دانلود رايگان فيلم و سريال ..:: MiraMovie.org::.. ..:: ZedMovie.com::..
‫عزیزم؟
‫اوه، ترسوندیم.
‫متأسفم.
‫منظوری نداشتم.
‫بیرون بودی؟
‫- چرا منو بیدار نکردی؟ ‫- می‌خواستم تنها باشم.
‫منظورم اینه که، لازم داشتم ذهنم رو باز کنم
‫تا چندتا ایده بگیرم.
‫گرفتی؟
‫نه؟
‫بالأخره میان.
‫نگران نباش.
‫بالأخره میان.
‫- بو میدم. ‫- خوشم میاد.
‫بهتره دوش بگیرم.
‫سلام.
‫- میشه اینا رو بردارم؟ ‫- آره.
‫اوه.
‫عالیه.
‫لازم نیست اینقدر زحمت بکشی.
‫خودم می‌خوام.
‫خیلی کار کردی.
‫آره. درسته.
‫همینجا بمون.
‫نه، نه، نه. ‫عیبی نداره. عیبی نداره.
‫- بیا تو. خواهش می‌کنم. ‫- ممنون. ممنون.
‫اوه، سلام.
‫سلام.
‫این آقا تازه تو بیمارستان مشغول به کار شده...
‫و فکر کرده ما...
‫- اونجا چیکار می‌کنی؟ ‫- من جراح ارتپد هستم.
‫واقعاً؟
‫اما بیشتر اوقات ‫تحقیق می‌کنم و درس میدم.
‫تحقیق.
‫آره، می‌دونم، زیادی کسل کننده‌اس.
‫اصلاً کسل کننده نیست.
‫بیا بشین. ‫چیزی می‌خوری واست بیاریم؟
‫نه، ممنون.
‫- چایی می‌خورین؟ ‫- همم؟
‫- چایی؟ ‫- نه، نه، نه، نه، نه.
‫نمی‌خوام...
‫ام...
‫نمی‌خوام مزاحم بشم.
‫اصرار می‌کنم.
‫مهمونی که دکتر باشه؟ ‫منظورم اینه که، کی می‌دونه.
‫ممکنه یه روز از بالا پله‌ها بیوفتم پایین.
‫خدا نکنه!
‫- میرم یه خورده درست کنم. ‫- ممنون.
‫از این طرف لطفاً.
‫بابت بهم‌ریختی معذرت می‌خوام.
‫بعد از یک ماه تعمییرات ‫تازه اومدیم توش.
‫خونه‌ی فوق‌العاده‌ایه.
‫همسر من عاشق مهمون‌ـه.
‫- همسرت؟ ‫- آره.
‫فکر کردم دخترته.
‫- بشین. ‫- خیلی ممنون.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫و یه مورد دیگه هم بود
‫یه خواننده‌ی اُپرای دهه‌ی20
‫پاهاش جوری انحراف داشتن
‫که نمی‌تونست بیشتر از یه گام ‫پاهاش رو از هم باز کنه.
‫اوه، واقعاً؟
‫- ممنون. ‫- خیلی مجهز اومدین.
‫- اونو از کجا آوردین؟ ‫- من همیشه تجهیزاتم رو با خودم میارم.
‫تا حالا چیزی مثل این نخوردم.
‫در آوردنش سخته. ‫مجبورم تقسیمش کنم.
‫می‌خوری؟
‫امم. ‫اون زیاد اهل مشروب خوردن نیست.
‫من مشروب دوست دارم.
‫بیا، بذار یه خورده بریزم توی چایی‌ت.
‫با همین چایی راحتم، ممنون.
‫دکترمون می‌خواد یه مقاله چاپ کنه.
‫«می‌خواد» خیلی زیادیه.
‫هنوز خیلی از جاهاش رو ننوشتم.
‫و اومده اینجا تا تمومش کنه.
‫و چی باعث شده بیاین پیش ما؟
‫خب، اونا بهم گفتن می‌تونم ‫یه اتاق اینجا پیدا کنم.
‫اون فکر کرده ما اتاق بالامون رو اجاره میدیم.
‫ما همیشه در مورد اینکه...
‫اینجا واسه دو نفر چقدر بزرگه ‫حرف می‌زنیم.
‫خب، اگه بخوام جای دیگه‌ی رو پیدا کنم ‫باید زودتر برم...
‫چرت نگو. نه، نه. ‫دیر وقته. امشبو اینجا بمون.
‫نه، نمی‌تونم، نه.
‫خواهش می‌کنم. ‫ما از مهمون خوشمون میاد، درسته؟
‫آره، البته.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫پس میرم بقیه وسایلم رو بیارم.
‫خیلی لطف دارین.
‫گذاشتم‌شون توی...
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫مطمئنی؟
‫آره. آب دهنم ‫پرید تو حلقم.
‫ممنون.
‫ما اونو نمی‌شناسیم.
‫اون یه دکتره.
‫اون یه غریبه‌اس.
‫می‌خوایم همینجوری بذاریم توی خونه‌مون بخوابه؟
‫ازم می‌خوای بهش بگم بره؟
‫- همش همینه؟ ‫- آره.
‫ام، ما سیگار نمی‌کشیم.
‫کار خوبیه.
‫تو خونه منظورمه.
‫ببخشید.
‫میرم چندتا پتو واست بیارم.
‫- اتاقت رو بهت نشون میدم. ‫- ممنون.
‫یه بار دیگه میگم ‫بابت بهم‌ریختی معذرت می‌خوام.
‫نه، خواهش می‌کنم. ‫واقعاً ازت ممنونم.
‫اوه و این! ‫عاشق اینم.
‫چرا اینقدر ازش داری؟
‫خب، خودم نوشتمش.
‫اوه، خدای من.
‫- این خودتی؟ ‫- اوهوم.
‫- من یکی از طرفدارات هستم. ‫- خوندیش؟
‫تا حالا چندین بار خوندمش.
‫نوشته‌های تو زندگی منو تغییر داده.
‫اوه متأسفم. ‫تو باید...
‫تو باید همیشه از این چیزا بشنوی.
‫نه راستش. نه.
‫و این.
‫این چیه؟
‫مراقب باش.
‫این خیلی خیلی ظریفه.
‫یه هدیه بوده.
‫یه هدیه‌ی خیلی خاص.
‫مال تو بوده؟
‫نه.
‫وقتی بچه بودم ‫توی یه آتش‌سوزی همه‌چیم رو از دست دادم.
‫اوه، متأسفم.
‫تصورش سخته.
‫همه‌چی رو از دست بدی.
‫خاطراتت، کارت ‫حتی مسواک کثیفت.
‫مطمئن نبودم که بازم می‌تونم ادامه بدم
‫تا اینکه اینو توی خاکسترها پیدا کردم.
‫زیبا نیست؟
‫می‌تونم...
‫بهم قدرت شروع دوباره میده.
‫و بعدش با اون آشنا شدم.
‫تو.
‫و به تمام اتاق‌ها ‫جان دوباره‌ی بخشید.
‫همه‌ش رو بازسازی کرد.
‫با تمام جزئیاتش.
‫- تنهایی؟ ‫- آره.
‫وای.
‫پس فقط یه دختر زیبا نیستی.
‫اومدم که بهت بگم ‫می‌خوام برم بخوابم.
