دانلود رایگان فیلم و سریال ..:: MiraMovie.org::.. ..:: ZedMovie.com::..
‫این شهر «آزاد»ـه
‫این مرد رو نگاه کن. ‫یکی از اون‌هاست که عینک آفتابی می‌زنن.
‫و افرادی که عینک می‌زنن قهرمانان هستن.
‫هیچ چیزی براشون مهم نیست ‫و این شهر رو اون‌ها می‌گردونن.
‫تو خیلی جذّابی.
‫آره، خودم می‌دونم.
‫دیدین؟ ‫این اصلاً ماشین خودش یا...
‫حتی همسر خودش هم نیست.
‫افرادی که عینک می‌زنن، ‫می‌تونن هر کاری که می‌خوان بکنن.
‫به همه مدل مأموریت می‌رن.
‫موهای خفن و لباس‌های خفن دارن.
‫منظورم اینه که در واقع قوانین ‫هم براشون قانون حساب نمی‌شه.
‫قانون براشون بیشتر مثل پیشنهاد می‌مونه.
‫مثلاً فکر نمی‌کنم این ماشین رو یا...
‫اون خانم خوشگل رو برگردونه.
‫می‌بینین منظورم چیه؟ قـهرمـان.
‫من «گای» هستم و تو بهشت زندگی می‌کنم. ‫[گای: به معنی مرد یا آدم هم می‌باشد]
‫صبح بخیر «گلدی».
‫من تمام عمرم رو اینجا ‫تو «شهر آزاد» زندگی کردم.
‫یه دوست دارم که بهترین دوستمه، ‫یه ماهی قرمز دارم...
‫و تو بانک کار می‌کنم.
‫یه مرد دیگه چی می‌تونه بخواد؟
‫یکشنبه احتمالاً گرم و آفتابی همراه با...
‫کمی پراکندگی و تیراندازی در حین رانندگی باشد.
‫روز عالی‌ای برای به ساحل رفتنه، ‫ولی نه به ساحل آدمکش‌ها...
‫که مین‌گذاری شده و ‫با هلی‌کوپتری دزدیده شده مسلح به...
‫شعله‌افکنِ فشار قوی به آتش کشیده می‌شه...
‫و هر روز صبح...
‫روزم رو با خوشمزه‌ترین...
‫قهوۀ دنیا شروع می‌کنم.
‫قهوۀ سایز متوسط با خامه و دو قاشق شکر.
‫خود خودشه.
‫اصلاً انتظار نداشتم انقدر داغ باشه.
‫خدایا، چه قهوۀ خوبیه.
‫شبیه از دست دادن باکرگیم بود ولی ‫انگار که تو دهنم اتفاق افتاده باشه.
‫ممنون که این قهوه رو با انقدر ‫عشق درست می‌کنی.
‫خواهش می‌کنم.
‫سرکار «جانی»!
‫روز خوبی داشته باشی «گای».
‫روز خوبی نداشته باشین، ‫روز عالی‌ای داشته باشین!
‫یه ثانیه وایسا ببینم...
‫آخه مگه میشه سه‌سوته اون کتونی رو نخرید؟ ‫«200 دلار»
‫امروز روزشه. ‫«200 دلار»
‫- مثل تمام روزهای دیگه. ‫- من واسه اون کتونی برمی‌گردم.
‫«سلام گای، موجودی حساب شما: 187 دلار»
‫وای! فقط یه ذرّه کم داشتم.
‫این بهترین قهوۀ تاریخه.
‫می‌خوام یه آهنگ در مورد این قهوه بسازم.
‫منم می‌خوام با بدنم با اون آهنگ برقصم.
‫من عاشق زندگیم‌ هستم.
‫اینکه آدم راهش رو پیدا کنه و از اون ‫راه خارج نشه، حس خاصّی داره.
‫واسه همینه که بهش میگن حاشیۀ امن و راحت، ‫چون به آدم احساس راحتی می‌ده.
‫وای «جو»!
‫امان از دوشنبه‌ها، مگه نه «جو»؟
‫- دقیقاً همینه «گای». ‫- آره.
‫هر چیزی که لازم دارم رو... در «شهر آزاد» دارم.
‫روز خوبی نداشته باشین...
‫روز عالی‌ای داشته باشین.
‫ممنون.
‫مراقب خودتون باشین.
‫به‌جز یه چیز.
‫خوشحال به‌نظر میان.
‫بیخیال، نگران نباش «گای». ‫تو هم یکی رو پیدا میکنی.
‫اشکالی نداره «باد».
‫احساس می‌کنم خیلی وقته که ‫دنبال اون یه نفرم، می‌فهمی که؟
‫شاید قسمت نیست دیگه.
‫همه بخوابن روی زمین!
‫- می‌دونم دنبال چه زنی می‌گردم. ‫- بذار حدس بزنم.
‫- زنی با حس شوخ طبعی غافلگیرکننده. ‫- حس شوخ طبعی.
‫وسواس فکری در مورد یه ‫خواننده که حس خوبی داره.
‫آره، خودشه.
‫اون یه فضایی رو تو ذهن من ‫اجاره کرده و بیرون هم نمی‌ره.
‫و میدونی چیه؟ ‫منم نمی‌خوام که بره.
‫خب حدس بزن چیه؟ ‫اون نه می‌تونه بره و نه می‌تونه بمونه.
‫می‌دونی چرا؟ ‫چون وجود نداره.
‫- اون فقط یه فانتزیه، یه خیاله. ‫- چه حرف بی‌رحمانه‌ای، خیلی بی‌احساسی.
‫- داری عوضی‌بازی درمیاری، عوضی‌بازی. ‫- دارم واقعیت رو می‌گم.
‫هیچ‌کس سعی نکنه قهرمان بازی دربیاره. ‫همه چیز خیلی زود تموم می‌شه.
‫خب نظرت چیه؟ ‫بعد از کار آبجو لب ساحل؟
‫معلومه که بعد از کار می‌ریم ‫لب ساحل آبجو می‌زنیم.
‫این خیلی خوشحالم می‌کنه.
‫منم همینطور.
‫چی داری؟
‫اثبات وجود سطح مخفی. ‫دنبال همینی دیگه، مگه نه؟
‫فیلم یا عکس داری؟
‫نه. ولی می‌دونم که کی داره.
‫می‌خوای بدونی با کسایی که ‫وقتم رو تلف می‌کنن چی کار می‌کنم؟
‫وای وای، انگار آمادۀ بازی‌ای.
‫واقعاً انگلیسی هستی یا ‫از فیلتر لهجه استفاده می‌کنی؟
‫چون شاید بعداً بتونیم با هم یه جایی بریم.
‫خیلی علاقه ندارم که ببینم تو زیرزمین ‫خونۀ مامانت زندگی می‌کنی، مرسی.
‫شوخ‌طبعی، نه؟
‫من یه نقشه دارم که نشون ‫می‌ده مخفیگاهش کجاست.
‫نمی‌دونم چجوری باید وارد بشی، اما اگه وارد ‫شدی... کلیپ 56 ممکنه برات جالب باشه.
‫حالا من یه سؤال دارم...
‫اصلاً چیه این ویدئو‌ کلیپ انقدر خاصه؟
‫خاص بودنش به اینه که کسایی رو ‫که در موردش سؤال می‌پرسن، می‌کشم.
‫فهمیدم، جالبه. ‫آره جالب بود.
‫لعنت دختر، تو خیلی آتیشی هستی.
‫ولی جداً... قصدت دزدیه یا هیجان؟
‫سؤال واقعی هم همینه.
‫دیدی دزد آخریه چه کتونی‌هایی پوشیده بود؟
‫دزد ساعت 2:30؟
‫نه، دزد ساعت 4:00.
‫کتونی‌ ساق‌‌دار با کفیِ فوم، خیلی خوشگل بود.
‫انقدر نرم بود که خیلی کم حس کردم ‫که پاش رو گذاشته روی صورتم.
‫- وای مرد. ‫- وای.
‫زندگی در شهر بزرگ. ‫هیچی شبیهِش پیدا نمی‌شه.
‫به نظر باران میاد.
‫کسی گربۀ من رو ندیده؟
‫میدونی چیه «گای»؟ ‫همه همیشه این رو میگن:
‫«گای» بهتر از هر کسی می‌تونه ‫لگد شدن صورتش رو تحمل کنه.
‫منظورم اینه که وقتی یکی ‫پاش رو می‌ذاره رو صورتت...
‫جوری رفتار می‌کنی که انگارنه‌انگار ‫که یکی داره صورتت رو لگد می‌کنه.
‫روز خوبی نداشته باشین، ‫روز عالی‌ای داشته باشین.
‫عاشق اون آهنگم.
‫اوّلین باره.
‫خودشه.
‫کدومه؟
‫دختر رویاهای منه رفیق.
‫وجود داره.
‫می‌رم باهاش صحبت کنم.
‫صبر کن مرد. عینک آفتابی زده.
‫خب؟
‫منظورت چیه «خب»؟
‫خب که کسایی که عینک دارن ‫با کسایی مثل ما حرف نمی‌زنن.
‫- خودت می‌دونی که! ‫- باید امتحان کنم.
‫ببین «گای»! «گای»!
‫«گای»، پس آبجو لب ساحل چی؟
‫ببخشید.
‫«به زودی... شهر آزاد 2»
‫بزرگتر! بدتر! خفن‌تر!
‫«شهر آزاد 2: قتل‌‌عام»
‫«همین امروز پیش‌خرید کنید و ‫بستۀ شورش رو رایگان دریافت کنید.»
‫بازیت تموم شد؟
‫ببخشید، دارین می‌بندین؟
‫آره.
‫در حالت عادی صندلی‌ها رو روی میزها نمی‌ذاریم...
‫دختری که بیشتر از چهار ساعت نشسته ‫و فقط یه قهوۀ کوچیک سفارش داده.
‫واقعاً از اون بازی خوشت میاد، نه؟ ‫برادرزادۀ 12 ساله‌ام معتادشه.
‫به نظر میاد فکروذکر همه شده.
‫«شهر آزاد»؟ ‫نه
‫من از ناشر بازی شکایت کردم...
‫و مدرکی که بهش نیاز دارم تو‌ بازیه.
‫- من کدهام رو... ‫- آخی...
‫کاشکی در حال تعطیل کردن نبودیم تا من ‫می‌تونستم بیشتر در مورد این ماجرا بشنوم.
‫صبح بخیر «گلدی».
‫قهوۀ سایز متوسط با خامه و دو قاشق شکر.
‫راستش فکر می‌کنم امروز می‌خوام ‫«کاپوچینو» رو امتحان کنم.
‫«کاپوچینو». ‫از گفتنش لذت می‌برم.
‫مثل یه آبشارِه که از حروف ساخته شده.
‫ببخشید؟
‫می‌خوام یه کاپوچینو امتحان کنم.
‫لطفاً.
‫ولی شما قهوۀ سایز متوسط ‫با خامه و دو قاشق شکر می‌خورین.
‫این چیزیه که می‌گیرین. ‫این چیزیه که همه می‌گیرن.
‫هر روز. همیشه.
‫- خب من... ‫- یکی آمادۀ تیر خوردنه انگار.
‫سرکار «جانی».
‫فقط فکر کردم امروز یه چیز ‫متفاوت رو امتحان کنم، می‌دونی که؟
‫مهم نیست، مگه نه؟ آره؟
‫سلام.
‫فقط می‌خواستم توجهت رو جلب کنم.
‫قهوۀ سایز متوسط با خامه و دو قاشق شکر لطفاً.
‫شوخی می‌کنم.
‫داشتم سربه‌سرت می‌ذاشتم. ‫شوخی کردم.
‫داشت شوخی می‌کرد.
‫اوه، فکر می‌‎کنی خودم رو ‫از هنر باریستایی تو محروم می‌کنم؟
‫امکان نداره، راه نداره.
‫داغه.
‫انگار حضرت عیسی می‌خواست مجازاتم کنه...
‫اما درست قبل ازینکه قربانی بشم، ‫در نهایت به پدرم گفت:
‫همین قدر کافیه.
‫خیلی ممنونم. ‫سرکار «جانی»!
‫روز خوبی داشته باشی «گای».
‫«کاپوچینو»
‫روز خوبی نداشته باشین...
‫روز عالی‌ای داشته باشین... فکر کنم.
‫روز شما هم خوش.
‫همه بخوابن روی زمین!
‫هیچ‌کس سعی نکنه قهرمان بازی دربیاره. ‫همه چیز خیلی زود تموم می‌شه.
‫اون دختر رویاهامه.
‫در این مورد حرف زدیم.
‫دیروز سعی کردی باهاش حرف بزنی، ولی نشد.
‫هیچ‌وقت هم نمی‌شه.
‫اون عینک می‌زنه.
‫ما کاری به کار کسایی که عینک می‌زنن، نداریم.
‫خب شاید منم واسه خودم عینک بگیرم.
‫چی؟ چی داری می‌گی؟ ‫نمی‌تونی همچین کاری بکنی.
‫وای خدای من. چی کار دارم می‌کنم؟
‫سلام.
‫چی گفتی؟
‫سلام.
‫من عینکت رو لازم دارم.
‫فقط می‌خوام...
‫یه لحظه عینکت رو لازم دارم.
‫فکر می‌کنی چه غلطی داری می‌کنی؟
‫‌‌برگرد طرف خودت مرد.
‫اون یه «شخصیت غیرقابل بازی»ـه. ‫بزن اون مادر...
‫خب، فقط می‌خوام یه لحظه قرض بگیرم، باشه؟
‫- برو عقب! گفتم نکن! ‫- فقط یه لحظه. زود پس می‌دم.
‫دست نزن!
‫مخت تاب داره؟
‫دزد منم!
‫تو هم کسی هستی که می‌خوابه ‫زمین و هیچ کاری نمی‌کنه!
‫تو رو خدا بلند نشو!
‫گفتم بلند نشو!
‫«گای»... تو این کار رو نمی‌کنی مرد.
‫تو این‌جوری نیستی.
‫تو از این کارها نمی‌کنی.
‫شاید هم می‌کنم.
‫این چه مرگش...
‫مأموریت احمقانه چه مرگشه؟
‫گفتم که بزن بترکونِش.
‫ول کن!
‫زود بهت پس می‌دم.
‫گفتم...
‫«گای»؟
‫فقط داره استراحت می‌کنه.
‫در حالت تیکّه‌تیکّه شده داره استراحت می‌کنه! ‫یارو مُرده!
‫خیلی خوابش میاد.
‫تفنگت رو می‌ذارم زمین...
‫درست همین جا...
‫برای وقتی که بیدار می‌شی.
‫- خب؟ ‫- «گای».
‫«گای»، کجا میری؟
‫ببخشید.
