دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
‫در اعماق جنگل صد هکتاری،
‫پسر جوانی به نام کریستوفر رابین،
‫با موجودات عجیب و جوانی آشنا شد...
‫که حیوانات چندنژاده بودن.
‫برخی از مردم اون‌ها رو ‫«نجس» تلقی می‌کردند.
‫این حیوانات خودشون رو معرفی کردن. ‫اسم‌هاشون «جغد»، «خرگوش»،
‫«عیور»، «خوکچه» و...
‫مهم‌ترینشون اسمش «پو خرسه» بود.
‫کریستوفر که جوان و خام بود ‫خطرات رو نادیده گرفت و...
‫با اون موجودات دوست شد.
‫همیشه براشون غذا می‌برد و ‫هر روز که می‌گذشت،
‫رابطه‌شون صمیمی‌تر می‌شد.
‫آشناییشون به چند سال کشید،
‫تا اینکه همه‌شون به سن بلوغ رسیدن.
‫در نهایت کریستوفر مجبور شد ‫تصمیم سختی بگیره.
‫که آیا دوستانش رو تنها بذاره و...
‫بره دانشکده پزشکی یا نه.
‫که آیا بذاره دوستانش دوباره ‫فقط به خودشون متکی باشن یا نه.
‫بعد زمستون از راه رسید.
‫سرمای شب‌ها کشنده بود.
‫خاک زمین‌ها بی‌حاصل شده بود و ‫نمی‌شد باهاش زراعت کرد.
‫در شبی سرنوشت‌ساز که دوستان ‫با گرسنگی دست و پنجه نرم می‌کردن،
‫پو تصمیم گرفت که برای زنده موندن،
‫باید شکم خودشون رو ‫با یکی از دوستانشون سیر کنن.
‫این‌طوری بود که عیور از جمعشون کم شد.
‫لطمه‌ی روانی چنین اقدامی ‫ذهن اعضای گروه رو مخدوش کرد.
‫به تدریج خوی وحشی‌گری پیدا کردن ‫و از تمام انسان‌ها متنفر شدن.
‫به خصوص از کریستوفر رابین ‫که تنهاشون گذاشت و رفت.
‫بین خودشون عهدی بستن.
‫از رفتار انسانی دست کشیدن و...
‫به ریشه‌های حیوانی خودشون برگشتن.
‫قسم خوردن که دیگه ‫هیچ‌وقت لب به سخن باز نکنن.
‫[پنج سال بعد]
‫رسیدیم.
‫گفتم که زیاد طول نمی‌کشه.
‫دنبالم بیا، من اینجا رو خیلی خوب بلدم.
‫دو ساعت پیش هم همین رو گفتی.
‫تقریبا رسیدیم. باور کن.
‫- باشه، یک ساعت دیگه مهلت می‌دم. ‫- یک ساعت خوبه.
‫- اگه نرسیدیم، برمی‌گردیم. ‫- باشه.
‫راستش تو اولین کسی هستی ‫که با خودم آوردمش اینجا.
‫آها. اون‌وقت چرا انقدر من خاصم؟
‫- می‌پرسی چرا انقدر خاصی؟ ‫- هوم؟
‫آها، چون به زودی قراره...
‫تو بشی ماری، همسر کریستوفر رابین.
‫نمی‌خوام هیچ رازی بینمون باشه.
‫اصلا هم دلم نمی‌خواد فکر کنی خل و چلم.
‫من کی گفتم تو خل و چلی کریس؟
‫خیلی‌خب. بیا بریم.
‫[جنگل صد هکتاری]
‫به نظرت اون قصه‌ها رو ‫از خودم در می‌آوردم؟
‫نه، فکر نکنم همه‌شون الکی باشن.
‫یعنی حرفم رو باور می‌کنی؟ ‫باور می‌کنی که وجود دارن؟
‫من که این رو نگفتم.
‫ببین، به نظرم اونموقع خیلی بچه بودی و...
‫قوه‌ی تخیلت خوب کار می‌کرد و...
‫طی این سال‌هایی که گذشت ‫خودت رو متقاعد کردی که واقعی هستن.
‫چون واقعی هستن ماری.
‫مگه می‌شه همه‌اش خیالی باشه؟
‫لازم نیست از این بابت خجالت بکشی.
‫خیلی‌ها توی بچگی دوست خیالی داشتن.
‫دوست‌های من خیالی نبودن ماری.
