دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
‫منو ببخشید پدر
‫کجا بودی؟
‫با دوستم ژوزفین
‫ژوزفین کیه؟
‫اصلاً اسمشو نشنیدم
‫نمی‌شناسیدش
‫خدایا، غذایمان و کسانی که ‫آن را درست کرده‌اند را، نگه‌دار
‫و به کسانی که غذا برای خوردن ندارند، ‫روزی برسان
‫آمین
‫دعا کردن برات خنده‌داره، تئوفیل؟
‫نه
‫فردا اینجا نیستم
‫میرم مناظرۀ «دی‌بِیل»
‫خوبه، می‌تونی توانایی‌ت رو بالا ببری
‫فرانسه به مردان باهوش نیاز داره
‫من چی؟
‫همین که تو ادارۀ پدرت شروع به کار کنی،
‫دوستان سطح بالات به دردت می‌خورن
‫یه کار خوب،
‫یه ازدواج خوب...
‫همش همینو برات می‌خوام
‫چشمم آب نمی‌خوره تو سالن مناظره ‫بتونه واسه خودش همسر پیدا کنه
‫منم میشه بیام؟ ‫ هیچ‌وقت به سالن مناظره نرفتم
‫سالن د بیله؟
‫ اگه دوست داری. چرا که نه.
‫امکان نداره
‫کی هستی؟
‫زهرمو ترکوندی
‫الان میام
‫خیلی زود می‌بینمت، عزیزم
‫نه، همینجوری خوبه
‫شب بخیر
‫شب بخیر، عزیزم
‫اوژنی
‫بگو ببینم...
‫تو واقعاً تو مراسم ختم ویکتور هوگو بودی؟
‫درسته؟
‫بله، مادربزرگ
‫فوق‌العاده بود. خیلی شلوغ بود
‫حتماً همینطوره
‫دیگه می‌تونی بری
‫بله...
‫- صبر کن... ‫- می‌دونم
‫نمی‌فهمی...
‫بعداً
‫یه شب دیگه
‫کِی می‌تونم ببینمت؟
‫نه اوژنی، نه!
‫پدر مخالفت کرد، منم همینطور
‫به این مناظره نمی‌برمت
‫اگه پدر بفهمه چی؟
‫دختری مثل تو؟ ‫تابلو میشی
‫حرف در میارن...
‫میشه خفه شی؟ ‫مناظرۀ تو به هیچ‌جام نیست
‫بشینم چند ساعت با تو و دوستات حرف بزنم؟
‫ترجیح میدم بمیرم!
‫سرِ راه، جلوی کافه پیادم کن
‫باید هوا بخورم، کتاب بخونم و سیگار بکشم... ‫خواهش می‌کنم، تئو!
‫- ولی اگه پدر... ‫- اون چی؟ اون که اینجا نیست
‫لوئیس بریم «مون‌مارتر»
‫چشم خانوم
‫مون‌مارتر؟
‫جدی که نمیگی؟ مون‌مارتر؟
‫یادت باشه: من نه دیدمت نه آوردمت
‫خودتم باید برگردی خونه
‫چیه؟
‫هیچی. فقط نگات می‌کنم
‫خب؟
‫چون خوشتیپی
‫احمق نباش
‫گردنم نازکه، چهارشونه هم نیستم،
‫پاهام درازن و بالا تنه‌م کوچیک...
‫کجام خوشتیپه آخه
‫ولی بنظر من خوشتیپی
‫همونطور که گفتم. تو یه دختر احمقی
‫می‌‌دونم
‫سلام. یدونه «بریوش» لطفاً.
‫میشه پنج سانتیم
‫ممنون
‫به سلامتیت
‫«فردا، اول صبح ‫وقتی زمین سفید است...
‫من میروم
‫خودت خواهی دید. ‫ و می‌دانم که منتظرم می‌مانی»
‫داری «کونتاپلاسیون» می‌خونی؟ ‫(نوشتۀ ویکتور هوگو)
‫عاشق اون قسمتم
‫« و وقتی رسیدم، بر سر مزارت...
‫یک دسته برگ سبز و شکوفۀ خلنگ می‌گذرام
‫درسته؟
‫میشه بشینم؟
‫بله. «کونتاپلاسیون» هستش
‫ولی نمیشه اینجا بشینید
‫دوست دارم تنها باشم. دارم کتاب می‌خونم
‫ممنون
‫شرمنده که سوء تفاهم پیش میاد. ‫ولی گمونم شما داشتین به من نگاه می‌کردین
‫کم پیش میاد دختری ببینید ‫در حالی که داره شعر می‌خونه...
‫سرشو بچرخونه و به مردی که اونم ‫داره کتاب می‌خونه، نگاه کنه
‫من به شما نگاه نمی‌کردم
‫متوجهم
‫خب...
‫پس میرم
‫داشتم به کتابتون نگاه می‌کردم
‫راستی؟
‫پس داشتین بهم نگاه می‌کردین
‫نه!
‫چرا! چون کتاب دست من بود
‫کتاب دست من بود. ‫درست همینجا بودم. پشتش
‫داشتم به کتابت نگاه می‌کردم
‫«مرد، از سه چیز آفریده شده
‫اول، بدن، وجود مادی ‫که شبیه به حیوانات است
‫و از همان زیست نیرو زنده شده
‫دوم، روح
‫جانی که بدن شاملش میشه
‫سوم...
‫ارتباط بین بدن و روح»
‫تو به بدنم نه، بلکه به روحم نگاه می‌کردی
‫ببخشید
‫انگار ناراحتت کردم
‫نه
‫نه اصلاً
‫خوشم اومد
‫خیلی خوشم اومد
‫بگیر
‫مال تو
‫نمی‌تونم قبولش کنم
‫دارم بهت قرض میدم
‫می‌تونی پسش بدی
‫قول؟
‫قول
‫ممنون
‫اون چیه؟
‫یه کتاب شعر دیگه؟
‫«کتاب ارواح»
‫واقعاً؟
‫به همرا یادداشت کوچکی از ارنست!
‫انگار خواهر ما داره ‫دوستای نازنینی رو پیدا می‌کنه
‫ نه!
‫اوژنی کلری، ‫تو مون‌مارتر روزگار می‌گذرونه
‫صفحه‌مو گم کردی
‫دوستات انحصاری روی زندگینامه روح ندارن
‫اگه آدمایی که به کافۀ شمال پاریس میان ‫رو ببینی، برق از سرت می‌پره
‫مطمئنم می‌پره
‫میشه یکم دیگه بمونم؟
‫آره. ولی ساکت باش
‫بازم میری دیدنش؟
‫- کی؟ ‫- کی؟
‫ارنست. شاعره
‫همونی که دل از خانوما می‌دزده...