‫شما هم این رو می‌بینین؟
‫تا جمعه گزارش‌های فصلی روی میزم باشه.
‫راه بیفت!
‫احساس می‌کنم همین الان به دنیا اومدم.
‫بازنده.
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫چقدر پول. ‫«2187 دلار»
‫هی «موسر»، بیا این رو ببین.
‫چی شده «کیز»؟ ‫(کیز: کلیدهای کیبورد)
‫چی داری نشونم می‌دی؟
‫خب یه کاربر عینکش دزدیده می‌شه...
‫و بعدش هم کشته می‌شه.
‫یارو رو یه «شخصیت غیرقابل بازی» کشت. ‫[شخصیت‌هایی که توسط فرد ‫انجام‌دهندۀ بازی قابل کنترل نمی‌باشند]
‫یه «ان.پی.سی»؟ غیرممکنه. ‫[شخصیت غیرقابل بازی]
‫آره، دقیقاً.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه از پوستۀ یه «ان.پی.سی» ‫برای بازی با شخصیت خودش استفاده کنه.
‫آره، خب تازه‌کارِ خودنما رو برای ‫همیشه از بازی بنداز بیرون و تمام.
‫این کار رو امتحان کردم ولی...
‫نمی‌تونم ردش رو پیدا کنم.
‫هر کی که هست... کارش خوبه.
‫باید تو کارت بهتر بشی رفیق.
‫من تو کارم خیلی واردم.
‫تو بازی می‌بینمت.
‫پوستۀ خود را انتخاب کنید.
‫«کیز»، با چه پوسته‌ای میای؟
‫همون همیشگی، پلیس «استرپیر» ناکَس... ‫[رقصنده‌ای که معمولاً در ازای دریافت پول به‌حالتی ‫تحریک‌آمیز لباس‌های خود را درمی‌آورد.]
‫اسلحه‌های بزرگ، سبیل بزرگتر.
‫یه‌کم پُرمو، یه‌کم هم رو مُخی. خوشم میاد.
‫تقریباً می‌ترسم بپرسم ‫ولی تو با چه پوسته‌ای میای؟
‫سبیل تمام بدن، صورتی روشن. ‫خیلی باید بترسی.
‫بدجور هم ترسیدم.
‫بریم تو کارش.
‫جدی می‌گم مرد...
‫فقط دارم واقعیت رو می‌گم... فکر می‌کنم ‫لباس بچه‌خرگوش دیگه یه‌کم زیاده‌رویه.
‫ببخشید؟
‫آهان آره...
‫خرگوش، باشه؟ اشتباه کردم.
‫آهای باکرۀ 40 ساله! ‫بیا اینجا.
‫زود باش.
‫آقای اُتو کشیده.
‫- بیا اینجا. بیا رفیق. ‫- بیا، زود.
‫- نزدیک‌تر. ‫- خودشه.
‫مرد آبی‌پوش.
‫آبی‌پوش؟
‫آره.
‫سلام سرکار.
‫خرگوش.
‫پوست(پوسته) باحالیه.
‫ممنونم. لطف دارین.
‫چطوری گیرش آوردی؟
‫خب... فکر می‌کنم بیشتر به‌خاطر ژنتیکه، ‫من خیلی خوش‌شانسم...
‫من به‌طور طبیعی پوست مرطوبی دارم.
‫گوش کن کرم دست و صورت...
‫می‌دونی که نمی‌شه با این ظاهر بچرخی، قوانین مشخصه.
‫و یه چیز دیگه...
‫- نباید ظاهر «شخصیت‌های غیرقابل بازی» رو هک کنی. ‫- خیر آقا!
‫- بارگذاری مأموریت‌ها رو به‌هم می‌ریزه... ‫- به‌هم می‌ریزه.
‫...و بازی رو بد جلوه می‌ده.
‫- ناجور! ‫- آره.
‫تقریباً 5 درصد حرف‌هات رو متوجه شدم.
‫پوسته رو بیخیال شو!
‫پوستم رو... چجوری؟
‫چجوری باید پوستم رو بیخیال بشم؟
‫در بیارش مرد.
‫در بیارش دیگه. ‫چی کار می کنی؟
‫- چی؟ ‫- جدی می‌گه.
‫- کلش رو... صورت، لباس. ‫- چجوری آخه؟
‫- همه چيز رو، بندازش دور. ‫- در بیارش.
‫اگه درنیاری می‌کشیمت.
‫- چرا؟ ‫- و هی پشت‌سر‌هم می‌کشیمت.
‫خب بازم چرا؟
‫تا وقتی که بفهمیم کی هستی...
‫و برای همیشه بندازیمت بیرون.
‫باشه. نه نه. ‫باشه، می‌خوام رعایت کنم.
‫فقط خیلی از اون تهدیدها و دستورها سر درنیاوردم.
‫- یکی قراره تیر بخوره. ‫- بفرستش هوا.
‫نه.
‫بیا اینجا پیراهن آبی.
‫انتظار همچین حرکتی رو نداشتم، ‫تو فکرش رو میکردی؟
‫یه‌کم ترسیدم.
‫میایم دنبالت پیراهن آبی!
‫میایم بگیریمت!
‫داریم میایم بگیریمت!
‫صبر کنین! صبر کنین!
‫می‌تونم همه چیز رو توضیح بدم.
‫من این عینک رو پیدا کردم و ‫حالا می‌تونم یه چیزهایی رو ببینم.
‫چیزهایی که... چیزهایی که وجود ندارن...
‫ولی در عین حال وجود هم دارن.
‫می‌دونم به نظر مسخره میاد ولی واقعیت داره!
‫می‌تونی فرار کنی پیراهن آبی ‫ولی نمی‌تونی قایم بشی.
‫قایم نشو پیراهن آبی، ‫از دست خرگوش که نمی‌توی در بری.
‫ما شکارچی‌های رأس هرم هستیم.
‫کار ما غُرّش کردن، خرد کردن استخوان ‫و جر دادن خِرخِره‌هاست.
‫خیلی بالا رفت! ‫خیلی بالا رفت!
‫می‌خوای بازی کنیم پیراهن آبی؟ اینجا رو ببین.
‫من از این بازی‌ها خسته شدم «کیز».
‫وقتشه که با حالت خدایِ بازی، ‫این مرتیکۀ خر رو آدم کنم.
‫باشه، برو تو کارش.
‫تو کارشم. ‫برو، برو، برو، برو، برو.
‫من خیلی خیلی واردم.
‫وقتت تمومه تحویلدار بانک!
‫نه
‫من نمی‌میرم!
‫هیچ‌وقت نمی‌میرم!
‫و این داستان غم‌انگیز مرد آبی‌پوش بود.
‫پایان.
‫- منطقی نیست. ‫- چی؟
‫الان آمار سرور رو چک کردم.
‫پیراهن آبی رو کشتیم ولی تعداد ‫بازیکن‌های آنلاین بازی تغییر نکرد.
‫یه ایراد فنی بیشتر نیست مرد.
‫- چیز مهمی نیست. ‫- می‌دونم می‌دونم.
‫به نظر می‌رسه این یه چیز جدیده، می‌دونی؟
‫«کیز»، من می‌دونم چی تو فکرته، خب؟ ‫نباید با «آنتوان» صحبت کنی.
‫فکر می‌کنم صادق بودن مهمه، خب؟
‫نه، نخیر.
‫«آنتوان» خیلی درگیر راه‌اندازی نسخۀ جدید بازیه. ‫یا اصلاً اهمیت نمی‌ده...
‫یا عصبانی می‌شه و ما رو مقصر می‌دونه.
‫من که نمی‌دونم کجای این ‫وضعیت رو درست متوجه نشدی.
‫و اینکه مگه تو یه‌جور نابغۀ تکنولوژی ‫و طراح بازی مستقل نیستی؟
‫اینجا در بخش رسیدگی به شکایت‌ها ‫در مورد بازی چی کار می‌کنی؟
‫اون یه داستان تأسف‌بار و طولانیه ‫که شامل رویاهای شکست‌خورده...
‫و ناامیدی‌ها و یه عالمه بدهی دانشگاه می‌شه.
‫از شنیدنش خوشت نمیاد.
‫کاملاً درست می‌گی.
‫این داستان به نظر خسته‌کننده و ترسناکه...
‫و پُر از برتری نژادی سفیدپوست‌ها نسبت به بقیه‌ست. ‫با «آنتوان» صحبت نکن.
‫ما هیچ‌وقت خوابش رو هم نمی‌دیدیم که این اتفاق بیفته.
‫منظورم اینه که «خود زندگی» اساساً ‫یه بازیِه که مرحله به مرحله پیش می‌ره.
‫آدم‌ها بازیش نمی‌کنن، ‫شاهد رشدش هستن.
‫کاملاً یه تجربۀ نظارتیه مجازیه...
‫جایی که شخصیت‌های ساخته‌شده توسط ‫کامپیوتر تعامل می‌کنن و تکامل پیدا می‌کنن.
‫من فکر می‌کردم اگر بتونیم مجانی ‫عرضه‌اش کنیم هم شانس آوردیم.
‫این همون چیزیه که در مورد «کیز» خیلی جذابه، ‫از نبوغ خودش کاملاً بی‌خَبره.
‫نه، نابغۀ اصلی «میلی»ـه
‫موتور هوش مصنوعی رو از صفر تا صد خودش ساخت.
‫خب حالا یه‌کم شخصی‌تر صحبت کنیم...
‫چی باعث می‌شه که صبح از خواب بیدار بشین؟
‫قهوۀ سایز متوسط با خامه و دو قاشق شکر.
‫اون یکیش چیه؟
‫آهان آره، از اینکه مدام مورد تأیید ‫و تحسین قرار بگیرم سیر نمی‌شم.
‫- شوخی نمی‌کنه. ‫- شوخی نمی‌کنم.
‫شما چطور؟
‫- کد. ‫- کد؟
‫- کد. ‫- کدنویسی، آره.
‫شروع شد.
‫چون فقط صفر و یک نیست، پیام‌های مخفیه.
‫من دوست دارم خودم رو یه نویسنده بدونم، ‫نه فقط یه کدنویس.
‫فقط به جای کلمات از صفر و یک استفاده می‌کنم ‫چون... چون کلمات آدم رو ناامید می‌کنن.
‫اما صفر و یک هیچ‌وقت ناامید نمی‌کنه. ‫صفرها و یک‌ها خیلی خفن باحالن.
‫- شوخی نمی‌کنه‌. ‫- نمی‌کنه.
‫باید بپرسم‌...
‫احساس متقابل زیادی بین شما دو تا وجود داره.
‫- رابطه‌تون به چیزی بیشتر از... ‫- نه.
‫- اصلاً. نه، این رابطه فقط دوستیِ ابدیه. ‫- نه، نه، نه. ما فقط دوستیم.
‫- یه‌جورهایی بهترین دوست‌های هم هستیم. ‫- دوستی.
‫و حالا بازی شما قراره توسط شرکت «سونامی»...
‫یکی از بزرگترین ناشران جهان منتشر بشه.
‫- باورنکردنیه. ‫- آره واقعاً.
‫هرچند که این همکاری کمی غیرمتعارف به نظر می‌رسه.
‫آره، منم صد درصد درک نمی‌کنم...
‫ولی غریزۀ «میلی» در مورد این‌جور مسائل عالیه...
‫«آنتوان» یه نابغه‌ست.
‫اون بی‌پروا و منفوره، ‫ولی در کارِش واقعاً خوبه.
‫این فرصتیه که کار ما رو مخاطب‌های بیشتری ببینن.
‫- خدایا، اون دو تا جوان و خنگ بودن. ‫- خدایا.
‫دیگه کارمون به ورود غیرقانونی رسیده؟
‫کارکردن برای یه عوضی و کثافت ‫به‌تمام‌معنا چه حسی داره؟
‫باید بری. ‫نمی‌تونم باهات صحبت کنم.
‫تأثیر شرم و خجالت همینه خب.
‫نه «میلی»، منظورم اینه که ‫نباید ‌باهات صحبت کنم.
‫حتی نباید ببینمت. علناً دارم ‫روی اشیاء پس زمینه تمرکز می‌کنم...
‫چون نگاه کردن به تکون خوردن لب‌هات می‌تونه قرارداد ‫عدم افشای اطلاعات من رو نقض کنه و باعث اخراجم بشه.
‫«آنتوان» اخراجت کنه؟ ‫مردی که کار ما رو دزدید؟
‫نه، اون رو خرید و بعد هم کنار گذاشتش.
‫خب؟ تو در گذشته زندگی می‌کنی. ‫در گذشته گیر کردی. باید ازش بگذری.
‫چجوری می‌تونم بگذرم؟
‫تو چجوری میتونی بگذری؟
‫«آنتوان» موتور هوش مصنوعی ما رو پیچوند ‫که در بازی تفنگیِ احمقانه‌اش استفاده کنه.
‫واقعاً «میلی»؟ ‫چون راستش من خیلی مطمئن نیستم.
‫بازی ما پیچیده، زیبا و جذاب بود...
‫و «شهر آزاد» ممکنه پُرطرفدار باشه، ‫اما انقدر احمقانه‌ست که دلم می‌خواد گریه کنم.
‫پس ازش دفاع نکن و بهم‌ ‫کمک کن دهنش رو سرویس کنم.
‫- «میلی»، من... ‫- گوش کن «کیز»، از ما دزدی کرده.
‫و الان داره در موردش دروغ می‌گه...
‫تا مجبور نباشه اعتبار بازی رو با ما شریک بشه ‫و حق امتیازهایی رو که حقِمونه، بهمون بده.
‫«میلی»...
‫من یه سرنخ پیدا کردم، ‫یه ویدئو کلیپه که تو مخفیگاه یه گیمرِه.
‫تنها چیزی که از تو می‌خوام ‫اینه که کمکم کنی وارد اونجا بشم.
‫«میلی»، تو برام مهمی...
‫ولی باید بری.
‫امروز قراره فرق داشته باشه «گلدی».
‫داریم به چی نگاه می‌کنیم؟
‫تو کی هستی؟
‫خب. خب. باشه.
‫اون روز با هم برخورد کردیم، ‫داشتی اون آهنگ قشنگ رو زمزمه می‌کردی.
‫آهان آره.
‫فکر کردم تو «ان.پی.سی» هستی. ‫چجوری من رو پیدا کردی؟
‫نزدیک قطارِ قاتل منتظر بودم...
‫و بعدش تعقیبت کردم.
‫لعنتی!
‫باید باهات بیام یا نه؟
‫آره.
‫یا خدا، الان چی شد؟
‫تقریباً مأموریت من رو خراب کردی، الان این شد.
‫نه، منظورم اینه که چجوری از اونجا اومدیم اینجا؟ ‫حالا اینجا هر کجا که هست.
