دانلود رایگان فیلم و سریال ..:: MiraMovie.org::.. ..:: ZedMovie.com::..
‫- کریسمس مبارک. ‫- کریسمس مبارک.
‫آشپزخونه‌مون هم تهش می‌خوره ‫به یه اتاق غذاخوری کوچیک، اونجا.
‫یادمه گفتی می‌خوای ‫آشپزخونه اوپن باشه.
‫- خیلی خوبه، من خیلی روی اوپن بودن حساسم. ‫- راست میگه.
‫منم خیلی آشپزخونه‌ی اوپن دوست دارم.
‫خب، اینم از صاحب خونه ‫پم و جف مکنزی.
‫داشتم به آقا و خانم برکن ‫می‌گفتم که احتمالاً بتونن
‫چند تا از این دیوارها رو حذف ‫کنن تا یه فضای بزرگ‌تر داشته باشن.
‫- من که بدم نمیاد. ‫- آره.
‫خب، پس بهتره مواظب باشید
‫چون اگه یکی از دیوارها توش ستون باشه
‫ممکنه کل خونه فرو بریزه.
‫- عجب ضد حالی. ‫- واقعاً؟
‫بازی جنگا که نیست، جف.
‫بازی جنگا که نیست، جف!
‫راستی پم توی دبستان وینتکا معلم هست.
‫درست گفتم؟ آره. ‫مدرسه‌های اینجا خیلی عالی هستن.
‫مگه نه، جف؟
‫درسته، بهترین مدرسه‌های شهر هستن. ‫خیلی خفن هستن.
‫مخصوصاً از وقتی فلز یاب‌های جدید رو آوردن.
‫که اینطور.
‫چی میگی جف؟
‫آمم، جف
‫میشه بری چند تا آب معدنی دیگه ‫واسه بقیه بیاری؟
‫آره
‫میشه بری چند تا آب معدنی بیاری؟
‫ها، آره ‫آره.
‫از دست جف.
‫- مامان، واقعاً باید برم دستشویی. ‫- باورم نمیشه بازم می‌خوای بری دستشویی.
‫بهت که توی کافی‌شاپ گفتم بری دستشویی عزیزم.
‫بعد از عمو استو برم دستشویی؟ خدایی؟
‫دیدی سر ناهار چند تا تخم مرغ پر شده خورد؟
‫خدایا
‫باشه، پس باید صبر کنی ‫رسیدیم خونه بری دستشویی.
‫مطمئنی؟ خودت حساب کن.
‫شش تا لیوان نوشابه تو مثانه‌ی کوچیک یه ‫بچه‌ی 10 ساله زیاد جواب نمیده.
‫من خب...
‫- خیلی‌خب، یه فکری دارم. ‫- چی؟
‫یکم بخاطر مامان باید نقش بازی کنی.
‫باید جوری نقش بازی کنیم که ‫می‌خوایم یه خونه‌ای رو بخریم.
‫میشه یکی از اونا بردارم؟
‫والا باید از مامان بابات سؤال کنی
‫چون خیلی شیرین هستن ‫پس...
‫ای بابا، باشه.
‫وای، خیلی قدت بلنده. ‫یکم همّت کنی شبیه فرنکشتاین میشی.
‫آها منظورت فرنکشتاین هیولاست. ‫محض اطلاعات فرنکشتاین دکتر هم هست.
‫عروسکای باحالی داری.
‫خب، مال من نیستن.
‫مال مادرم بودن قبلاً.
‫صد درصد.
‫این یکی چشه؟
‫نمی‌دونم...
‫ولی این عروسک‌ها خیلی ظریفن ‫بذار برشون گردونیم داخل جعبه.
‫آخی، آقا کوچولو نمی‌خواد ‫کسی به عروسکش دست بزنه؟
‫جانم؟
‫حالا فهمیدم. ‫تو از اون آدمایی.
‫- کدوم آدما؟ ‫- نمی‌دونم. خودت بگو.
‫- پس اینجایی. ‫- سلام مامان.
‫بنظرت ایشون شبیه فرنکشتاین نیست؟
‫من...مکس! ‫من خیلی عذر می‌خوام.
‫نخیر، ایشون شبیه فرنکشتاین نیست.
‫شبیه فرنکشتاین هیولاست.
‫بازم ببخشید، مزاحمتون شده بود؟
‫نه، پسرتون خیلی هم پسر خوبیه.
‫آره خب، بعضی وقتا خیلی پسر خوبی میشه.
‫این عروسک اشنایدر کیندرـه؟
‫اینا رو توی برنامه ترژر ترانک دیدم، همون که ‫واسه فروش عتیقه‌هاست. عاشق اون برنامه‌ام.
‫یه زن مُسن بود که توی حراج گاراژ ‫یکی از اینا رو 10 دلار خریده بود.
‫آخرش هم حدوداً 5000 دلار فروخته شد.
‫وای، 5000 دلار واسه یه عروسک زشت پرسلانی؟
‫من سر فروختن بچه‌های خودم ‫نصف این پول هم گیرم نیومد.
‫حال کردی؟
‫- بنظرم دیگه باید بریم خونه. ‫- آخ جون.
‫بی‌صبرانه منتظرم برم خونه تا با 9 ‫تا پسر .عموی رو مخ از یه دستشویی استفاده کنم
‫مکسول یوهان مرسر. ‫امروز چت شده، ها؟
‫کارول الن مرسر ‫خودت بگو چم شده.
‫اصلاً می‌دونی چیه؟ ‫نظرت چیه بدون تو کریسمس بریم توکیو؟
‫- خیلی فکر خوبیه. ‫- می‌ذارمت پیش ننه‌جون.
‫- خیلی هم عالی، ننه‌جون. ‫- اونوقت مجبوری هر شب
‫سر ساعت 6 بخوابی. ‫کمکش کنی حموم کنه.
‫خیلی عالیه، کجا رو امضا کنم؟
‫تو راه واست مک‌دونالد نمی‌گیرم.
‫چی؟ آخه چرا مامان.
‫نمیشه به یه بچه قول غذای ‫مک‌دونالد داد و زد زیرش.
‫حیف شد.
‫به به، چه خوبه.
‫عزیزم، بریم خونه ‫سوار شو همین الان میریم.
‫ببخشید باهات بد حرف زدم ‫فقط نمی‌فهمم چرا
‫باید با هر فامیل احمقی ‫که داریم تو یه خونه بمونیم.
‫مثلاً کریسمسه.
‫دقیقاً، کریسمس هم به معنی اینه که ‫باید با خونواده وقت بگذرونی.
‫حتی اگه کاراشون ناراحت ‫و عصبانی و دیوونه‌ات کنه.
‫چون فلسفه‌ی کریسمس اینه.
‫خیلی‌خب آقا و خانم مکنزی ‫حسابی طعمه‌هامونو...
‫طعمه‌هامونو انداختیم تو آب و چند ‫تایی هم مشتری از توشون در اومد.
‫می‌دونم می‌خواید سریع خونه رو بفروشید بره
‫ولی فکر نکنم تا بعد از فصل تعطیلات
.خبر خاصی بشه
‫فکر نکنم.
‫اون یارو که جف دید داره توی کشوی لباس ‫زیرمو دید می‌زنه بنظر مشتری میومد، نه؟
‫آره، ولی فکر نکنم مشتری خونه باشه. ‫ولی نترسید.
‫خونواده‌ی برکن جذب شدن بازم میان ‫خبرشو می‌گیرم بهتون میگم.
‫بچه‌ها اومدن.
‫چی شده؟ ‫چرا از بچه‌ها می‌ترسیم؟
‫بهشون نگفتیم داریم خونه رو می‌فروشیم.
‫سلاملکم!
‫سلام
‫سلام بچه‌ها. فکر کردم خواستید ‫از سینما بیاید زنگ می‌زنید.
‫نه، خودمون اوبر گرفتیم. [سرویس تاکسی آنلاین، مثل اسنپ]
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫آره، فقط دارم فکر می‌کنم ‫می‌دونی؟
‫اینجا خیلی به درد فکر کردن می‌خوره.
‫عاشق این یه تیکه‌ام.
‫شما کی هستی؟
‫- من... ‫- ایشون گوین‌ـه و...
‫مربی خصوصیتم. ‫آره...
‫- قراره بابای تنبل‌تونو تمرین بدم. ‫- جان؟
‫قضیه بادکنک چیه؟
‫این واسه تبریک گفتن به باباتونه ‫چون اولین مرحله تمرین رو گذروند.
‫تبریک میگم مرد. ‫باید خیلی حواست به بدنت باشه.
‫قراره از شر اون شکم ‫قلمبه‌ات خلاص بشیم، مگه نه؟
‫از شر این قلمبه خلاص میشیم.
‫قراره حسابی از اون باسن ‫تختش عضله بکشیم بیرون.
‫- ممنون گوین. ‫- خواهش می‌کنم.
‫من دیگه میرم ‫بعداً می‌بینمتون.
‫واسه اون باسنت هم نمی‌تونم صبر کنم.
‫- میشه من بازی کنم؟ میشه من بازی کنم؟ ‫- خودت بزن!
‫- لطفاً؟ ‫- نه، خودت!
‫تو رو خدا، سریع بازی می‌کنم.
‫- مکس، همین حالا این آت و آشغالا رو جمع کن. ‫- ببخشید بابا.
‫پام رفت روی لگو.
‫تو دنیا هیچی از این بیشتر درد نداره.
‫دارم برنده میشم.