‫این قوه‌ی تخیل بی‌پروایی که داری ‫باعث شده انقدر موفق بشی.
‫لازم نیست ازش خجالت بکشی.
‫به نظرت چرا اومدیم اینجا؟ هوم؟
‫اگه حرفم رو باور نمی‌کنی، ‫پس چرا اومدیم اینجا؟
‫کریس...
‫من فکر نمی‌کردم قراره ‫اون موجودات رو پیدا کنیم.
‫ولی اومدم که همراهیت کنم.
‫بیا دیگه برگردیم. داره دیروقت می‌شه.
‫پو، خوکچه، عیور... همه‌شون.
‫چندین سال با همدیگه دوست بودیم...
‫الان هم این اطرافن.
‫می‌دونم، این داستان رو کلی برام تعریف کردی.
‫که دزدکی می‌رفتی توی آشپزخونه ‫تا براشون غذا پیدا کنی.
‫یا اینکه ساعت‌ها باهاشون ‫حرف می‌زدی و بازی می‌کردین.
‫آره.
‫خرس زرده‌ی کوچولو...
‫با اون خوک کوچولو...
‫که نه تنها هیچ آدمی، ‫بلکه از اونموقع...
‫حتی خودت هم ندیدیشون.
‫لابد تو درست می‌گی.
‫می‌دونم هضم کردن این مسائل چقدر سخته،
‫ولی منم برای همین کنارتم.
‫البته می‌شه گفت همچنان ‫توی ذهنت زنده‌ان.
‫پو!
‫بیا ماری، خودشونن! خودشونن!
‫- کریستوفر! ‫- پو!
‫کریستوفر، اینجا امن نیست!
‫خودشه. خودشه ماری، پیداشون کردیم.
‫کریستوفر، نمی‌شه که بریم اونجا.
‫محل همیشگیمون اینجا بود ماری. ‫ولی انگار عوض شده.
‫امکان نداره.
‫اونجوری که یادم میاد نیست.
‫لابد اشتباه گرفتی.
‫آخ... پو.
‫طی این همه سال چی به سرت اومد؟
‫کریستوفر! باید فورا بریم.
‫- ماری... ‫- واقعا نباید اینجا بمونیم.
‫ماری، می‌خوام بفهمم اینجا چی شده. خب؟
‫بیا بریم. خواهش می‌کنم.
‫تو توی هیچ خطری نیستی، خب؟ ‫من می‌شناسمشون. باشه؟
‫ببین، من خودم مواظبتم.
‫اتفاق بدی نمیفته، خب؟
‫از این وضع خوشم نمیاد.
‫ماری، هیچ اتفاق بدی نمیفته. ‫باشه؟ قول دادم دیگه.
‫باهاشون که آشنا بشی، متوجه می‌شی. بیا بریم.
‫ماری، خونه‌مون اینجا بود.
‫قبلا... همیشه اینجا بازی می‌کردیم.
‫انتظار نداشتم انقدر بزرگ باشه.
‫پو.
‫خوکچه.
‫کریس. این عکس توئه؟
‫آره... ولی چرا اینجوریه؟
‫چرا باید چنین کاری کنن؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی به نظر خوب نمیاد.
‫باید بریم خونه.
‫باید قایم بشیم.
‫باید قایم بشیم. زودباش.
‫کریس، قایم شو.
‫قایم شو... قایم شو.
‫خوکچه!
‫بس کن خوکچه!
‫کریس!
‫خواهشا بس کن خوکچه!
‫خوکچه، خواهشا بس کن!
‫تو رو خدا بس کن!
‫ماری! خوکچه بس کن!
‫ماری...
‫پو... پو، بیا کمکم کن.
‫خوکچه زده به سرش.
‫زد زنم رو کشت. لطفا کمکم کن!
‫این کارها برای چیه پو؟
‫ما که با همدیگه دوست بودیم. ‫این کارها برای چیه؟
‫خوکچه، معذرت می‌خوام.
‫نمی‌دونستم اینجوری می‌شه.
‫خیال می‌کردم بدون من ‫براتون مشکلی پیش نیاد.
‫چرا این کارها رو می‌کنید؟ ‫ما که دوست بودیم.
‫بس کنید.
‫التماستون می‌کنم بس کنید.
‫اگه می‌دونستم که نمی‌رفتم. ‫به خدا قسم...
‫همیشه کلی با همدیگه بازی می‌کردیم.