‫منظورت اسلحه‌ایه که درگاه رو باز کرد؟
‫اسلحۀ درگاه؟ ‫به نظر گرون میاد.
‫وای، تو دیگه یه «نوب» خیلی خاصّی. ‫[گیمر تازه‌کار یا ناشی]
‫ممنونم. تو هم همینطور.
‫بچرخ.
‫باشه.
‫اینجا قطب شماله؟
‫گوش کن رفیق.
‫- «گای»(مرد). ‫- «گای»، حالا هر چی.
‫واسه لباس «ان.پی.سی» بهت احترام می‌ذارم...
‫ولی من سعی دارم یه راه ‫برای دزدیدن چیزی پیدا کنم.
‫شاید بتونم کمکت کنم.
‫من تنها کار می‌کنم.
‫نارنجک‌های خوشگلی داری.
‫غیر از این اگه اینجا می‌خوای شانس ‫داشته باشه که روی چیزی تأثیر بذاری...
‫باید به سطح بالاتری برسی.
‫- خیلی سفته، نه. ‫- نه
‫سطح بالاتر؟
‫خدایا، تازه‌کار.
‫می‌بینی؟ ‫«مولوتف‌دختر - سطح 195»
‫اون سطح منه.
‫و اونم سطح توئه.
‫وای... چی... سطح یک بهترینه یا بدترین؟
‫رسماً هیچ چیز پایین‌تری وجود نداره.
‫خب چجوری می‌تونم سطحم رو بالاتر ببرم؟
‫- واقعاً؟ ‫- واقعاً.
‫- مثلاً چیزهای مختلف جمع کن. ‫- خب.
‫- داری مسخره‌بازی درمیاری؟ ‫- باشه.
‫- تجربه، اسلحه... ‫- بله.
‫اون رو بذار پایین.
‫‌پول‌، این «شهر آزاد»ـه.
‫می‌تونی به یه فروشگاه دستبرد بزنی، ‫ماشین بدزدی...
‫با مشت بزنی تو صورت یه عابر پیاده، ‫خودت یاد می‌گیری.
‫من هیچ‌وقت به افراد بی‌گناه صدمه نزدم.
‫باید بگم که این طرز فکر یه تازگیِ لذت‌بخشی داره.
‫بعضی وقت‌ها یادم می‌ره هر کسی که آدم ‫اینجا می‌بینه یه مرد نابالغ و جامعه‌ستیزه.
‫ممنونم.
‫صبر کن. اما دنیا انقدر هم بد نیست، هست؟
‫خیلی تیره و تاریکه.
‫اگه عوضی‌ای که مسئول این دنیاست رو دیده بودی، ‫تو هم باهام موافقت می‌کردی.
‫داریم در مورد خدا صحبت می‌کنیم؟ ‫تو خدا‌‌ رو دیدی؟
‫و اون عوضیه؟
‫اسمش «آنتوان»ـه و آره، یه «ترولِ» به‌تمام‌معناست. ‫[به معانیِ غول و کسی که دیگران را آزار می‌دهد]
‫غول‌ها واقعی‌ان؟
‫ببین، نمی‌دونم کسی این کار رو میکنه یا نه...
‫اما با آدم خوبی بودن می‌شه ‫سطح امتیاز تجربه رو افزایش داد.
‫- مثل یه قهرمان. ‫- خیلی هم تند نرو.
‫اگه نمی‌خوای به آدم‌ها شلیک کنی، ‫می‌تونی اسلحه‌هاشون رو بدزدی.
‫همۀ این کارها باعث می‌شه سطحت بالا بره.
‫برو آدم(گای) خوبِه باش.
‫باشه. نه، آدم فوق‌العاده‌ای می‌شم.
‫باشه، پس از بکارت مادام العمرت لذت ببر.
‫می‌تونی بری.
‫باشه. صبر کن، چجوری بفهمم ‫سطحم به اندازۀ کافی بالا رفته؟
‫- به بالای 100 برس، اونوقت صحبت می‌کنیم. ‫- وای.
‫- دیگه خداحافظ. ‫- خیلی بیشتر از سطحِ یکه.
‫- یعنی 99 تا بیشتره... ‫- خداحافظ.
‫باشه.
‫سلام.
‫ممنون «گای».
‫صبح بخیر «گلدی».
‫صبح لعنتی بخیر «گلدی».
‫من سه کلمه براتون دارم: ‫«مرد آبی‌پوش»
‫مرد آبی‌پوش با بازیِ در نقش قهرمان ‫با سرعت رکورد شکنی در حال افزایش سطحه.
‫کاری کرده که تمام مردم دنیا ‫می‌پرسن: «این مرد واقعاً کیه؟»
‫نمی‌دونم این شخص کیه، ‫اما داره از پسِ کُلّی گیمر حرفه‌ای برمیاد.
‫و در این تصویر ترتیب «بیفاون» رو می‌ده...
‫یه گیمرِ سطح 102 از دستۀ «رگناروک».
‫مزخرفه، این یارو کیه؟
‫نمی‌دونم، ولی کارش درسته.
‫معلومه که خوبه. ‫شبیه یه «ان.پی.سی» می‌مونه...
‫ولی داره اینور و اونور می‌ره ‫و با آدمِ خیلی خوبی بودن...
‫سطحش رو به سرعت بالا می‌بره.
‫این شخصیت عجیب در بازی ویدئویی «شهر آزاد»...
‫با آدم خوبی بودن توجه همه رو به خودش جلب کرده.
‫- «پایپر». ‫- «مرد آبی‌پوش» کیه؟
‫کاملاً درست گفتی.
‫مرد آبی‌پوش. اون مرد یا زن واقعاً کیه؟
‫شوقی در سرتاسر جهان به‌ وجود اومده که قلب ‫بچه ها رو تسخیر کرده... «مرد آبی‌پوش».
‫سلام «هیناتا».
‫لباس قشنگی داری.
‫روز خوبی نداشته باشین...
‫روز عالی‌ای داشته باشین.
‫خیلی بااااااحال گفتی!!!
‫خب خب خب، ببین کی تصمیم ‫گرفته امروز بیاد سر کار.
‫ببین... کجا بودی؟ ‫من خیلی نگرانت شده بودم...
‫این تی‌شرت چیه پوشیدی؟
‫یقه‌ات کو پس؟ ‫بقیۀ دکمه‌هات کجان؟
‫تی‌شرتت هم که بیرون از شلوارته. ‫شلخته شدی.
‫راستش خیلی بدریخت شدی. ‫یه‌کم هم که عضله‌ای شدی، آره؟
‫یا یکی رو پیدا کردی با تلمبه بادت می‌کنه؟
‫متأسفم که نبودم «باد».
‫داشتم از یه چیزهایی سر درمیاورم.
‫منظورت از «سر درآوردن» چیه؟ ‫لازم نیست از چیزی سر دربیاری.
‫خب؟ می‌خوابی، بیدار می‌شی...
‫یه‌کم قهوه می‌خوری، ‫بعدش میای سر کار.
‫و بعد فرداش همین کار رو تکرار می‌کنی.
‫- دختره. ‫- وای خدا.
‫باهاش حرف زدم. ‫باهاش حرف زدم.
‫- اونی که عینک داشت؟ ‫- همون که عینک داشت، آره!
‫من با یکی از آدم‌هایی که ‫عینک می‌زنن حرف زدم....
‫و حالا خودم یکی از اون‌هام که عینک می‌زنن.
‫من.
‫همه بخوابن روی زمین!
‫تو خیلی جذّ‌‌ابی.
‫اگه بهت بگم می‌تونی بیشتر ‫و بهتر از این باشی، چی؟
‫زندگیت می‌تونه کامل‌تر و بهتر باشه.
‫اینکه آزادی هر تصمیمی که دلت می‌خواد بگیری. ‫اینکه انتخاب‌هات دست خودت باشه.
‫هی زبون نفهم...
‫داریم صحبت میکنیم‌ها.
‫- اون تفنگ منه. ‫- وقت ساکت بودنته.
‫این عینک زندگی من رو تغییر داد. ‫و قراره زندگی تو رو هم تغییر بده.
‫دست بردار، می‌دونی که ما عینک نمی‌زنیم.
‫حالا دیگه می‌زنیم.
‫حالا دیگه مالِ منه. ‫«غیرفعال شد»
‫شوخیت گرفته؟
‫- بزن. ‫- نه.
‫زندگی حتماً نباید چیزی باشه ‫که فقط برامون اتفاق میفته، خب؟
‫تو فقط عینک رو بزن، خودت می‌بینی.
‫می‌بینی.
‫زود باش.
‫نمی‌تونم، خب؟
‫متأسفم.
‫عینک رو دیگه بهت نمی‌دم آشغالدونی.
‫حالا گورت رو گم کن. ‫برو آدم بهتری باش.
‫بزن به چاک. برو برو برو.
‫راه نرو، بدو.
‫و تو...
‫ببخشید.
‫تو خیلی از اینا بهترش گیرت میاد.
‫مثلاً می‌تونی با یه مرد خوب باشی.
‫یا شاید اصلاً مجبور نباشم ‫با هیچ مردی باشم.
‫واقعاً. دقیقاً. ‫بیشتر مردها به‌درد‌نخورن.
‫- واقعاً همین جوریه. ‫- مزخرفن.
‫آره، هر کاری دل خودت میخواد بکن.
‫تو بهترین دوست منی «بادی». ‫[بادی به معنی رفیق نیز می‌باشد]
‫و نباید بترسی.
‫اگر نظرت عوض شد، ‫من همین دور و اطرافم.
‫هی «کیز»، مرد آبی‌پوش ما همه جا هست.
‫می‌دونم.
‫این یارو کیه؟
‫«میلی: باید فوراً باهات صحبت کنم.» ‫«لـطـفـاً!!!»
‫«مدرک‌مون تو اون مخفیگاهِه.» ‫«تنهایی نمی‌تونم انجامش بدم، سعی کردم.»
‫رسیدم.
‫واقعاً بابت کمکت ممنونم «کیز».
‫باشه. فقط برای اینکه کاملاً متوجه بشی بگم که...
‫تنها کاری که الان دارم می‌کنم باز کردن درِه.
‫اگر این کلیپ واقعاً ثابت کنه که «آنتوان» ‫از کد ما به طور غیرقانونی استفاده کرده...
‫برو پیداش کن و بیا بیرون.
‫یارو داره مأموریت فروشگاه طلا و جواهر ‫در مرکز شهر رو انجام می‌ده.
‫این بهت 5 دقیقه زمان می‌ده.
‫و حالا برو.
‫«کیز»، تو یه نابغۀ واقعی هستی.
‫واقعاً؟
‫من الان روی توالت نشستم ‫و دارم کدهای کاربری رو می‌دزدم...
‫پس خیلی احساس نابغه بودن ندارم.
‫هیچوقت نداری.
‫واسه همین خوبه که من می‌دونم هستی.
‫خیلی خب. کلیپی که دنبالشی ‫باید روی دیوار سمت چپت باشه.
‫- ممنون از کمکت. ‫- خواهش.
‫امیدوارم مدرکی که دنبالشی رو داشته باشه.
‫«کیز»، به کمکت نیاز دارم.
‫اونجا رو با نقاط امتیازگیری تله‌گذاری کرده.
‫«میلی»، من نمی‌تونم کمکت کنم.
‫مرد آبی‌پوش؟ ‫(مرد پیراهن آبی)
‫تی‌شرت سه‌دکمه‌ست.
‫حرکتم باحال بود؟ ‫احساس خیلی باحالی داشت.
‫خیلی خوشگل شدی. ‫این خونه خیلی قشنگه.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫سعی می‌کردم یه ویدئو کلیپ رو بدزدم، ‫حالا ما سعی می‌کنیم که نمیریم.
‫با کی حرف میزنی؟
‫اون یارو با پوستۀ «ان.پی.سی».
‫«میلی»، هیچ گیمر دیگه‌ای تو اون خونه نیست.
‫با این مشت واقعاً دستم درد گرفت.
‫بخواب زمین.
‫- ببخشید! ‫- وای خدا!
‫داریم می‌ترکونیم.
‫صد درصد باید بریم!
‫لعنتی.
‫- اون یه تفنگه تو جیبت؟ ‫- نه.
‫- چی؟ ‫- دو تا تفنگه.
‫فکر نکنم این بتونه پرواز کنه.
‫نه.
‫بپر.
‫لعنتی.
‫صبح بخیر زیردستانِ مطیع!
‫تو اخراجی!
‫نگرانی‌هایی در مورد زامبی های خونین وجود داره، ‫خرده‌فروش‌ها حاضر نیستن بازی رو اینجوری بفروشن.
‫حذفش کن. حذف شد. ‫اصلاً انگار اتفاق نیفتاده، مورد بعدی.
‫در مورد وکیل‌هاتونه... ‫باید استشهادنامۀ شما رو...
‫حرف بزن. در مورد کدوم شکایت داریم حرف می‌زنیم؟
‫«میلی»، «میلی راسک»؟ ‫مثل آب خوردنه.
‫اون شکایت اصلاً به دادگاه هم نمی‌رسه...
‫چون اون هیچ مدرکی نداره و ‫شریک سابقش برای من کار می‌کنه.
‫روبه‌راهیم.
‫«آنتوان»، خیلی خوشتیپ شدی.
‫اوه، فکر کردم هنوز در جشنوارۀ «مرد سوزان» هستی.
‫به نظر میاد که هنوز تو جشنواره باشم؟
‫شما... شما... شما...
‫نه. پس اون دهن مسخره‌ات رو ببند و گوش کن.
‫شما در مورد آشغالی که تو بازی با پوستۀ ‫«ان.پی.سی» می‌چرخه، چیزی شنیدین؟
‫آره، آره. ما بهش می‌گیم مرد آبی‌پوش. ‫ولی به زودی از بازی می‌ندازیمش بیرون.
‫نندازیدش بیرون. مردم دوستش دارن. ‫کل شبکه‌های اجتماعی رو پُر کرده. نه.
‫در واقع می‌دونی چی کار می‌کنم؟ ‫از اون پوسته در «شهر آزاد 2» استفاده می‌کنم.
‫خوره‌های طراحی! می‌خوایم ‫آبی‌پوش رو یه‌کم به‌روز رسانی کنیم، خب؟
‫هیکلیش کنین. به آدم‌کشی چیزی تبدیلش کنین.
‫«آنتوان»، ما همین الانش هم تو منتقل کردن ‫پوسته‌های نسخۀ اول بازی به نسخۀ جدید عقبیم.
‫پوسته‌ها؟ اصلاً مهم نیستن.
‫اون‌ها در «شهر آزاد 2» قابل استفاده نیستن.