‫متوجهم پروازمون کنسل ‫شد و دوباره بلیت‌ها ثبت شد.
‫نه، مشکل اینجاست که خونواده‌ی ‫ما رو توی دو تا پرواز جدا انداختید.
‫ببخشید، میشه بلند تر صحبت کنید؟ ‫اینجا خیلی سر و صداست.
‫عمراً بتونی منو بگیری. ‫اسکل!
‫به من دست نزن منحرف. ‫من خواهرتم.
‫هوم‌بات، الان ژاپن چه سالیه؟ ‫(هوم‌بات دستیار صوتی خونه‌شونه)
‫بچه‌ها، خدایی کی هی زبان ‫هوم‌بات رو آلمانی می‌کنه؟
‫هوم‌بات، نه! نه!
‫بچه‌ها، هوم‌بات اسباب بازی نیس...
‫نه، نه بسه! تمومش کنید! ‫هوم‌بات اسباب بازی نیست!
‫دیگه از این کثافت‌کاری خسته شد...
‫نیاز نیست به بابا نوئل بگیم ‫بی‌ادبی کردم. مگه نه گوبی؟
‫بلند تر حرف بزن.
‫- جناب من اصلاً نمی‌شنوم. ‫- مامان.
‫دارم خیلی ساده میگم من و بچه‌هام ‫رو توی دو تا پرواز جدا انداختید.
‫- مامان. ‫- سیستم نمی‌ذاره؟
‫- سیستم چیه؟ مگه خداست؟ ‫- بچه‌ها، بچه‌ها...
‫- مامان! مامان! ‫- حدس بزنید چه خبره؟ قراره کتک بخورید!
‫مکس ازت خواهش می‌کنم! ‫فقط تو توی این خونه نیستی عزیزم.
‫کاش بودم.
‫بچه‌ها، انقدر منو دنبال خودتون نکشید! ‫من التهاب تاندون دارم!
‫برو کنار مکس!
‫- اسلحه‌هاتونو بذارید زمین! ‫- بس کنید دیگه!
‫پیتزا داریم! ‫چه عالی.
‫- چند تا پیتزا هست؟ ‫- سه تا پپرونی سه تا آناناسی.
‫- بذار اینو... ‫- همه آناناس دوست دارن.
‫هنوزم کلی کار دارم، باید چمدون ببندم ‫لباس بشورم.
‫دوستان، پیتزا سرد شد!
‫میشه لطفاً بیاید شام بخوریم؟ ‫فردا ساعت 5 صبح باید بیدار بشیم.
‫تو رو خدا تمومش کنید دیگه!
‫بس کن. گردنت می‌شکنه. ‫چمدونتو ببین کجا افتاده.
‫باید انتظار تأخیر خیلی زیاد ‫توی فرودگاه داشته باشیم.
‫هنوز نمی‌دونیم فرودگاه ‫اوهیر کِی می‌تونه...
‫اون چی بود گفتی امروز؟ فلز یاب؟
‫چیه خب؟ فلز یاب دارن. ‫ببخشید، این خفن حساب نمیشه؟
‫خیلی‌خب، ببین ما می‌خوایم ‫خونه رو بفروشیم جف.
‫تو خودت گفتی تنها چاره‌ای که داریم فروختنشه
‫پس باید یکم بهم کمک کنی ‫باشه؟
‫می‌دونم، می‌دونم ‫فقط...
‫امروز واقعاً اتفاق افتاد ‫و از این کار خوشم نیومد.
‫فکر کردی من خوشم میاد؟
‫همیشه تصور می‌کردم توی این خونه پیر میشیم.
‫ولی ضرر و زیانش رو حساب کردیم. ‫با حقوق من تکی نمی‌تونیم پولشو بدیم.
‫آره، ولی مصاحبه کاریم ‫رو با شرکت آی‌بی‌ام ترکوندم
‫ترکوندی ‫خیلی خفن بودی!
‫ولی اون مصاحبه مال 3 ماه پیش بود.
‫هر شرکتی که عقل تو کله‌اش باشه به یه ‫مدیر انتقال اطلاعات خوب نیاز داره، خب؟
‫من باشم به یه الگوریتم واسه ‫انتقال پایگاه داده مای‌اس‌کیوال
‫به یه سرور جدید بدون ‫نظارت آدمیزاد اعتماد نمی‌کنم.
‫خب منم همینطور.
‫ولی ممکنه دوباره کار ‫پیدا کردن یکم طول بکشه.
‫خودت گفتی دیگه. اون شغل مدیر انتقال ‫اطلاعاتت دیگه دورانش به سر رسیده.
‫مشکل فضای ابری‌ـه.
.‫ابر
‫نیاز دارم باهام همکاری کنی، باشه؟
‫بیخیال، امسال آخرین ‫کریسمسمون توی این خونه‌ست.
‫بیا ازش لذت ببریم.
‫کلی خوش بگذرونیم.
‫هانتر؟
‫سلام پم! بگو چی شده؟ ‫بیرون خونه‌تون منتظریم!
‫- بیدار شو. ‫- کویین لطیفه.
‫پاشو ‫داداشت اومده.
‫خدایا
‫لعنت بهش.
‫خیلی دلم واسه برف تنگ شده بود!
‫- سلام. اینجا چی... ‫- اینجا چیکار می‌کنم؟
‫بلیت زودتر گرفتیم تا به ‫این آخر الزمان برفی نخوریم.
‫قیامت برفی؟
‫آخر الزمان برفی بهتره.
‫عزیزم، یالا.
‫- دارم میام عزیزم! ‫- اون کیه پشتت؟
‫پموئل ال. جکسون! ‫بیا بغلم!
‫سلام هانتر ‫سلام.
‫بالأخره اومد!
‫مواظب باش.
‫خیلی‌خب!
‫می‌خواستیم جلوتر زنگ بزنیم ‫ولی گفتیم غافلگیرتون کنیم باحال‌تره.
‫- آره. ‫- غافلگیر شدید؟
‫آره غافلگیر شدیم. ‫چه جورم.
‫می‌دونم. ‫اینجا چه خوشگله.
‫- زن‌عمو مِی! ‫- خیلی خوب ساختی...سلام!
‫سلام خوشگلای من!
‫فکر کردم فردا میاید.
‫خب حالا که اینجام.
‫همه فکر کردیم فردا میاد ‫ولی نصفه شب اومد.
‫هی، اولی ‫ببین کی اینجاست.
‫- عمو جف‌ـه. ‫- سلام رفیق!
‫اولی ببین! ‫برف میاد!
‫از دیدنت خوشحال شدم رفیق.
‫خیلی بزرگ شده.
‫خیلی‌خب!
‫خدایا، خیلی ببخشید.
‫آخریش بود. ‫آخری بود قول میدم، قبول؟
‫آره دیگه بسه.
‫میشه کمک کنی چمدونا رو ببریم؟ ‫می‌خوام زودتر بچه رو بخوابونم.
‫آره، امسال خیلی خوب بود.
‫چه پرتاب دستی رفیق، ماشالا!
‫- اولی، اون که اسباب بازی نیست. ‫- من میارمش.
‫داریم بهش اسپانیایی یاد میدیم!
‫مگه بهت نگفتم به وسایل بقیه دست نزنی؟
‫- ما کجا قراره بمونیم؟ ‫- توی اتاق کوچیک روی تخت تاشو.
‫باشه. ‫توی اتاق کوچیک روی تخت تاشو. آره حتماً.
‫وای، اون خانمه شوخی نمی‌کرد.
‫چی؟
‫چی...کوشش؟
‫اون بچه‌ی تخس عروسکم رو دزدید. ‫البته عروسک مامانم.
‫چطوری پیداش کنم؟
‫مکسول یوهان مرسر.
‫کارول الن مرسر.
‫یـافتم.
‫به مقصد رسیدید.
‫سوار بشید!
‫زود سوار بشید. ‫خیلی دیرمون شد.
‫- خورد به هدف! ‫- این دیگه واسه چی بود؟
‫- دیگه داره اشکم در میاد. ‫- کجا می‌بریش؟
‫اونو واسه گروه رقص مدرسه نیاز دارم اسکل!
‫ای گندتون بزنن!
‫سوار ماشین بشید!
‫از هواپیما جا می‌مونیم. ‫زود باشید!
‫سلام رفیق...
‫کارول مرسر هستش؟
‫نه، کارول با پرواز زودتر رفت. ‫ماشین هم اجاره کرده.
‫واسه همین اونا به نامش هستن. ‫ولی اینا ماشین ماست. دیگه باید بریم.
‫میشه آقایی کنی کمک کنی؟
‫اینو بذار صندوق عقب، باشه؟
‫بتانی، بنظرت الان وقت ‫خوبیه جلوی اوبر سلفی بگیری؟
‫#کارت_زشته
‫اینو واسم بفرست بعداً. ‫بچه‌ها سوار شید!
‫وسایلتونو بدید راننده.
‫- اگه نرسم برم مغازه‌ی بدون مالیات... ‫- من راننده نیستم.
‫موهای یکی‌تونو از ته می‌زنم. ‫شوخی هم ندارم.
‫بلیک، می‌دونی که توی ‫ژاپن هم مشروب می‌فروشن؟
‫هی، خبرای خوب دارم استو.
‫مغازه‌های بدون مالیات شکلات ‫توبلرون 1 متری می‌فروشن.
‫رفیق، این پیشت باشه و ‫لطفاً حسابی مواظبش باش.
‫دستگاه توقف تنفس خوابم توشه.