‫دستات سرده
‫درسته دیگه برای رجز خونی ‫ وسط میدون جنگ پیر شدم
‫ولی به کشورمون کمکم کردم تا ‫با نظم و عدالت پیشرفت کنه
‫نشان افتخارتون برای دفتر ما ‫لطف بزرگی خواهد بود
‫تمام سعیمو می‌کنم تا...
‫- کپکت خروس می‌خونه، اختنس ‫- آره.
‫دارم اشرافی میشم ‫(در فرانسه، زنان جوان، طیِ مراسمی ‫معرفی می‌شوند تا مورد پسند مردان قرار بگیرند و ازدواج کنند)
‫ماه بعد مراسم معارفه در محلۀ نایل ‌ـه
‫معرفی، مثل یه اسب تو بازار؟ ‫دندوناتم نگاه می‌ندازن؟
‫مبارکه، چی می‌پوشی؟
‫لباس شبی که توسط «دوسِت» طراحی شده
‫- ابریشمی. ‫- شک ندارم که خوشگل میشی
‫منو اونطوری می‌بینی، اوژنی؟
‫یه اسب عروسکی؟
‫منظور خواهرم این نبود. بلکه برعکس
‫ببخشید اُختنس، نمی‌خواستم آزرده خاطرت کنم
‫فقط بنظرم این مراسم تحقیر کننده‌ست. همین
‫- ولی من قضاوت نکردم ‫- چرا کردی!
‫دقیقاً داری همین‌کارو می‌کنی!
‫اُختنس...
‫چیکارش کردی، بهش چی گفتی؟
‫- همیشۀ خدا باید منو شرمنده کنی ‫- پدر، نمی‌خواستم...
‫یه کلمه نشنوم
‫شغلم و اسم و رسممون تو خطره
‫یکم عاقل باش. کودن
‫ممنون. ماخته
‫باعث افتخاره، بانو اوژنی
‫جلوتر
‫نه، بیا عقب
‫به راست، بپا، لوئی!
‫به راست، نه. به راست
‫- سنگینه، اوژنی ‫- خودشه
‫- اینجا؟ ‫- آره
‫مطمئنی این همون جای همیشگیه؟
‫آره، کاملا مطمئنم
‫بریم سراغ دکوراسیون
‫باشه
‫روبان‌ها کجاس؟
‫اون پشت توی صندوق بزرگه
‫- این؟ ‫- آره
‫چطوری برش دارم؟
‫میشه بیای کمک؟
‫این یکی...
‫اوژنی، بیا کمک، من نمی‌تونم
‫اوژنی؟
‫اینجام
‫باهام بمون
‫بگو چه کاری از دستم بر میاد
‫تموم شد. تموم شد...
‫ترسوندی منو
‫بازم اون بود؟
‫نه، اون نبود
‫منظورت چیه؟
‫کسای دیگه رو دیدم
‫همشون فرق می‌کنن
‫چند روزه یه زن جوون باهام حرف میزنه
‫داره درد می‌کشه
‫کاش بتونی ببینیش
‫ازم کمک می‌خواد. ولی من نمی‌دونم چطور برم کمک
‫حس می‌کنم بی‌مصرفم
‫برادر...
‫اون کتابو خوندم،
‫اون کتاب عجیب که همه چیو برام روشن کرد
‫باهام حرف بزن، یه چیزی بگو
‫می‌ترسم
‫از اون چیزا می‌ترسم. می‌دونی که می‌ترسم
‫اون کتاب بهم گفت که تنها نیستم
‫ارواح واقعیت دارن
‫همه‌چی روبه‌راهه
‫برای اولین بار، از چیزی که هستم نمی‌ترسم
‫اگه کسای دیگه رو ببینی چی؟
‫می‌دونم چه بلایی سرِ دخترایی مثل تو اومده
‫دخترایی مثل من؟
‫منتظرش بودم!
‫- هنوزم نوبتت تموم نشده ‫- آره، امروز روز شانسمه
‫اوژنی، درست بشین
‫ممنون. ماخته
‫اوژنی
‫چی شده؟
‫عزیزم. داری منو می‌ترسونی
‫چی شده؟
‫چته؟ بس کن
‫بس کن
‫بس کن!
‫یا مسیح. مریم و یوسف
‫این یه معجزست
‫چطور ممکنه؟
‫اینو 40 سال پیش گم کردم
‫این هدیۀ نامزدی از پدر بزرگت بود
‫فکر می‌کردم...
‫اون زمان خدمتکار دزدیدتش
‫از کجا فهمیدی؟
‫نمی‌دونم
‫بگو
‫اوژنی...
‫از کجا فهمیدی؟ بگو عزیز دلم
‫پدربزرگ بهم گفت
‫اوژنی...
‫خیلی خوب شد...
‫که باهام در میون گذاشتی
‫مرسی
‫سلام، مادر
‫اوضاع روبه‌راهه؟
‫پدر می‌خواد ببرتت «مودون»
‫خونوادۀ «رومانگ‌ناک« یه شانس دوباره میده بهت
‫اگه اُختنس...
‫لباسشو بهت نشون بده
‫سعی کن ازش تعریف کنی
‫خرابکاری و اوقات تلخی ممنوع
‫آسه برو آسه بیا
‫چشم، مادر
‫داری گریه می‌کنی
‫مادر...
‫قول میدم بهترین رفتارو بکنم
‫قول میدم سربلندت کنم
‫اوژنی...
‫درست بشین. لطفاً
‫کجاییم؟
‫اینجا رو نمی‌شنــ...
‫نه، اینجا نمیشه
‫اینجا نمیشه. نمیشه. خواهش می‌کنم
‫تئوفیل...
‫تئوفیل! نه! تیمارستان نه!
‫تئوفیل، تیمارستان نه!
‫خواهش می‌کنم
‫نه، من دیوونه نیستم. نه، نمیشه!
‫نه، خواهش می‌کنم!
‫تئوفیل!
‫نه، خواهش می‌کنم
‫خواهش می‌کنم. نه، نمیشه
‫بابا، نه، نمیشه!
‫تئو! تئو!
‫نه!
‫بابا!
‫خواهش می‌کنم... تئو! تئو!
‫« هجده دسامبر - سال 1885 »
‫آروم شدی؟
‫می‌خوام معاینه‌ت کنم، اگه اذیت شدی بگو
‫دهنتو باز کن
‫خوبه
‫از من سالم‌تری
‫من مالِ اینجور جاها نیستم
‫اینو تو نمی‌تونی تصمیم بگیری
‫تصمیم پدرته، البته بود
‫الانم مال دکتر شارکوت ـه. روال کار همینه
‫لباساتو بپوش
‫ببرینش خوابگاه
‫اگه قشقرق راه انداخت، بندارینش انفرادی
‫آدمای تازه‌وارد کارشون همینه
‫پسش بده. همین الان برگرد. جولی!