‫پو، یادته بچه که بودیم ‫با همدیگه بازی می‌کردیم؟
‫آخه... این کارها یعنی چی؟
‫اگه می‌دونستم که نمی‌رفتم! ‫به خدا نمی‌رفتم!
‫یادته بچه بودیم پو؟ خواهشا...
‫بسه. بسه.
‫نکن پو...
‫«پو خرسه: خون و عسل»
‫امروز شخص دیگری در جنگل ناپدید شد.
‫جسد مُثله شده‌ای پیدا شد...
‫که با نام «پاگنده» ‫در جنگل اشدان شناخته می‌شه...
‫در این صد هکتار راه فراری نیست...
‫جسد مُثله شده‌ای پیدا شد...
‫فرد دیگری در جنگل گم شده...
‫امروز سمت جنگل نرید...
‫پلیس جسد مُثله شده‌ای پیدا کرده...
‫امروز سمت جنگل نرید.
‫چند مقتول جدید در نواحی ‫جنگل صد هکتاری...
‫در این صد هکتار راه فراری نیست.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫صرفا... نمی‌دونم چطوری بیانش کنم.
‫خب، بگو ببینم خوشحالی که ‫امروز اومدی باهام صحبت کنی؟
‫آره.
‫چرا خوشحالی؟
‫نمی‌خوام زندگیم اینجوری ادامه پیدا کنه.
‫هر جا که می‌رم حواسم به پشت سرمه.
‫نسبت به همه‌چیز حساس شدم.
‫یعنی با کوچکترین صدای ناگهانی...
‫حس می‌کنم قلبم میاد توی دهنم.
‫اینکه به تاثیرات این موضوع ‫روی زندگیت آگاهی و...
‫در راستاش عمل می‌کنی، ‫خیلی قدم بزرگیه.
‫هر جلسه که می‌گذره کلی پیشرفت می‌کنی.
‫ماریا جان، منم می‌خوام ‫کمک کنم به بهبودی برسی.
‫صرفا...
‫حس می‌کنم چیز خاصی عوض نشده.
‫شرایط روانی‌ات هیچ شباهتی ‫به ماریای چند ماه پیش نداره.
‫درسته.
‫می‌دونم. فقط کنار اومدن برام سخته.
‫وقتی سر کارم...
‫توی جمعیت هستم...
‫مدام حس می‌کنم که ‫هنوز اون بیرون پرسه می‌زنه.
‫تا حالا شده بخوای یک هفته بری استراحت؟
‫از شلوغی شهر فاصله بگیر.
‫مسائل کاری رو بنداز عقب.
‫برو جایی که توش بیشتر حس امنیت کنی.
‫سعی کن زیاد ذهنت رو ‫درگیر اتفاقاتی که افتاده نکنی.
‫به نظرم خیلی می‌تونه کمکت کنه.
‫آره.
‫شاید کمک کنه.
‫دو ساعت؟
‫شوخی می‌کنی تینا؟
‫می‌دونم. ببخشید، ببخشید. ‫زودی میام پیشت، تو فقط...
‫برو وسایلت رو آماده کن، خب؟
‫برای خودت شراب بریز، ‫نوشیدنی‌ها رو آماده کن.
‫منم زودی میام پیشت.
‫حواست باشه خودت رو جا نذاری ‫از بس که فراموش‌کاری.
‫گوش کن. گوش کن.
‫صداش رو شنیدی؟ صدای در بود.
‫یعنی دارم میام. زود می‌رسم.
‫تو که راست می‌گی. آدم بدقول.
‫خیلی‌خب، می‌بینمت دیگه.
‫آهای.
‫آهای. کسی نیست؟
‫گمون نکنم کسی اینجا باشه.
‫وایستید. دارم میام.
‫سلام.
‫حالت چطوره دختر خانم؟
‫شرمنده صدات رو نشنیدم.
‫اشکالی نداره.
‫می‌خواستم بپرسم پمپ بنزین کار می‌کنه؟
‫اون پمپ‌های قدیمی رو می‌گی؟ ‫خودت که دیدی چه وضعیه.
‫چندین ساله از کار افتادن.
‫اگه می‌خوای بنزین بزنی، ‫باید سه کیلومتر جاده رو بری بالا.
‫باشه.
‫کمک دیگه‌ای از دستم بر نمیاد؟
‫ماریا، بیا دیگه! بیا بریم!
‫ظاهرا دوستت بیرون منتظره.
‫آره، شرمنده. زیادی منتظرش گذاشتم.
‫وای! معذرت می‌خوام!