‫«آنتوان»، تو به طرفدارهای بازی گفتی...
‫«شهر آزاد 2» با نسخۀ قبلی سازگاره. ‫تو تبلیغات هم گفته شده.
‫گفتی در قسمت بعدی بازی ‫همون شخصیت‌ها هستن.
‫خب، موضوع اینه... ‫وقتی این رو گفتم... داشتم دروغ می‌گفتم.
‫گوش کن «آنتوان»، در حال حاضر ‫بازی بیشتر از همیشه ایراد فنی داره.
‫یه دنیا شکایت از کاربرهای بازی به دستم رسیده.
‫ببین، می‌دونم که مزخرفه...
‫ولی تشخیص «آی‌پی» عالی کار می‌کنه، ‫خب؟ پس اصلاً نگران شکایت‌ها نباش.
‫دارم می‌گم که می‌تونیم یه بازی جدید بسازیم.
‫چی؟
‫بازی جدید بسازیم‌‌‌؟
‫وقتی می‌تونم نسخۀ جدید بازی رو بسازم، ‫چرا یه عنوان جدید بسازم؟
‫دنبالۀ بازی.
‫برای اینکه بتونیم بهترش کنیم؟
‫آی‌پی و دنبالۀ بازی‌ها، ‫این چیزیه که مردم می‌خوان.
‫- بذار ازت یه سوال بپرسم. ‫- باشه.
‫تو عاشق مرغ سوخاری کنتاکی هستی، درسته؟
‫- اوهوم. ‫- نه.
‫اگه عاشق مرغ سوخاری کنتاکی هستی ‫و من مرغ سوخاری کنتاکی درست می‌کنم...
‫و وقتی من می‌دونم که تو عاشق ‫مرغ سرخ سوخاری کنتاکی هستی...
‫چرا باید یه چیز دیگه درست کنم...
‫که مثلاً اسمش بوقلمون آب‌پزِ آلبوکرکی باشه؟
‫- خب؟ منطقی نیست رفیق. ‫- اوهوم، منطقی نیست.
‫پس بهت چی می‌دم؟ یه دنباله. ‫مرغ سوخاری کنتاکی... قسمت دوم.
‫به‌به. ‫حالش رو بگیر.
‫بیا. بیا اینجا. بیا اینجا.
‫نمی‌خوام به اون کله‌ات که...
‫موهاش در حد آگهی بازرگانی ‫با شکوهه استرس راه بدی.
‫«شهر آزاد 2» خیلی خفن‌ناک می‌شه.
‫همچین کلمه‌ای وجود نداره.
‫مطمئنی که نمی‌خوای ‫بری قسمت برنامه‌نویسی؟
‫می‌دونم که هوش و استعدادش رو داری.
‫نه ممنون. همینجا که هستم خوبه.
‫دوستش دارم، ترس از پرواز. ‫ولی من خودم ترس ندارم.
‫ولی وقتی قرار نیست بیشتر بهت ‫پول بدم، من که مشکلی ندارم.
‫«آنتوان» خارج می‌شه.
‫این یارو کیه؟
‫به حرفت گوش کردم.
‫سطحم رو بردم بالا.
‫تحسین برانگیزه.
‫چرا داری این کارها رو می‌کنی؟
‫می‌دونی، فکر کنم ‫احساس می‌کردم... زندانی‌ام.
‫می‌دونی... تو زندگیم...
‫احساس می‌کردم...
‫احساس گیر کردن.
‫آره... و اونوقت بود که تو رو دیدم.
‫اونوقت بود که تو رو دیدم.
‫تو کی هستی؟
‫من «گای»ـم.
‫نه، تویِ واقعی کیه؟
‫هنوزم «گای»ـم
‫همۀ این‌ها... بالا بردن سطحت به این سرعت.
‫انگشت (نشون) دادن به کل دنیا.
‫چطوری داری این کار رو می‌کنی؟
‫من هیچ‌وقت به کسی هیچ‌کدوم ‫از انگشت‌هام رو (نشون) ندادم.
‫در شرکت «سونامی» کار می‌کنی، مگه نه؟
‫- نه. ‫- از تو شرکت دسترسی داخلی داری.
‫- من تو بانک کار می‌کنم. ‫- راست می‌گی، بانک.
‫پس تو یه هکر‌‌ فوق‌العاده‌ای ‫که اتفاقاً تو بانک هم کار می‌کنه.
‫آره، من تو بانک کار می‌کنم.
‫اون پوست(پوسته) رو از کجا آوردی؟
‫یه‌جورایی همیشه اونجا بوده.
‫چرا همه مدام این سؤال را ازم می‌پرسن؟
‫نمی‌دونم، چرا می‌پرسن؟
‫نه، نه. اون کار رو نمی‌کنم. من...
‫الان چه اتفاقی داره میفته؟
‫نمی‌دونم ولی من که باور نمی‌کنم.
‫نه.
‫- باشه، اشکال نداره. فراموشش می‌کنم. ‫- باشه. خوبه.
‫- بیخیالش می‌شم. ‫- آره.
‫عالیه.
‫فکر کنم همه رازهای خودمون رو داریم.
‫بله، داریم.
‫هی...
‫بستنی دوست داری؟
‫باورم نمی‌شه هیچ‌وقت اینجا نیومده بودم.
‫خب، یه‌جورایی رازه.
‫واسه همینه که من و رفیقم، «بادی»... ‫همیشه میایم اینجا. امن و آرومه.
‫آره، منطقیه.
‫اینجا مأموریتی وجود نداره.
‫باید این رو امتحان کنی، ‫فکر می‌کنی من دیوونه‌ام...
‫این طعم مورد علاقۀ من تو کل دنیاست.
‫دو تا از همون همیشگی لطفاً.
‫حتماً «گای».
‫طعم آدامس بادکنیه.
‫فکر می‌کنی دیوونه‌ام، مگه نه؟
‫«گای»...
‫از مغز من بیا بیرون! ‫من عاشق بستنی آدامس بادکنی‌ام.
‫نه، نیستی. ‫داری مسخره‌ام می‌کنی؟
‫نه. هیچ‌کس بستنی آدامس بادکنی دوست نداره.
‫نه، من دوست دارم.
‫من حتی سر بستنی آدامس بادکنی یه رابطه رو تموم کردم.
‫- دروغ نگو. بفرما. ‫- واقعاً می‌گم.
‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.
‫چقدر خوشمزه‌ست، نه؟
‫مزه‌اش رو حس می‌کنی؟
‫حس می‌کنم؟ انگار زبونم ‫و طلوع آفتاب بچه‌دار شدن.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫قبلاً قهوه غذای مورد علاقه‌ام بود...
‫ولی در مقایسه با این، ‫قهوه مزۀ عذاب می‌ده.
‫چیه؟
‫هیچی. تو بامزه‌ای.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫بامزۀ عجیب و غریب.
‫ولی بامزۀ عجیب یه‌جورایی با سلیقۀ من جور درمیاد.
‫بامزۀ عجیب دقیقاً مطابق سلیقۀ منم هست.
‫- عالیه. ‫- آره، یه جوک بلدم.
‫یه جوک بامزۀ عجیب. ‫می‌خوای بشنوی؟
‫- لطفاً. ‫- باشه.
‫یه همجنس‌گرا و یه مرد که روی ویلچره ‫سعی می‌کنن یه بچۀ خیلی کوچیک رو بکشن...
‫- فلج به همجنس‌گرا می‌گه... ‫- هی... وایسا، وایسا.
‫بس کن! از کجا شنیدیش؟
‫یه سرقت. اونی که اسلحه ‫داشت به راننده گفت...
‫که از نظر راننده خیلی هم خنده‌دار بود، ‫واسه همین حفظش کردم و به همه گفتم.
‫یه توصیه بهت بکنم؟
‫از خلاف‌کارهای «شهر آزاد» جوک یاد نگیر.
‫خلاف‌کار؟ ‫(همچنین به معنای غول)
‫اون تابه؟
‫یا خدا...
‫خب، این زیادی عجیبه.
‫آهنگ «ماریا کری»، بستنی آدامس بادکنی ‫و حالا هم تاب؟
‫- زیادی عجیبه. ‫- منم همین فکر رو می‌کردم.
‫منم همین فکر رو می‌کردم.
‫وقتی کوچیک‌تر بودم، ‫به تاب وسواس پیدا کرده بودم.
‫بزرگ شدن تو خانوادۀ من...
‫دلت نمی‌خواد به این حرف‌ها گوش کنی. نه.
‫اتفاقاً می‌خوام همه چیز رو بشنوم.
‫تو خانوادۀ من فقط عالی بودن، کافی نبود.
‫همیشه باید برنده می‌‌شدیم ‫و اون فشار... می‌دونی...
‫هیچ‌وقت تغییر نمی‌کرد.
‫اما وقتی تو حیاط پشتی ‫سوار اون تاب کوچیک‌مون بودم...
‫اون لحظه که...
‫اون صدم ثانیه بین ‫بالا رفتن و پایین ‌اومدن...
‫اون زمانی که آدم کاملاً بی وزنه، ‫آدم احساس می‌کنه که... آزاده.
‫عاشقه.
‫آزاده. همون که تو گفتی. آره.
‫واقعاً دلم می‌خواد ببوسمت. ‫این عجیبه؟
‫میخوای من رو ببوسی؟
‫می‌خوام خیلی بدجور بوست کنم.
‫می‌خوای بد بوسم کنی؟
‫- نه! ‫- نه؟
‫نه نه نه نه نه. ‫می‌خوام خوب ببوسمت.
‫منظورم اینه که... من خنگم...
‫واسه همین بعضی وقت‌ها چیزهای احمقانه می‌گم.
‫نه، نیستی. نیستی.
‫یعنی خب...
‫خب، اگه می‌دونی (تو بازی) چه‌جوری می‌شه... ببوسم.
‫چه‌جوریش رو می‌دونم.
‫باشه.
‫اینجوری.
‫این خیلی بهتر از بستنی بود.
‫فکر کنم یکی در می‌زنه.
‫موافقم.
‫خیلی عالی بود.
‫- آره، بود. ‫- به زودی بازم همدیگه رو ببینیم، نه؟
‫آره. قطعاً.
‫شاید در دنیای واقعی.
‫چی؟
‫آره، آره، آره، آره.
‫- باشه. خداحافظ. ‫- باشه.
‫خداحافظ «مولوتف».
‫هی... اسم واقعی من «میلی»ـه.
‫اسم واقعی من هنوزم «گای»ـه.
‫«میلی»، باز کن! «میلی»، ‫منم، «کیز»! باز کن! بیا دیگه!
‫«میلی»! منم، باز کن!
‫- چیه؟ ‫- درست می‌گفتی.
‫- راست می‌گفتی. ‫- بفرما تو.
‫درست می‌گفتی. ‫کد ما در «شهر آزاد»ـه...
‫و «میلی»، کدمون کار می‌کنه.
‫آره، می‌دونم ولی مدرکی نداریم.
‫اون رو یه ثانیه فراموش کن.
‫دارم می‌گم بازی ما، یعنی «خودِ زندگی»...
‫جایی که شخصیت‌ها رشد می‌کنن و ‫تغییر می‌کنن و احساس واقعی بودن، می‌کنن...
‫- خب؟ ‫- کار کرده.
‫- «کیز». ‫- هوش مصنوعی کار کرده.
‫به همین دلیله که «شهر آزاد» انقدر ‫واقع‌گرایانه‌ست و مردم عاشقش هستن.
‫و معلومه که ظاهرش عوض شده.
‫آبشار، پروانه و تک‌شاخ نداره...
‫همه شخصیت‌ها پوسته‌‌‌های متفاوتی دارن. ‫معلومه که باید داشته باشن.
‫اما کد اصلی بازی یکیه... کد ماست...
‫و «گای» خیلی بیشتر از چیزی ‫که ما فکر می‌کردیم ممکنه...
‫تکامل و پیشرفت پیدا کرده.
‫صبر کن، اون هکر با پوستۀ «ان.پی.سی» رو می‌گی؟
‫«میلی»، دارم در مورد این واقعیت ‫صحبت می‌کنم که مرد آبی‌پوش...
‫خب؟
‫گیمر نیست.
‫اون یه الگوریتمه که فکر می‌کنه زنده‌ست...
‫یعنی خب از نظر فنی زنده‌ست.
‫اون اولین هوش مصنوعیِ واقعیه.
‫- نه! نه. ‫- می‌دونم.
‫- نه نه نه. ‫- آره آره.
‫- «گای»؟ گایِ(مرد) من؟ ‫- «گای».
‫- اونی که... ‫- «گای» تو؟
‫- یا خدا... ‫- این چیز خوبیه مثلاً.
‫نه، واقعاً بده.
‫«میلی»، کد اون... هزاران ‫برابرِ اندازه‌ایه که در اصل باید باشه.
‫ما موفق شدیم «میلز».
‫موفق شدیم. تمام چیزی که می‌خواستیم ‫درست کنیم، در واقع اتفاق افتاده.
‫خب؟ می‌دونی که «ان.پی.سی»ها ‫زندگی خصوصی دارن؟
‫یکی از باریستاها درست کردنِ ‫کاپوچینو رو با آزمون و خطا یاد گرفته.
‫منظورم اینه که این کار واقعاً سخته. ‫حتی منم این کار رو بلد نیستم.
‫حتی بلد نیستم شیرم رو درست بجوشونم.
‫و شخصیت «بامبشل» تو بازی...
‫یه شرح وقایع نوشته که شدیداً بر علیه...
‫نقش‌های جنسیتی، پدرسالاری و... صحبت کرده.
‫بعضی قسمت‌هاش شبیه موعظه‌ست، ‫اما در کل خیلی خوب نوشته.
‫«میلی»، ما باید جشن بگیریم!
‫- نه، این شدنی نیست. ‫- چی داری میگی؟
‫- واسه همین کار می‌کردیم دیگه! ‫- نه، گذاشتم که من رو ببوسه!
‫پس آره.
‫ببخشید، صبر کن، ‫گذاشتی کی ببوست؟
‫«گای».
‫«گای»؟
‫برای اولین بار تو تمام عمرم یه مرد رو ‫بوسیدم که به‌دردنخور نیست...
‫و خب البته که حتی واقعی هم نیست!
‫بازی دکمه‌ای برای بوسیدن نداره.
‫خیلی هم خوب جای دکمه رو بلد بود.
‫- باشه. ‫- آره.
‫- من... خیلی گیج شدم. ‫- چرا انقدر گرمه؟
‫و فکر نمی‌کردم که کنجکاو باشم ولی هستم.
‫تو گذاشتی یه شخصیت بازی کامپیوتری...
‫- با هوش مصنوعی تو رو ببوسه؟ ‫- خیلی خب...
