.
‫نه، مکس.
‫مـ...من کمکت می‌کنم.
‫نه.
‫تماشاچی‌ها رو بزن.
‫تماشاچی؟ ‫چی؟
‫برو جلوی استیج.
‫مکس. ‫مکس.
‫مکس؟
‫مکس.
‫یا خدا.
‫خواهش می‌کنم، نکن.
‫اونطوری می‌میره.
‫اینجا چه‌خبره؟
‫کت، اینا هیچکدوم تصمیم من نبودن.
‫- تصمیم تو نبودن؟ ‫- بابا؟
‫بذار خودم درستش کنم.
‫بیا با هم حرف بزنیم.
‫اینجا چه‌خبره؟!
‫یادته در مورد وضعیتم گفتم؟
‫- و انتقال خون؟ ‫- آره، اما...
‫خب، این دوستت
‫منبع اون خون‌هاییه که بهم میده.
‫اون دستگاه پروتئین‌هایی ‫که نیاز دارم جدا می‌کنه...
‫خدایــا...
‫این یارو خوب بلده آهنگ بنویسه.
‫- بازش کن! ‫- کت.
‫نه، همین الان تمومش کن!
‫ببخشید، اما همچین چیزی ممکن نیست.
‫من و دوستت یه منبع خون رو با هم شریکیم.
‫شریکید؟ ‫عجب.
‫آره، یه نوع پارابیوسیسه. ‫(همبستگی دو موجود زنده)
‫هم اون به من نیاز داره ‫هم من به اون نیاز دارم.
‫اما به محض اینکه روند شروع شه...
‫خب یعنی چی؟ ‫یعنی تا ابد قراره اینطوری بمونه؟
‫آره، زیاد ایده‌آل نیست ‫اما...
‫من فکر کردم ولم کرده رفته!
‫اون همه مزخرف به خورد مغزم دادی.
‫و از اون موقع تا حالا اینجا بوده؟
‫خب، نمی‌خواستم اینطوری باشه.
‫- اینا... ‫- معلومه که می‌خواستی.
‫فقط خوشت نمیاد بهش نگاه کنی.
‫برای همین تو روی ‫کاناپه‌‍ت دراز می‌کشی
‫و این گاو توی طویله می‌مونه.
‫- گاو؟ ‫- آره، اسمش رو گذاشتیم گاو.
‫مکسی کوچولو، گاوِ خون.
‫- بس کن! ‫- مــا-مــا!
‫بس کن!
‫باید درک کنی.
‫من مُردن بابام رو دیدم.
‫دیدم که بیماریش از داخل تمام بدنش رو خورد.
‫باید یه راه دیگه پیدا می‌کردم.
‫برای خودم، پسرم.
‫چیه؟
‫هیچی، ببخشید.
‫داستانت خیلی تأثیرگذاره
‫فقط خیلی بیش از حد شنیدمش.
‫شرمنده که مرگ من حوصله‌‍ت رو سر می‌بره.
‫همه‌مون داریم می‌میریم ‫اما...
‫این چیه؟
‫نیکولاس لیوای بارلو، ۵۷ ساله.
‫این که تویی.
‫آزمایش برای ‫بیش‌پروردگی سیناپسی.
‫مزخرف، مزخرف، مزخرف...
‫آها، ایناهاش.
‫نتیجه: منفی.
‫بابا؟
‫داره راست میگه؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫اگه بیش‌پروردگی نبود
‫حتماً یه مرض دیگه داشتم.
‫این روش درمانی داره مشکل اصلی رو حل می‌کنه.
‫کدوم مشکل اصلی؟
‫فروپاشی سلولی، از همه نوعش.
‫داستانش...پیچیده‌ست.
‫اونقدرها هم پیچیده نیست.
‫آقاجونت دنبال درمان بیماری نیست.
‫فقط دلش نمی‌خواد پیر بشه.
‫البته نمی‌خواد پیرتر از اینی که هست بشه.
‫این خوشگل پسری که اینجاست ‫منبع جَوونیه.
‫اما تو گفتی خون‌مون...
‫فکر کردم منم مریضم.
‫خب خودت که گفتی.
‫ما به زمان بیشتری نیاز داریم.
‫و حالا به لطف تو ‫من زمان بیشتری دارم.
‫می‌تونیم تمام اون سال‌های ‫از دست رفته رو جبران کنیم.
‫تمام اون وقتی که پیش هم ‫نبودیم رو جبران می‌کنیم.
‫چرا از اول راستش رو نگفتی؟
‫چون مطمئن نبودم کمک کنی.
‫حتی فرصت ندادی خودم رو ثابت کنم.
‫- پسرم، من... ‫- بس کن.
‫و تو هم از تمام اینا خبر داشتی؟
‫می‌دونستم که این اتفاق باید میوفتاد.