‫پسش بده! اِی دزد
‫دزد!
‫اینم تختت، کلری
‫بس کن!
‫بیا اینور! یالا!
‫برو رد کارت
‫سلام
‫من لوئیز ـم
‫اوژنی کلری
‫عجب لباسایی داری، اوژنی کلری
‫پشمام بچه‌‌ها، بچه پولداره!
‫کم پیش میاد بانوها اینورا پیداشون شه
‫تختامون کنار همه. خوب شد
‫منم بانو هستم. نفهمیدی؟ ‫نامزد کردم
‫- تو هم نامزد کردی؟ ‫- نه
‫واقعاً؟
‫خیلی زیبایی
‫حتماً یه گلّه خواستگار داری
‫عشق منصفانه نیست
‫واسه همین من خوش شانسم
‫مردِ من خوشتیپه، ‫آدم عادی‌ای نیستا،
‫دکتره!
‫درسته، منم قراره اشرافی بشم
‫حرفامو باور می‌کنی؟ راست میگم
‫لباساتو انتخاب کردی؟
‫- چه لباسایی؟ ‫- برای مراسم معارفه
‫چقدر بامزه‌ای. ‫برای مراسم مید-لنت!
‫با یه استایل اسپانیایی و یه روسری ‫با نوار دور لباس میرم
‫یه لباس که به دور خودش میچرخه ‫با دستکش و همه چی!
‫می‌دونی تصورم ازت چیه؟
‫خیلی خوشگل میشی! ‫و برات یه نامزد پیدا می‌کنیم
‫حالا می‌بینی، میشی اوژنی کلری، ‫ماه مجلس!
‫بهش گوش نده، خُله
‫سوزانو، بشین
‫دو ماه پیش اومده
‫یه کلمه هم حرف نزده، ‫ولی من مطمئنم می‌تونه حرف بزنه
‫صبرمو لبریز نکن
‫اسمش مارگاریت ـه
‫هیچوقت خوشحال نیست
‫اونطوری نگام نکن
‫هنریت ـه. همونی داره بلند میشه. افسردست
‫بنظرم افسردگی بیماری نیست
‫به زنانی هم که چند ساعت به ‫یه جا خیره میشن، میگن دیوونه
‫اونم تیریز ـه
‫شوهرشو انداخته تو رود سن. ‫جنون حسادت داره
‫اون 25 ساله که اینجاست. ‫برای دخترا چیز می‌بافه
‫سمت چپی دنیس ـه
‫نمی‌دونم بیماریش چیه، ‫ولی خُله
‫ولی نگران نباش. زیاد جدی نیست
‫بیماری تو چیه؟
‫مالِ تو چیه؟
‫خاله‌م منو کف زمین پیدا کرده بود،. ‫از خود بیخود شده بودم
‫نمی‌خواستم شوهرش نزدیکم شه
‫به خاله‌م گفتم، سرم داد زد
‫منو فرستاد اینجا
‫تا از شرم خلاص شه
‫هنوزم که هنوزه خواب می‌بینم که ‫مجبورم می‌کنه تا ماری که از شلوارش میاد بیرونو، ببینم
‫خیلی ترسناکه
‫ولی وقتی بیدار میشم، ‫کنار یه کس‌مشنگ دیگه‌م
‫فکر کن هیچوقت با ژول آشنا نمی‌شدم
‫زندگی خودش میفته رو غلتک
‫یالا پاشین
‫وقتشه، لوئیز
‫- اوضاعت چطوره؟ ‫- خوبه
‫امیدوارم خوب بگذره
‫آره، مثل همیشه
‫یالا، پاشین
‫بیرون
‫شارکوئه اون؟
‫پروفسور شارکو هیچ‌وقت نمیاد اینجا ‫(عصب شناس فرانسوی)
‫مارگاریت...
‫- پاشو ‫- نه!
‫- عجله کن ‫- دست از سرم بردار!
‫می‌خوام بخوابم
‫سلام آقایون
‫بهتون بیماری با تشنجِ دارای علائمِ حاد ‫ رو معرفی می‌کنم
‫بنابراین به مرحلۀ هیپنوتیزمش می‌پردازم
‫و ازتون می‌‌خوام کاملاً ‫ توجه داشته باشین و سکوت کنین
‫مرسی
‫لوئیز، به صدام گوش کن
‫فقط به صدای من
‫داری به صدام گوش میدی ‫و پلکات سنگین میشن
‫چشمات دارن بسته میشن
‫مقاومت نکن، لوئیز
‫چشمات دارن بسته میشن
‫فقط صدای منو می‌شنوی
‫و الان، لوئیز...
‫می‌خوابی. بخواب
‫دستاتو بیار جلو
‫آفرین لوئیز
‫حالا به شکمت دست بزن
‫به سینه‌ت دست بزن، لوئیز
‫به گلوت دست بزنف لوئیز
‫چونه‌ات رو بخارون، لوئیز
‫به دهنت دست بزن، لوئیز
‫لب‌هات رو باز کن، لوئیز
‫به لبات دست بزنن، لوئیز
‫لوئیز، دستاتو بگیر جلو و جفت کن
‫لوئیز
‫دستاتو جفت کن
‫سکوت
‫سه‌شنبه‌ی بعدی می‌بینمتون
‫حال کردم
‫حال کردی؟
‫کمک می‌خوای؟
‫- سرم درد می‌کنه ‫- عادیه
‫کارت خیلی خوب بود
‫دکتر شارکو خیلی خوشحال شد
‫ممنون، دوشیزه گلیز
‫گزارش ارزیابیـم رو گذاشتم رو میزتون
‫خیله‌خب، دکتر
‫جولی
‫لوئیز باید استراحت کنه
‫من میرسم بهش
‫تنها
‫خستم، ژول
‫می‌دونم
‫محشر بودی
‫خیلی خوشگلی، لوئیز عزیزم
‫- من لوئیز تو نیستم ‫- چرا، هستی
‫به همۀ دخترا همینو میگی
‫فقط به تو میگم
‫میخوام باهات ازدواج کنم، لوئیز
‫خودت می‌دونی، قبلاً بهت گفتم
‫کِی پیشنهاد میدی بهم؟
‫- زود، عزیزم. خیلی زود ‫- ولی کِی؟
‫تو مراسم معارفه
‫- ولی خیلی مونده ‫- نه، نیست
‫نه، لوئیزت
‫وقتی نامزد کنیم زمان خیلی زود می‌گذره
‫عاشقتم
‫چیکار می‌کنی، ژول؟
‫نمی‌دونم
‫تقصیر توئه
‫خیلی دوست دارم، لوئیز
‫خیلی دوست دارم
‫- ساعت خواب رفته، نه؟ ‫- بله، خانوم ژوله
‫می‌بنمتون
‫منم، پدر
‫امیدوارم. یه ساعته منتظرتم
‫ببخشید. کار پیش اومد
‫عجله دارم. دیرم شده
‫همیشه دیرت میشه
‫منم همیشه دیر می‌کردم
‫هیچ‌وقت یه وعده رو سرِ وقت نخوردم، ‫ولی همیشه زود تمومش کردم
‫تو درس امروز صبح، ‫یه حملۀ غیرعادی به لوئیز دست داد
‫افتاد زمین...