‫می‌دونید پسر کارول، یعنی مکس خونه‌ست یا نه؟
‫اگه اینجا نمی‌بینیش حتماً ‫الان دیگه وسطای راه ژاپنه، خب؟
‫همه اومدن؟ ‫داریم میریم.
‫همه بگید سیــب.
‫همه دستا بالا. [.کجایی؟ واسه سالمندها اجرا داریم]
[.اومدم بیرون شیر بخرم]
‫یکی که اینجا زندگی می‌کنه ‫بگه رمز قفل خونه چنده؟
‫- مامانت! ‫- دمت گرم ریکی!
‫حالا حدس بزن کی اول موهاش زده میشه؟
‫ریکی! ‫رمزش چنده؟
‫- 1112 ‫- 1112. خیلی هم عالی.
‫چه رمز افتضاحی.
‫قفل فعال شد.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫خیلی ببخشید، ولی باید با کارول حرف بزنم.
‫آره، نترس. ‫به کارول حتماً میگم بهت 5 ستاره بده.
‫بالأخره اعتبارت مهمه.
‫هی، وایسا! وایسا!
‫تو به چی نگاه می‌کنی؟
‫ببخشید. ‫امروز خیلی روز بدیه.
‫اوناهاش.
‫خدایا...
‫1112.
‫چیزی نیست، فقط یه سگه.
‫دارم احمق بازی در میارم. ‫حتماً دیوونه شدم.
‫من یه مرد خوب و عادی‌ام. ‫میرم با پم حرف می‌زنم.
‫پم.
‫من همسایه‌شونم دارم کمک می‌کنم.
‫به سگاشون... ‫گیاهاشون آب میدم.
‫من دوست کارولم. ‫دوست...کارول الن مرسرـه اسمش.
‫باید به پم زنگ بزنم.
‫پس کجاست؟
‫والا نمی‌دونم.
‫عالی شد.
‫ببخشید. ‫خیلی ببخشید.
‫- اومدم. ببخشید، سلام. ‫- اوضاع خوبه؟
‫- آره، خوبه مرسی. ‫- این چیه پوشیدی؟
‫- وقت نداشتم لباس عوض کنم. ‫- با این لباس‌ها مسخره شدی.
‫- مرسی. ‫- کریسمستون پیشاپیش مبارک بزرگان.
‫بابت تأخیر شرمنده ‫ولی همه دیدیم دلیلش چی بود.
‫رِ بمُل‌زنم فکر کرده دنیا ‫با ساعت اون تنظیم شده.
‫بدون وقت تلفی ‫این شما و این نر دو بلز.
‫دست‌ها روی زنگوله.
‫بیاریدشون بالا.
‫2،3،4
‫- پیام صوتیم رو شنیدی؟ ‫- آره.
‫تمام این اتفاق‌ها توی همین ‫دو ساعت گذشته افتاد؟
‫آره، عروسکه توی خونه‌ست. ‫توی جیب ژاکتش دیدم.
‫- پس چرا به من چیزی نگفتی؟ ‫- فکر کردم خودم می‌تونم پسش بگیرم.
‫بعد می‌خواستی با دزدی وارد ‫شدن به خونه‌شون پسش بگیری؟
‫نه، فقط وارد شدن. ‫کلیدشونو دارم.
‫- بازم جرم حساب میشه جف. ‫- مثل لامپ.
‫خدایا، خیلی افتضاحه.
‫واسه همین این کارو نکردم ستوان کلمبو.
‫خب، خوبه.
‫- مثل پینوکیو. ‫- پینوکیو.
‫حالا چیکار کنیم پم؟ ‫اون عروسکو می‌خوایم.
‫می‌دونم، خب؟ ‫فقط بذار فکر کنم.
‫- مثل مونوپولی! ‫- آره.
‫- خیلی دیر گفتیم. ‫- آره.
‫خیلی اجراتون آشغاله.
‫- هرمن، نه. بی‌ادبی نکن. ‫- خب آشغاله.
‫گندتون بزنن.
‫قراره این کارو بکنیم.
‫صبر می‌کنیم تا از سفر برگردن
‫اونوقت میرم خونه‌شون ‫به مامانش همه چیزو میگم
‫بعد عروسک رو پس می‌گیریم.
‫درست بزنید.
‫مطمئنی باید صبر کنیم؟
‫آره جف. نمی‌خوام شوهرم ‫کریسمس توی زندان باشه.
‫ولی...آینده‌ی زندگیمون توی اون خونه‌ست پم.
‫بیخیال، مگه توی خونه خالی ‫ممکنه چه بلایی سر یه عروسک بیاد؟
‫اشکالی نداره مارتا.
‫ننداز گردن اون. ‫تقصیر تو بود.
‫ببخشید.
‫خجالت بکشید. ‫زندگی من به این کار وابسته‌ست.
‫سلام؟
‫مامان؟
‫بابا؟
‫عمو بلیک؟
‫عمو استو؟
‫معجزه‌ی کریسمس اتفاق افتاد!
‫بیخیال رفیق!
‫خیلی‌خب اینترنت ‫چیزهای 18+‌ـت رو نشون بده.
[.دسترسی شما به اینترنت مسدود شده]
‫آفرین مامان بابا.
‫پم، اون عروسک 238 هزار دلار می‌ارزه.
‫بعد تازه، دزدیدن چیزی که ‫ازت دزدیده شده واقعاً جرمه؟
‫آره، او.جی هم همین مشکل براش پیش اومد. ‫دفعه دوم البته.
‫- باشه، فقط میگم... ‫- می‌دونم می‌خوای از این وضع نجاتمون بدی
‫چون واسه از دست دادن .کارت احساس گناه می‌کنی
‫چه ربطی به اون داره؟
‫چون اینکه به بچه‌هات بگی ‫واسه ارتکاب جرم افتادی زندان
‫خیلی بیشتر احساس گناه می‌کنی.
‫نه بابا گشتم. ‫این کار بزهکاری حساب میشه.
‫این خودش مدرک حساب میشه. ‫بلدی چطوری تاریخچه مرورگرتو پاک کنی؟
‫آره بابا ‫نه، احتمالاً...
‫- مطمئنم می‌تونم یاد بگیرم. ‫- خیلی‌خب، گوش کن.
‫نقشه درست کردیم. ‫پس بیا طبق اون عمل کنیم، باشه؟
‫مامان، بابا اینجا رو ببینید.
‫خوشت اومد؟ ‫اولی رو ببین.
‫اِلف کوچولو شده.
‫خیلی باهوشه. عینکو دادیم بهش ‫فوری زد به چشمش.
‫چه عالی.
‫میشه شاخ گوزن واسه پم بدید
‫و یه جفت عینک اِلفی برای داداشم؟
‫- اولی، فقط لبخند بزن باشه؟ ‫- مامانی رو ببین.
‫بخند اولی. ‫بخند.
‫آقا کوچولو دوربین می‌بینه ذوق زده میشه.
‫خیلی‌خب، عکس‌ها ناز نشدن؟
‫بیخیال ‫این یکی رو ببینید.
‫ببینید داخل عکسو. ‫خیلی عکس نازیه.
‫خیلی نازه. ‫بی‌نهایت نازه.
‫یه خاطره‌ی خاصه.
‫و از اونجایی که توی نورث‌پل ‫زیاد کاغذ مصرف نمی‌کنیم
‫می‌تونید با این کد
‫اون خاطره‌ی خاص رو ‫از فضای ابری دانلود کنید.
پس یعنی از یه دستگاه حافظه‌ی ‫واقعی استفاده نمی‌کنید؟
‫- نمی‌دونم اینی که گفتید یعنی چی. ‫- الان بهت میگم.
‫یعنی شما واسه مجازی‌سازی و پشتیبانی
‫تمام اختیاراتتون به دست ‫ارائه‌دهنده‌ی سرویسه.
‫ببخشید جناب من زیاد ‫از فناوری سر در نمیارم.
‫- کارم با ثبت خاطره‌ست. ‫- می‌دونی، بازی کامپیوتری که نیست.
‫- بیا بریم براش مهم نیست. ‫-نمی‌فهمم.
‫چرا راجع به همچین چیز مهمی ‫انقدر ساده برخورد می‌کنید؟
‫این چیه؟
‫مُد جدید عزیزم. ‫باید...باید این رنگ‌ها رو عوض کنیم.
‫- مامان، ببین این چه خوشگله. ‫- خیلی خوشگله.
‫میشه بخرمش؟
‫نه عزیزم ببخشید ‫خیلی گرونه.
‫نه، نه نمی‌تونم اینکه ‫نتونی بخریش رو تحمل کنم.
‫فکر کن زن‌عمو می برای کریسمس کادو ‫جلو جلو گرفته واست .
‫خیلی خوشگل میشی توش. ‫یالا.
‫- می. ‫- شوخی می‌کنی؟
‫این یکی هم میشه؟
[.گوین: زنگ بزن خبرای خوبی دارم]
‫این پیرهن واسه تو.
‫الان بهت میگم چیکار می‌کنم اسنیکس.
‫بهت 10 ثانیه وقت میدم
‫تا اون تن لشِ بی‌ریختت رو از...
‫- آشغاله بابا. ‫- ...سفینه‌ی من...
‫نمی‌فهمم چرا همیشه می‌خوان ‫فیلم‌های قدیمی رو بازسازی کنن.
‫هیچوقت مثل فیلم اصلی خوب نیستن.
‫بازم پاپ‌کورن می‌خوای جناب؟
‫- آره، مرسی. ‫- خواهش.
‫- 1،2... ‫- این یکی رو یادم نمیاد.