‫متأسفم. ‫نمی‌خواستم...
‫حالت خوبه؟ ‫یکم آب می‌خوای؟
‫حالت خوبه؟
‫الآن میام پایین.
‫مطمئنی یکم آب نمی‌خوای؟
‫فقط یه ذره.
‫بیا.
‫بشین.
‫فقط زیادی مشروب خوردی.
‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست.
‫همچی مرتبه؟
‫زیادی مشروب خورده. ‫خوب میشه.
‫- واسه چی... ‫- یه خورده تنهاش بذار.
‫خیلی‌خب، پاشو.
‫فقط پاشو.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫بوی فوق‌العاده‌ای میده.
‫دیشب چه اتفاقی افتاد؟
‫نتونستم بخوابم. ‫ذوق زده شده بودم.
‫واسه چی؟
‫داستان‌هاش. ‫عاشق ذهن اون مَردم.
‫خیلی الهام بخشه که ‫با کسی حرف بزنی که واقعاً از کارت خوشش میاد.
‫منم از کارت خوشم میاد.
‫البته که خوشت میاد. ‫می‌دونم.
‫بهتر شد؟
‫ببخشید؟
‫حالش بهتر شد؟
‫- حالش بهتر شد؟ ‫- خوبه. خوبه. یه لحظه صبر کن.
‫اوه ببخشید. ‫آتیش می‌خواستم.
‫نگران نباش. ‫میرم بیرون.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫حالت چطوره؟
‫عالی.
‫بهتر شدی؟
‫بهتر؟
‫- صبح بخیر! ‫- صبح بخیر!
‫- چطور خوابیدی؟ ‫- مثل یه بچه.
‫خوابای خوبی دیدم. ‫شاید بخاطر هوا بوده.
‫من گیج شده.
‫- اون کیه؟ ‫- من میر.
‫نه، نمی‌خواد. ‫خودم میرم.
‫منتظر مهمون هستین؟
‫ما مهمون زیادی نداریم.
‫دیوونه‌م می‌کنه.
‫منم همینطور.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- می‌تونم کمکتون کنم؟ ‫- آه. بالأخره اومدی.
‫نیمه‌ی بهتر من.
‫- اونو بنداز دور، باشه؟ ‫- پُک نمی‌زنم.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫- اوه، منم همینطور. ‫- خب، بفرما تو.
‫نمی‌دونستم متأهلی.
‫واقعاً؟
‫صبحونه!
‫- من میرم ساکش رو بیارم. ‫- اوه.
‫اوه، داره می‌سوزه.
‫- نه، اینکارو نکن! ‫- اوه.
‫- اوه، متأسفم. ‫- من جمعش می‌کنم!
‫- بشین. ‫- من پنجره‌ها رو باز می‌کنم.
‫بذار بهش نگاه کنم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- فکر کنم.
‫حالت خوبه. ‫یخ لطفاً.
‫یخ!
‫خیلی احمقم.
‫چیزی نیست. ‫حالت خوبه. حالت خوبه.
‫اوه.
‫- ممنون. ‫- واقعاً متأسفم.
‫اوه، نگران نباش.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫منم از دیدنت خوشحالم.
‫اوه، خواهش می‌کنم!
‫من قید ازدواج رو زده بودم.
‫داشتم به تنها بودن عادت می‌کردم.
‫اوه، ممنون.
‫- اما بعدش... ‫- خوشمزه‌اس.
‫یهویی پیش اومد.
‫من اونو دیدم ‫و فهمیدم که اون همون زنیه...
‫که می‌خوام بقیه زندیگمو باهاش بگذرونم.
‫- همم. عشق در نگاه اول. ‫- منم همینطور.
‫آره، راست میگی.
‫چیه؟ ‫چطور می‌تونم در مقابل این صورت مقاومت کنم؟
‫تو حرفم رو باور می‌کنی، درسته؟
‫بیا. بشین.
‫- پس یعنی هیچوقت تردید نداشتی؟ ‫- درسته.
‫- اوه آره. ‫- چی؟
‫- یعنی هیچوقت تردید نداشتی؟ ‫- نه، حتی یه بار.
‫شما بچه‌ها این ارتباط رو درک می‌کنین، درسته؟
‫باید درک کنید.
‫منظورم اینه که ‫شما دوتا خیلی باهم فرق دارین.
‫بخاطر همین هم باهمدیگه موندین.
‫تو خیلی خوشگلی. ‫بیا اینجا.
‫و بعدش بچه‌ها اومدن ‫و گند زدن به همچی.
‫- بچه دارین؟ ‫- دوتا.
‫- پسر. ‫- عالیه.
‫بیا. این پسر بزرگمه.
‫بذار ببینم.
‫- و بچه‌ی اون. ‫- اوه، خفه‌شو.
‫- اوه، چشمای قشنگی داره. ‫- امم.
‫شما دوتا چی؟
‫بچه ندارین؟
‫هنوز نه. ‫ولی دلمون می‌خواد.
‫پس منتظر چی هستین؟
‫چرا صبحونه رو تموم نمی‌کنین ‫و برین تو کارش؟
‫خب، من می‌خوام کارای خونه رو تموم کنم
‫و اونم داره روی کتاب جدیدش ‫کار می‌کنه.
‫اوه، پس دوباره داری می‌نویسی؟
‫- آره. ‫- اوه.
‫- عالیه. ‫- بعد از مدت‌ها، درسته؟
‫آره.
‫اوه نه، ما مزاحمیم.
‫این آخرین چیز توی دنیاست...
‫نه، نه، به هیچ وجه. ‫نه، نه...
‫شما تا هر زمانی که خواستین ‫می‌تونین اینجا بمونین.
‫خیلی لطف دارین.
‫نه، نمی‌تونیم مزاحم بشیم.
‫عزیزم، اونا کلی اتاق دارن.
‫صحبت از بچه شد. تلفن دارین؟ ‫موبایلم آنتن نمیده.
‫ما اینجوری خوشمون میاد.
‫لازم نیست هر روز بهشون زنگ بزنی.
‫یکی تو آشپزخونه هست. ‫بهت نشون میدم.
‫نه، مشکلی نیست.
‫نمیشه این آخر هفته خوش بگذرونیم؟
‫نه، عزیزم. ‫فقط می‌خوام بهشون بگم که رسیدیم.
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫چی شده؟
‫چرا بدون اینکه از من بپرسی ‫اینکارو کردی؟
‫- چی؟ ‫- ازشون خواستی اینجا بمونن.
‫فکر نمی‌کردم چیز مهمی باشه.
‫- عجیبه. ‫- چی؟
‫تو می‌دونستی زن داره؟
‫و کتابت چی؟
‫راستش فقط داشتم خوش میگذروندم ‫و تو فکرش نبودم.
‫و حالا که به فکرش افتادم
‫بهتره برم سراغش.
‫هی.
‫باید برم کار کنم.
‫شربت آبلیمو!
‫اوه!
‫مراقب باش.
‫گفتم شاید یکم بخوای.
‫آره، ممنون.
‫دستور تهیه‌اش یه راز خانوادگی.
‫کدومش؟ ‫لیموهاش؟
‫- دستت چطوره؟ ‫- امم.
‫- یکم می‌سوزه. ‫- متأسفم.
‫تقصیر تو نبود.