‫عزیزم، معذرت‌خواهی نکن. ‫تقصیر من بود.
‫بفرمایید.
‫- وای، لطف کردی. ‫- بازم ببخشید.
‫خیلی‌خب. خداحافظتون!
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫پاهام درد گرفت.
‫زویی، یک دونه سوسک اینجا باشه ‫باید من رو برگردونی خونه.
‫سوسک که آدم نمی‌خوره لارا.
‫برام مهم نیست. خیلی چندشن.
‫جدی می‌گی؟
‫جای باحالی به نظر می‌رسه. ‫راستی دیدید استخر داره؟
‫- هوم، باربیکیو هم داره. ‫- ایول.
‫خب، استخرش که مال خودمه.
‫این‌جوریه؟
‫- خیلی خوش می‌گذره. ‫- آره.
‫بیاید دیگه. بریم داخل.
‫- وای. چه قشنگه. ‫- آره.
‫- وای خدا. چه خوشگله. ‫- وای.
‫خدایا... چقدر بزرگه.
‫اولین باره توی زندگیت ‫چیز بزرگ می‌بینی جس؟
‫خیلی‌خب خانم‌ها، یادتونه چه توافقی کردیم؟
‫واقعا قراره چنین کاری کنیم؟
‫آره، اصلا برای همین اومدیم اینجا.
‫- پس قبوله. ‫- تو هم بده.
‫قرار بود ارتباطمون رو قطع کنیم. ‫خودمون رو وقف طبیعت کنیم.
‫کل روزمون هم توی اینستاگرام چرخ نزنیم.
‫- لارا. ‫- من گوشیم رو نمی‌دم جس.
‫معلومه که می‌دی.
‫بده دیگه.
‫قرار نیست حوصله‌ات سر بره.
‫- لارا... ‫- باشه، بی‌خیال بشید.
‫- بالاخره داد. ‫- بی‌خیال.
‫شک ندارم حوصله‌اش سر می‌ره.
‫نیازی به گوشیم ندارم.
‫خلاصه که... می‌رم وسایلم رو بذارم.
‫اتاق قشنگه مال خودمه.
‫باشه.
‫نگفته بودم تینا نمیاد؟
‫مثل همیشه دیر کرده.
‫[جنگل صد هکتاری]
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد.
‫لطفا پس از شنیدن صدای بوق، ‫پیغام خود را بگذارید.
‫سلام، منم. می‌شه بعد اینکه ‫پیامم رو شنیدی بهم زنگ بزنی؟
‫چون اصلا نمی‌دونم قراره کجا برم.
‫مطمئنی جنگل صد هکتاری بود؟ ‫اسمش همین بود؟
‫چون نقشه که می‌گه باید دور بزنم،
‫منم که مسیریابی بلد نیستم.
‫پیامم رو که شنیدی بهم زنگ بزن. ‫چون اصلا نمی‌دونم کجام.
‫[جنگل صد هکتاری]
‫تو رو خدا نکن!
‫لطفا! لطفا!
‫نکن!
‫تو رو خدا اذیتم نکن!
‫کی وقت این کارها رو داشتی؟
‫قبل اینکه برسیم گفتن ‫اینجا رو درست کنن.
‫نگران نباش. زیاد هزینه برنداشت.
‫نکنه خوشت نیومد؟
‫آخه فعلا برای این کارها زوده.
‫که اینطور.
‫واقعا خوشم اومد.
‫می‌دونم خیلی برات مهمه. ‫اینم می‌دونم که خیلی تلاش می‌کنی.
‫پای تصمیمت هستی؟
‫آره، عیبی نداره.
‫تازه روان‌پزشکم هم گفته ‫بعدش حالم بهتر می‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫به تدریج متوجه شدم که ‫هیچ‌چیزی سر جای خودش نیست.
‫مثلا صندلی باغی کنار پنجره‌ام بود.
‫یا رد پا توی باغ بود.
‫پشم‌هام. نمی‌دونستم چنین حالی رو ‫پشت سر گذاشتی.
‫با خودم می‌گفتم که توهمه و...
‫احتمالا چیزی نیست.
‫تا اینکه یک شب...
‫از اتاقم اومدم بیرون تا آب بخورم.
‫وقتی برگشتم توی اتاقم...
‫صدایی شنیدم.
‫از بین پرده‌ها...
‫چشم‌هایی رو دیدم که به خودم زل زده بود.
‫وقتی که جیغ زدم... فرار کرد.