‫می‌تونی اینجوری نگی یا نه؟
‫و بعد فکر کردی که...
‫چون باید باهاش آشنا بشی «کیز».
‫اون بامزه‌ست، مهربونه، ‫و خیلی هم خوش‌قیافه‌ست.
‫وای خدای من، ‫حالا دارم این‌ها رو بلند بلند می‌گم.
‫و «میلی»، یه فکر دیگه... اون حدوداً چهار سالشه.
‫- واقعاً؟ می‌خوای اینجوری کنی؟ ‫- واقعاً.
‫وای، با این حرفت ماجرا چندش‌آور شد.
‫«میلی»، همه این‌ها رو بذار کنار. عجیب باشه ‫یا نه، وقتی مردم این موضوع رو بفهمن...
‫تو می‌تونی جایزۀ نوبل ببری. ‫وای خدا.
‫چیه؟
‫خدای من، اگه این رو ببینن...
‫- چی؟ چیه؟ ‫- وای!
‫«آنتوان». دیگه چی؟
‫دروغ می‌گه. ‫در مورد استفاده از کد ما دروغ گفت...
‫این همه مدت در مورد اینکه بازی ‫با ‌نسخۀ قبلی سازگاره دروغ می‌گفت.
‫فکر می‌کنم در مورد ‫«شهر آزاد 1» هم دروغ می‌گه.
‫منظورت از این حرف‌ها چیه؟
‫نگاه کن، می‌بینی؟ ‫نه یه ماموریت، نه یه مکان...
‫منظورم اینه که حتی یه شخصیت ‫از «شهر آزاد 1» هم نداره.
‫«شهر آزاد 2» یه به‌روز رسانی نیست...
‫- یه جایگزینه. ‫- دقیقاً.
‫پس وقتی «شهر آزاد 2» ‫دوشنبه راه‌اندازی می‌شه...
‫مرد آبی‌پوش، تمام مدارک اثباتِ ‫کد ما... همه چیز حذف می‌شه.
‫نباید همچین کاری بکنه.
‫منظورم اینه که این زندگی مصنوعیه که ‫باهاش روبه‌رو هستیم. این کار اشتباهه.
‫به فنا رفتیم.
‫شایدم نه.
‫اگر بتونیم ساختار اصلی ‫خودمون رو تو بازی پیدا کنیم...
‫ثابت می‌کنه که «آنتوان» بدون اینکه ‫مجوز بگیره از کد ما استفاده کرده...
‫و ما فقط باید اون رو قبل از ‫راه‌اندازی «شهر آزاد 2» پیدا کنیم.
‫48 ساعت وقت داریم.
‫من گشتم «کیز». ‫می‌دونی که گشتم.
‫می‌دونم که گشتی.
‫اما حالا جفتمون در مورد مرد آبی‌پوش می‌دونیم...
‫شاید اون بتونه کمک کنه؟
‫اونوقت باید بهش بگم.
‫«میلی»، وقتی نسخۀ جدید اجرا ‫بشه اون دیگه وجود نداره.
‫تمام دنیاش قراره از بین بره.
‫فکر نمی‌کنی یه فرصت برای نجات دادنش بخواد؟
‫- بفرمایید. ‫- ممنونم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- «گای»؟
‫سلام! سلام.
‫«گای»، باید با هم صحبت کنیم.
‫صدات چی شده؟ ‫لهجۀ استرالیاییت کجاست؟
‫انگلیسی.
‫فکر می‌کنم وقتی یه لهجۀ استرالیایی رو ‫می‌بینم، تشخیص می‌دم.
‫فیلتر لهجه رو خاموش کردم.
‫این منم.
‫خوبه.
‫ببین، باید یه چیز خیلی مهم بهت بگم.
‫متأهلی؟
‫نه.
‫وای خدا.
‫اونوقت اون بدترین چیز تو دنیا بود.
‫شاید بدترین چیز نه.
‫باید یه چیزی رو بهت نشون بدم.
‫باشه.
‫همیشه به این فکر می‌کردم که این تو چیه.
‫کسی گربۀ من رو ندیده؟
‫اون «فیلیس»ـه. ‫همیشه گربه‌هاش رو گُم می‌کنه.
‫و اونم «جو»ئه! دوستمه، اون رو می‌شناسم.
‫نمی‌فهمم. ‫اینجا کجاست؟
‫هیچ راه راحتی برای گفتن این ‫وجود نداره ولی این شهر... یه بازیه.
‫هیچ راه راحتی برای گفتن این ‫وجود نداره، می‌دونم که این یه بازیه.
‫تو هم يادم دادي چطور بازيش کنم.
‫آره. يادت دادم.
‫ولي اين دنيا مثل يه بازي نيست. ‫خود بازيه.
‫فقط يه بازي ويدئوييه.
‫پس کل دنيا يه بازيه؟
‫آره.
‫ما هم گيمراي اين بازي ايم؟
‫نه کاملا.
‫من يه گيمرم.
‫کسايي که اينجان گيمرن. ‫ما توي دنياي واقعي زندگي می‌کنيم.
‫ولي تو فقط اينجا وجود داري.
‫براي همينه که نمی‌توني از شهر آزاد ‫بيرون بري.
‫«ما به شماها می‌گيم «ان.پي.سي.
‫ان.پي.سي.
‫اون پليسه و خرگوش هيکليه
‫من رو «ان.پي.سي» صدا می‌کردن. ‫ان.پي.سي» چیه؟»
‫اونجا رو ببين.
‫جدول امتیازات رو دوباره نگاه می‌کنيم.
‫همه بخوابن رو زمين!
‫کسي قهرمان بازي در نياره!
‫خيلي زود تموم ميشه.
‫يعني چي؟
‫تو يه شخصيت غير قابل ‫بازي هستي.
‫يه.... ‫يه شخصيت پس زمينه.
‫يکي که طراحي شده تا بازي ‫رو براي آدماي واقعي جذاب تر کنه.
‫وايسا ببينم، ‫يه لحظه صبر کن.
‫می‌خوام مطمئن بشم ‫درست فهميدم،
‫می‌خوام ببينم جريان چيه.
‫پس من، تقلبيم؟
‫کل دنيا تقلبيه؟ ‫من حتي يه شخصيت اصليم نيستم؟
‫يه اسکل به‌درد نخورم که تو پس زمينۀ بازيه؟
‫ميلي، اصلا چرا اين حرفا رو می‌زني؟ ‫من دوستت دارم.
‫برنامه نويسي شدي تا اينطور فکر کني.
‫گاي، بهم گوش کن.
‫دو روز ديگه اين بازي قراره ‫کلا تعطيل بشه.
‫وقتي نسخه جديدش بيرون بياد ‫کل اين شهر
‫تو و همه مردم داخلش که گيمر نيستن،
‫براي هميشه از بين می‌رن. ‫بايد بهم گوش کني.
‫کل زندگيم حس می‌کردم ‫يه چيزي کمه.
‫بعدش تو رو ديدم
‫و می‌دونستم که حق باهام بود!
‫براي يه لحظه انگار تو ابرا بودم.
‫می‌دونم. ‫نه نمی‌دوني.
‫چون مثل هم نيستيم.
‫مگه همين رو نگفتي؟ ‫گفتي ديگه.
‫ما مثل هم نيستيم.
‫تو واقعي هستي.
‫من چيم؟ چيم؟
‫تو واقعي نيستي.
‫واقعي نيستي.
‫خب، شايد واقعي نباشم ‫ولي براي يه لحظه هم که شده
‫حس کردم زنده ام.
‫همش دروغه!
‫می‌خوام تا جمعه گزارش فصلی ‫رو ميزم باشه.
‫گزارش فصلی! ‫چه خوب مثل مديرا حرف می‌زني!
‫هيچ مثل زندگي کردن تو يه شهر ‫بزرگ نميشه.
‫صبر کن تا شهر ‫لهت کنه!
‫کسي گربه هاي من رو ديده؟ ‫کسي گربه هاي من...
‫گربه هات؟ ‫نه فيليس نديدمشون
‫ولي يه ايده انقلابي برات دارم... ‫در کوفتيت رو باز نذار.
‫گربه ها که رو هم سوار نمی‌شن ‫تا برج درست کنند
‫و بعدم با سوزن در باز کنند!
‫گربه ها انگشت شست ندارند ‫فيليس.
‫ندارند!
‫نمی‌فهمين؟ ‫هيچ کدومتون نمی‌دونه چه خبره؟
‫هيج چيزي مهم نيست! هيچي! ‫همش ساختگيه! ما ذره اي اهميت نداريم!
‫اون ساختمون، تقلبيه! ‫اين خيابونم...
‫تقلبيه!
‫اون ماشين...
‫سرکار جاني!
‫روز خوبی داشته باشی گاي.
‫اوه هي
‫بيا تو.
‫بفرما.
‫ممنون.
‫بادي،
‫اگه می‌فهميدي که ‫واقعي نيستي چي کار می‌کردي؟
‫چي داري می‌گي؟
‫وانمود کن وجود نداري.
‫خب، پس...
‫می‌تونم اداي روح در بيارم؟
‫آره.
‫اوه، وقتي مردم قيافم مثل الانم می‌مونه؟
‫يا مثلا لباس تشيع جنازه اي چيزي پوشيدم؟
‫لباسم الانم شبيهشه... ‫مهم نيست.
‫ولي خب لباس کاريه چون کراوات دارم.
‫بي خيال لباس بشو باشه؟
‫حله.
‫روح نيستم. ‫دوست داشتم که باشم
‫ولي درک می‌کنم. ‫آره.
‫من منم. کسي که الان هستم. ‫و فقط می‌خوام به رفيقم کمک کنم.
‫خب حالا واقعيم نباشم، که چي؟
‫«جانم؟ «که چي؟
‫آره. که چي؟
‫ولي اگه واقعي نباشي،
‫مگه هر کاريم که بکني اهميتي داره؟
‫يعني چي؟ ‫ببين داداش، من الان اينجا نشستم،
‫پيش رفيق شيشم، می‌خوام بهش کمک کنم از ‫گير و گورش در بياد.
‫درسته؟ حتي اگه من واقعي نباشم، ‫اين لحظه واقعيه.
‫همينجا، همين حالا، ‫اين لحظه واقعيه.
‫يه نفر می‌خواد به کسي که دوستش ‫داره کمک کنه. مگه واقعي تر از اينم ميشه؟
‫اگه اين واقعي نباشه ‫نمی‌دونم چي واقعيه.
‫نگهباناي ديگه ‫رو می‌شناسي؟
‫همشون رو می‌شناسم. ‫چرا؟
‫هي، بادي..
‫امروز قرار نيست ‫روز خوشي باشه.
‫قراره يه روز عالي باشه.
‫گاي، ما اينجا چي کار می‌کنيم؟
‫اومديم اينجا يه کليپ براي دوستم ميلي ‫بگيريم.
‫به نظرت اينطوري بشينم ‫خفن به نظر ميام؟
‫من چه می‌دونم. ‫گاي، اينو چطوري نگه می‌دارن؟
‫يه چيزي داري که من می‌خوامش.
‫قرار هم هست ردش کني بياد.
‫چطوري اومدين تو؟
‫خيلي راحت. ‫نگهبانت رو می‌شناسم.
‫جيمي؟
‫اسمش لويجيه.
‫اگه دو دقيقه وقت گذاشته بودي ‫اسمش رو ياد بگيري...
‫شايد اينقدر سريع نمی‌فروختت.
‫يه کليپ ويدئويي لازم دارم. ‫تو هم لطف می‌کني ردش می‌کني بياد.
‫وايسا ببينم...
‫تو مرد آبي پوشي؟
‫آره. شايد.
‫يا خدا! اين گايه! ‫مرد آبي پوش! خودتي!
‫آره. ‫عاشقتم!
‫جدي؟ ‫من...
‫طرفدار دو آتيشتم. ‫ته تهشي.
‫هر چي می‌خواي بردار.
‫وايسا، يه لحظه صبر کن.
‫گيمرا، گوش کنين. ‫من رونجمين باتنزم.
‫گاي الان کنارمه.
‫گاي اومده تو مخفیگاهم ازم دزدي کنه.
‫ميشه بگي «چی»...
‫تا فالورام ببينن گاي؟ ‫چي؟
‫عالي بود. خيلي خب، ‫خب چه خبره...
‫گاي دنبال يه کليپه...
‫که راهنماي مرحله مخفي داخل بازیه.
‫با کي داري حرف می‌زني؟
‫ببخشيد.
‫با کي دارم حرف می‌زني؟ ‫چه تيکه کلام قشنگي بود.
‫مگه نه؟
‫خيلي باحالي. ‫به هر حال...
‫می‌خواستي با اون دختر مولوتفي ‫ازم بدزديش.
‫اسمش ميليه.
‫آره. وایسا، کي؟ ‫ميلي.
‫حاجي چه تميز داره پيش می‌ره.
‫می‌دونم. ‫اين دفعه اولمه که تفنگم رو در آوردم.
‫خيلي خوبه، نه؟
‫گاي، خواستم از همون راه برم، ‫ولي باگش رو درست کردند.
‫ديگه هم پيداش نکردم.
‫پس من تنها کسيم که ديده اون طرف چيه.
‫ولي همش اين توئه. ‫يه نگاه بهش بنداز.
‫خيلي باحاله. ‫انگار يه دنياي ديگه‌ست.
‫همينه؟ کليپ بازي همينه؟ ‫آره خودشه.
‫جان من، فقط يه ‫کار می‌توني برام بکني؟
‫فقط يه کار ازت می‌خوام. باشه؟ ‫باشه.
‫تيکه کلام من رو بگو.
‫اگه بگيش فالورام ساندويچ موز و خامه ‫می‌ريزن رو خودشون ‫(کنايه از ارضاي جنسي)
‫من عاشق ساندويج موز و خامه ام.
‫از اين ساندويچ موز و خامه خوشت نمياد.
‫آره همين رو دوست دارم.
‫ايول خب. پس بگو ‫می‌دوني وقت چيه؟
‫وقت خلافه جيگر.
‫وقت خلاف...
‫نه. نمی‌تونم. آخه...
‫طوري نيست طوري نيست. ‫خودم می‌گمش.
‫خيلي خب، می‌دوني وقت چيه؟ ‫نه.
‫وقت خلا... ‫ننه!
‫خدايي الان بايد...
‫بياي جارو بکشي؟
‫کل خونه رو ول کردي اومدي اينجا؟ ‫داشتم..
‫تيکه کلامم رو می‌گفتم! ‫ملت دارن نگاه می‌کنند!
‫خدايا! ‫بيست و دو سالته،
‫داري تو خونه من زندگي می‌کني، ‫خدا هم وجود نداره!
‫ببخشيد گاي.