‫داشتی دستی دستی خونه‌ات ‫رو از دست می‌دادی پم خانم.
‫عزیزم.
‫- بذار روش تیکه‌ی بالایی رو. ‫- می‌خوای با هم بذاریمش؟
‫- آره. ‫- 1،2،3.
‫بابا نوئل اومد! ‫بابا نوئل اومد!
‫خیلی خوشحالم.
‫بابا نوئل اومد!
‫- وای خدا! ‫- بابا نوئل اومد!
‫- بیا بغلم. ‫- وای خدا!
‫هیچ جا خونه‌ی خود آدم نمیشه.
‫مامان، باید خونه‌مونو نگه داری.
‫مامان بیخیال ‫میشه بری عروسکه رو بگیری؟
‫فقط قراره بریم داخل پم. ‫کلیدش رو داریم.
‫پم، باید بهم زنگ بزنی.
‫- سلام گوین... ‫- بیا منو بگیر.
‫همین حالا دختر خانم. حالا!
‫مطمئن باش این کارو می‌کنم پسر زشت!
‫خب، بنظر من که خیلی خوشتیپی.
‫بریم.
‫- کجا میریم؟ ‫- میریم شیر بگیریم.
‫کلی شیر توی یخچال هست پمی.
‫نه، شما یه چندین گالن شیر توی یخچال دارید. ‫یخچال داره از شیر خفه میشه.
‫اگ‌ناگ...داریم میریم اگ‌ناگ بخریم.
‫- دیدید هوا چطوریه دیگه؟ ‫- بیرون قیامت برفیه.
‫ آخر الزمان برفی عزیزم. ‫ آخر الزمان برفی بهتره.
‫- مشکلی برای رانندگی ندارید؟ ‫- نه، بابا. نه، نه.
‫نه، مشکلی نداریم.
‫عزیزم، غریزه‌ات درست می‌گفت.
‫نمی‌تونیم برگ برنده‌مونو ‫توی خونه‌ی یه غریبه ول کنیم.
‫آره، آره .داریم میریم پسش بگیریم
‫عزیزم، بیچ‌تری اونجاست.
‫عزیزم، همون سمتی که ته ماشین می‌پیچه بپیچ.
‫نه، نه باید روی خط ترمز بپیچی.
‫پم، من امروز یه قسمت ‫از سریال زندانی رو دیدم.
‫و...
‫طاقت زندان رفتن ندارم.
‫من سی‌ثانیه هم توی "بعز" دووم نمیارم.
‫بعز؟
‫بخش عمومی زندان.
‫تازه واردها اونجا تور میشن.
‫جف.
‫ازت می‌خوام تمرکز کنی.
‫هیچکس اینجا گیر نمیوفته.
‫تنها چیزی که گیر میوفته اون عروسکه.
‫پس پاشو بریم بگیریمش!
‫- میشه درها رو باز کنی؟ ‫- آره.
‫ببخشید.
‫حرکت نکن.
‫چرا بی‌حرکت وایسادیم؟
‫چون چراغ اینجا به حرکت حساسه و ‫اگه سر جامون وایسیم خاموش میشه.
‫آره، ولی اگه باز حرکت کنیم روشن میشه.
‫پس چرا همینطوری وایسادیم؟
‫نمی‌دونم ‫کارم تو این چیزها خوب نیست.
‫می‌دونم.
‫خلافکار شدیم رفت.
‫برو. [در باز است]
‫هشدار.
‫صداش زیاده.
‫هشدار.
‫2221
‫مواظب باش، لیز نخوری.
.‫باشه [رمز نامعتبر]
‫با عجله رفتن.
‫- ژاکته رو کجا دیدی؟ ‫- همینجا بود.
‫خب، سعی‌مونو کردیم.
‫ژاکت که پا نداره بره اینور اونور. ‫باید همینجاها باشه.
‫هی، حق نداری منو بپیچونی بری.
‫ما با هم یه تیم هستیم.
‫باشه.
‫اون یاروئه؟ ‫می‌دونستم یه ریگی به کفششه.
‫فقط باید اون پسر زشت رو پیدا کنیم.
‫و بعدشم یه پیرزن خل و چل ‫که 200 هزار دلار پاش بده.
‫دویست هزار دلار میده ‫تا فقط بذارتش توی اتاق
‫با شونه تمیزش کنه و به دوستاش نشونش بده.
‫میشه این آبنبات چندش مخصوص ‫پیرزنا رو بهش بدم بخوره؟
‫آره بابا. ‫غذاش همینه.
‫اون فوق‌العاده‌ست گرترود.
‫ارزش تک تک پولی که بابتش دادی رو داره.
‫پنج هزار دلار واسه یه بچه پرسلانی زشت؟
‫من حتی نصف این پولم واسه ‫فروختن بچه‌های خودم گیرم نیومد.
‫تا گیرش نیاوردیم از اینجا نمیریم.
‫من مخالفم.
‫ژاکته اونجاست.
‫هوم‌بات، زنگ بزن به پلیس.
‫یکی خونه‌ست.
‫تازه آلمانی هم هست.
‫خیلی‌خب، با شماره 3 فرار می‌کنیم. ‫یک...
‫چه سریع اومدن.
[مک‌کلیستر]
‫شب بخیر.
‫سلام.
‫سلام جناب.
‫پات لیز خورد افتادی؟
‫گیر افتادید!
‫اینجا خونه‌ی شماست؟
‫خب، امیدوارم باشه.
‫وگرنه 14 سال گذشته رو داشتم ‫سینک ظرفشویی یکی دیگه رو می‌سابیدم.
‫سینک ظرفشویی.
‫مشکلی پیش اومده آقای پلیس؟
‫عزیزم، چرا نمیری ماشینو روشن کنی گرم شه؟
‫باهامون تماس گرفتن. ‫زنگ خطر خونه‌تون فعال شده.
‫آره، خب رمزش سالگرد ازدواجمون بود...
‫بنظرت اون آدم یادش می‌مونه؟
‫مطمئنم شما هیچوقت تاریخ ‫سالگردتون یادتون نمیره، مگه نه جناب؟
‫نه، نه.
‫تو دستم حلقه ندارم خانم، می‌بینی که.
‫هیچکس نتونسته این اسب وحشی رو اهلی کنه.
‫خب، خوش به حال اون ماده ‫اسبی که آخرش قانعت کنه.
‫شاید اگه زمان دیگه یا جای دیگه‌ای بودیم...
‫کلی اما و اگر این وسطه، جناب پلیس.
‫به هر حال، شرمنده وقتتونو گرفتیم.
‫کمک دیگه‌ای هست بتونم بهتون بکنم؟
‫نه، مشکلی نیست.
‫مگه اینکه بخوای شوهرتو بخاطر ‫فراموش کردن سالگردتون دستگیر کنم، ها؟
‫بد میشه اگه یه دلم بگه ‫آره، می‌خوام؟
‫چیش انقدر خنده داره؟
‫فهمیدی چی شد؟
‫پس منتظر چی هستی؟ ‫دستگیرشون کن.
‫- ببینم... ‫- دستگیرشون کن!
‫صدای چی بود؟
‫نه، چیزی نبود.
‫برو با شوهرت تعطیلات خوبی داشته باشین.
‫شبتون هم بخیر.
‫وایسا ببینم، گذاشتی برن؟
‫بعد اون دوتا دزدی اومدن داخل خونه‌ام و...
‫و من، من...
‫فکر کنم می‌خوان منو بدزدن یا...
‫یعنی میگی مامان بابات تنها ‫توی خونه ولت کردن رفتن؟
‫تنها؟ تنها؟ ‫تنها؟
‫چرا اصلاً باید به کسی می‌گفتی مکس؟
‫چرا باید دهن گشادتو باز ‫می‌کردی و حرف می‌زدی؟
‫شاید پیش پلیس رفتن فکر بدی باشه.
‫زوج خوبی بودن.
‫اصلاً می‌دونی چیه؟
‫شاید این ایده‌ی تنهایی عشق کردن ‫تو خونه فکر خوبی نبوده باشه هوم‌بات.
‫چطوری زبانت دوباره انگلیسی میشه؟
‫تغییر زبان به انگلیسی.
‫چه راحت بود.
‫هوم‌بات، زنگ بزن به مامان.
‫متأسفم. تماس تلفنی روی این ‫دستگاه هوم‌بات امکان پذیر نیست.
‫پس چیکار کنم هوم‌بات؟
‫نمی‌تونم به مامانم زنگ بزنم ‫و اگه به پلیس یا هر کس دیگه‌ای چیزی بگم
‫مامان بابامو میندازن زندان.
‫رگ‌های نهنگ آبی به قدری بزرگ ‫هستند که انسان می‌تواند در آن شنا کند.
‫آخه این چه کمکی می‌کنه؟
‫الان توکیو ساعت چنده؟
‫الان توکیوی ژاپن ساعت 11:37 فرداست.
‫شب بخیر هوم‌بات.
‫شب بخیر مکس.
‫چی؟
‫چ...الان جدی میگی؟
‫پس اصلاً فکر نکردی باهام حرف بزنی؟
‫فکر کردی همینطوری توی اون یکی پروازه؟
‫خب، ننشستیم بشماریم که، من...
‫استو، تو فکر کردی توی هواپیماست؟
‫کارول، به خدا وقتی از خونه ‫اومدیم بیرون مکس توی خونه نبود.
‫پس فکر کردی کجا بوده استو؟
‫توی هتل؟
‫توی هواپیما خوراک ماهی کاری خورده.