‫واقعا منزجرکننده‌ست.
‫با پلیس صحبت کردم. ‫ولی کاری از پیش نمی‌بردن.
‫تقریبا تا یک ماه اوضاع خوب بود.
‫بعد توی جمعیت که بودم... ‫دوباره احساس ناخوشی بهم دست داد.
‫انگار یکی من رو می‌پایید.
‫تماس‌های تصادفی می‌گرفتن.
‫تا اینکه یک شب...
‫توی اتاقم خوابیده بودم. تنها بودم.
‫گمونم ساعت سه صبح بود.
‫صدایی توی اتاقم شنیدم.
‫اومده بود داخل...
‫می‌خواست لختم کنه.
‫- من بودم پشم‌هام می‌ریخت. ‫- ساکت لارا!
‫پلیس کامپیوترش رو پیدا کرد ‫که توش کلی از من عکس داشت.
‫حتی متوجهش نشده بودم.
‫برای همین نخواستم بهتون بگم، ‫چون نباید از من می‌شنیدید.
‫الان حس می‌کنم حالم خیلی بهتر شده.
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهشا تمومش کن.
‫تو چنین موجودی نیستی.
‫اصلا تو رو اینجوری یادم نیست.
‫من... مجبور بودم برم.
‫بقیه تو رو درک نمی‌کنن پو. ‫مثل من درکت نمی‌کنن.
‫خواهشا حرفم رو باور کن.
‫تصور کن... تصور کن چی می‌شد...
‫من دوستت داشتم پو.
‫معذرت می‌خوام...
‫دلم برات تنگ شده بود پو. ‫خرس خنگول خودم.
‫تو بهترین خرس دنیایی.
‫هیچوقت از همدیگه جدا نمی‌شیم.
‫هیچ‌وقت از پیشت نمی‌رم. ‫قول می‌دم اصلا نرم.
‫کنار همدیگه پیر می‌شیم. ‫تا آخر عمرمون پیش همدیگه‌ایم.
‫تو بهترین خرس کل دنیایی.
‫همیشه کنارت می‌مونم.
‫پو.
‫پو... تو رو خدا نکن.
‫نکن پو...
‫نه!
‫وای خدا...
‫وای خدا!
‫ماری!
‫آشغاله. آشغاله...
‫این که اصلا.
‫این دیگه چیه؟
‫یعنی که چی؟
‫آهای.
‫آهای!
‫اومدی ماریا رو بپایی؟
‫ولم کن.
‫ولمون کن بابا.
‫نمی‌ذارم تعطیلاتم رو خراب کنی خیکی رومخ.
‫ماریا.
‫ماریا!
‫ولم کن! ولم کن!
‫تو رو خدا نکن!
‫تو رو خدا!
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫لطفا، لطفا...
‫ماریا!
‫صدای کی بود؟
‫صدای لارا بود؟
‫- جیغ کشید؟ ‫- گمون کنم.
‫پشم‌هام. بیا بریم. ‫لابد اتفاقی افتاده.
‫- انگار جیغ کشیده بود. ‫- شاید تینا اومده.
‫نه، به صدای تینا نمی‌خورد.
‫- بریم نگاهی بندازیم؟ ‫- آره، بیا.
‫این ماشین چرا اینجاست؟
‫انگار اتفاقی افتاده ماریا.
‫چرا در اینجوری باز مونده؟
‫نمی‌دونم.
‫بیا بریم.
‫- جس... ‫- چیزی نیست.
‫این چیه؟
‫ماریا، بیا بریم!
‫باید بریم داخل! بیا ماریا!
‫لارا بود؟
‫باید زود بریم!
‫زویی و...
‫[برید بیرون]
‫لارا مرده.
‫چی؟
‫یکی بیرون ساختمونه.
‫هر کسی که هست، ‫لابد اون هم خودش نوشته.
‫الان چه خاکی به سرمون کنیم؟
‫در اصلی باز بود.
‫ممکنه اومده باشن داخل.
‫این رو از بیرون شیشه نوشتن.
‫باید کنار همدیگه بمونیم و سلاحی پیدا کنیم.
‫زود باشید، باید زنگ بزنیم پلیس.
‫زویی، می‌ترسم.
‫منم می‌ترسم آلیس. منم می‌ترسم.
‫این دیگه چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫صورتش رو دیدی؟
‫شبیه آدمیزاد نبود.
‫زویی، واقعا می‌ترسم...