‫ممنون آقاي باتنز. ‫ما ديگه می‌ريم.
‫نه. نه نه! ‫بايد منو بکشين.
‫جانم؟ ‫بايد بکشيم. بايد بکشيم.
‫بکش ماشه رو جونم. ‫بکش!
‫نه، لطفاً نزن. ‫نزن.
‫به کسي نمی‌خوايم صدمه بزنيم. ‫من آدم خوبيم.
‫ها؟ چي گفتي؟
‫چه فلسفه عميقي.
‫اونقدرم عميق نيستا.
‫انگار می‌تونم مزت کنم. چه عميقه.
‫بادي کمکم کن. کلمه امن اين يارو رو ندارم. ‫مترجم: کلمه امني که حين رابطه جنسي خشن ‫توسط يکي از طرفين گفته ميشه تا ادامه ندن.
‫می‌دونم چي می‌خواي.
‫نه از اين چيزا نمی‌خوام.
‫چه جورشم می‌خواي.
‫دارن بهم می‌خورن.
‫خوردن بهم. ‫آره.
‫می‌دونم چي می‌خواي.
‫خوبم می‌دونم.
‫يه کم از اون شهر آزاد می‌خواي ‫گربه کوچولو.
‫نه. ‫چرا می‌خواي.
‫اين حرکات مثبت هجده چيه ‫از خودت در مياري.
‫با رقص دستکش ‫«تانوس» حال می‌کني....؟
‫شايد از بشکن «تانوس» خوشت مياد؟
‫کمرت درد می‌گيره ها. ‫آره يه کم.
‫رقص رانندگي چي؟
‫خونه خيلي قشنگي داري.
‫مرد ماري چي؟ اينم نه؟ ‫خدافظ آقاي باتنز.
‫بجنب، يه قر برو! ‫بجنب مرد!
‫مامان! به اون جوراب دست نزن!
‫به خدا به اون جوراب دست بزني...
‫تا آخر عمرت بايد بري پيش روانشناس!
‫نه! اون جوراب مخصوصمه! ‫بذارش زمين!
‫ميلي، خواهش می‌کنم.
‫تو رو خدا از کمای ایستاده‌ات بيدار شو.
‫ببين، می‌دونم اين دنيا برات فقط يه بازيه...
‫و مياي و می‌ري ولي براي من...
‫اينجا، اين آدما، ‫تنها چيزين که دارم.
‫و اگه نجاتش در توانم باشه، ‫می‌خوام نجاتش بدم...
‫ولي تو بايد بيدار بشي.
‫ميلي، ببخشيد که فرار کردم.
‫گاي؟
‫پشمام! ‫چه قدر ترسناک بود.
‫می‌دونم می‌دونم.
‫متاسفم. متاسفم.
‫ببين، شايد از پس زمينه زندگي کردن رو شروع کردي، ‫ولي منم همين کار رو کردم.
‫ديگه کاري به اون چيزا نداريم.
‫برات يه هديه دارم.
‫وقت نشد کادو پيچش کنم.
‫چي؟
‫می‌گن هر سال بيشتر از ‫يک ميليارد «ان.پي.سي» کشته ميشن
‫چوب کاري نکنم حداقل نصفش گردن منه.
‫وقتي حوصلم سر می‌رفت...
‫همه شخصيتاي فرعي رو می‌کشتم.
‫بعدم تي بگشون می‌کردم ‫(حرکت توهين آميز بعد از کشتن حريف در بازي هاي آنلاين)
‫اصلا کسي می‌دونه اين يارو آبي پوشه کيه؟
‫ولي بذارين بهتون بگم اون کاري کرده که به...
‫«ان.پي.سي»ها و روش بازي کردنم فکر کنم.
‫بازي اصلا براي آدمی ‌مثل اين ساخته نشده. ‫گيمر خوب چيه ديگه.
‫خيليم پسر نازيه.
‫فقط صورتش رو نمی‌گما. ‫کلا نازه.
‫و حقيقتش، باعث شده فکر کنم...
‫شايد ما از اول داشتيم اشتباه در مورد ‫«ان.پي.سي»ها فکر می‌کرديم.
‫به نظرم مرد آبي پوش يه نماده.
‫می‌دوني، انگار مردم واقعا ‫هر چي بخوان می‌تونند بشن.
‫مثل يه نماده. ‫درست گفتم مگه نه؟
‫يادمون می‌ندازه چي ممکنه.
‫تازه خيليم جذابه.
‫گل گفتي. عاشق پيکسلاشم!
‫هممون بايد يه کم بيشتر ‫شبيه مرد آبي پوش باشيم.
‫شايد وقتشه ديگه ‫نکشيم.
‫ديگه مرده! افتاد؟!
‫يارو رو بيار ببينم.
‫بيارش رو صفحه. ‫بيارش رو صفحه.
‫بيار ببينمش. ‫ايناهاش.
‫شازده کوچولوي مهربون!
‫فکرمی‌کردم ازش خوشت مياد.
‫زبون درازي نکن!
‫ملت نشستن دارن اين اسکل رو ‫تو توييچ و يوتيوب نگاه می‌کنن.
‫می‌دونين چي کار نمی‌کنن؟
‫شهر آزاد 2 رو نمی‌خرن.
‫پيش فروش 16 درصد اومده پايين. ‫شصت درصد.
‫شصت. خيلي بده.
‫چهل و هشت ساعت مونده به انتشار.
‫آره، معروف شده.
‫يه ويروسه که همزمان بهم ‫سرطان خايه و باسن داده!
‫غير درمانم هست!
‫می‌دوني اين فاز خوب بودن...
‫تاثير بدي داره. ‫براي کل سريِ بازي بده.
‫می‌خوام از بين بره. ‫برام مهم نيست کيه. بندازينش بيرون.
‫نمی‌شه.
‫ببخشيد چي گفتي؟
‫نمی‌شه.
‫چرا نمی‌شه؟
‫چون اون هکر نيست آنتوان. ‫«ان.پي.سي»ـه.
‫می‌خواي بگي اين مزخرفات ‫در مورد يه «ان.پي.سي»...
‫که خودآگاهي داره واقعيه؟
‫آره. نمی‌دونم چرا يا چطوري، ‫ولي واقعيه.
‫چي کار کنم؟ ‫چي کار کنم؟
‫خيلي خب خيلي خب خيلي خب.
‫چي کار کنم، چي کار کنم؟ ‫فهميدم.
‫بزن بريم!
‫پس نمی‌تونيم از بازي بندازيمش بيرون.
‫چطور ميشه هوش مصنوعيش ‫رو ريست کنيم؟ بجنبين.
‫نظر بدين.
‫ميشه سرور رو ريبوت کرد.
‫ادامه بده.
‫اگه سرور رو ريبوت کنيم...
‫اونم دوباره يه «شخصیت غيرقابل بازي» ميشه.
‫اينم از راه حل. ‫آنتوان.
‫آنتوان، داري حرف از بین بردن...
‫اولين موجود زنده هوش مصنوعي...
‫حرف می‌زني. می‌فهمي؟
‫عزيزم، عزيزم، هيس.
‫داره بهم ضرر می‌زنه.
‫پس برام مهم نيست اگه آرنولد شوارتزنگر ويدر لعنتي باشه. ‫(آرنولد بازيگر ترميناتور، ويدر شخصيت استاروارز)
‫نابودش کنين. ريبوت.
‫- همین الان. ‫- نمی‌توني اين کار رو بکني.
‫ريبوت لطفاً!
‫با يه ليوان آب قتل...
‫عطش آدم کشيتون رو افزايش بدين.
‫هايلايت هاي ويژه اين هفته پخش ميشه.
‫احساساتش رو با بدنش خيلي دقيق بروز می‌ده.
‫مشخصه.
‫اون چيه؟
‫اون طرف يه دنياي ديگه‌ست.
‫يه جور بهشت مهشت.
‫خداي من، خودشه.
‫ساختار اصلي ماست ‫و اين ثابت می‌کنه که کد ما داخل بازيه.
‫فکرشم نمی‌توني بکني من ‫چه قدر منتظرش بودم.
‫اينجا رو قبلاً ديدم.
‫چي؟
‫آره.
‫منظورت چيه؟ ‫چطور ممکنه قبلا ديده باشيش؟
‫ميلي؟ ميلي؟
‫خاموش شد. ‫شهر آزاد آفلاين شد.
‫چه خبره؟
‫باي باي آبي‌پوش.
‫نه نه نه.
‫چيزي نيست. بجنب.
‫بجنب.
‫بجنب بجنب بجنب.
‫صبح بخير «گلدی».
‫موج گرم خشک تير اندازي...
‫به همراه چاقو زني بعد از ظهر...
‫می‌تونه تا سه شنبه شب...
‫خيابونا رو پر از خون بي گناها بکنه.
‫فرق بين قهوه روشن و تاريک چيه؟
‫هيچ کسي نمی‌دونه.
‫روزت خوبی نداشته باشین، ‫روز عالي‌ای داشته باشین.
‫گاي، ميشه حرف بزنيم؟
‫اين دختر عينکیه از کجا ‫اسم تو رو می‌دونه؟
‫نمی‌دونم. بيا بريم.
‫دست بردار گاي! ‫من رو می‌شناسي.
‫اينم می‌شناسي.
‫گفتي اين کليپ جايي ‫رو نشون داد که قبلا ديدي.
‫بايد بفهمم کجاست.
‫اطلاعاتش حذف شده ولي توي سرته.
‫خواهش می‌کنم سعي کن ‫به يادش بياري. خيلي مهمه.
‫خواهش می‌کنم گاي، فکر کن. ‫بستني، تاب بازي؟
‫اوه، گاي عاشق تاب بازيه.
‫توي پارک هاربور شهر آزاد ‫يه جاي عالي براي تاب بازي هست.
‫تا حالا رفتي اونجا؟ ‫آره.
‫اونجا با هم بستني آدامس بادکنکي خورديم.
‫اوه من عاشق بستني آدامس بادکنکيم.
‫عاشق بستني آدامس بادکنکيه.
‫آره می‌دونم. ‫با هم خورديم، يادته؟
‫خواهش می‌کنم گاي، ‫تو تنها چيزي هستي که دارم.
‫ببخشيد خانم، فکر کنم اشتباه گرفتي.
‫روزت خوبی نداشته باشین، ‫روز عالي‌ای داشته باشین.
‫الو؟
‫ممکنه يه چيزي پيدا کرده باشم.
‫داشتم کد گاي رو نگاه می‌کردم ‫و يه چيزي اونجاست...
‫حتي الان بعد پاکسازيم هست.
‫چه فايده اي داره؟
‫گاي معجزه يک در ميليارد بود. ‫نمی‌تونيم ديگه مثلش رو بسازيم.
‫سعيم رو کردم، باشه؟ ‫حق با تو بود. تموم شد رفت.
‫نه ميلي. ‫ميلي گوش نمی‌کني چي می‌گم.
‫ريبوت کد هوش مصنوعي رو پاک نمی‌کنه...
‫براي حذف کردنش بايد ‫سرورا رو نابود کني.
‫هوش مصنوعيش هنوز اونجاست. ‫فقط بايد بهش دسترسي پيدا کنه.
‫رفتم ديدمش کيز، ‫همه چيز رو فراموش کرده.
‫به گزارش کدي که برات می‌فرستم نگاه کن.
‫همه چيز رو روشن می‌کنه.
‫رفتار گاي از اولم خيلي پيچيده تر...
‫از چيزيه که بايد می‌بوده.
‫به خاطر کد ماست.
‫ولي هنوز تو شهر آزاد گير کرده، ‫هنوز توي اين زندگي، توي اين چرخه گيره.
‫و بعد يه چيزي عوض ميشه و اون ‫زنده ميشه. چرا؟
‫اون موقع بود که يادم اومد.
‫يکي از شخصيتاي بازي «خود زندگي»، ‫بود که لقبش رو گذشته بودم عاشق دلخسته...
‫اون طراحي شده بود تا هيچ وقت ‫دختر روياهاش رو پيدا نکنه.
‫کل شخصيت کاراکتر همين بود.
‫ولي هيچ وقت اميدش براي ديدن ‫دختر روياهاش رو از دست نمی‌داد.
‫بايد اين دختره رو طبق يه شخصيت می‌ساختم...
‫و به خودم گفتم کي بهتر از دختري ‫که هر روز کنارش می‌شينم؟
‫تو.
‫ولي بعدش يه روز...
‫اون تو رو توي شهر آزاد می‌بينه ‫و وقتي که تو رو می‌بينه...
‫ديگه نمی‌تونه مثل قبلش باشه.
‫قرار بود حس کنه محکوم به فناست ‫ولي در عوض حس می‌کنه...
‫زنده‌ست تا اين که بالاخره زنده شد.
‫تو عوضش کردي ميلي.
‫کدش رو عوض کردي. ‫و فکر می‌کنم بازم می‌توني عوضش کني.
‫تو اون رو زنده کردي ميلي.
‫بهش زندگي دادي.
‫و اون زنده شد چون ‫اون شخص روياهاش رو ديد...
‫روزتون خوبی نداشته باشین...
‫روز عالی‌ای داشته باشین.
‫ممنون.
‫خوش اومدين.
‫همه بخوابن رو زمين!
‫کسي قهرمان بازي در نياره. ‫خيلي زود تموم می‌شه.
‫باشه.
‫همه غير از تو.
‫در، در ، در، من باز می‌کنم.
‫تو رو خدا، ‫من يه ماهي قرمز دارم.
‫ببين زياد وقت ندارم.
‫چون گروگانت گرفتم ‫الان مجرم سه ستاره ام.
‫ستاره؟ تو گروه پيشاهنگاي دختري ‫چيزي هستي؟
‫يه چيزي توي تو هست گاي.
‫ها؟ ‫من که نمی‌خوام چيزي توم باشه.
‫اينجا ولت کردند توي اون بانک ‫و انتظار
‫داشتند گوش به فرمان باشي... ‫من عاشق بانکم
‫و هر روز همون کار ‫تکراري رو می‌کني.
‫لياقت تو خيلي ‫بيشتر از اينه.
‫نمی‌خوام بيشتر باشه.
‫نه، بايد يادت بياد.
‫چرا راه افتادي دنبال من ‫و اسم من رو از کجا می‌دوني؟
‫بزن به چشمت.
‫مجبور نيستم اين کار رو بکنم.
‫درسته. ‫انتخابش با خودته.
‫باشه باشه.
‫اين ديگه چيه؟
‫عينک شعبده بازي؟
‫خوب گوش کن.
‫تو 24 ساعت، اين دنيا، هر کسي ‫که می‌شناسي...
‫همش قراره کاملاً نابود بشه.
‫ميشه ولم کني برم؟
‫من اصلاً تا حالا صورت تو رو نديدم...