احتمالاً یه نیم ساعتی علافیم .تا از مستراح در بیاد
‫می‌دونی که بخاطر تو من ژاپنم
‫و پسر 10 ساله‌ام تنها توی خونه‌ست؟
‫آره، ولی می‌دونی این مشکلات جهان اولی هستن ‫مگه نه؟
‫- مشکلات جهان اولی؟ ‫- بس کن! گوش کن! گوش کن!
‫اونو از بروکستون خریدم.
‫بابا 5 دقیقه دیگه میرسه.
‫الان جلوی میز بلیت وایساده و ‫فقط می‌تونه یه بلیت برای خونه بگیره.
‫بله، سلام ‫خیابون بیچ‌تری لین.
‫- با دو تا... ‫- بیچ دو تا ای داره.
‫میشه یه افسر بفرستید؟
‫کسی به خونه زنگ زد؟
‫نه، چون تلفن ثابت نداریم. ‫هیچکس دیگه تلفن ثابت نداره.
‫آره استو، هیچکس تلفن ثابت ‫نداره چون دیگه سال 1993 نیست.
‫فکر بعدیت چیه؟ بعد از اینکه به آهنگ ‫ام‌سی همر گوش دادم رو پیجرش بوق بندازم؟
‫همسایه‌ها چی؟ ‫به یکی‌شون زنگ بزن.
‫- حلقه بزنید دعا کنیم واسش. ‫- با هیچ کدوم از همسایه‌ها سلام علیک نداریم بلیک.
‫دو ماه نشده توی اون خونه نشستیم. ‫حتی اسم همسایه‌ها رو نمی‌دونیم.
‫هر آشنایی که داریم توی لندنه.
‫کجا میری مامان؟
‫میرم فرودگاه عزیزم، چون نمی‌تونم ‫بشینم اینجا در حالی که پسرم...
‫...خدایا، پاسپورتم کجاست؟
‫- توی دستته. ‫- توی دستمه. توی دستمه.
‫دیدی کارول؟ وقتی آدم توی استرس ‫باشه اشتباهایی می‌کنه که باید ببخشیمشون.
‫می‌دونی؟ مثلاً پاسپورتشونو فراموش می‌کنن ‫یا...
‫- نه! ‫- بس کن.
‫عزیزم کریسمس مبارک ‫مامانی خیلی دوستت داره، باشه؟
‫چه خبره؟ ‫کارول رفت؟
‫سفر بخیر.
‫چ...چه خبره؟
‫ماشین 18، ماشین 18. ‫نزدیک لینکلن هایتسی؟
‫واسه یه بچه تماس گرفتن. ‫مکسول مرسر.
‫مامان باباش رفتن سفر و ‫فکر می‌کنن خونه جاش گذاشتن.
‫- آدرس پلاک 36 خیابون بیچ‌تری. ‫- حتماً شوخیت گرفته.
‫ولش کن. ‫تماس سر کاری بوده.تمام.
‫- تماس سر کاری؟ ‫- آره.
‫ببین، من وقتی بچه بودم ‫خونوادم رفتن سفر.
‫برادر کوچیکم کوین رو یادمون رفت.
‫اونم دو بار.
‫بعنوان کد تجاوز بهم زنگ زد. ‫اسکل هر سال کارش همینه.
‫از این بابت مطمئنی؟
‫آره، مطمئنم!
‫اینو مطمئنم که توی اون ‫آدرس هیچ بچه‌ای جا نمونده.
‫تازه واسه تماس الکی زنگ ‫خطر یه خونه اونجا بودم، خب؟
‫بگو چی بود؟ ‫سیستم امنیت خونه‌شون مک‌کلیستر بود.
‫وای خدا، یعنی تصادفی بوده؟ ‫فکر نکنم.
‫آره. حالا می‌تونی یه سر ‫بری اونجا و بررسی کنی؟
‫دریافت شد. ‫دارم میرم اونجا.
‫قشنگ بود، کوین. ‫قشنگ بود.
‫مرتیکه عوضی.
‫سلام، بچه‌ها.
‫هی، چون دیر کرده بودین، ‫واستون صندلی نگه‌داشتیم.
‫- بازم قراره بیان. ‫- سلام.
‫هی، واست یه صندلی نگه‌داشتیم، ‫چون دیر اومدی کلیسا.
‫آره. مرسی.
‫من یه نرم‌افزاری دارم ‫که زمان رو واست می‌گیره،
‫اگه قرار باشه دیر کنی، ‫بهت خبر میده.
‫- عالیه. ‫- خیلی‌خب. ممنون.
‫هی، اون لباس واقعا...
‫هوم؟
‫- شونه‌‌اش خیلی لُخته. ‫- می‌شه همه جای...
‫- همه جای شونه‌اش دیده می‌شه. ‫- آره.
‫- زود بزرگ می‌شن، مگه نه؟ ‫- گوین اینجا چی کار می‌کنی؟
‫شب کریسمسه دیگه، همه شب ‫کریسمس میرن کلیسا.
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫خدا همراهتون. خدا همراهتون. ‫درست گفتم؟ خدا همراهتون؟
‫واقعا جالبه.
‫حالا چی شده بود ‫از من قایم می‌شدین؟
‫- نه ما... ‫- ولی یه خبرایی دارم...
‫هیوستون، یه پیشنهاد داریم.
‫چی؟
‫یه پیشنهاد برای... ‫آموزش شخصی پدرته.
‫و از اونجا که هزینه‌های ‫تناسب اندام رو دادی،
‫چند تا عضلات شکم و ران ‫اضافه می‌کنیم، فقط همین.
‫- ممنون. ‫- عالیه.
‫کریس، عزیزم. می‌خوای بری اون ماشین رو ‫بذاری توی صندوق خیریه؟
‫آره، بهت افتخار می‌کنیم. ‫جدی میگم.
[به کودک محتاج هدیه بدید]
‫منم حتما واجد شرایط هستم. ‫اینا رو می‌خوام.
‫- چیزی می‌خواستی؟ ‫- بله.
‫می‌شه یه سبد خرید بردارم؟
‫سبد خرید.
‫آها!
‫نمی‌شه، عزیزدلم.
‫این اسباب بازی‌ها برای ‫بچه‌های نیازمند تر از تو ـه.
‫آها، باشه. خودم می‌دونستم ‫برای واقعی بودن زیادی خوبه.
‫ایول.
‫ممنون، مرد جوان.
‫امیدوارم هر دوتای شما ‫سال خیلی خیلی خوبی داشته باشین.
‫- بعید می‌دونم. ‫- چرا؟ مشکل چیه؟ خانوادگیه؟
‫آره.
‫برای منم همینه.
‫فکر می‌کنن من متوجه ‫تنش‌ها نمی‌شم،
‫اما خیلی ضایع ـست.
‫یه آقای عجیبی هی میاد میگه ‫مربی شخصی اوناست.
‫خب؟ نظرت چیه؟
‫- ولی... این پیشنهاد کیه؟ ‫- برکین‌ها.
‫اون زوج جوون شهری رو یادتونه؟
‫همون، خب... یه قرارداد جدید ‫قبل سال نو می‌خوان.
‫یه مسئله مالیاتیه.
‫- ولی ما که نمی‌تونیم. ‫- امکانش نیست.
‫پولدار ها همینن دیگه، مگه نه؟ ‫واقعا بدجنس‌ایم.
‫ولی ببین، این بهترین پیشنهاده.
‫حالا می‌خوای تعطیلات رو برو مسافرت، ‫فکر هات رو بکن و خبرش رو بده.
‫باشه؟ فشاری نیست. ‫خب... حالا یکم فشار هست.
‫خیلی‌خب، راستش واقعا فشار زیادی هست.
‫خیلی‌خب. کریسمس مبارک.
‫اصلا می‌دونی؟ می‌شه بهتون ‫کارت ویزیتم رو بدم؟
‫آره. گوین واشنگتن ام. ‫املاکی دارم.
‫حداقل تو پیش مامان و باباتی.
‫خانواده من رفتن توکیو، ‫منم کاملا تنها شدم.
‫این که خیلی چیز خفنیه.
‫منم همین رو می‌گفتم، ‫یک ساعت اولش خفن بود.
‫ولی الآن حس تنهایی می‌کنم.
‫بیا. اینو بگیر.
‫مثل اینکه تو مثل ‫همه اونا لایقش هستی.
‫- کریسمس مبارک. ‫- همچنین.
‫پیش خانواده‌ات خوش بگذرون. ‫خوبی کریسمس همینه.
‫دمش گرم.
‫ممنون. واقعا پسر مهربونی هستی.
‫گمونم امسال بابانوئل هرچیزی ‫که دلت بخواد رو واست میاره.
‫خیلی خوب می‌شه، ‫ولی راستش رو بگم...
‫فقط می‌خوام مامان بابام برگردن.
‫ای وای. کِی از دستشون دادی؟
‫دو روز پیش.
‫نزدیک سال نو؟ ‫الهی بمیرم.
‫ولی کی ازت مراقبت می‌کنه؟
‫فقط من و گوبی توی خونه‌ایم. ‫ولی خوب کنار میاییم.
‫"از برای صهیون سکوت نخواهم کرد..."
‫پم. پم، همون بچه‌ست.
‫راست میگی، خودشه. ‫اون خانمه کیه؟
‫موقع بازدید، مادر پسره گفت؛
‫که می‌خواد بچه رو بذاره ‫پیش مادربزرگش.
‫باورم نمی‌شه باهاش کنار اومد.