‫از درد به خودش می‌پیچید
‫شبیه آدمیزاد نبود
‫کمان‌پیکری؟ ‫(قرار گرفتن غیرارادی بدن در حالت خوابیده در وضعیتی که ‫ سر و پاها روی زمین و پشت و کمر و لگن بالاتر از آن قرار می‌گیرند)
‫هیپنوتیزم شده بود
‫شایدم صرع؟
‫دکتر شارکو ممکنه باعث آغازِ ‫فعالیت اعصاب در طول جلساتش شده باشه
‫که این وجود تشنج رو توجیه می‌کنه
‫شما عصب‌شناسی، دکتر گلز؟
‫خب فرزندم، گه الان برمی‌گشتم ‫به زمان پزشکی عمومی...
‫برای تخصص بیمارستان سالپتری‌یر رو انتخاب می‌کردم
‫باهم کار می‌کردیم. تو هم دستیارم می‌شدی
‫هر روز باهم ناهار می‌خوردیم
‫و گزارش‌ها رو برام میاوردی
‫شارکو باید دست به دامن تو بشه
‫تو تنها کسی هستی که دخترا رو می‌شناسی
‫یه دختر جدید اومده
‫چطوریه؟
‫اون...
‫ مضطربه
‫مضطرب بودن نشونۀ بیماری نیست
‫همه‌چی روبه‌راهه، اوژنی؟
‫عالیه. خانوم
‫می‌تونی منو ژوله صدا کنی
‫خیله‌خب، خانوم
‫زیاد اینجا نمی‌مونم
‫بهت گفتم، تصمیمش با تو نیست
‫آره، با توئه
‫تو کمکم می‌کنی
‫باشه
‫فردا میرم پیش دکترها
‫بل..
‫بلون...
‫داره حمله بهت دست میده؟
‫بلاندینا
‫بلاندینا خواهرته؟
‫بس کن وگرنه بهت اتر میدم
‫مو قرمزه، نه؟
‫اگه فکر می‌کنی اینطوری می‌تونی بیرون بری...
‫همه‌تون بهم میگین دیوونه،
‫ولی چرا هزاران نامه براش نوشتی؟
‫چون فکر می‌کنی می‌تونه صداتو بشنوه؟
‫چون تو به روح اعتقاد داری، ‫ صداتو می‌شنوه
‫نگاهتم می‌کنه، اینو بدون.
‫می‌خوای باهاش حرف بزنی؟
‫اون اینجاست
‫تو اتاق
‫- آمادست تا صداتو بشنوه ‫- خفه شو
‫خفه شو
‫کلری؟
‫- خوابیدی؟ ‫- نه
‫حالت بهتره؟
‫نمی‌دونم
‫می‌دونی...
‫چیو؟
‫واقعاً خوشحالم که کنارمی
‫اینطوری مثل دوتا خواهر میشیم
‫هی، لوئیز
‫وقتی بری چیکار می‌کنی؟
‫وقتی برم بیرون...
‫نمی‌دونم
‫من می‌رفتم محلۀ له‌ال تا خرخره غذا می‌خوردم
‫بعدشم...
‫بعدش میرفتم قهوه خونه!
‫فکر می‌کنی هنوزم اون بیرون قهوه‌خونه هست؟
‫همیشه بازن اونا
‫بعدش...
‫میرفتم بلوار تا از افراد متشخص کیف قاپی کنم
‫- چطور اونکارو می‌کنی، روباه مکار؟ ‫- چی میگی واسه خودت؟
‫من بهترین جیب‌بر منطقه بودم
‫بهم می‌گفتن انگشت طلا
‫من شوهرمو پیدا می‌کردم ‫ و یواش یواش با چاقو می‌زدمش
‫و می‌نشستم خونی که ازش میره رو نگاه می‌کردم
‫چه خوب که حالا حالاها بیرون نمیری
‫یه حموم داغ می‌کردم. مثل آدم پولدارا
‫یا آب داغ و حولۀ تمیز
‫تر تمیز
‫افیون. هرشب
‫یه قاشق غذاخوری دوشنبه‌ها و جمعه‌ها. ‫و دو قاشق بقیۀ شبا
‫کلری اوژنی، 26 ساله، ‫پدر و مادرش سلامتند
‫برادر کوچیکشم همینطور. ‫بدون سابقۀ پزشکی
‫ادعا می‌کنه با مُرده‌ها حرف می‌زنه. ‫پدرش اونو بستری کرده
‫حقیقت داره که با مُرده‌ها حرف می‌زنی؟
‫سوالمو جواب بده
‫من با مُرده‌ها حرف نمی‌زنم
‫- خب... ‫- اونا روحن
‫خودم نخواستم. همونطوری اتفاق افتاد
‫شنیدن صدای ارواح عادی نیست
‫بانوی جوان
‫ما اینو قبول داریم که یه دختر جوان ‫مریم مقدس رو دیده
‫این اتفاق کسی رو اذیت نکرد
‫خب که چی؟ اون ربطی به این قضیه نداره
‫چرا اعتقاد به خدا قابل قبوله ولی ‫اعتقاد به ارواح نه؟
‫چرا اون آره من نه؟
‫دارم سؤال می‌کنم، ‫چرا اون آره و من نه؟
‫آروم باش
‫هروقت بخوام آروم میشم
‫اینجا ننوشته شما خدا رو می‌بینید، ‫نوشته مرده‌ها رو می‌بینید
‫- اگه به همه‌چی اعتقاد دارین... ‫- کافیه. به اندازۀ کافی گوش دادم
‫معالجۀ شمارۀ دو. آب درمانی
‫پانزده روز
‫به من دست نزن
‫- بریم ‫- به من دست نزن
‫به من دست نزن!
‫دستتو بکش!
‫آزرده
‫شکی درش نیست
‫آرومم. الأن آرومم
‫آرومم...