‫مُسکن داری؟
‫داری حقیقتو بهم میگی؟
‫من قرص مسکن ندارم. ‫متأسفم.
‫باشه.
‫تشنه نیستی؟
‫درسته.
‫حالا فهمیدم.
‫- مشروب داره. ‫- این دومین نوشیدنی‌مه.
‫باورم نمیشه این همه کار رو ‫خودت تنهایی انجام دادی.
‫- چرا؟ ‫- خیلی زیاده.
‫خب ما تمام مدت اینجاییم.
‫می‌خوام ازش بهشت بسازم.
‫و از کار کردن خوشم میاد.
‫و خیلی هم زیباست.
‫ممنون.
‫میشه خونه رو بهم نشون بدی؟
‫حتماً.
‫می‌خواستم بابت مهمون نوازی ازت تشکر کنم.
‫شوهرت آدم خیلی خوبیه.
‫خواهش می‌کنم.
‫خب، از کجا شروع کنیم؟
‫خب، این سخت‌ترین قسمتش بود.
‫صدمه‌ی زیادی دیده بود. ‫پله‌ها خراب شده بود
‫نرده و حتی روشنایی‌ها.
‫پس مجبور شدم ‫از مصالح زیادی استفاده کنم
‫اما سعی کردم همونجوری که قبلاً بوده...
‫راحت نبود ‫از اول شروع می‌کردین؟
‫منظورت چیه؟
‫چرا یه خونه‌ی جدید نساختین؟
‫خب...
‫این خونه‌شه.
‫اوه...
‫تو واقعاً دوستش داری.
‫می‌تونم یه سوال ازت بپرسم؟
‫چرا بچه‌دار نمیشی؟
‫ببخشید؟
‫دیدم که چجوری واکنش نشون دادی.
‫می‌دونم چطوریه ‫وقتی تازه زندگی رو شروع می‌کنی
‫و فکر می‌کنی تا ابد وقت داری.
‫اما تا ابد جوون نمی‌مونی.
‫بچه‌دار شو.
‫بعدش باهمدیگه یه چیزی میسازین.
‫ازدواج هم با همین چیزا ادامه پیدا می‌کنه.
‫این کارا همش...
‫گذراست.
‫اوه، تو بچه می‌خوای.
‫مشکل از اونه؟
‫- باید برگردم سر کارم. ‫- پس چرا گفت...
‫متأسفم.
‫زیادی پیش رفتم؟ ‫بعضی‌وقتا از این کارا می‌کنم.
‫هر ازدواجی مشکل خودش رو داره.
‫و وقتی می‌بینم این همه وقت داری...
‫می‌تونم تصور کنم که چرا...
‫اون محل کارشه؟
‫خصوصیه.
‫اوه، نمیشه یه ذره نگاه کنم؟
‫اون خوشش نمیاد بدون خودش ‫کسی بره اونجا!
‫وای. تو واقعاً دوستش داری.
‫خدا به دادت برسه.
‫کجا دارین میرین؟
‫- دارم می‌برمش بیرون. ‫- می‌خوایم بریم پیاده روی.
‫پیاده روی؟
‫من و پیده روی! ‫یه پیاده‌روی کوچیک.
‫آروم راه برو.
‫آره، اونقدر آروم میرم ‫که سیگارم زود تموم نشه.
‫- شما نمی‌خواین بیاین؟ ‫- نه، باید لباسا رو بشوریم.
‫بعداً بهم نشون بده، باشه؟
‫- از کدوم طرف بریم؟ ‫- مهم نیست.
‫- پسرا خیلی باهم جور شدن، اینطور فکر نمی‌کنی؟ ‫- اوهوم.
‫شوهر من زیاد اهل پیاده روی نیست.
‫وای. فکر کنم تعمیرات اینجا ‫هنوز تموم نشده.
‫این خیلی سنگینه.
‫چقدر ابزار اینجاست.
‫من میارمش.
‫- کدومش کار می‌کنه ‫- سمت چپی.
‫اوه، پُره.
‫اوه، صبر کن! ‫خودم کمکت می‌کنم.
‫اوه نه. ‫پس مشکل اینجاست.
‫چیه؟
‫باید بیشتر از اینا تلاش کنی.
‫متأسفم.
‫باور کن، وقتی پیرتر میشن
‫باید خودت رو جذاب‌تر کنی.
‫اونقدرا هم پیر نیست.
‫وضع‌تون چطور پیش میره؟
‫زیاد راحت نیستم ‫که در مورد این چیزا حرف بزنم.
‫فقط می‌خوام کمکت کنم.
‫منظورم اینه که ‫به خودت نگاه کن.
‫اگه باهات رابطه نداره
‫و سنش هم اونقدرا پیر نیست ‫پس باید...
‫پس چی؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫فراموشش کن.
‫به من ربطی نداره.
‫فکر کنم این باعثش شده.
‫نه، عیبی نداره. ‫حرفت رو بزن.
‫نه، جدی میگم. ‫معلومه که هنوزم دوست داره.
‫میرم اینو پُر کنم.
‫آهای؟
‫هی!
‫بهت که گفتم دوست نداره ‫کسی بدون خودش اونجا بره.
‫محشره. ‫این چیه دیگه؟
‫باید از اینجا بریم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- فقط می‌خوام بهش نگاه کنم.
‫باید از اینجا بریم.
‫نمی‌دونم چرا اینقدر برات مهمه.
‫اوه، برگشتن.
‫- از این طرف. بیا. ‫- عزیزم؟
‫- بیا یه خورده آب بخور. ‫- حالت خوبه؟
‫سیگار لعنتی‌ت.
‫بیا.
‫- حالت خوبه؟ ‫- تازه شروع شده.
‫بیا بریم قرص‌هات رو بخور.
‫اگه بچه‌ی سومی می‌خواستم...
‫بنظرم تو برام برآورده‌اش کردی.
‫وای! ‫فوق‌العاده‌اس.
‫باورت نمیشه الآن بهم چی گفت.
‫اون سینک هنوز وصل نشده.
‫چی؟
‫هی، صبرکن.
‫اتفاقی افتاده؟
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫اون عکس تو رو توی کیفش داشت.
‫توی کیفش داشتی چیکار می‌کردی؟
‫این مهم نیست.
‫اون همینجوری نیومده پیش ما.
‫- اون یکی از طرفدارهاته. ‫- می‌دونم.
‫ببخشید؟
‫توی پیاده روی بهم گفت.
‫اون داره می‌میره.
‫اوه.
‫بخاطر همین اومده اینجا.
‫می‌خواسته قبل مُردنش منو ببینه.
‫خب، چرا بهمون نگفت؟
‫- چرا دروغ گفته؟ ‫- نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫اون یه مرد مغروره.
‫مطمئنم.
‫اوه!
‫- چیکار کردین؟ ‫- خیلی متأسفم.
‫هر دومون متأسفیم. ‫داشتم داستانش رو میگفتم...
‫که یهویی از دستم افتاد.
‫- ما می‌گردیم و یکی مثل اونو واست می‌خریم. ‫- می‌تونیم پولشو بدیم.
‫ساکت باشین!
‫ببخشید که داد زدم. ‫فقط می‌خوام یه لحظه تنها باشم.
‫یه اتفاق بود.
‫فکر کنم بهتره از اینجا برین.