‫پس مادربزرگه همون آلمانیه‌ست.
‫همون آلمانیه‌ست.
‫خیلی‌خب. حالا نقشه چیه؟
‫نقشه عالی‌ایه. الآن که خونه نیستن ‫می‌ریم اونجا عروسک رو پس می‌گیریم.
‫با رانندگی اون پیرزنه، قبل اینکه ‫از پارکینگ بیان بیرون ما برگشتیم.
‫عجیبه‌ها. از این به بعد ‫باید بیشتر برم کلیسا.
‫هنوز خیلی هوا روشنه.
‫صبر می‌کنیم تاریک بشه.
‫می‌ریم سمت پشت.
‫باشه، جناب اکسل فولی. ‫(شخصیت کارآگاه)
‫جایگزین...
‫ببخشید، الآن گفتن جایگزین؟
‫ببخشید، ببخشید، شرمنده، شرمنده، ‫ببخشید، عذر می‌خوام.
‫ببخشید... کونیچیوا (سلام)
‫کِی قراره... بلیت‌های جایگزین...
‫اعلام بشه؟ کِی؟
‫اعلام؟
‫خانم، اگه برید پشت خط وایستید، ‫خوشحال هم می‌شم کمکتون کنم.
‫ممنون و سال نو مبارک.
‫می‌خوام... برم خونه پیش پسرم،
‫که تنها ـست، و ترسیده، ‫و به مامانش نیاز داره.
‫پس می‌خوام همین الآن ‫جواب سوالم رو بدی.
‫بلیت‌های جایگزین بعد ‫بسته شدن پنجره‌ها اعلام می‌شن.
‫تقریبا یک ساعت قبل حرکت.
‫ممنون.
‫و شرمنده.
‫عذر می‌خوام.
‫اشکالی نداره. ممنون که ‫ما رو انتخاب کردین.
‫سلام.
‫پس بریم تو کارش؟
‫آره، فقط طبیعی باش.
‫- فقط داریم قدم می‌زنیم. ‫- آره.
‫فقط داریم توی حیاط پشتی ‫ملت قدم می‌زنیم. اونم شب.
‫از لای بوته‌ها.
‫- ته طبیعی بودنه. ‫- آره.
‫اصلا راه رو بلدی؟
‫آره، حالا بیا دنبالم.
‫...تو تاج زیبایی در ‫دستان خداوند خواهی بود.
‫هی، کجا موندن؟
‫"یادم رفت فر رو روشن کنم، ‫زود برمی‌گردم."
‫- لازم بود دو نفری برن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ببین، داره شروع می‌شه.
‫- شروع شد. ‫- ابی رو ببین، چه خوشگل شده.
‫همینجاست.
‫چرا انقدر دیوار هاش بلنده؟
‫انگار کاخ باکینگهامه.
‫خیلی‌خب، برنامه اینه...
‫واست قلاب می‌گیرم، وقتی رفتی بالا ‫منو می‌کشی بیام.
‫- از پسش برمیای؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫خب.
‫خب، حاضری؟
‫خیلی‌خب.
‫یه‌کم...
‫خیلی‌خب، یه‌کم...
‫یک، دو.
‫- خاک تو سرت. ‫- شرمنده. شرمنده.
‫معذرت می‌خوام.
‫برو بالا دیگه.
‫باشه. سه.
‫- حالا تو منو بگیر. ‫- باشه.
‫وای، نه!
‫دستم رو بگیر.
‫برو بالا.
‫خیلی‌خب.
‫تقریبا رسیدم.
‫چیزی نیست، پم. من...
‫عه.
‫دروازه.
‫دروازه دارن؟ واقعا؟
‫ببخشید ها، ولی خودت هم ‫دروازه رو ندیده بودی.
‫حال منم خوبه، ممنون که پرسیدی.
‫بجنب.
‫چی؟
‫دختر کوچولوی ماـه.
‫- درو باز کن. ‫- باشه.
‫تفاوت این است که لباس‌ها ‫متناسب با تو ساخته می‌شوند،
‫درحالی که تو باید ‫متناسب با درخت باشی.
‫بذار پدرت اینی که گفتی رو بشنوه.
‫باشه، مامان.
‫...با سطل‌هایشان می‌خواستند.
‫و چه‌قدر مشتاقانه ‫عشق می‌ورزیدند...
‫- خونه اشتباهی رفتیم. تقصیر منه. ‫- آره، به نظر منم تقصیر توـه.
‫خیلی‌خب، بریم خونه بغلی.
‫خونه‌اش همونجاست. ‫می‌ریم بررسی کنیم.
‫افتادیم تو استخر!
‫داریم یخ می‌زنیم!
‫بیا اینجا!
‫بجنب!
‫- چی کار کنم؟ ‫- پشتم رو بگیر!
‫...با یک قدم، به ناکجاآباد پریدند.
‫چرا خانم و آقاهه دارن غرق می‌شن؟
‫نه، غرق که نشدن. ‫روی هوا پرواز کردن
‫- خیلی‌خب. ‫- من رفتم. رفتم.
‫شنا کن. ‫بیا اینجا.
‫گرفتمت.
‫بیا اینجا.
‫اومدی بیرون.
‫این کارا یعنی چی؟
‫من یه معلم‌ام.
‫تو هم مدیر...
‫- انتقال اطلاعات. ‫- انتقال اطلاعاتی.
‫شاید کائنات سعی داره ‫یه چیزی بهمون بگه، می‌دونی؟
‫یعنی شاید بهتره از ‫این شکست درس بگیریم.
‫نه.
‫ما کوتاه نمیاییم.
‫ما یه «پ» می‌خواییم، پم.
‫یه «پیروزی»!
‫آره.
‫ما لایق یه «پ» هستیم.
‫ما آدم‌های خوبی هستیم، پم.
‫و قراره خونه زندگیمون رو ‫بخاطر اینکه هری پاتر اسکل
‫اومد تو خونه ما و تنها چیزی که ‫می‌تونه ما رو نجات بده دزدید.
‫نه. این عدالت نیست.
‫آره. منصفانه نیست.
‫و... اگه الآن بکشیم کنار چی می‌شیم؟ ‫جواب بچه‌هامون رو چی بدیم؟
‫"ببخشید که زندگی‌هاتون رو ‫به باد فنا دادیم،
‫ولی روزگار ما رو با یه بچه دزد...
‫و یه مادربزرگ آلمانی، ‫و ابر های لعنتی، زمین زد.
‫از شما ابر ها متنفرم.
‫هرچی کشیدیم بسه.
‫«پ» ما، «پ» خانواده ما، توی اون خونه‌ست. ‫ما هم می‌ریم بگیریمش.
‫همین الآن.
‫خب، حالا الآنش رو نمی‌دونم چون...
‫آخه ممکنه هر لحظه برسن خونه.
‫تازه شلوارم هم داره یخ می‌زنه.
‫مال منم همینطور.
‫ولی حسش نمی‌کنم.
‫اصلا.
‫خب پس بعدا برگردیم، می‌دونی؟ ‫مثلا بعد شام، حتی بعد خاموشی.
‫نیمه‌شب، می‌دونی؟ مثلا... ‫بعد اینکه پیرزنه خوابید.
‫آره، ولی اگه پسره بیدار شه چی؟
‫خودت می‌دونی بچه ها همیشه
‫نیمه‌شب بدو بدو دنبال ‫بابانوئل می‌گردن.
‫اگه لباس بابانوئل بپوشم چی؟
‫فکر می‌کنه من خودشم.
‫ولی این بابانوئل قراره...
‫پسرک 200 هزار دلاری زشت رو ‫بذاره زیر بغلش رو بره.
‫اینطوری پیروز می‌شیم.
‫پس شد نیمه‌شب، آقای نوئل.
‫من بهترین سال های عمرم رو ‫توی اتاق یه پیرزن نمی‌گذرونم.
‫هوم‌بات، بگرد دنبال "بوبی‌ترپ" ‫(دام و تله)
‫متأسفم. بخش مدیریت والدین
‫کلمه "بوبی" را منع کرده است. ‫(بوبی: ممه)
‫ولش کن.
‫- عاشق این لباسه شدم. ‫- آلی، آلی، اون چیه؟
‫اونو از توی کلیسا برداشتی؟
‫چی؟
‫مامان، بابا، کجا بودین؟
‫و چه بلایی سرتون اومده.
‫چرخ یه ماشین رفت توی چاله آب ‫و ریخت روی ما.
‫چرا...
‫- چندش. ‫- فکر کن!
‫خب، باید شام حاضر کنیم، نه؟
‫آره.
‫- ببخشیدا. ‫- به صفحه تو نگاه می‌کردم؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫- بله. ‫- اصلا متوجه نشدم.
‫- ای بابا. ‫- آره.
‫- باز داری نگاه می‌کنی. ‫- جدی میگی؟
‫- بله. ‫- دست... دست خودم نیست. می‌دونی؟
‫این صفحه منه، ‫اونم صفحه تو ـه...
‫- نه، خودم می‌دونم. بلدم چی به چیه. ‫- خب.
‫می‌دونی توش فیلم و تلویزیون هم داره؟
‫آره، کاملا می‌دونم. من فقط... ‫می‌خوام زودتر برم خونه.
‫اینطوری انگار زل زدی به کتری. ‫دیر تر جوش میاد.
‫آره، ولی بالأخره ممکنه بیاد.
‫خیلی‌خب.
‫- منم میرم بخوابم. ‫- ممنون.
‫- می‌خوای پتو رو تقسیم کنیم؟ ‫- نه.