‫يعني خب يه چيزاي کلي ديدم...
‫ولي بلد نيستم جزييات ‫رو خوب تعريف کنم.
‫کلا خوب نمی‌تونم حرف بزنم.
‫گور باباش. ‫چي؟ اوه!
‫يادم اومد.
‫خوش برگشتي.
‫نه. همه چي يادم اومد.
‫باهام بيا.
‫اينقدر اين کار رو هر روز ‫تکرار کردم که فراموش کردم چرا.
‫ديديش؟
‫اينجاست.
‫خداي من.
‫خداي من!
‫آنتوان ساختار اصلي ما رو اون طرف ‫افق مخفي کرده، براي همين نامرئي شده...
‫ولي فراموش کرده بازتابش رو از بين ببره.
‫هنوز اونجاست گاي. ‫فقط نميشه ديدش.
‫اگه بتونيم برسيم اونجا ‫مدرکي که لازم داريم گيرمون مياد.
‫نمی‌شه از لب آب رد بشي، ‫من قبلاً امتحان کردم.
‫کمک لازم داريم.
‫آنتوان يه راهي پيدا کرده ‫تا جلوي چشم همه مخفيش کنه.
‫اونم تو جايي که هيچ کسي ‫نمی‌تونه بهش برسه.
‫باورم نميشه اون اينقدر...
‫باهوشه که همچين کار کثيفي کرده باشه.
‫کيز. بايد تمرکز کني.
‫خيلي خب، بازتاب بيلد بعد از ‫افق جنوبي رو نشون می‌ده...
‫ولي فيزيک بازی نمی‌ذاره از ساحل رد بشي.
‫ولي به نظرت می‌توني يه راه پيدا کني ‫که از مانعش ردمون کني؟
‫يه پل لازم داريم.
‫تو فقط برس به ساحل آدم‌کش‌ها، ‫من بقيش رو يه کاريش می‌کنم.
‫ميلي؟
‫مواظب باش.
‫آنتوان شايد عوضي باشه ‫ولي احمق نيست.
‫بفهمه کي هستي با همه توانش مياد سراغت.
‫درست می‌گي.
‫سلام. ميلي، و اون کسي ‫که نمی‌تونم ببينمش.
‫خب، من يه فکري دارم.
‫اگه اون نتونه کسي رو ‫بفرسته دنبالمون چي؟
‫همگي! جمع بشين!
‫ممنون که اومدين.
‫شماها من رو می‌شناسين. ‫من گاي هستم.
‫سلام گاي.
‫سلام.
‫حرفي که الان می‌خوام بزنم ‫ممکنه درکش سخت باشه.
‫خيلي خيلي سخت.
‫ولي، شماها از زندگي کردن ‫تو پس زمينه خسته نشدين؟
‫از تيرخوردن خسته نشدين؟
‫ديگه بسه.
‫- گروگان گرفته شدن؟ ‫- ديگه بسه.
‫- زير گرفته شدن؟ ‫- ديگه تحمل نمی‌کنيم.
‫زورگيري؟ چاقو خوردن؟ ‫سپر انساني شدن؟
‫از چاقو خوردن خسته شديم!
‫- بادي! ‫- ببخشيد.
‫چي می‌خواي بگي گاي؟
‫می‌خوام بگم که حتما لازم نيست ‫اين شهر اينطوري باشه.
‫می‌تونه طور ديگه اي باشه.
‫چه طور ديگه؟
‫- مثلا تو می‌توني دستات رو بياري پايين. ‫- آره.
‫بفرما.ديدي؟ آره.
‫فشار بيار. آفرين.
‫نفس بکش. برو.
‫برو برو برو.
‫نه. نميشه. ‫نه.
‫حس می‌کنم غير طبيعيه.
‫يعني خب وقتي يکي تفنگ به دست ‫مياد چي کار کنم؟
‫اين که هميشه دستام بالا باشه ‫وقتم رو هدر نمی‌ده.
‫ولي، اگه ياروي تفنگ به دست نياد چي؟
‫ها؟ ‫چي؟
‫هميشه سر و کله يکي ‫با تفنگ پيدا ميشه.
‫کلي تفنگ به دست اينجا هست.
‫اگه دنيامون اينقدر ترسناک نبود چي می‌شد؟
‫اگه بتونيم تغييرش بديم چي؟
‫ميلي! تو دنياي تو، يه روز چند ‫تا بانک رو می‌زنند؟
‫تقريبا هيچ وقت گاي.
‫جنازه چي ميلي؟
‫چي؟ ‫جنازه زياد می‌بيني؟
‫تو يه ساعت چندتا می‌بيني؟
‫ساعتي هيچي.
‫تيراندازي چي؟
‫تو دنيات تيراندازي زياد هست؟
‫اين يکي خيلي مشکل بزرگيه گاي. ‫خيلي پيش مياد.
‫فکر اين يکي رو نکرده بودم.
‫واقعیته. واقعاً بده.
‫حرفم اينه که، لازم نيست تو زندگيامون ‫تماشاچي باشيم.
‫می‌تونيم هر چي که می‌خوايم باشيم.
‫همه ما که نمی‌تونيم ‫مثل تو باشيم گاي.
‫اشتباه می‌کني.
‫چيزي که تو منه ‫تو همه شما هم هست.
‫چي؟
‫داخل تک تکتون، دارين رشد می‌کنين.
‫ديگه فقط قهوه ساده نمی‌خوام. ‫می‌خوام...
‫می‌خواي کاپوچينو درست کني.
‫دنيا رو عوض کنم.
‫خیلی خیلی بهتر شد.
‫يا چاي سبز حباب دار.
‫يا خدا! ‫ايول!
‫ماشالا دختر.
‫خداي من چه قدر خفن حرف زدي.
‫اگه بتونم از اون آب بگذرم...
‫اونجا يه دنيايي هست ‫که می‌تونيم آزاد باشيم.
‫دنياي که می‌تونيم تصميم ‫بگيريم کي باشيم.
‫دنيايي که توش اهميت داريم. ‫ولي بايد براش بجنگيم.
‫بايد کنار همديگه بجنگيم.
‫آره!
‫شماها تا الان ‫کاري که ازتون انتظار می‌رفته رو انجام دادين.
‫ولي اين مسخره بازي امروز تموم ميشه.
‫آره!
‫اصلا نمی‌دونم چه خبر شده!
‫ولي عاشقشم!
‫عاشقشم!
‫منم عاشقشم! بجنبين بچه ها ‫بياين اينجا!
‫جمع بشين! نقشه اينه! ‫همه بياين!
‫همه بخوابن رو زمين!
‫سلام؟
‫ملت کدوم گوري رفتند؟
‫سلام؟
‫«ان.پي.سي»ها کجان؟
‫ببينين الان سه ساله ‫دارم شهر آزاد رو بازي می‌کنم،
‫تا حالا همچين چيزي نديدم.
‫تا اين اواخر، اگه چندتا «ان.پي.سي» گم ‫شده بودن اصلا متوجه نمی‌شدم.
‫و نمی‌دونم اين يه تئوري ‫چرت و پرت از سايت رديته يا نه...
‫ولي بعضيا دارن می‌گن مرد آبي پوش ‫اصلا يه گيمر نيست.
‫می‌گن يه هوش مصنوعيه.
‫يه هوش مصنوعي. ‫يعني زنده‌ست.
‫براي همينه که مرد آبي پوش ‫همه جا معروف شده.
‫آنتوان، اگه داري من رو تماشا می‌کني، ‫لطفاً بازي رو درست کن.
‫و مهم تر از همه، مرد آبي پوش رو برگردون. ‫اوه خداي من. خداي من!
‫آنتوان، بايد اين رو ببيني.
‫و سعي کردي با اون دختر مولوتفي ‫ازم بدزديش.
‫اسمش ميليه.
‫ميلي.
‫پيداش کردم. پيداش کردم! ‫پيدات کردم! پيدات کردم!
‫موسر! بيارش رو صفحه. ‫همين الان بيارش.
‫همينه، بجنب. سريع.
‫ايناهاش.
‫داره دور شهر آزاد با يه گيمر به اسم ‫دختر مولوتفي دور دور می‌کنه.
‫اسمش ميلي راسکه.
‫ميلي راسک؟ ‫اون شريک قديمی‌کيز نيست؟
‫آره.
‫همونيه که داره زور می‌زنه يه ‫شکايت چرت ازم بکنه
‫چون بدجور دلش می‌خواد يه تيکه از شرکت ‫سونامی کوان گيرش بياد.
‫دختر مولوتفي رو بنداز بيرون.
‫دارم تا جاي ممکن سعيم می‌کنم ‫ولي اکانتش مخفي شده.
‫اين زنه استثنائيه.
‫پس تو بازي بکشش.
‫«چی؟» ‫آره گفتم بکشش.
‫هر چي داريم تو بازي بريز سرشون باشه؟ ‫پنج ستاره اش کن.
‫آره فقط يه مشکلي هست.
‫چيزي نداريم.
‫چي داري می‌گي ويلز؟
‫اصلا هيچ عامل دفاعي اي نداريم.
‫نه پليس نه ارتش. ‫هيچي نيست.
‫اون وقت تا حالا می‌خواستم ‫همين رو بهت بگم.
‫انگار همۀ «ان.پي.سي»ها اعتصاب کردن.
‫يه قهوه شيرجو دوبل پر کف ‫بزرگ آماده است.
‫لاته با دارچين!
‫مال منه.
‫- ممنون. ‫- قابلي نداره.
‫به سلامتي.
‫دخلشون رو بيار گاي!
‫مثل يه اعتصاب مجازيه.
‫نه نيست.
‫عمدا دارن اين کار رو می‌کنند. ‫نقششونه.
‫می‌دوني چي کار بايد بکنيم؟ ‫تو بازي می‌کشيمشون.
‫رسپاون رو خاموش کن. ‫بکششون. همين حالا.
‫ولي اينطوري اگه گيمري کشته بشه ‫ديگه بر نمی‌گرده تو بازي.
‫همه قاتی می‌کنن.
‫اصلاً برام مهم نیست.
‫قربان؟ قربان، محض احتياط می‌پرسم، ‫يعني الان وقتشه؟
‫الان يعني داري خوش مزه بازي در مياري...
‫چون فکر می‌کني رفيقيم و...
‫تو يه گروهي چيزي هستيم؟
‫آره آره. ‫دقيقا به همين فکر می‌کنم.
‫ايول، الان يه تيميم.
‫بايد يه تيکه کلامم...
‫پيدا کنيم. باشه؟ ‫باشه.
‫سر شمارش سه. يک دو سه... ‫يک دو سه...
‫برگرد سر کارت!
‫يکي کيز رو بياره پيش من!
‫خيلي خب، شنيدين چي گفت. ‫وقتشه!
‫تو بد مخمصه اي افتاديم.
‫می‌دونه کجا داريم می‌ريم.
‫خيلي خب، پيداش کردم. ‫نگران نباشين.
‫برا نهار لاستيک ماشين هوس نکردي؟
‫بخورش! بوم!
‫خرگوش داره مياد سراغت. ‫شکارچیِ رأس هرم.
‫واو!
‫بزن بريم. ‫دارين نگاه می‌کنين؟
‫الانه که کاره اين احمق رو تموم کنم.
‫بجنب بجنب بجنب.
‫کيز، اگه صدام رو می‌شنوي ‫کمکم کن.
‫خدايا! خيلي خب. کار کي بود؟ ‫کار کي بود؟
‫سر به سر من نذارين! ‫کمرم زير فشار داره خم ميشه!
‫بجنب!
‫برو برو برو!
‫از حراست پرسيدم، ‫کيز از ساختمون نرفته بيرون.
‫اوه، انگار کار ديگه اي نميشه کرد.
‫پس بايد بي خيال بشيم؟ ‫می‌خواي بي خيال بشي؟
‫نه. حس می‌کنم می‌خواين ‫بازم بگردم.
‫برو. ‫بر می‌گردم.
‫اصلا نمی‌فهمم ‫اين احمقا کجا دارن می‌رن.
‫من می‌دونم. ساحل جنوبي. ‫ساحل آدم‌‎کش‌ها.
‫خب، احمقانه‌ست. ‫اونجا جز آب چيزي نيست.
‫فيزيک بازي اصلا نمی‌ذاره کسی از ساحل بگذره.
‫مگه اين که يه چيزي اونجا باشه.
‫آنتوان، چيزي اونجاست؟
‫سگ توش. طراح‌ها.
‫وقت «دود» شده.
‫هنوز داريم روش کار می‌کنيم.
‫خودم روش کار کردم. ‫بي نقصه.
‫همين الان دود رو بفرستين.
‫بفرستينش. ‫شل مغزه.
‫حتي چيز زيادي از کدش رو هم ننوشتيم. ‫ولي آپلود رو شروع کنين.
‫حالا چي کار بايد بکنيم؟
‫کيز برامون يه پل پيدا می‌کنه.
‫اومدي اون چاقوهايي که باهاش ‫بهم خنجر زدي رو برداري داداش؟
‫از اولش داشتي به ميلي راسک ‫کمک می‌کردي.
‫داره دنبال ساختارت می‌گرده.
‫کدوم ساختار آنتوان؟
‫تو که از کد ما استفاده نکردي، مگه نه؟
‫و اگه از کد ما استفاده نکردي...
‫چطور ممکنه ساختار اصلي ‫ما توي بازي باشه، مگه نه؟
‫نکنه چيزي هست که من نمی‌دونم؟
‫برين بيرون.
‫خيلي خب کيز، بيا مرد و مردونه حرف بزنيم.
‫اگه بازي احمقانه تو رو ‫داده بودم بيرون سگم نمی‌خريدش.
‫آنتوان، تو نمی‌دوني موفق ‫می‌شد يا نه.
‫چرا می‌دونم.
‫به اعداد نگاه کردم، به مخاطباي بازي. ‫به پيشبيني مخاطبا.
‫تا حالا به ذهنت خطور کرده ‫بعضي چيزا از عدد و رقم مهم تره؟
‫چي از عدد و رقم مهم تره؟ ‫پول؟
‫خبر فوري برات دارم داداش! پول هم عدده.
‫هيچ چيزي از اعداد مهم تر نيست.
‫بايد ازم ممنون باشي.
‫من بايد از تو ممنون باشم؟
‫سودي که از کار ما گيرت ‫اومد چي؟
‫قبلا طرفت رو انتخاب کردي «پادوان» کوچولو. ‫[کارآموزان جداي در استار وارز]
‫حالا وقتشه بياي ور دست امپراطور.
‫افتاد داداش؟
‫آره افتاد... داداش.
‫براي همين اين کار رو می‌کنم.
‫ممنونم کيز.