‫گفتم که متأسفیم.
‫- عزیزم، باهاش مخالفت نکن. ‫- می‌خوای چیکار کنم؟
‫فقط... ‫درست میشه.
‫برو.
‫برو!
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫دیگه هیچوقت نباید بیان اینجا.
‫خب، نگران نباش. ‫دارم می‌ندازمشون بیرون.
‫واقعاً؟ ‫و کجا برن؟
‫چیزی می‌خوای؟
‫- حاضری؟ ‫- منظورت چیه؟
‫ما می‌خوایم از اینجا برین.
‫شما؟ یا تو؟
‫- من سعی خودم رو کردم... ‫- آره، ببین...
‫من باید برم به شوهرم رسیدگی کنم.
‫آهای! ‫آهای؟
‫کسی نیست؟
‫اوه سلام.
‫سلام، تو کی هستی؟
‫خودت کی هستی؟ ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫هردومون اینجا چیکار می‌کنیم، درسته؟
‫مادرم کجاس؟
‫ام اون... ‫همینجا صبرکن.
‫هی، باسن خوبی داری.
‫- تو پسرت رو دعوت کردی؟ ‫- اینجا چیکار می‌کنی؟
‫مامان، خواستم باهات تماس بگیر ولی نتونستم.
‫چی شده؟
‫اون اومد خونه و وصیت‌نامه رو پیدا کرد.
‫- چی؟ ‫- آره، زده به سرش.
‫متأسفم، ولی هر موضوعی که هست....
‫- باید توی... ‫- بابا!
‫- چی؟ اوه، نه. ‫- اون اینجاس؟
‫- اون کیه؟ ‫- بابا! بابا!
‫آره، مستقیم برو پیش مامان.
‫تو منو تعقیب کردی. ‫چه مرگته؟
‫- تو نباید اینجا باشی. ‫- بابا کجاس؟ اون کجاس؟
‫اون کیه؟ تو کی هستی؟ ‫تو کی هستی؟
‫- اون نمی‌خواد تو رو ببینه. ‫- حقیقت نداره. اون اینجاس؟
‫- بابا! ‫- پسرا؟
‫پسرا، چرا اومدین اینجا؟
‫این چیه؟ ‫می‌دونی چی رو امضا کردی؟
‫- البته که می‌دونم! ‫- برو بشین.
‫تو گفتی بهش میگی.
‫نه، عزیزم. من اینو نگفتم. ‫می‌خواستم اینکارو بکنم...
‫تو اینو می‌خواستی. ‫چطور تونستی؟
‫دلیل خوبی دارم، پسرم.
‫بذار براش توضیح بدم.
‫- بذار باهاش حرف بزنم. ‫- نه، خودم باهاش حرف میزنم.
‫حق با توئه. ‫باید خودم باهاش حرف می‌زدم.
‫و بابتش متأسفم. ‫قسم می‌خورم که به فکر تو هم بودم.
‫- بس کن! اینکه چی به نفع همه‌مون. ‫- فقط به بابا گوش بده.
‫در مورد اعتماده. ‫باید قبل از اینکه تصمیمی بگیری...
‫با گروهت مشورت کنی.
‫نمیشه. ‫اینجوری باید واسه شاشیدن هم...
‫اجازه بگیرم.
‫مجبورت می‌کنه قبل از هر کاری ‫مشورت کنی.
‫این مهمترین چیزه.
‫اون هر دفعه طرف اونو می‌گیره.
‫تو به من گوش نمیدی!
‫نه، نه! ‫من می‌خوام به هردوتون کمک کنم.
‫به من کمک کنی؟
‫تو فقط به من میگی ‫چه کاری رو می‌تونم بکنم و چه کاری رو نمی‌تونم.
‫این انصاف نیست!
‫تو هیچوقت به من و هر کاری که می‌خوام بکنم ‫اعتماد نمی‌کنی.
‫اینکارو نکن، بابا. ‫اونا ازم متنفرن!
‫- اونا ازت متنفر نیستن. ‫- ما دوست داریم.
‫تو پسر منی.
‫پس مثل پسرت باهام رفتار کن!
‫پسراش اینجان.
‫همینجوری اومدن تو. ‫نتونستم جلوشون رو بگیرم.
‫می‌دونم.
‫آره، اگه همش رو خرج نکنی.
‫- خفه‌شو! ‫- بازم شروع شد.
‫وقتی باهاش مخالفت می‌کنی ‫عصبانی میشه.
‫بذارین بیرون باهم حرف بزنیم. ‫صاحب خونه اینجاست.
‫نه! ‫من می‌خوام همین‌الآن در موردش حرف بزنم.
‫- می‌خوام همین‌الآن در موردش حرف بزنم، بابا. ‫- خفه‌شو!
‫اگه پول می‌خوای ‫بهت پول میدم.
‫من پولت خوردت رو نمی‌خوام!
‫بهم دست نزن!
‫آروم باش. ‫آروم باش.
‫تو همون شاعر هستی؟ ‫همون نویسنده‌ی بزرگ؟
‫تو هیچی نمی‌دونی.
‫اونا بهم دروغ گفتن ‫اونا دارن ازم دزدی می‌کنن.
‫داستانت رو نمی‌دونم ‫ولی میشه آروم باشی؟
‫میشه؟
‫ممنون.
‫نمی‌تونی اینجا بشینی.
‫بیا بریم بیرون و در موردش حرف بزنیم.
‫نه! ‫مامان، بابا داره می‌میره...
‫و تمام چیزی برای اون مهمه ‫اون پول لعنتیشه!
‫نه! بس کن! ‫پسرا! پسرا، بس کنین!
‫بابا رو ببین! ‫ببین باهاش چیکار کردی!
‫بس کنین!
‫پسرا، بس کنین!
‫بس کنین! ‫خواهش می‌کنم!
‫می‌تونی نفس بکشی؟ ‫نفس بکش.
‫نه!
‫- بیا اینجا! ‫- صبرکن! بس کن!
‫- چه مرگته؟ ‫- بس کن!
‫نه1! بس کن!
‫نه!
‫نه! نه!
‫ولش کن!
‫بلند شو!
‫پاشو! ‫پاشو!
‫ادا در نیار! ‫پاشو.
‫به من نگاه کن!
‫نه، ببین. تقصیر من نبود.
‫تقصیر من نبود. ‫اونا هیچوقت منو دوست نداشتن.
‫اونا همیشه اونو بیشتر دوست داشتن. ‫اونا منو نادیده میگرفتن.
‫فقط بگو که درک می‌کنی.
‫بگو که درک می‌کنی؟
‫باید درک کنی.
‫چه بلای سر برادرت آوردی؟
‫پسرم. ‫پسرم.
‫چیکار کردی؟
‫خودت باعثش شدی.
‫پاشو! یه کاری بکن! ‫کمکش کنین!
‫- برو حوله بیار. برو حوله بیار. ‫- باشه.
‫- آروم باش. ‫- پدر...
‫- دکتر... برو خبرش کن. ‫- باشه.
‫- سریع بیا. ‫- چیه؟
‫- چی شده؟ ‫- داره خونریزی می‌کنه.
‫بده! خیلی بده! ‫اون بلند نمیشه. نمی‌تونه بلند بشه.
‫مراقب باشین. مراقب باشین! ‫نندازینش.