‫لازم نیست اینکارو بکنید! ‫من آرومم!
‫- یالا ‫- نه!
‫چه‌خبره اینجا؟
‫خواهش می‌کنم... خواهش می‌کنم!
‫بیا بیرون
‫- ژوله گلیز؟ ‫- کی هستی؟
‫سلام، خانوم. نترسین
‫اسم من تئوفیل کلری‌ـه
‫می‌خوام بدونم حال خواهرم چطوره
‫نمی‌تونم چیزی بهتون بگم.
‫میشه این کتاب رو بهش بدید لطفا؟
‫- قدغنه. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم!
‫ممنون خانم.
‫فکر کردم دارم کار درستی می‌کنم.
‫واقعا می‌گم.
‫فکر می‌‌کردم دارم کمکش می‌کنم.
‫شما کمکش می‌کنی، نه؟
‫خداحافظ آقای کلری.
‫نگران نباش. ‫بدنت عادت می‌کنه.
‫غمت نباشه عزیزم، ‫خودم کمکت می‌کنم، نگاه این‌طوری.
‫بیا.
‫برو کنار، همه‌جا رو خیس می‌کنه.
‫خانم ژنویو.
‫برادرت یه کتاب داد که بهت بدم.
‫تئوفیل رو دیدی؟
‫حالش چطوره؟
‫به گمونم که خوبه. ‫سراغت رو می‌گرفت.
‫در ازای کتاب یه چیزی ‫ازت می‌خوام.
‫چه کتابی؟
‫کتاب ارواح.
‫خوندیش؟
‫آره.
‫می‌خوام...
‫با خواهرم صحبت کنم.
‫خانم، ترجیح میدم کتاب رو نداشته باشم ‫تا از اینجا آزاد بشم.
‫می‌دونی که شدنی نیست.
‫پس صحبت با خواهرت هم شدنی نیست.
‫خیلی‌خب.
‫از دکتر می‌پرسم.
‫ولی فقط به شرط اینکه ‫من بتونم با خواهرم صحبت کنم.
‫- ممنون. ‫- زمانش رو بهت میگم.
‫بِژه که برگشت داغونش کرده بودن.
‫نمی‌دونم چند وقت اونجا بوده. ‫هشت روز، ده روز؟
‫دست ژن بوده؟ حداقل دو هفته بوده. ‫تأثیر می‌ذاره.
‫می‌‌دونی
‫گاهی اوقات فکر می‌کنم ‫ژن این بلا رو سر مریضا در میاره.
‫خیلی بد شد.
‫اینا نیاز به قرنطینه دارن.
‫منظورت سیاه‌چاله؟
‫همین‌طور نیست ژنویو؟
‫به نظر خسته‌ای، ‫خوبه که از تو عکس نمی‌گیرن.
‫آماده‌ای پلتیِر؟
‫بله رئیس.
‫- دیر کردی ژنویو. ‫- ببخشید رئیس.
‫پرونده‌ی ماری رو برای بایگانی ‫به ماری بده.
‫بیماری روانی و حمله‌ی عصبی.
‫من عکس‌های شش ماه گذشته رو ‫برای سخنرانی دانشگاه لازم دارم.
‫فقط این‌طوری می‌تونم ‫توجهشون رو جلب کنم.
‫بله، رئیس.
‫تکون نخور ماری.
‫بگیر.
‫"فرشته ظاهر شد
‫و شکوه پروردگار
‫بر همه‌‌جا رو فرا گرفت.
‫و پسرها تا چند روز کندن ‫و کل روستا باور کردن.
‫من آمده‌ام
‫تا خبرهای خوبی به شما بدهم.
‫و بعد از یه ماه کنده‌کاری، ‫کل خونه ریخت پایین!
‫کریسمس مبارک.
‫و ناگه در کنار فرشته
‫لشکری آسمانی پدیدار شد.
‫♪ مادرم ♪
‫♪ چشماش نور رو از سرت می‌پرونه ♪
‫♪ دوست دارم منو لمس کنه ♪
‫♪ عاشق بوی آغوش مادرم هستم ♪
‫♪ آره ♪
‫♪ من همچین آدمیم ♪
‫♪ توی چشمای مادرم ♪
‫♪ همیشه نور هست ♪
‫♪ همیشه عشق رو ♪
‫♪ در چشمای مادرم پیدا می‌‌کنم ♪
‫♪ توی چشمای مادرم ♪
‫♪ همیشه نور هست ♪
‫♪ مادرم همیشه حرفم رو گوش میده ♪
‫♪ وقتی که توی بدبختی گیر کردم ♪
‫♪ می‌فهمه کِی احمق و ضعیف هستم ♪
‫♪ می‌فهمه کی مثل نهنگ ♪ ‫♪ سیرِ سیر شدم ♪
‫♪ وقتی پام بوده می‌فهمه ♪
‫♪ وقتی لختم می‌فهمه ♪
‫♪ وقتی مریضم می‌فهمه ♪
‫♪ مادرم ملکه‌ی اِماله کردنه ♪
‫♪ توی چشمای مادرم ♪
‫♪ همیشه نور هست ♪
‫♪ توی چشمای مادرم ♪
‫♪ همیشه نور هست ♪
‫عزیزکم!
‫چیزی نشد؟
‫نه.
‫کاری هست که ما انجام بدیم؟
‫نه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫عجله کن.
‫- از همون اول دروغ می‌گفتی. ‫- نه.
‫کافیه.
‫بلند شو.
‫وایستا، اوژنی.
‫اوژنی؟
‫اینجاست.
‫- اینجاست؟ ‫- آره.
‫- باهات صحبت می‌کنه؟ ‫- آره.
‫نمی‌خواد...
‫- چی نمی‌خواد؟ ‫- الان نه.
‫الان نمی‌خواد صحبت کنه.
‫نمی‌تونه...
‫- چی رو نمی‌تونه؟ ‫- وقت نداره.
‫چی داری میگی؟
‫- پدرت! ‫- پدرم؟
‫یه اتفاقی برای بابات ‫توی آشپزخونه افتاده.
‫برو! عجله کن!
‫پدر؟
‫زنیکه کسخل!
‫بابا؟
‫من که نفرستادمت دخترم...
‫صحبت نکن.
‫چه معجزه‌ای تو رو اینجا آورده؟
‫از کجا می‌دونستی؟
‫یهویی نگرانت شدم.
‫خوبه.
‫خوبه که به فکر پدر بیچاره‌تی.
‫آره، خوبه.
‫حالا استراحت کن.
‫خیلی خوب نشده، نه؟
‫خوب که نه، نشده.
‫خوب نشده!