‫اون دیگه چه حرکت مسخره‌ای بود؟
‫هي آنتوان، اوضاع خطري شده.
‫فکر می‌کردم باهوش تر از اين باشي کيز.
‫واضحه که اخراجي، میدونی که.
‫اون دختره برا چي هنوز تو بازيه؟
‫همه رو از بازي بيرون کن.
‫صبر کن، می‌خواي همه گيمرا رو بندازم بيرون؟
‫همين حالا بندازشون بيرون!
‫اکانت تک تک پليرا رو کنسل کن!
‫دود کدوم قبرستونيه؟
‫حراست! اين ولگرد رو بندازين بيرون.
‫گاي!
‫ميلي! ‫دارن می‌ندازنم بيرون.
‫چي شده؟
‫ديگه دست توئه. ‫همه دارن تماشا می‌کنن.
‫بايد ادامه بدي.
‫وايسا وايسا وايسا! ‫بازم می‌بينمت؟
‫اگه به اون طرف پل برسي آره.
‫ساختارمون رو به کل دنيا نشون بده. ‫اون مدرکمونه.
‫اين کار رو بکني آنتوان کارش تمومه.
‫بهش می‌رسم.
‫موفق می‌شم.
‫چي شد؟
‫چه خبر شده؟
‫خيلي خب، آخرين لحظۀ قبل از ‫اخراجمون رو فراموش نکنين.
‫اوه!
‫واو.
‫تيکه کلام.
‫تيکه کلام؟
‫چي؟ ‫هنوز وقت نکردم يه تيکه کلام پيدا کنم.
‫ولي «تيکه کلام»، خودش تيکه کلام خيلي باحاليه.
‫آخ.
‫بلند شو گاي. بلند شو.
‫نه نه نه.
‫گاي، اومدم نجاتت بدم.
‫اين ديگه کيه؟ ‫نمی‌دونم.
‫عجب چيزيه.
‫دقيق مثل توئه...
‫ولي خيلي بهتره.
‫خيلي خيلي بهتر.
‫ممنون. ‫ازت که تعريف نکردم.
‫من اگه جات بودم بهش دست ‫نمی‌زدم بادي.
‫يعني چي که می‌گي ‫بهش دست نزنم؟
‫تو که مشکلي نداري، هان؟
‫چون رفيق تو هم هستم.
‫آره فکر کنم الانه که ‫بزنه.. لهت کنه.
‫چه محکم مشت می‌زنه.
‫ولي دستاش خيلي نرمه.
‫قوي باشه ‫باشه. خدافظ.
‫هي، من رو عين پر بلند کرد.
‫يوهو!
‫اوه...
‫نه نه نه! نه!
‫بلند شو گاي. بلند شو!
‫بازي تمومه. تيکه کلام.
‫ايني که گفتي الان يعني چي.
‫بجنب. بلند شو!
‫بلند شو.
‫تو زندگي من عاشق سه تا چيزم.
‫دهن سرويس کردن. جاي خالي، مورد سوم.
‫اخ! سگ توش!
‫ضربه کشنده رو فعال کن.
‫خدافظ گاي.
‫اوه سگ توش، الانه که ضربه کشنده رو بزنه.
‫بلند شو!
‫مامان، می‌خواد ضربه کشنده رو بزنه!
‫بلند شو گاي.
‫اوه.
‫چي شد؟!
‫خفن بودا.
‫وايسا ببينم. اون... ‫اون...
‫آره! لايت سيبره جيگر!
‫لايت سيبره؟ ‫آره.
‫اوه!
‫گاي!
‫آره!
‫آره! ايول. بلند شو گاي. ‫بجنب.
‫ديدي؟
‫الان همش رو می‌بيني؟ ‫آره؟
‫آره، همه جا کلي چيز براق هست.
‫آره، برو. برو دنبالشون.
‫کلي خوراکي داري.
‫آره، بلد نيست برقصه. اصلا بلد نيست.
‫آزاد باش، نسخه بهتر من.
‫بريم.
‫کجا داريم می‌ريم؟
‫نمی‌تونيم بذاريم از پل رد بشن.
‫می‌خواي باهم تمومش کنيم؟
‫ببين، اصلا نمی‌دونم چه خبره ‫ولي معلومه که آره. من باهاتم.
‫يوهو!
‫بزن بريم!
‫آنتوان، بگو ديگه.
‫برا چي اومديم اينجا؟
‫سروراي شهر آزاد يک کجاست؟
‫نه آنتوان. ‫چي کار می‌خواي بکني؟
‫اگه از افق برسن به ساختار ‫من همه چيزم رو از دست می‌دم!
‫وايسا ببينم، پس واقعا ‫کدشون رو دزديدي.
‫بالاخره دو زاريت افتاد نابغه.
‫خب سرورا کجان؟
‫اينان که اينجاست. ولي يه لحظه صبر کن، ‫دارم سعي می‌کنم ببينم جريان چيه.
‫اينا؟ اين يکي؟ ‫همين يکي ديگه؟
‫آره. چطوري...
‫بدو.
‫آنتوان!
‫بس کن!
‫سرکار جاني!
‫- بجنب! ‫- بجنب!
‫اقيانوس و بقيه پل ‫تو کدوم سروره؟
‫بهت نمی‌گم.
‫اگه بگم نابودش می‌کني.
‫آره چون بازي خودمه.
‫ولي نيست. ‫بازي کيزه.
‫تو هيچ غلطي نکردي.
‫می‌دوني چيه؟ ‫کيز رفيق منه.
‫حراست!
‫کارمند سابقمون رو تا بیرون ‫ساختمون همراهی کنین.
‫شماها اسم ندارين ‫که همش بهتون می‌گه حراست؟
‫گاي!
‫بادي! بادي! ‫نه. نه! برو!
‫بدون من برو!
‫من کل زندگي لعنتيم ترسيده بودم.
‫ولي ديگه نمی‌ترسم.
‫متاسفم.
‫ولی من نيستم.
‫بهترين روز عمرم بود.
‫برو اون ساختار رو پيدا کن.
‫نشونشون بده که ما هم ارزش داريم.
‫اون نگهبانه يه قهرمان مشتي بود!
‫ماشالا پسر!
‫آره! آره!
‫بيا بخورش آنتوان!
‫آنتوان، بسه!
‫ديگه تمومه.
‫رسيد.
‫ساختار اصلي بازيت رو نشون همه دادي.
‫احتمالاً در دادگاه هم برنده می‌شی، نه؟
‫به احتمال زياد.
‫چه خوب.
‫ولي مسئله اينه داداش. ‫مسئله اينه.
‫هر چيزي که برات مهمه اين توئه.
‫ته مونده‌اي که از شهر آزاد باقي مونده، ‫دوستاي کوچولوي پس زمينه‌ايت...
‫به علاوه دوست‌پسر مجازيت.
‫سرور آخره.
‫ببين، من فقط دنيايي که ‫ساختم و آدماش رو می‌خوام.
‫چی به آنتوان می‌رسه؟
‫هر چيز ديگه‌اي که می‌مونه.
‫يعني چيا؟ وانمود کن من احمقم.
‫حق کدمون رو داري. ‫همه سود رو نگه می‌داري...
‫فقط چيزي که از شهر آزاد باقي مونده رو بهم بده.
‫بذار از اونجا دنياي خودم رو بسازم.
‫شهر آزاد 2 چي؟ ‫شهر آزاد 3؟
‫اقتباس‌های از روی این بازی چي؟
‫همش مال تو. ‫فقط تبر رو بذار پايين.
‫می‌دونی اين احمقانه ترين معامله...
‫در تاریخ معامله‌های احمقانه‌ست، مگه نه؟
‫داري حرف از دست کشيدن ‫از ميليون ها دلار می‌زني.
‫براي چي يه نفر بايد همچين کاري بکنه؟
‫چون کيز و من يه چيز عالي ساختيم
‫و پول و شهرت لازم ندارم ‫تا به خودم ثابتش بکنم.
‫ديگه نمی‌خوام بازي ‫تو رو بازي کنم آنتوان.
‫وقتشه بازي خودم رو بازي کنم.
‫قبوله؟
‫بازي شهر آزاد 2 کلي سر و صدا کرده...
‫ولي به خاطر خبراي خوش نيست. ‫فروش اين بازي...
‫همچنان سقوط می‌کنه و گزارش هاي زيادي از خطاي ‫کد نويسي و لگ در بازي آنلاين به دستمون رسيده.
‫موسس شرکت سونامی‌گيم، آنتوان هواچليک...
‫تحت فشار و درگير شکايت حقوقي است.
‫شکايت قانوني.
‫هم تحت فشاره هم ازش شکايت کردند.
‫اينقدر سرمون شلوغه وقت ‫خوشحالي کردن نداريم.
‫منم يه قربانيم! منم قربانيم!
‫حرف از شلوغي شد، ‫همين الان...
‫بازديد کننده هاي جديدي که سرورمون ‫از پسش بر مياد دو برابر شدند.
‫فوق العاده است.
‫کي فکرش رو می‌کرد اين همه آدم...
‫به جاي کشتن شخصيتاي بازي ‫ترجيح می‌دن تماشاشون کنن؟
‫هم...
‫آره، ما فکرش رو می‌کرديم.
‫آره.
‫می‌دوني وقتي پز می‌دي خيلي ناز ميشي.
‫آنتوان بايد بره!
‫همچنين بازي «زندگی آزاد»...
‫به سرعت در حال تبديل شدن ‫به بازي مستقلي است که...
‫گيمرها به سمتش هجوم می‌برن تا ‫در اين بازي نظارتي مجازي...
‫با تنها مرد آبي پوش ملاقات کنند. ‫مردي که...
‫ديگه در پس زمينه نيست و تبديل ‫شده به يه دوست مجازي.
‫هي «ميلز».
‫می‌خواي بريم يه قهوه اي ‫چيزي بخوريم؟
‫راستش می‌خوام برم توي بازي.
‫قهوه؟
‫باشه. باشه. خوبه.
‫پس برات ميارمش همينجا.
‫اوه کيز، ام...
‫می‌دونم، قهوه سایز متوسط، خامه، دو قاشق شکر.
‫آره.
‫سلام «رندي». ميلتون.
‫داشتم فکر می‌کردم کي دوباره می‌بينمت.
‫آره، اين تازگيا زندگيم ‫خيلي پر حادثه بوده.
‫بايد اينجا رو ببيني.
‫تا آخر عمرمون می‌تونيم ‫بستني آدامس بادکنکي مجاني بخوريم.
‫واو.
‫سلام بچه ها.
‫ببين گاي...
‫واو، سخت تر از اون چيزيه که فکرش رو می‌کردم.
‫پس بذار من به جات بگم.
‫گاي...
‫همش به تو فکر می‌کنم.
‫سليقت تو پيرهناي آبي و ستاره های موسیقی...
‫واقعاً برام عميق و جذابه.
‫ولي نمی‌تونم همه روزم پيش تو باشم.
‫اين دنيا رو من ساختم ‫ولي نمی‌تونم زندگيم رو توش بگذرونم.
‫ديدي؟ ‫سخت بود؟
‫خب، تو چي کار می‌خواي بکني؟
‫به لطف تو هر کاري بخوام می‌کنم.
‫ديگه تو يه چرخه بي پايان نيستم.
‫تو هم نيستي.
‫دوستت دارم ميلي.
‫شايد اين حس به خاطر ‫برنامه نويسيمه ولي می‌دوني... چيه؟
‫يه نفر اون برنامه رو نوشته.
‫من فقط يه نامه عاشقانه براي توئم.
‫نويسنده يه جايي اون بيرونه.
‫تو بهش زندگي دادي. ‫تو بهش زندگي دادي.
‫و زنده شد چون کسي رو ديد که...
‫کل زندگيش منتظرش بوده.
‫و بايد واقع گرايانه می‌کردمش پس...
‫از روي تو الگو...
‫گرفتمش.
‫زن روياهاش...
‫مثل روياهاي من بود.
‫براي همين بستني آدامس بادکنکي و ‫تاب بازي دوست داشت.
‫و يه عادت خيلي ناز داشت...
‫هميشه زير لب اون آهنگ ‫کلاسيک ماريا کري رو می‌خوند.
‫يعني هميشه... همون رو تکرار می‌کرد.
‫بالاخره!
‫کيز!
‫اينجا چي کار...
‫حالت خوبه «گاي» کوچولو؟
‫«صِفَت» به نظر مياي. ‫(به دليل برنامه نويسي ناقص درست نمی‌تونه صحبت کنه)
‫حال من عاليه. عالي. ‫راستي می‌توني بذاريم زمين.
‫ممنون. لطف کردي.
‫نه. حالم عاليه. ‫تو هم عالي اي دود.
‫فقط دلم برا رفيق ‫شيشم تنگ شده.
‫هر روز باهم همينطور ‫پياده روي می‌کرديم.
‫فقط اون پيراهن تنش می‌کرد. ‫جمله سازيم بلد بود.
‫من می‌تونم با جمله وزنه بزنم.
‫آره، وزنه زدن اصلي ربطي ‫به جمله سازي نداره.
‫خنده بلندتر!
‫اوه...
‫گاي؟
‫بادي! ‫نه!
‫اوه خداي من! گاي!
‫بادي! فکر کردم از دستت دادم!
‫ندادي!
‫يه دقيقه داشتم رو اون پل که ‫به ناکجا آباد می‌رفت می‌دويدم...
‫و فکر می‌کردم زندگي شيرين خسته کننده‌ام تمومه.
‫بعد يه لحظه انگار داشتم پرواز می‌کردم...
‫نمی‌دونم گرد فرشته اي پري اي چيزي بود...
‫و يهو افتادم تو اين بهشت.
‫عاشق اينجام.
‫باورت نميشه چند روز پيش ‫سوار يه «قنطورس» شدم.
‫شايد عجيب به نظر بياد...
‫که از يه نصف آدم نصف اسب کولي گرفتم...
‫هر چي که بود سوارش شدم.
‫منم سوار يه يارويي شدم!
‫نشانه دوستي!
‫ببين چه قدر صميميه!
‫بجنب. بيا ببينم!
‫می‌خوايم بغل کنيم؟ ‫بپا که اومدم!
‫نه نمياي. ‫دارم ميام سراغت!
‫بيا اينجا ببينم! ‫دارم ميام!
‫يه جوري بغلت کنم ‫نفهمی ‌از کجا بغل شدي!
‫بادي، دلم برات تنگ شده بود!
‫بانک کجاست؟
‫بانکي وجود نداره.
‫پس چي کار می‌کنيم؟
‫هر کاري که عشقمون بکشه.
‫سلام بچه ها. ‫سلام گاي.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت زدمووی : .:: @ZedMoviecom ::. .:: ZedMovie.com ::.