‫از بیمارستان بهت زنگ می‌زنم.
‫- سرش رو بالا بگیرین. ‫- نه! نه، خواهش می‌کنم پیشم بمون.
‫خواهش می‌کنم، ما بهش احتیاج داریم.
‫درها رو قفل کن. ‫هر موقع تونستم برمیگردم.
‫خواهش می‌کنم تنهام نذار! ‫خواهش می‌کنم تنهام نذار!
‫هی.
‫اونا تو رو تنها گذاشتن؟
‫تو درک می‌کنی.
‫موفق باشی.
‫پلیس ‫مورد اورژانسی‌تون چیه؟
‫حالت خوبه؟
‫اون اینجا بود!
‫می‌دونم. می‌دونم.. ‫پلیس منو آورد خونه.
‫اونا پیداش می‌کنن. ‫نگران نباش.
‫- بهت صدمه زد؟ ‫- نه.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب‌، بشین.
‫بذار واست یه خورده آب بیارم.
‫بیا.
‫چیزی نیست.
‫همچی مرتبه.
‫تو بیمارستان چی شد؟
‫وقتی که مُرد ‫دستای پسره رو گرفته بودم.
‫اوه، چقدر بد.
‫حالت خوبه؟
‫خیلی خستم.
‫یه دوش گرم لازم دارم.
‫باهام میای؟
‫آره.
‫چی شده؟
‫- یه دقیقه دیگه میام. ‫- مطمئنی؟
‫آره.
‫اینجا؟
‫آره، مستقیم برو توی آشپزخونه.
‫سریع برگشتن.
‫اینجا چیکار می‌کنن؟
‫هیچ‌جایی واسه رفتن نداشتن
‫منم بهشون گفتم مشکلی ندار ‫چندتا از دوستا و فامیل‌شون رو دعوتت کنن.
‫میرم بهشون سلام کنم.
‫- واقعاً متأسفم. ‫- ممنون.
‫بهتون تسلیت میگم.
‫همه‌تون خوش اومدین.
‫خواهش می‌کنم از خودتون پذیرایی کنید.
‫خیلی متأسفم.
‫مشروب بخوریم؟
‫آره.
‫واسه همه بریز.
‫میشه یه چیزی بگی؟
‫اون خیلی بهت احترام میذاره.
‫- البته. ‫- ممنون.
‫همه.
‫خب، چه کسی می‌تونه دردهاتون رو درک کنه؟
‫فداکاری که پدر و مادرها می‌کنن.
‫بفرمایید.
‫اون همه سال نگرانن.
‫تمام روزهای سال، تمام ساعت‌های یک روز ‫تمام ثانیه‌های یک ساعت.
‫و در هر کدوم از اون ثانیه‌ها
‫یک عشق بیکران وجود داره.
‫و الآن
‫ناگهان
‫چیزی برای عشق ورزیدن وجود نداره.
‫فقط یه تاریکی بزرگ و بی‌صدا.
‫اما ترسی نداره.
‫از درون صدای گریه‌ای میاد ‫که می‌خواد...
‫صداشو بلند و قوی بشنوید.
‫فقط گوش کنید.
‫اوه، خدای من.
‫می‌شنوین؟
‫این صدای زندگیه.
‫این صدای انسانیت‌ـه.
‫این صدای پسرتونه.
‫با عشق گریه می‌کنه.
‫اون عاشق شماست.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫نوش، نوش!
‫از همگی متشکرم که امشب اومدین ‫و اینجا کنارمون هستین.
‫من و شوهرم بسیار قوت قلب گرفتیم.
‫ما امروز بچه‌مونو از دست دادیم.
‫من...
‫نمی‌تونم باور کنم که همین چند ساعت پیش،
‫بچه‌م اونجا ایستاده بود ‫و من بغلش کرده بودم.
‫خیلی پر از زندگی بود.
‫همیشه اینطور بود.
‫- سلام. ‫- ممنون.
‫- اینو کجا بذارم؟ ‫- شاید آشپزخونه اینجا باشه.
‫از الان به بعد دیگه سرگردون نیست.
‫دیگه اونطوری که امروز بغلش کرده بودم ‫بغلش نمی‌کنم.
‫دیگه دوباره نمی‌خنده.
‫فقط می‌خوام از همه‌تون تشکر کنم ‫که اینجایین.
‫برامون خیلی ارزش داره. ‫نمی‌دونم دیگه چی بگم.
‫فقط می‌خوام از میزبان عزیزمون ‫بابت مهمون‌نوازیش تشکر کنم
‫- که وقتی بهش نیاز داشتیم کنارمون بود. ‫- البته.
‫پس، لطفاً،
‫می‌خوام به افتخار مهربونیت ‫بنوشم.
‫ببخشید.
‫عزیز دلم، ‫مجبور نیستی چیزی بگی.
‫نه، دلم می‌خواد بگم.
‫من عاشق پسرم بودم.
‫عاشقش بودم.
‫باورم نمیشه مُرده.
‫من نباید توی مراسم ختم اون باشم،
‫اون باید...
‫ببخشید...
‫معذرت می‌خوام، نمی‌تونم.
‫میشه یکی لطفاً..
‫میشه تو یه چیزی بگی؟
‫من...
‫برای بچه‌تون.
‫برای هر دو بچه‌تون. ‫بیا.
‫بیاین اونی که هنوز توی جنگله رو فراموش نکنیم.
‫هر جا که بره، ‫هر جا که هست...
‫خوش اومدین، ‫لطفاً بیاین پیش ما.
‫من میرم اینو بذارم ‫توی آشپزخونه.
‫بله، از اون طرف.
‫امیدوارم بتونه مهربانی و شفقت رو در خودش پیدا کنه...
‫- من هیمنجا منتظر می‌مونم. ‫- الان برمی‌گردم.
‫سلام، حالت چطوره؟
‫با وجود این شرایط، ‫نسبتاً خوبم.
‫ببخشید، میشه از اونجا بیای پایین؟
‫اون سینک هنوز محکم نشده.
‫عه، ببخشید.
‫اینجا شیشه‌خورده ریخته.
‫خیلی زیبا بود، نه؟
‫چیزی نیست.
‫می‌تونم از تلفنتون استفاده کنم؟
‫البته، توی آشپزخونه‌ست.
‫نه، توی...
‫ببخشید؟
‫کجا رفتی؟
‫داشتم توی...
‫بازم میگم واقعاً متاسفم.
‫می‌دونم هستی.
‫- نمی‌تونم تصور کنم... ‫- نه.
‫اگه خودت بچه نداشته باشی ‫نمی‌تونی تصور کنی چه حسی داره.
‫هِی از خودت مایه میذاری و ‫مایه میذاری و مایه میذاری و...
‫ولی هیچوقت کافی نیست.
‫- متوجهم. ‫- واقعاً؟
‫چرا نمیری حد اقل یه چیز درست و حسابی تنت کنی؟
‫
‫شماها نمی‌تونین بیاین توی این اتاق.
‫- ببخشید؟ ‫- باید برین بیرون.
‫- فقط یه دقیقه کار داریم. ‫- اینجا اتاق مائه!
‫عیب نداره.
‫اینجا اتاقته.
‫بیا بریم یه جای دیگه پیدا کنیم.
‫
‫ببخشید.