‫ولی خوشحالم که ‫صدای خنده‌ت رو می‌شنوم.
‫از کجا می‌‌دونستی؟
‫چرا اومدی؟
‫گفتم که، حسش کردم.
‫این‌قدر مهمه؟
‫همین‌جوری که حس نمی‌کنی. ‫نمیشه که.
‫بگو.
‫بلاندی بهم گفت.
‫خواهشا اسمش رو نیار.
‫یه دختر جدید اومده. ‫با ارواح‌ صحبت می‌کنه.
‫با بلاندی.
‫چطور می‌تونی همچین چیزی ‫رو باور کنی؟
‫من بزرگت کردم که به علم توجه کنی، ‫اونوقت تو این چرت و پرتا رو میگی!
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫منم باور نکردم.
‫ولی بلاندی باهاش صحبت می‌کنه، من اونجا بودم.
‫وگرنه از کجا می‌فهمیدم؟
‫بلاندی بین ماست، ‫حتی شاید توی این اتاق باشه.
‫بلاندی مرده.
‫می‌شنوی؟ ‫مرده!
‫هر روز میرم سر قبرش.
‫مرده!
‫می‌دونم خودت رو مقصر می‌دونی، ولی...
‫داره دنبال ما می‌‌گرده.
‫ساکت باش!
‫مثل یه ساحره صحبت می‌کنی!
‫و با من...
‫با من راجع به ارواح صحبت می‌کنی.
‫دیگه نمی‌‌خوام چیزی بشنوم.
‫پدر...
‫دیگه دارم تو رو هم از دست میدم دخترم.
‫این زنا تو رو دیوونه کردن
‫مُسریه!
‫مثل طاعونه. ‫تنهام بذار.
‫بابا...
‫برو!
‫خواهش می‌کنم.
‫سوفله!
‫مرغ بریون!
‫سینه‌ی خرگوش.
‫نون و کره.
‫- خرگوش و قارچ. ‫- رام بابا!
‫پنکیک با ژله.
‫- وقت رفتنه. ‫- خواهش می‌کنم، نه.
‫چی؟ پاشو.
‫همین چند وقت پیش رفتم. ‫همین هفته پیش رفتم.
‫سر و صدا راه ننداز هنریته.
‫آخه هنوزم درد می‌کنه.
‫- باهامون بیا. ‫ - پاشو هنریته.
‫نمیشه یه روز دیگه انجام بدیم؟
‫نمیشه.
‫- پاشو! ‫- نه، خواهش می‌کنم!
‫مجبورمون نکن به دکترها زنگ بزنیم.
‫- نمیشه تا فردا صبر کنیم؟ ‫- نه.
‫قربان؟
‫مایلم راجع به آزمایشات بالینی صحبت کنم.
‫ظاهرا که...
‫تکون نخور.
‫تخمدانت ورم کرده...
‫و درد داره.
‫روزی دو بار بیشتر ازش خون بگیرید.
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫اوژنی!
‫دکتر! چه بلایی سرم اومده؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫موقع هیپنوتیزم بهش حمله شد، ‫سمت راست بدنش فلج شده.
‫چی شده دکتر؟
‫چرا نمی‌‌تونم تکون بخورم؟
‫دستم!
‫- پام! ‫- واکنشی نداره، عجیبه.
‫اوژنی.
‫- چه اتفاقی داره میفته؟ ‫- نمی‌بینی لوئیز؟
‫کار خودشونه!
‫شماها عامل این اتفاق هستید.
‫کار شماست!
‫کار خودتونه! ‫دارید دیوونه‌ش می‌کنید!
‫خفه‌ش کنید.
‫اوه آره!
‫منو خفه کن، دکتر!
‫اتر رو بده.
‫یالا، خفه‌ام کن!
‫چون من همه‌چیز رو می‌دونم.
‫می‌تونم همه چیز رو بهت بگم!
‫کار شماها...
‫رئیس منتظر شماست.
‫دوباره دیر اومدی خانم گلیز.
‫ببخشید رئیس. ‫پدرم کارم داشتن.
‫پدرتون که اینجا کارآموزی نمی‌کنه.
‫به جاش حواست به ‫مریض‌هام باشه.
‫چشم.
‫تازه لوئیز رو دیدم، آروم‌تر شده. ‫گذاشتم استراحت کنه.
‫خوبه.
‫از هفته‌ی دیگه آهن‌ربادرمانی رو شروع می‌کنیم.
‫بقیه چی؟
‫دنیز پلتل غذا می‌خوره ‫ولی هنوزم صحبت نمی‌کنه.
‫زبان‌پریشه، چه درمانی پیش گرفتیم؟
‫والرین و ادر رو بهش مقعدی تزریق می‌کنیم.
‫روزی یه دوز اتر رو کم کنید.
‫تمومه؟
‫نه.
‫مسئله راجع به اوژنی کلریه.
‫- چه برنامه‌‌ای براش دارید؟ ‫- قرنطینه.
‫خطرناکه.
‫نمی‌خوام روحیهٔ کسایی که ‫ضعیف‌‌تر هستن رو خراب کنه.
‫باشه، خودم ترتیبش رو میدم.
‫نه، تو نه. ‫ژن.
‫ژن امشب ترتیبش رو میده.
‫خداحافظ خانم گلیز.
‫خداحافظ رئیس.
‫دنبالم بیا.
‫همین‌جاست.
‫سلول‌‌های قدیمی سالپتری‌یر.
‫این اتاقا از قدیم بوده، اوژنی.
‫خیلی خوش‌شانسی می‌دونی؟
‫آروم باش.
‫آروم باش، همه‌چی درست میشه.
‫نفس بکش، اوژنی.
‫باید با هم دیگه کنار بیایم.
‫خودم حواسم بهت هست.
‫وقتی هم از اینجا بیای بیرون ‫یه آدم دیگه میشی.
‫حالا می‌بینی.
‫خانم ژنویو؟
‫بله، لوئیز؟
‫دوستم کی برمی‌گرده؟
‫نمی‌‌دونم.
‫این کار درست نیست، خانم ژنویو.
‫دختره اشرافیه.
‫واقعا اشرافیه.
‫با ما دارن بدتر از حیوون رفتار می‌کنن.
‫لوئیز،
‫باید به بهتر شدن خودت فکر کنی.
‫حتما اوژنی اون پایین ‫تک و تنها ترسیده.
‫سلام ادل، برنامه‌ی امروزمون چیه؟
‫دیشب خوابت رو دیدم.
‫تو شیطان بودی.
‫ولی من ترسی نداشتم.
‫زشت و رقت‌انگیز بود.
‫تو بودی.
‫چون شیطان در درونته، نه؟
‫دور شو شیطان!