‫نمی‌خواستم تا خودم سود نکردم ‫یهو دو دل شی بزنی زیرش.
‫چی؟
‫ما که هیچکدوم‌مون نمی‌خوایم آخر عاقبتمون ‫مثل این سرکار خانم بشه.
‫اینطوری همه به خواسته‌شون می‌رسن.
‫خب، شاید همه نه.
‫- گرتا... ‫- خب چیکار کنیم؟
‫ولش کنیم بره؟
‫همه‌چی رو دیده.
‫- خب شاید بتونم باهاش حرف... ‫- نه.
‫هرچی حرف زدی کافیه.
‫منم می‌خوام.
‫چی؟
‫این علاج رو منم می‌خوام.
‫نه، این برای... ‫تو هنوز جَوونی.
‫- این روش برای... ‫- من جَوونم؟
‫خب منظورم اینه...
‫منم مثل تو داره وقتم تموم میشه.
‫وحشت از مرگ محض؟
‫مگه یادت نیست همین رو گفتی؟
‫دقیقاً منم همینم.
‫هر لحظه، هر روز.
‫بارلو، میشه...
‫و مکس؟
‫به همه می‌گفتم رابطه باهاش باحاله
‫و غیرقابل پیش‌بینیه
‫در حالی که فقط...
‫وقتی به صورت پر از هیجانش نگاه می‌کردم
‫گذشت زمان از یادم می‌رفت.
‫هرکاری می‌کردم تا یادم بره
‫این همه سال الکی گذشته.
‫منم ازش سوءاستفاده کردم.
‫درست مثل تو.
‫فقط اینکه، ظاهراً روش تو ‫بهتر جواب میده، نه؟
‫خب...آره.
‫پس منم می‌خوام شریک باشم.
‫بابا بیخیال!
‫اونطوری جواب نمیده.
‫یادته گفتم ما با هم همبستگی داریم؟ .ما با هم جفتیم
‫- ما... ‫- نه، نه.
‫من خون مکس رو نمی‌خوام.
‫خون این دختر خانم رو می‌خوام.
‫جدی میگی؟
‫ببین...
‫درک می‌کنم که چطوری ‫کارِت به اینجا کشیده شده.
‫منم همچین حسی دارم.
‫پس معطل چی هستیم بارلو؟
‫منم درست مثل بابات ‫روزهای تقویم رو ضربدر می‌زنم.
‫مـ...
‫باید تصمیمت رو بگیری.
‫یا من یا اون دختره.
‫گندت بزنن، همه کار رو باید خودم بکنم.
‫همه‌چیش پاکِ پاکه؟
‫خیلی‌خب.
‫ای وای، زیادی به بابات خون جَوونی دادیم؟
‫- اَل. ‫- چون داره خیلی خر بازی در میاره.
‫به کمکت نیاز دارم اَل.
‫شوخیت گرفته؟ ‫آره؟
‫من بهت دروغ گفتم.
‫می‌دونم، اشتباه می‌کردم.
‫معذرت می‌خوام.
‫اما می‌تونیم این مشکل رو حل کنیم.
‫- با هم. ‫- بیخیال.
‫واقعاً توقع داری این بچه ریقوی دول کوچولو
‫بیاد...هوی، چیکار می‌کنی؟
‫آره، خوبه.
‫بلندش کن اَل.
‫دارم بلندش می‌کنم دیگه.
‫خیلی‌خب، بذارش روی تخت.
‫زود باش.
‫خیلی‌خب...
‫شرمنده، اینجاش زیاد جالب نیست...
‫خیلی زود...کت ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫جلو نیاید.
‫- پاره‌‍ت می‌کـ... ‫- اَل، نه!
‫میشه...لطفاً من حرف بزنم؟
‫خواهش می‌کنم.
‫میشه اول یه‌کم صحبت کنیم؟
‫می‌دونم، ما تازه با هم آشنا شدیم
‫اما تو...این همه راه تا اینجا اومدی.
‫و می‌خوام بدونم تو هم احساسی رو داری
‫که منم دارم یا نه.
‫درست میگم؟
‫باید به رابطه‌مون وقت بدیم.
‫درست حسابی صبر کنیم ‫تا یه راهی پیدا کنیم.
‫با هم‌دیگه.
‫خواهش می‌کنم.
‫این ممکنه فرصت آخرت باشه.
‫فرصت آخرم برای چی؟
قرار نیست ‫از این جَوون‌تر بشی.
‫گور پدرت بابا.
‫پشمام.
‫پلیس اومده!
‫نترس.
‫توی مهمونی بعد از پارتی می‌بینمت.
‫نه، نه، نه!
‫یا خدا، اَل ‫پورت رو بده من.
‫بده ببینم.
‫کت.
‫من فقط ترسیده بودم.
‫همه‌مون می‌ترسیم.
‫چیکار می‌کنی؟!
‫اَل!
: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.