‫می‌خوان بیان توی خونه.
‫آرامشتون رو حفظ کنید. خب؟
‫باید سلاح دفاعی پیدا کنیم.
‫باید بریم آشپزخونه! ‫بیا، بیا، بیا!
‫می‌ترسم.
‫زود از اینجا می‌ریم، خب؟
‫چرا دست از سرم بر نمی‌داره؟
‫هر جا که می‌رم میاد دنبالم.
‫من کنارتم.
‫دیگه تنها نیستی، خب؟
‫ماریا، حالت خوبه؟
‫حالش خوبه. یهویی حالش بد شد.
‫ماریا، به خودت استرس وارد نکن.
‫کسی که اون بیرونه ‫اونی نیست که دنبال توئه.
‫می‌خواد بیاد توی خونه.
‫زودباش دیگه.
‫لارا... رفته بود توی استخر. مگه نه؟ ‫از در پشتی رفته بود.
‫آره، سر شب رفته بود.
‫- وای خدا، به نظرت که... ‫- گندش بزنن.
‫لابد در پشتی رو باز گذاشته.
‫اون موجود هر چی که هست، ‫فعلا جلوی در اصلیه.
‫- می‌رم در پشتی رو ببندم. ‫- نه، نباید بری.
‫- نباید بذاریم دزدکی بیاد داخل. ‫- بس کن زویی.
‫من تفنگ دارم! طبقه بالا تفنگ دارم!
‫- تفنگ داری؟ ‫- آره.
‫اتاق طبقه‌ی بالاست.
‫زودباش! بیا!
‫بذار ببینم کجا گذاشتمش.
‫باید برگردیم پیش بقیه. ‫زودباش، عجله کن.
‫- بجنب ماریا! ‫- کجا گذاشتمش؟
‫چراغ‌قوه پیدا کردم. ‫به کارمون میاد.
‫خب، پیداش کردم. ‫تو چراغ‌قوه رو بگیر.
‫- خیلی‌خب. ‫- بریم.
‫هیس، هیس.
‫اومده داخل.
‫به نظرت زویی و آلیس کجان؟
‫لابد قایم شدن.
‫سعی کن صدایی در نیاری.
‫باید بریم سمت اون در.
‫در رو ببندیم و برگردیم پیش بقیه.
‫آلیس.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫پشم‌هام.
‫به نظرت داخله؟
‫هر موقع بهت گفتم برو، ‫با تمام سرعت برو سمت در.
‫زویی، من پیشت می‌مونم. ‫بدون من جایی نمی‌ری.
‫بهش دست نزن! بهش دست نزن!
‫چه غلطی می‌کنی؟ ‫بهش دست نزن!
‫بهش دست نزن چندش!
‫زویی بود؟
‫فکر کنم.
‫بلند شو.
‫نه زویی! نه!
‫زویی!
‫ماریا...
‫آلیس اونجاست... ببین.
‫هیس، هیس.
‫وای... بیا اینجا. آروم باش.
‫فکر نکنم ما رو دیده باشن.
‫مطمئنی بهتره الان با تیر نزنمشون؟
‫آلیس بهشون نزدیکه. ‫ممکنه تیرت بخوره بهش.
‫فعلا دنبالشون می‌کنیم.
‫بالاخره فرصتش پیش میاد ماریا.
‫آلیس.
‫آلیس!
‫زویی؟
‫زویی کجاست؟
‫زویی؟ من کجام؟
‫آروم باش. آروم باش. ‫چیزی نیست.
‫اون موجودات...
‫می‌خوایم آزادت کنیم.
‫حالت خوبه.
‫مگه نه؟
‫کشتنش.
‫زویی رو کشتن.
‫نباید اینجا بمونیم آلیس.
‫هر لحظه ممکنه برگردن.
‫باشه. باشه.
‫همینه. خوبه.
‫بیا بریم.
‫برو جلو.
‫این دیگه چی بود؟
‫جسیکا، اگه کس دیگه‌ای اینجا باشه...
‫نمی‌شه که تنهاشون بذاریم.
‫وگرنه اون هیولاها می‌کشنشون.
‫ماریا، باید فورا گورمون رو گم کنیم.
‫وایستا. چی کار می‌کنی؟
‫هر لحظه ممکنه برگردن، می‌فهمی؟
‫باید همین الان بریم.
‫خواهشا کمکم کنید. ‫تو رو خدا کمکم کنید.
‫خواهش کردم. زیاد وقت نداریم.