‫فقط داشتم خونه رو بررسی می‌کردم.
‫ببخشید.
‫میشه لطفاً برین طبقه‌ی پایین؟
‫- از این طرف؟ ‫- بله.
‫حتماً.
‫این چـ...
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫چیز خاصی نیست.
‫در مدت دانشگاه رفتنم ‫توی کار رنگ کردن خونه بودم.
‫ولی چرا داری خونه‌ی منو رنگ می‌کنی؟
‫خب، اون انقدر با همه مهربون بوده که
‫این حد اقل کاریه که از دستمون برمیاد.
‫بس کن!
‫هر دوتون بس کنین!
‫باشه.
‫بله، البته. ‫هر چی مال منه مال خودتونه.
‫ایناهاشی، الهه‌ی من! ‫بیا اینجا.
‫لطفاً براش راه باز کنین. ‫متشکرم، بیا اینجا.
‫باید این داستانا رو بشنوی.
‫این همه آدم!
‫می‌دونم، فقط دارن یه کم خودشونو خالی می‌کنن.
‫دارن خونه‌مونو رنگ می‌کنن!
‫
‫حالت خوبه؟
‫بهت گفتم انقدر مشروب نخور.
‫من تمیزش می‌کنم.
‫- دستمال! ‫- آره، من دارم.
‫حالت خوبه؟
‫ممکنه صندلی خوب نباشه.
‫بعد از اینکه چند روز پیش مادرم بودم...
‫لطفاً از اونجا بیاین پایین.
‫متاسفم.
‫ببخشید.
‫- مشکلش چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫سلام، ما با هم آشنا نشدیم.
‫من سال‌هاست که ‫این خانواده رو می‌شناسم، شما؟
‫اینجا خونه‌ی منه.
‫خونه‌ی زیباییه. ‫می‌خوای بریم قدم بزنیم؟
‫- چی؟ ‫- می‌خوای بیای با من قدم بزنی؟
‫نه. نه.
‫خواهش می‌کنم!
‫- شماره‌مو بگیر. ‫- نه، شماره‌تو نمی‌خوام.
‫چرا این حرفو می‌زنی؟ تو که اصن منو ‫نمی‌شناسی. بزار شماره‌مو بهت بدم.
‫- ولم کن! ‫- چرا؟
‫چون من نمی‌شناسمت.
‫- از اونجا بیا پایین. ‫- از کجا؟
‫این اخلاق گند رو بذار کنار ‫چون خودت خبر نداری چه کارا می‌تونم برات بکنم.
‫من هیچی ازت نمی‌خوام.
‫دختر گستاخی هستی.
‫تنهام بذار.
‫می‌دونی چیه؟ ‫از جلوی چشمم گمشو.
‫تو یه کسکش مغروری.
‫این سینک ‫هیچ مشکلی نداره.
‫واقعاً چیزیش نیست.
‫نه، این کارو نکنین. ‫دست نگه دارین، بسه!
‫این کارو نکنین! ‫بسه، بسه!
‫برین بیرون! ‫همه‌تون گمشین بیرون!
‫چی شد؟
‫گوش نمیدن!
‫عیب نداره. درستش می‌کنیم. ‫قابل تعمیر شدنه.
‫- داریم مجازات میشیم. ‫- خواهش می‌کنم، نرین. نرین.
‫- آب رو قطع می‌کنیم. ‫- اینجا بودن مایه‌ی افتخارمون بود.
‫هیچ‌وقت تمام کارایی که برامون انجام دادی رو ‫فراموش نمی‌کنیم.
‫ولی کجا می‌خواین برین؟
‫رفتن.
‫بیا بریم بخوابیم. ‫مجبور نیستی این کارو کنی.
‫چیکار؟
‫تمیز کردن گندکاری‌شونو میگی؟
‫ما یه کار خوب کردیم.
‫اونا به جایی نیاز داشتن ‫که بتونن زندگی رو جشن بگیرن.
‫امشب نیاز داشتن بهش.
‫پس چیزی که من نیاز دارم چی؟
‫امروز یه پسر اینجا مُرد. ‫من خونش رو از روی زمین تمیز کردم.
‫- و تو منو ول کردی رفتی. ‫- نخیر، نه، من ولت نکردم.
‫اونا امروز یه پسر از دست دادن. ‫اونا، خب، دوتا پسر از دست دادن!
‫من داشتم بهشون کمک می‌کردم. ‫قضیه درباره‌ی اونائه، نه ما.
‫نخیر! درباره‌ی اونا نیست. ‫همه‌چی درباره‌ی توئه.
‫همیشه درباره‌ی تو ‫و کارِته.
‫فکر کردی این کارا کمکت می‌کنه بنویسی؟
‫هیچی باعث نمیشه بنویسی!
‫من تمام این خونه ور ‫از این سر تا اون سر بازسازی کردم.
‫تو هنوز یه کلمه هم ننوشتی!
‫می‌دونم! می‌دونم! متاسفم! ‫من... نمی‌تونم بنویسم!
‫نمی‌تونم فکر کنم!
‫فقط دارم تلاش می‌کنم ‫یه کم زندگی وارد این خونه کنم!
‫در رو به روی آدمای جدید ‫و ایده‌های جدید باز کنم.
‫فکر کردی تو نمی‌تونی نفس بکشی؟
‫منم که دارم اینجا خفه میشم
‫در حالی که تو تظاهر می‌کنی ‫هیچ مشکلی نیست!
‫"همه‌چیز درست میشه. ‫همه‌چیز خوب میشه. تو خوب میشی."
‫می‌دونی چیه؟ زندگی همیشه ‫اونطوری که تو می‌خوای پیش نمیره.
‫حق با توئه.
‫زندگی من که مطمئناً ‫اونطور که می‌خواستم پیش نرفت.
‫ببخشید؟
‫درباره‌ی اینکه بچه می‌خوای صحبت می‌کنی، ‫ولی نمی‌تونی حتی منو بکنی.
‫- بیا اینجا. بیا اینجا! ‫- نه! نه!
‫من حامله‌م.
‫
‫قراره بچه‌دار شیم.
‫جدی میگم.
‫از کجا امکان داره بدونی؟
‫چون می‌دونم.
‫من حامله‌م.
‫یه بچه...
‫- خوشحالی؟ ‫- خوشحالم؟
‫این زیباترین هدیه‌ست.
‫چیه؟
‫قلم، قلم، قلم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم می‌نویسم.
‫- چی؟ ‫- دارم می‌نویسم.
‫دیشب، اون آدما.
‫دردشون. عشقی که پشت اون درد داشتن. ‫و بعد...
‫تو.
‫ما.
‫الانم اون.
‫زندگی.
‫داره به ذهنم خطور می‌کنه.
‫می‌دونم چی بگم. ‫فقط باید کلمات رو پیدا کنم.
‫چه شگفت‌انگیز.
‫خب، من...
‫نمی‌خوام مزاحمت شم.
‫میرم به مرتب کردن آخرالزمان برسم.
‫
‫دوسِت دارم.
‫تکون خورد!
‫چی شده؟
‫همینه؟
‫تمومش کردم.
‫اجازه هست؟
‫خیلی زیباست.
‫واقعاً؟
‫چرا داری گریه می‌کنی؟
‫آخه خیلی سنگینه.