‫اوژنی!
‫بازی خورشید‌گرفتگی رو بلدی؟
‫عاشقش میشی!
‫نه! نور رو نه!
‫- کی این اتفاق افتاد؟ ‫- دیروز.
‫بهم آسیب زد.
‫این هفته دفعه سومشه.
‫- شاید من کار بدی کردم. ‫- نه.
‫اوژنی!
‫وقت غذا خوردنه.
‫نوش جونت.
‫ژنویو هستم.
‫در مورد بابام راست می‌گفتی.
‫بلاندین درست می‌گفت.
‫کمکت می‌کنم.
‫برمی‌گردم، قول میدم.
‫حرف بزن، کی اونجاست؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم...
‫بس کن... بس کن!
‫بس کن!
‫حالت چطوره اوژنی؟
‫فکر نکنم زیاد حالت خوب باشه.
‫آدمایی مثل تو رو دیدم که ‫کم آوردن.
‫ولی من دوست ندارم تو کم بیاری.
‫باید غذا بخوری.
‫اینا رو از خیابون بروند گرفتم.
‫می‌دونی کجاست؟
‫نه،
‫معلومه که نمی‌دونی.
‫می‌خوری؟
‫خودتم شبیه ارواحتی.
‫همین‌طورین دیگه نه؟ ‫غمگین و ناراحت.
‫اگه اونا رو نمی‌دیدی خیلی ‫کار برات راحت‌تر می‌شد.
‫طفلکی.
‫می‌تونم کمکت کنم.
‫فکر کنم...
‫- فکر کنم... ‫- خوبه!
‫آره!
‫خوبه.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫فکر کنم مادرته.
‫از مادر من بکش بیرون و ‫بازیات رو برای بقیه نگه‌دار.
‫آره.
‫میگه که مادرته.
‫بخاطر کاری که باهاش کردی تورو می‌بخشه.
‫چه بلایی سرش در‌ آوردی؟
‫اینجا زندانیش کردی؟
‫اینجا بوده.
‫حرف جدیدی نگفتی.
‫همه می‌دونن که مادرم دیوونه بود.
‫خب که چی؟
‫کسی نمی‌دونه چه کاری... ‫با پسرت کرده.
‫فرانسوا؟
‫درسته؟
‫فرانسوا!
‫ازت می‌خواد که ببخشیش.
‫خفه شو!
‫خفه شو جنده!
‫حق نداری!
‫حق نداری صحبت کنی!
‫زنیکه ساحره!
‫خانم ژن!
‫توی تشکم کک افتاده، ‫داره ازم خون میاد، نگاه کن!
‫- من که چیزی نمی‌بینم. ‫- نگاه کن!
‫- اینجا! ‫- من که چیزی نمی‌بینم!
‫- بخاطر اینکه اتر بهت بدیم این کار رو می‌کنی؟ ‫- نه خانم ژن.
‫برگرد پیش بقیه.
‫کل روز هم طول بکشه باید ‫کلیدا رو پیدا کنم!
‫اگه حرفی برای گفتن داری ‫همین الان بگو!
‫مطمئنید اینجا گمش کردید؟
‫خانم ژنویو.
‫اینجاست.
‫واقعا؟
‫میگه خوشحاله که ‫می‌خواد باهات صحبت کنه.
‫بخاطر نامه‌‌ها ازت تشکر می‌کنه.
‫ولی ازت می‌‌خواد که دیگه این کار رو نکنی.
‫می‌‌خواد که تو ‫شاد و...
‫خوشحال باشی.
‫نامه‌هات ناراحتش می‌کنه.
‫نیازی به دوست داشتن تو نداره.
‫دلش برات تنگ میشه.
‫منم دلم براش تنگ میشه.
‫خیلی دلم براش تنگ میشه!
‫دیگه عذاب نمی‌کشه.
‫ترسی نداره.
‫همینم برای تو می‌‌خواد. ‫حواسش به تو هست.
‫خواهرت در لبخند زنان
‫در خنده‌های یک زن مریض
‫دستایی که تیمار می‌کنی
‫و اشک‌هاییه که از چشم بقیه برمی‌داری.
‫خواهرت کنارته.
‫در همه‌جا.
‫تو رو می‌بخشه.
‫رفت.
‫ممنون.
‫می‌بینم که کلیدام رو پیدا کردی.
‫بدش به من.
‫اوژنی کلری ضعیف و بی‌حال شده.
‫سریعاً میرم به دکتر شارکو میگم.
‫می‌‌خوام بیارمش بیرون.
‫باشه، خانم سرپرستار.
‫بفرما.
‫- رئیس؟ ‫- بله؟
‫راجع به اوژنی کلری می‌خوام صحبت کنم.
‫یه ماهه که قرنطینه‌ست و ‫پیشرفت خوبی داشته.
‫- فقط... ‫- چیه؟
‫غذا نمی‌خوره دکتر. ‫خیلی ضعیف شده.
‫می‌ترسم حمله‌ی عصبی بهش دست بده.
‫- هنوزم پرخاشگره؟ ‫- نه، آرومه.
‫ضعف قدرت و اراده داره. ‫منطقی صحبت می‌کنه.
‫خوبه. ‫ژن درست کارش رو انجام داده.
‫می‌خوام برشگردونم به تیمارستان.
‫یه خورده زود نیست؟
‫خودم مسئولیتش رو قبول می‌کنم.
‫مسئولیت این مریضا با منه، خانم گلیز.
‫اگه مشکلی پیش بیاد ‫تو رو مقصر می‌دونم.
‫به ژن بگو انتقالش بده.
‫از این کارتون پشیمون نمی‌شید.
‫ژنویو،
‫توالت‌ها رو خالی کن، ‫همه‌جا بوشون رو حس می‌کنم.
‫چشم رئیس.
‫روزنامه دارم! روزنامه!
‫عجب روزی بود!
‫شب خوش خانما.
‫فردا از اینجا میری بیرون. ‫خودت رو تمیز کن.
‫باز کن.
‫سلام لوئیز.
‫اوژنی کلری!
‫تویی؟!
‫خوشحالم از دیدنت.
‫قرنطینه سخت بود؟
‫حالت چطوره؟
‫من؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫لباسم تکون می‌خوره و من تکون نمی‌خورم.
‫چقدر بد‌شانسم.
‫همین‌طور ببر بالا.
‫خوبه.
‫ببرش بخش مهمونا.
‫ژوله، گیاها و اون یکی و اون یکی رو ‫ببرید قسمت شاه‌نشین.
‫پاسکال، شمعدونی‌ها رو ‫ببرید بالا و بخش مهمونا.