‫- خواهشا کمکم کنید. ‫- باشه.
‫بیاید کمک دیگه! زود باشید!
‫زود باشید! چرا وایستادید؟
‫حالت خوبه؟
‫کمک!
‫بازم آدم اینجاست. بازم هست؟
‫فقط همین یکی اینجاست. ‫امروز صبح آوردنش.
‫شما برید. کمکش کنید. ‫من چیزیم نیست.
‫- ولی... ‫- الان وقت نداریم، زود برید!
‫دنبالمون بیای‌ها، باشه؟
‫وای خدا.
‫زن بی‌چاره.
‫باهاش چی کار کردن؟
‫خواهشا...
‫خواهشا کمک کنید.
‫چی کارت کردن؟
‫پو و خوکچه بودن.
‫یعنی چی؟ من نمی‌فهمم. ‫«پو و خوکچه» چیه؟
‫همدیگه رو اینجوری صدا می‌زدن.
‫موجودات ناقص‌الخلقه‌ای هستن.
‫نصف خوک، نصف خرس.
‫انگلیسی‌شون...
‫دست و پا شکسته بود.
‫باهات چی کار کردن؟
‫خوکچه...
‫هر موقع هوس کنه میاد ‫من رو تیکه‌پاره می‌کنه.
‫یعنی باهاشون صحبت کردی؟
‫هر موقع دهن باز می‌کنم...
‫خوکچه باز بهم حمله می‌کنه.
‫حتی می‌ترسم حرفی بزنم.
‫خواهشا، خواهشا آزادم کنید!
‫چیزی نیست. بلند شو.
‫- خیلی‌خب. ‫- عجله کنید.
‫وای...
‫- چه بلایی سرم آوردن؟ ‫- هیس!
‫آروم باش.
‫خواهشا بس کن! صدات رو می‌شنون!
‫می‌شه ساکت باشی؟ ‫هنوز فرار نکردیم.
‫هیس، هیس.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫بذارید بیان.
‫تا جنازه‌اش رو نبینم جایی نمی‌رم.
‫خوکچه! کجایی کوچولو؟
‫خوکچه.
‫کجایی؟
‫اومدم سراغت.
‫بیا پیدام کن دیگه.
‫- دیوانه شده. ‫- الانه که بیاد.
‫صداش رو می‌شنونه.
‫پیدات کردم خوکچه.
‫چرا من؟
‫همه‌اش تقصیر توئه.
‫قیافه‌ام رو عین هیولا کردی.
‫بابت بلاهایی که سرم آوردی...
‫کاری می‌کنم تقاص پس بدی!
‫تفنگش کار نمی‌کنه.
‫پشم‌هام...
‫تحمل صدای جیغش رو ندارم!
‫آلیس، بلند شو!
‫- برو عقب! ‫- وای خدا!
‫برو عقب.
‫- آلیس کجاست؟ ‫- نمی‌دونم. آلیس!
‫باید پیداش کنیم.
‫- آلیس! ‫- برو عقب!
‫- زودباش! ‫- بدو!
‫بدو!
‫آره. بلند شو آشغال کثافت.
‫تقاص بلایی که سرم آوردی رو ‫پس می‌دی عجیب‌الخلقه!
‫تو که خوب می‌دونی ‫این زنجیرها چقدر مقاوم‌ان.
‫حالا حالاها اینجایی.
‫ولمون کن دیگه.
‫فکر نکنم ما رو دیده باشه.
‫چی کار می‌کنه؟
‫این تقاص کتک‌هاییه که ‫به اون خانم بی‌چاره زدی.
‫این هم...
‫تقاص کاریه که با لارا کردی.
‫این هم...
‫تقاص کاریه که با زویی کردی.
‫انگار صدای خوکچه بود.
‫آلیس...
‫آلیس!
‫وای نه!
‫ماریا، یک لحظه اجازه بده!
‫اصلا وقت نداریم! بیا دیگه!
‫داره میاد! زودباش دیگه.
‫عجله کن جس. باید زود بریم.
‫وایستا! وایستا!
‫وایستید! کمک کنید!
‫تو رو خدا کمک کنید! ‫باید زود از اینجا بریم!
‫چی... چی می‌گی واسه خودت؟
‫چه بلایی سر شما آوردن؟
‫داره میاد سراغمون! داره میاد!
‫دوست‌هامون رو کشت!
‫- کی داره میاد؟ ‫- پو کشت! باید زود بریم!