‫- شرمنده. معذرت می‌خوام. ‫- اشکالی نداره.
‫حالا مِی می‌خواست امسال ‫کریسمس بریم هاوایی،
‫ولی من گفتم باید برنامه رو ‫خراب کنیم و بیاییم اینجا.
‫چون می‌دونستم شما خوشحال می‌شین.
‫می‌تونه یه مدل باشه، ‫و فقط...
‫- چند سالته؟ چهار، نه؟ ‫- مدل فشن؟
‫هر نوع مدلی. میگن بدنش ‫توی این سن واقعا محشره.
‫- بفرمایید. فقط برای بچه‌ها. ‫- کریس.
‫نه.
‫تازه این گرون‌ترین ‫هدیه‌ای نیست که گرفتیم.
‫نمی‌تونیم اینو قبول کنیم، ممنون.
‫این الف‌های کوچولو رو ببین ‫که دارن می‌رن بخوابن.
‫نیم ساعت تا کریسمس مونده. ‫صبح می‌بینمتون.
‫حاضر و آماده.
‫خب، ما نقشه داریم.
‫همون رو عملی می‌کنیم، و قبل اینکه ‫کسی بفهمه برمی‌گردیم.
‫عزیزم، آروم باش.
‫عزیزم، آروم تر.
‫دارم سعی می‌کنم. ‫خیلی لیزه.
‫ترمز رو بگیر!
‫- آروم فرمون بده. ‫- نه.
‫فرمون رو موقع چرخش میدن. ‫موقع لغزش ترمز می‌گیرن.
‫- الآن کدومشه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ایول.
‫ -خیلی‌خب. ‫- دیگه تموم شد.
‫- می‌تونست بدتر باشه... ‫- آره.
‫خب، بیا خودمون رو جمع و جور کنیم، ‫و تمرکز کنیم.
‫می‌ریم تو کارش.
‫قبل اینکه...
‫اصلا خوب پیش نرفت.
‫فکر کنم دنبالچه‌ام شکست.
‫آروم باش، جف. ‫خیلی لیزه.
‫جدی؟ مرسی که حواست هست.
‫فکر کنم یه روش ‫عالی کشف کردم.
‫تو در چه حالی؟
‫خوبم. داره دستم میاد.
‫از پسش برمیام.
‫خیلی‌خب. من می‌تونم.
‫- درست پشت سرتم، عزیزم. ‫- یه قدم دیگه رسیدم.
‫- منو بگیر! ‫- گرفتمت.
‫سنسور حرکت.
‫- قایم شو. ‫- چرا انقدر نور داره؟
‫حالا چرا تاریک شد؟
‫بیا اینجا، عزیزم. ‫بیا اینجا.
‫- باشه. ‫- بجنب، بیا.
‫همینه!
‫درجه روشنایی‌اش چقدر تنظیم شده؟
‫وای، پسر.
‫هی، نکنه بیدار باشن؟
‫وایسا.
‫حالا داره دوباره می‌پیچه.
‫اون طرفی برو. ‫حالا بچرخ.
‫- داره بیشتر می‌چرخه. ‫- برگرد.
‫- کمکی نمی‌کنی. ‫- چرا. دارم می‌کنم.
‫بفرما، تونستم.
‫من از پشت میرم.
‫بابانوئل عزیز، سعی کردم واست ‫بیدار بمونم. ولی خیلی خوابم میاد.
‫بفرما داخل.
‫آخی.
‫شیر داغ!
‫چرا شیر داغ؟
‫بگیر که اومد.
‫بسه! بسه!
‫می‌دونی، فکر کنم مامانم راست می‌گفت. ‫نوشابه واقعا ضرر داره.
‫وایسا! ما فقط اومدیم دنبال...
‫بسه! می‌تونیم حرف بزنیم.
‫فقط می‌خواییم...
‫این همه نوشابه از کجا آوردی؟
‫خانواده‌ام خرید عمده می‌کنن. ‫به صرفه تره.
‫و فکر گرفتن این پسرک ‫زشت 200 هزار دلاری هم نکنید.
‫نیومدیم اذیتت کنیم.
‫لطفا، فقط آروم باش. بعدش می‌تونیم ‫منطقی صحبت کنیم.
‫پس دیگه نوشابه ننداز، باشه؟
‫زنگ خطر!
‫یک، یک، یک، دو.
‫بابانوئل؟ خودتی؟
‫حالت چطوره، پسر کوچولو؟
‫دو رنگ زرد، ‫سوراخ وسط.
‫نه!
‫بنظر درست نزدم.
‫چطوری هم داغ و خنکه؟
‫جف؟
‫جف!
‫من کجام؟
‫چی؟ اینجا...
‫می‌ترسم.
‫اینجا کجاست؟
‫خوبه. حالم خوبه. ‫همه چیز سر جاشه.
‫من مُردم؟ رفتم اون دنیا؟
‫خیلی بلنده! خیلی اومدم بالا.
‫خوشم نمیاد...
‫منو بردی کجا؟
‫از پسش برمیای، مکنزی.
‫خب، فقط برسی اون طرف.
‫فقط یه پرش کوچیکه.
‫یک، دو، سه!
‫جف؟
‫جف!
‫یه چیزی جلوی دره.
‫عزیزم.
‫داره اذیتم می‌کنه، پم.
‫منم همینطور، عزیزم. ‫منم همینطور.
‫هیولای کوچولو می‌خواست ‫منو آتیش بزنه.
‫چرا این کار هارو می‌کنه، پم؟
‫بهم گفت 200 هزار دلار ‫از دستمون پریده.
‫عروسک ما دستشه، ‫و می‌دونه چقدر میارزه.
‫باید پسش بگیریم.
‫برج ایفل؟ واقعا؟
‫جرأت نداری قضاوتم کنی. ‫این کارا واسه خانوادمه.
‫چیزی متوجه شدی؟
‫فقط اینکه این بچه ‫کلی لگو داره.
‫نیت ما...
‫کلمه صلح رو یادم رفت.
‫- آره، بگرد دنبالش. ‫- بذار ببینم.
‫پنکیک، سیب زمینی، فلج.
‫- اینجام. ‫- سلام.
‫خب گوش کن، ما فقط ‫اومدیم حرف بزنیم.
‫می‌شه تمومش کنی ‫و به حرفمون گوش بدی؟
‫لطفا!
‫نیت ما فریدن ـه.
‫فریدن یعنی صلح.
‫پس بیایید دنبالم!
‫روی پله‌ها کره ریخته.
‫آرد، شیر، کره.
‫داره باهام کلوچه درست می‌کنه.
‫واسه کلوچه باید ‫شکر هم بزنی.
‫کی این بچه هیولا رو بزرگ کرده؟
‫فکر کنم بهتره برگردیم.
‫دیگه راه برگشتی نیست.
‫ما دیگه عوض نمی‌شیم.
‫این زندگی‌ایه که انتخاب کردیم.
‫تبدیل به چیز دیگه‌ای شدیم.
‫دستتون بهم نمی‌رسه.
‫هری پاتر منو تبدیل ‫به بالشتک سوزن کرد.
‫کارت خوب بود، عزیزم. ‫منم الآن میام.
‫شاید هم نیام.
‫علیک سلام.
‫بگیر.
‫ای وای، با یه توپ یوگا ‫خیلی نرم بهم حمله کردی.
‫برو بگیرش، جف.
‫کم آوردین؟ یا بیشتر می‌خوایین؟
‫توپ هشتم، تو صورتت.
‫دیگه راه فرار نداری، پسر جون.
‫بشین و نظاره کن.
‫تا بعد.
‫پم، از روی بالکن پرید!
‫خوبه.
‫ژاکت.
‫ای وای، یه نردبون.
‫واقعا فکر کردی انقدر خرم؟
‫آره، همین فکر رو کردم.
‫عروسک؟
‫چی؟
‫دیگه کافیه. ‫کارت تمومه، پسرک.
‫نه!
‫دیگه کافیه.
‫خب، سلام علیک.
‫شلیک می‌کنم.
‫لطفا، لطفا، لطفا دیگه ‫توپ بیلیارد نزن.
‫اسلحه رو بنداز.
‫تو خواب ببینی.
‫من شوخی ندارم، خانم.
‫جدی میگه... امشب کلی ‫توپ دیگه بهم شلیک کرد.
‫بسه!
‫اینجا دیگه آخرشه.
‫با مامان اشتباهی در افتادی.
‫عزیزم، حالت خوبه؟
‫لطفا، این لگو ها... و آتیش ها،
‫و سوزن بازی ها رو تمومش کن. ‫فقط می‌خواییم حرف بزنیم.
‫تو که راست میگی. ‫کل نقشه‌ات رو شنیدم.
‫اومدی "پسر زشته" رو بدزدی.
‫و منو به یه خانمی ‫به قیمت 200 هزار تا بفروشی.
‫چی؟
‫من زشت نیستم، ‫مامانم میگه من شخصیت دارم.
‫تو فکر کردی...
‫واسه همین این ‫مارپیچ مرگ رو ساختی؟
‫پسر، ما فقط عروسکمون رو می‌خواییم.
‫کدوم عروسک؟
‫همونی که از خونه ما دزدیدی. ‫همونی که قیافه بدی داشت. پسر زشته.
‫اون؟ اونو که من ندزدیدم.
‫من ده سالمه. چرا نباید ‫دلم یه عروسک بخواد؟
‫ای وای...
‫اصلا خوب نیست.
‫ما کار بدی کردیم.