‫سلام آقایون. ‫برید به بالکنی طبقه‌ی سوم.
‫دعوا نکنید! ‫آروم‌!‌ آروم!
‫- خوبه. ‫- بهم میاد؟
‫چه کلاه‌گیس قشنگی.
‫خیل نرمه!
‫شاخ داره!
‫خوبه؟
‫دست نزن! ‫من لباس انتخاب نکردم!
‫گم‌شو!
‫- تیریز؟ ‫- بله؟
‫میای به مراسم؟
‫نه، اصلا نمیرم.
‫تنها شبیه که آرامش دارم.
‫نمی‌خوام با این سوسمارهای پیر بگذرونم.
‫زیادی گنده‌ش نکن دیگه!
‫- آدم جوون هم هست. ‫- همشون مثل همن.
‫حالا می‌بینی اوژنی ‫چه با لباس خوب باشی چه پاره پوره
‫بعد دو ساعت نمی‌فهمی ‫کی‌ دیوونه‌ست کی نیست.
‫من همین‌جا می‌مونم.
‫ماراگاریتا، آروم باش ‫وگرنه نمی‌ذارن بری.
‫قشنگه.
‫- کتتون رو نگه دارم جناب؟ ‫- نه، ممنون.
‫شب خوبی داشته باشید.
‫نگاه کن، خیلی خوشگله!
‫سر جات وایستا، اوژنی.
‫شب بخیر، ژن.
‫شب بخیر، رئیس.
‫خانم‌‌ها و آقایان
‫شبتون بخیر.
‫به تیمارستان سالپتری‌یر ‫و مراسم سالانه‌مون خوش اومدید.
‫پرستاران، دکتر‌ها،
‫دکتر شارکو و من
‫مفتخر و خوشحال هستیم که ‫دوباره به شما خوش‌آمد بگیم.
‫خانم‌های مریضی که قراره ببینید ‫هر کدوم به نحوی جالب هستند.
‫حتی شگفت‌انگیز هستند.
‫بعضیا روان‌پریش هستند،
‫بقیه کذب مرضی
‫دیوانه، افسرده
‫یا کاملا احمق هستند.
‫بیماریشون معمولا قابل تشخیص نیست
‫و ممکنه موقع معاینه‌ی پزشکی ‫متوجهش نشید.
‫ولی واقعیه و در تحقیقات و آموزش‌ها ‫معاینه و تشخیص داده شده.
‫ولی عاملی که این‌‌ها رو کنار هم
‫جمع کرده، بهترین دانشمند فرانسوی ‫عصر خودمونه.
‫دکتر ژان مارتین شارکو رو بهتون معرفی می‌کنم.
‫حالا ازتون می‌خوام که از ‫جذاب‌ترین بخش برنامه‌مون استقبال کنید.
‫خانم‌ها، نوبت شماست.
‫خداحافظ، ژن.
‫ممنون، ممنون!
‫- ببخشید آبجی. ‫- مهم نیست.
‫مهم نیست.
‫- ببخشید. ‫- همه‌چی روبراهه.
‫وایستا آرایشت رو پاک کنم.
‫چی شده؟ بیا.
‫می‌‌خوری؟
‫بگیر.
‫خوبه.
‫تو چی هستی؟
‫کولی کوچولو.
‫خوبه، نه؟
‫دزد کوچولو.
‫بذار دستات رو ببینم.
‫چی شده؟
‫از رقصیدن خسته شدی؟
‫باید بیای.
‫چرا اومدیم اینجا؟
‫ژول!
‫چرا منو آوردی اینجا؟
‫خب، گربه کوچولو...
‫امشب ازدواج می‌کنیم!
‫الان همسر منی، نه؟
‫بگو دیگه!
‫بگو که الان همسر منی!
‫وایستا...
‫لوئیز پلیس
‫تو ژول لموئن رو
‫به عنوان همسر قانونی خود می‌پذیری؟
‫این‌طوری نه!
‫بیا اینجا عشقم! ‫یه بوس بده!
‫- اوژنی کلری! ‫- ولش کن!
‫ولش کن!
‫کمک!
‫ساکت باش.
‫ساکت باش!
‫- کمک! ‫- کمک، کمک!
‫- لوئی منتظره. ‫- اینجاست؟
‫نه، اون جلوئه.
‫ولش کن!
‫مرتیکه عنتر!
‫هیولا!
‫حروم‌زاده!
‫کمک!
‫از روم بلند شو!
‫وایستا! کمک!
‫اونجان!
‫ژنویو، نه!
‫- نه اینجا تنهات نمی‌ذارم! ‫- گوش کن
‫برو.
‫من آزادم.
‫عجله کن!
‫جلوشون رو بگیرید.
‫دیوونه شدی!
‫امشب رو سخت میشه فهمید کی دیوونه‌ست ژن.
‫"ژنویو عزیز
‫همیشه به تو فکر می‌کنم.
‫اینجا آزادی زیباست،
‫ولی تلخه چون که ‫فداکاری تو رو کسی ندیده.
‫سعی دارم باعث سربلندی تو بشم
‫و همونطور که تو خواستی
‫خوبی کنم.
‫به بقیه کمک می‌کنم، حمایت می‌کنم ‫نشونه پیدا می‌کنم و دلشون رو آروم می‌کنم.
‫اعتماد و عشقی به من دارن که ‫هر روز درش غرق میشم.
‫اینجا کسی از من نمی‌ترسه.
‫اینجا من رو درک می‌‌کنن.
‫برای توئه.
‫ژنویو دوست عزیزم،
‫بلاندی تو دشب اومد پیشم
‫ازت محافظت می‌کنه، کنارته، ‫و مثل من دوست داره.
‫اگه جسمت هنوزم توی اون ‫تیمارستانی که خوب می‌شناسم هست
‫بدون که قلب و روحت ‫اینجاست،
‫نزدیک من.
‫فکر کنم نشستی و داری این رو می‌خونی
‫ولی نمی‌ذارم کارت اینجا تموم شه.
‫دستت رو می‌گیرم.
‫چند قدمی راه می‌ریم.
‫باد سرد و تندی می‌وزه
‫در افقی دور و بی‌کران.
‫حسش می‌کنی؟
‫روحمون می‌رقصه و ‫دردهامون رها میشن
‫می‌چرخن و وقتی ابر‌ها ‫پخش‌ میشن دردهامون ناپدید میشن.
‫می‌خندیم.
‫روی هوا هستیم
‫می‌رقصیم.
‫و بعد
‫ژنویو عزیز
‫آزاد میشیم.
‫ما قوی هستیم.
‫ما جاوید هستیم.
‫اوژنی تو"
‫(مراسم زن‌های دیوانه)
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.