‫فکر می‌کنی خوبه؟
‫عالیه.
‫پس مشکل چیه؟
‫من قراره تو رو از دست بدم؟
‫هرگز.
‫الـو؟
‫سلام.
‫بله؟
‫واقعاً؟
‫- واقعاً. ‫- کیه؟
‫به لحظه، یه ثانیه صبر کن. ‫عاشقش شدن.
‫کیا؟
‫چی؟ آره، همینجائم. ‫منتظرم.
‫پشت خطی؟ الـو؟
‫- کی بود؟ ‫- ناشرم.
‫- کتاب رو خونده؟ ‫- آره، البته. چطور؟
‫بله؟
‫دوباره سلام.
‫مطبوعات؟ خب، خودت که می‌دونی ‫من چه نظری در این باره دارم.
‫ترجیح میدم نباشن، ‫ولی مگه اینکه تو فکر کنی لازمه.
‫من همینجائم، منتظرم.
‫چه شگفت‌انگیز!
‫خب، داریم جشن می‌گیریم.
‫ظرف یه روز ‫تمام نسخه‌ها به فروش رفت.
‫تو خیلی زیبایی.
‫تو راحت بگیر بشین. ‫من میرم همه‌چیزو بیارم.
‫خیلی خوشمزه به نظر میاد.
‫- بزار کمکت کنم. ‫- نه، برو بشین.
‫- نه، می‌خوام کمک کنم. ‫- باشه.
‫نون رو می‌بری سر میز؟
‫بسیار خب.
‫نه، صبر کن لطفاً. ‫میشه ببینمش؟
‫ببخشید، من یه سوال دارم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- اینا کیَن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫لطفاً صبر کنین.
‫چی می‌خوان؟
‫نمی‌دونم. اومدن اینجا تا منو ببینن.
‫خواهش می‌کنم! من فقط می‌خوام باهاش یه عکس بگیرم.
‫الان برمی‌گرده.
‫تو همه‌چیزو گرم نگه دار، ‫من الان میام تو.
‫تو یه سوال داشتی.
‫- آره. ‫- سوالت چیه؟
‫همونطور که داشتم می‌گفتم، همه‌ی ما ‫مسافتی طولانی رو سفر کرده‌ایم،
‫و من احساس می‌کنم که...
‫این واژگان،
‫احساس می‌کنم ‫برای من نوشته شده‌ن.
‫البته که برای تو نوشته شده‌ن.
‫الهه‌ی من! بیا اینجا.
‫بیا.
‫نه، به من دست نزن! ‫- لطفاً تنهاش بذار. متشکرم.
‫اونا عاشق کتابن. ‫همه‌شو متوجه میشن.
‫ولی بر هر کدومشون ‫یه اثر متفاوت داره.
‫خیلی جالب توجه‌ئه. ‫بیا، می‌خوان باهات آشنا شن.
‫نه، من نمی‌خوام. ‫نمی‌خوام بیام پیش اونا. بیا تو.
‫ولی مسیر طولانی‌ای رو اومدن.
‫منو نگاه کن!
‫من به زودی بچه‌مونو به دنیا میارم.
‫چرا این برات کافی نیست؟
‫البته که کافیه.
‫من هیچ‌جا نمیرم. ‫همینجا پیش توئم.
‫من می‌خوام با تو تنها باشم.
‫من پیشتم.
‫یه ثانیه صبر کن.
‫بیا، بیا، بیا. ‫سریع، سریع.
‫تحمل کن، ‫خودتو نگه دار.
‫مطمئنم یه دستشویی همینجاها هست.
‫- خودتو نگه دار. ‫- ببخشید.
‫شما می‌دونی دستشویی کجاست؟
‫- باید از اینجا برین. ‫- کجا باید برم؟
‫نمی‌دونم، ‫ولی نمی‌تونین اینجا باشین.
‫ولی پسرم...
‫
‫باشه، همراهم بیاین.
‫خیلی متشکرم. ‫من برمی‌گردم اینجا رو تمیز می‌کنم.
‫تو این درو باز کردی؟
‫خیلی خب، داریم می‌رسیم. ‫فقط یه کم مونده.
‫عیب نداره، ‫شلوارتو خشک می‌کنیم.
‫بعد از اینکه کارِتون تموم شد، ‫واقعاً ازتون می‌خوام
‫برگردین بیرون.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫چطوره یه کم به حریم خصوصی احترام بذاری؟
‫لطفاً؟
‫آقا!
‫من خیلی وقته منتظرم. ببخشید.
‫- منتظر نوبتت بمون، خانوم! ‫- نه!
‫شماها چجوری اومدین این تو؟
‫میشه لطفاً از ما دوتا عکس بگیری؟
‫- نه، من می‌گیرم. ‫- ممنون.
‫- خیلی خب، بشین روی زمین. ‫- خیلی زیبائه.
‫بهش دست نزنین.
‫خیلی ارگانیکه.
‫انقدر هُل نده!
‫همه‌تون باید برین بیرون.
‫هِی! آقا!
‫فقط می‌خوام یه کم دراز بکشم. ‫حالم خیلی خوش نیست.
‫- نه، نه، نمی‌تونی اینجا دراز بکشی. ‫- چرا؟ مگه می‌خوای اینجا بمونی؟
‫من اینجا زندگی می‌کنم. ‫اینجا خونه‌مه.
‫خونه‌ته؟ ‫خونه‌ته؟
‫شاعر میگه ‫اینجا خونه‌ی همه‌ست!
‫غذا و نوشیدنی، دوستان من.
‫تصور می‌کنم، بله، ‫درست همین پشته.
‫
‫عه، چقدر خوب. ‫سبزی داریم...
‫همه‌تون بس کنین!
‫کابینت‌ها رو چک کن... و یخچال رو!
‫دارین چیکار می‌کنین؟
‫چه زیبا!
‫نه! نه! اون واسه تو نیست.
‫اون گفت ‫همه همه‌چیو با هم به اشتراک بذاریم.
‫ولی این مال تو نیست!
‫اینا تشنه و گرسنه‌ن. ‫بفرما.
‫حالا، میوه‌ها و پنیرها و ترشی‌ها رو بردار.
‫ببخشید، ‫مراقب پشت سرتون باشین.
‫می‌تونی اونو بذاری اونجا. ‫اونم بذار اونجا.
‫خیلی خوبه، ‫بیا به اشتراک بذاریمش.
‫من اینو قسمت می‌کنم.
‫شما می‌تونید اینجا بنشینید، قربان.
‫کسی عکس نگیره، ‫فقط امضا!
‫نوشته‌تون خیلی زیبائه.
‫اینجا چه خبره؟ ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم ازشون قدردانی می‌کنم.
‫- سلام! ‫- عه، سلام!
‫نابغه‌ی من.
‫نگاش کن.
‫- چاپ دوم رو آوردم. ‫- چه عالی.
‫آره، ای کاش بهم گفته بودی ‫این همه آدم اومدن.
‫- تا حالا ملاقات کردی با... ‫- ایناهاش.
‫
‫الهام کتاب.
‫بسیار خب، باید راستشو بهت بگم.
‫یه کم نگران بودم که اون ‫اینجا کنار تو توی این خونه افتاده باشه.
‫نگران بودم هرگز دوباره قلم به دست نگیری.
‫البته که نه.