‫پو؟ نکنه نشئه‌اید؟
‫گوش نمی‌دید چی می‌گم!
‫باید زود از اینجا بریم! خواهش کردم!
‫نه دختر جان. سعی کن آروم باشی.
‫حرف‌هات اصلا منطقی نیست.
‫آهای لوگان.
‫اونجا رو باش.
‫اون دیگه چه موجودیه؟
‫- یعنی چی؟ ‫- خودشه!
‫بیاید توی ماشین! بیاید توی ماشین!
‫فرار کنید!
‫انگار آدمیزاد نیست لوگان.
‫ظاهرا خرس هم نیست.
‫از اون خل و چل‌هاست ‫که مزاحم دخترها می‌شه؟
‫کولت، تاکر...
‫دست خالی نباشید.
‫از ریخت این یارو خوشم نمیاد.
‫این شما رو دنبال کرده بود؟
‫نه، شما نمی‌دونید اون چیه!
‫- نه، نرید! ‫- حاضرید بچه‌ها؟
‫نرید سمتش!
‫حالت خوبه پسر جان؟
‫انگار ادب نداری، مگه نه؟
‫- دخترها ترسیدن لوگان. ‫- چی؟
‫به نظرت این مرتیکه ‫باهاشون چی کار کرده؟
‫آهای، با دخترها چی کار کردی؟
‫آهای، خیکی احمق. ‫بلد نیستی جواب بدی؟
‫به نفعته دهن باز کنی ‫وگرنه نفست رو قطع می‌کنیم.
‫شنفتی؟
‫زورت به دختر جماعت رسیده؟
‫خل و چل!
‫امروز شانس نیاوردی رفیق.
‫مرتیکه‌ی بچه‌باز، ‫فکر کردی گردنت کلفته؟
‫لب وا نمی‌کنی؟
‫بذار خودم با دیلم دهنت رو باز کنم!
‫گردنت کلفته. بی‌تعارف می‌گم.
‫ولی بعد اینکه دهنت رو سرویس کردیم،
‫قرار نیست راست‌راست ‫واسه خودت راه بری.
‫حاضرید بچه‌ها؟
‫وای خدا!
‫پشم‌هام!
‫نه! وای خدا!
‫زودباش!
‫گندش بزنن. کجا رفت؟
‫نمی‌بینمش.
‫- ماشین رو چسبیده! ‫- فرمون بده!
‫نه، پشت وانته. اومد پشت وانت.
‫پرتش کن!
‫فرمون بده!
‫نه... نه، نه!
‫نه!
‫برو گمشو! برو گمشو!
‫نه!
‫نه، نه، نه!
‫نه!
‫نه... نه!
‫نه! نه!
‫کون لقت!
‫آهای. حالت خوبه؟
‫آهای، آهای!
‫چیزی نیست، چیزی نیست. ‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫من رو ببین. چیزی نیست.
‫خب؟ تموم شد.
‫اسمت ماریا بود دیگه؟
‫خب، می‌تونی راه بری؟ آره؟
‫بیا، دستت رو بده من.
‫دستت رو بده من! ‫زودباش، بلند شو!
‫آخ!
‫- آخ، نمی‌تونم! ‫- زودباش!
‫نه... نه!
‫برو گمشو!
‫نه، نه! پو! پو!
‫چرا این کارها رو می‌کنی؟
‫خواهشا نکن، خواهشا!
‫چرا این کارها رو می‌کنی؟
‫چرا تمومش نمی‌کنی؟
‫من رو می‌خواستی! ‫اون رو لش کن!
‫کلی آدم رو اذیت کردی پو!
‫تو رو خدا!
‫یادته قبلا چطوری بودی، نه؟
‫می‌تونی الان تمومش کنی.
‫هنوز توی وجودت خوبی داری پو.
‫می‌تونی تمومش کنی.
‫می‌دونم خیلی اذیتت کردم.
‫فقط لطفا دختره رو ول کن.
‫من می‌مونم، من می‌مونم. ‫به جاش من رو ببر.
‫نه، اینجوری نگو.
‫تو رو می‌کشه!
‫تو جونم رو نجات دادی. ‫حالا هم نوبت منه.
‫بهم اعتماد کن.
‫پو...
‫بذار اون بره... تا آخر عمرم پیشت می‌مونم.
‫به جاش من رو ببر.
‫تنهامون گذاشتی.
‫نه!
‫برو!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
| امیدواریم از دیدن این فیلم لذت برده باشید |