‫یکی از بدترین کار هایی ‫که ممکن بود انجام بدیم.
‫گمونم بهتره مادربزرگت رو بیدار کنیم.
‫می‌خوای مادربزرگ من ‫که توی انگلیسه رو بیدار کنی؟
‫نه. اون مادربزرگت که اینجاست.
‫همون آلمانیه.
‫مادربزرگ من که پیشم نیست.
‫خب، پس کیه؟
‫هیچ‌کس. ‫فقط خودمم.
‫چی؟
‫پس خانواده‌ات کجاست؟
‫توکیو.
‫عزیزدلم، معذرت می‌خوام.
‫اگه می‌دونستیم اینجا تنهایی،
‫اینطوری پیش نمی‌رفتیم.
‫اصلا امکان نداشت به زور ‫وارد خونه‌ات بشیم.
‫همه‌اش یه سوء تفاهم بزرگه.
‫حالا می‌شه اون اسلحه ‫سنگین رو بذاری زمین؟
‫عزیزدلم، بیا اینجا.
‫دیگه جات امنه.
‫ما مراقبت هستیم، خب؟
‫باشه.
‫خب، می‌دونم چه فکری می‌کنین...
‫ولی این کاملا تصادفی بود
‫امیدوارم بوده باشه.
‫چون... نه.
‫باید برم... باید یکم بشینم.
‫خب. بیا به خانواده‌ات زنگ بزنیم. ‫بهشون بگیم حالت خوبه.
‫تا وقتی برگردن می‌تونی پیش ما باشی.
‫قراره کلی تو دردسر بیفتم.
‫نه، عزیزم.
‫مامانت از اینکه ببینت خوشحال می‌شه، ‫قول میدم.
‫البته اولش.
‫ولی... ولی بعدش توی دردسر میفتی.
‫اونم یه دردسر خیلی بزرگ.
‫فکر کنم هممون باید ‫یه سری چیز ها رو توضیح بدیم.
‫خب، پس رفتین خونه این بچه، ‫چون فکر کردین عروسک شما رو دزدیده...
‫و تو راه اونجا، زدین به درخت
‫واسه همین...
‫آره.
‫وقتی هم رفتین خونه این بچه، ‫اونجا تنها بود؟
‫- آره. تقریبا... آره. ‫- اوهوم.
‫عجب.
‫مامانت چی؟ با اون حرف زدی؟
‫آره، وقتی رسید بهش زنگ زدیم.
‫از خوشحالی گریه کرد. ‫نمی‌دونستم گریه خوشحالی هم داریم.
‫پس... قراره بریم؟
‫بچه ها، معذرت می‌خوام...
‫ولی یه پیشنهادی برای خونه هست،
‫که مجبوریم قبولش کنیم.
‫ولی اشکالی نداره.
‫ولی علت خاص بودن خونه ما، ‫خود ماییم.
‫مگه نه؟
‫مامانت حرف درستی می‌زنه.
‫بدون مامان و بابام، خونه ما ‫اصلا حس خونه نمیده.
‫عزیزم، نکنه اون بازدید کننده ها ‫عروسک رو برداشتن؟
‫- آره، ممکنه. ‫- جف، درموردش شنیدی؟
‫میان تو خونه آدم و هرچیزی که ‫ارزشمند باشه رو می‌دزدن. مسخره‌ست.
‫گرتا ون ساسترن یه همچین کاری ‫توی 60 دقیقه انجام داد.
‫- یک ساعت. آره. ‫- یک ساعت.
‫ولی کی می‌دونه... ‫گرتا ون ساسترن چی کار کرد؟
‫الآن دیگه از دست رفته و... ‫ما باید...
‫آلی؟
‫عروسک.
‫آلی، جیگرم. ‫تکون نخور.
‫کارت عالی بود!
‫حالت خوبه؟
‫آره. آره، فکر کنم جفتمون خوبیم.
‫هی، کی فکرش رو می‌کرد آلی ‫همه چیز رو نجات بده.
‫- عزیزدلم، کارت خوب بود. ‫- آفرین، پسر.
‫مامان!
‫مکس.
‫معذرت می‌خوام از پیشت رفتیم، عزیزم.
‫بذار ببینمت.
‫پسر خیلی خوبی داری.
‫آره. واقعا دارم.
‫خیلی خلاقه.
‫خلاق. آره، خیلی خلاقه.
‫ممنون. خیلی لطف...
‫اوه.
‫عجب تصادف سنگینی کردی.
‫تازه حال درخته بدتره.
‫وای.
‫می... می‌خوای بمونی؟
‫چون کلی معجون تخم‌مرغ داریم.
‫انقدر دارن که نمی‌دونن ‫باهاش چی کار کنن.
‫اوه، لطف دارین، ولی... نه.
‫من...
‫الآن فقط می‌خوام ‫ایشون رو ببرم خونه.
‫تا حالا واسه دیدن ‫خونه‌ام هیجان زده نبودم.
‫راستش...
‫آره! خونه.
‫دل آدم پیش خونه خودشه.
‫"آلاباما، خانه عزیزم"
‫اودیسه اثر "هومر". ‫(داستان‌سرای یونانی)
‫- آخرش رفتن کجا؟ ‫- خونه.
‫البته داستان لو رفت،
‫چون احتمالا واسه خوندنش زیادی بچه‌ای. ‫ولی تهش رفتن خونه.
‫خیلی قشنگه.
‫- هیچ‌جایی مثل خونه نیست. ممنون. ‫- ممنون.
‫بریم دیگه.
‫کریسمس مبارک، مکس.
‫پسر خوبی باش.
‫تو هم همینطور.
‫یه بغل دیگه می‌خوام.
‫دلم واست تنگ شده بود.
‫امیدوارم خونه شلوغ نباشه.
‫- حتما خیلی خوشحاله که رسیده خونه. ‫- آره.
‫چون فکر کنم معنی خونه، ‫دقیقا چیزیه که خانواده هست.
‫که یعنی می‌تونیم اینجا بمونیم؟
‫- آره، عزیزدلم. همینه. ‫- آخجون!
‫واقعا؟
‫دنده‌های مامان... ‫دنده‌های مامان درد می‌کنه.
‫از اینکه فقیر نیستن خوشحال شدن.
‫- باعث شد منم معذب بشم. ‫- واقعا عجیب بود.
‫هی، نظرتون چیه چند تا ‫هدیه باز کنیم؟
‫- آره! ‫- آره!
‫- بزرگه رو من بگیرم؟ ‫- خدایا!
‫- کریسمس مبارک. ‫- کریسمس مبارک.
‫- اول من انتخاب کردم. ‫- اول منم.
‫بچه ها، نوبتی.
‫- ممنون، بابا. ‫- ممنون.
‫عاشقشم.
‫باورت نمی‌شه چقدر ‫دلم واست تنگ شده بود.
‫قراره کریسمس فقط ‫دو تایی باشیم، خوبه؟
‫قشنگ می‌شه، مگه نه؟
‫وای خدا... عجب روزی بود.
‫هیچ‌جا مثل خونه نیست.
‫یه توضیح شدیدا منطقی واسش هست.
‫[یک سال بعد]
‫بنظرم یه‌کم شبیه سیاسی‌هاست.
‫شبیه سیاسی‌هاست.
‫- مال جلیقه سویشرته. ‫- واقعا شبیه سیاسی‌ها شده.
‫قشنگه. واقعا قشنگه.
‫- من اصلا نمی‌دونستم... ‫- خیلی‌خب، وقت غذاست.
‫چقدر قشنگ درستش کردی.
‫دستت درد نکنه، ‫و خونه‌ات خیلی خوشگل شده.
‫از من تشکر نکن.
‫از اون عروسکه تشکر کن.
‫با فروختن اون پول همه چیز رو دادیم. ‫رهن خونه، سفر به اروپا...
‫و یه لوستر جدید.
‫- ممنون. ‫- تازه دیوار هم رنگ زدیم.
‫آره، خب...
‫البته من همیشه می‌گفتم این خونه ‫با یه‌کم بازسازی بهتر می‌شه...
‫همونطوری نگهش‌دار، تری. ‫خیلی‌خب. سخت نگیر. ببخشید.
‫شرمنده از همگی. ‫تلفن کاری بود. عذر می‌خوام.
‫حتی تو روز کریسمس؟
‫جف بعد ترفیعش شده... ‫مدیر منطقه.
‫ابر ها کریسمس سرشون نمی‌شه، مایک.
‫ابر ها هیچ‌وقت نمی‌خوابن.
‫من مدیریت شبانه روزی ‫ابر ها رو انجام میدم. که یعنی...
‫بابا.
‫اوه.
‫بیایین به سلامتی بخوریم.
‫- آره. ‫- می‌شه من یکی از اونا بردارم؟
‫می‌دونی، اونا قندشون بالاست.
‫میگم بهتره نوشابه رو بدیم بهش.
‫یادته آخرین بار چی شد؟
‫- بفرما، رفیق. ‫- مرسی.
‫به سلامتی...
‫دوستان جدید.
‫و خانواده.
‫و اینکه من دیگه ‫آسیب دائمی عصبی نداشته باشم.
‫آره، خوبه.
‫و به سلامتی مکس، ‫که ما رو دور هم جمع کرد.
‫کریسمس همگی مبارک.
‫کریسمس مبارک.
‫کریسمس مبارک، عزیزم.
‫کریسمس مبارک. ‫به سلامتی.
‫کریسمس همگی مبارک.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت زدمووی : .:: @ZedMoviecom ::. .:: ZedMovie.com ::.