‫ولی هر کاری که کردی، ‫ارزششو داشت.
‫تو رو نگاه، ‫آماده‌ای که یهو بچه رو به دنیا بیاری!
‫حالت چطوره؟ گرمته؟
‫اینجا خیلی گرمه. ‫فقط من این حسو دارم؟ دارم کباب میشم.
‫اونی که گفتی بودی اینجاست.
‫عه، آره، ‫میشه منو ببخشی؟
‫بزار ببینمش، درش بیار!
‫آره، دقیقاً همونیه که می‌خواستم.
‫- نسخه‌ی اصلی کجائه؟ ‫- اونجا کنار میزه.
‫- دست منه! ‫- ببخشید.
‫- دست منه. ‫- بدش به من، ممنونم.
‫- نه، عیب نداره. ‫- نه، بهش دست نزن!
‫- چیزی نیست. ‫- بهش دست نزن!
‫- نه! دستتو بکش! ‫- چی شده؟
‫صبر کن، صبر کن! ‫آروم، آروم، آروم.
‫دارم تلاش می‌کنم بذارمش ‫توی این قاب.
‫باشه، خودم میذارم. ‫همه‌چی مرتبه.
‫
‫وایسا! اون پس بده. ‫پسش بده.
‫نه، باید یکی از دارایی‌هاشو ‫داشته باشم! نه!
‫مال منه!
‫تقصیر تو بود! ‫حالا باید برم یه چیز دیگه پیدا کنم!
‫همه‌تون برین بیرون!
‫بس کنین! اینا مال شماها نیست!
‫911، وضعیت اضطراری‌تون چیه؟
‫می‌تونی کمکم کنی؟
‫وضعیت اضطراری‌تون چیه، خانم؟
‫دارن همه‌چیو می‌دزدن!
‫متشکرم.
‫من داشتم صحبت می‌کردم!
‫عیب نداره. ‫همونطور که شاعر گفت، همه‌چیو به اشتراک بذار.
‫آره، به اشتراک بذار.
‫این کار درستی نبود.
‫ببین، تو رو علامت‌گذاری کرد. ‫علامت گذاریت کرد.
‫- لطفاً منو هم علامت‌گذاری کن. ‫- باشه.
‫- متشکرم. ‫- بسه!
‫بس کنین! انقدر بهش دست نزنین!
‫اونا دارن همه‌چیو نابود می‌کنن.
‫فقط یه مشت وسیله رو دارن نابود می‌کنن.
‫می‌تونیم جایگزینشون کنیم. ‫نگران نباش.
‫- معذرت می‌خوام، فقط چندتا عکس. ‫- البته.
‫- بگیر. ‫- نه!
‫درست داخل لنز رو نگاه کن، ‫مطمئن شو از شاعر عکس می‌گیری.
‫نه، نه، نه، نه، نرو!
‫خواهش می‌کنم، فقط یکی دیگه!
‫می‌تونی تشکرتو ‫به در وصل کنی.
‫واژگان او ‫واژگان تو اند.
‫داری میری پایین ‫جلوی پاتو نگاه کن.
‫بعدی، لطفاً. ‫بیا جلو.
‫واژگان او ‫واژگان تو اند.
‫اگر تمایل داری، ‫افکارتو به دیوار وصل کن.
‫بیا جلو.
‫- واژگان او واژگان تو اند. ‫- متشکرم.
‫بعدی.
‫ایناهاشی!
‫کجا قایم شده بودی؟
‫چرا داری این کارو می‌کنی؟
‫تا معلوم باشه ما اینجا بودیم.
‫- ولم کن! ‫- چه مرگته!
‫می‌کشمت!
‫- پشت سرتو بپا. ‫- مراقب باش. داریم رد میشیم.
‫نه! اونو نبرین.
‫- هِی! ‫- نه! ولم کن!
‫نه، نمی‌تونی بری! ‫اون دوسِت داره!
‫من اومدم. داری کجا میری؟ ‫نرو. نرو.
‫تو نمی‌خوای من اینجا باشم.
‫بیا اینجا. ‫من رو ببین.
‫- من اینجام. ‫- نمی‌تونم.
‫گوش کن، باید یه چیزی بهت بگم.
‫چیه؟
‫بچه؟ بچه؟
‫- بیا اینجا. بیا. بیا. ‫- در رو قفل کن!
‫ما به فضا نیاز داریم! ‫ما به فضا نیاز داریم!
‫همینجا صبر کن. ‫الان برمی‌گردم.
‫عقب! برین عقب! ‫بهمون یه کم فضا بدین!
‫پلیس! ‫بخوابین روی زمین!
‫کمکم کنین. کمکم کنین. نه!
‫رو به دیوار!
‫لطفاً نه! ‫بچه‌م! لطفاً هُلم نده!
‫ولش کن! ‫ولش کن!
‫برو عقب!
‫این مال منه!
‫
‫کجا داری میری؟ هان؟ ‫برو تو!
‫یکی کمکمون کنه، لطفاً!
‫خفه شو!
‫- فرشته‌هه چطوره؟ ‫- دست خورده‌ست.
‫اون غیر یهودیه رو چک کن.
‫برو کنار!
‫- من هیچ‌کاری نکردم! ‫- برو اون تو!
‫ساکت! ‫دهنتو ببند.
‫الهام کتاب!
‫کجا قایم شده بودی؟
‫کارشو تموم کن.
‫زانو بزن!
‫بسیار خب، شیش‌تا دیگه بیار.
‫پراکنده شین!
‫بی‌حرکت!
‫وای نه، بیا بریم.
‫صدمه دیدی؟
‫بچه...
‫پزشک!
‫از این طرف.
‫برو، یالا، برو فقط!
‫عزیزم، ‫منم! منم.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫نمی‌دونم. باید ببرمت یه جای امن.
‫- اونجا. ‫- نه، نه، نه.
‫- بیرون! ‫- بیرون خیلی خطرناکه.
‫با من بیا. بی سر و صدا.
‫از این طرف.
‫- در! ‫- نه، نه، از این طرف.
‫خودشه! ‫شاعره!
‫پس ما رو رها نکرده!
‫باید عجله کنیم. ‫نزدیک من بمون.
‫ما پول لازم داریم! ‫غذا می‌خوایم! خواهش می‌کنم!
‫برین عقب! برین عقب! ‫کاری نمی‌تونم بکنم!
‫متاسفم. متاسفم. ‫کاری نمی‌تونم بکنم!
‫فراموشتون نمی‌کنم.
‫شاعر، از این طرف! ‫بیا اینجا!
‫بیا این بالا! ‫بیا این بالا!
‫برو اون بالا! ‫برو اون بالا!
‫اونا ازمون محافظت می‌کنن.
‫بیا. دارمت.
‫دستشو بگیر.
‫برگردین! برگردین! ‫من برمی‌گردم!
‫عقب نگه‌شون دارین!
‫اینجا بشین و استراحت کن.
‫- من دکترم! ‫- دکتری؟ لطفاً کمکش کن.
‫کمکش کن، لطفاً. بیا اینجا. ‫من الان برمی‌گردم.
‫این خوبه.
‫ما رو تنها نذار!
‫ولم کن!
‫منو ببین. ‫به صدای من گوش بده.
‫بچه‌ تقریباً به دنیا اومده.
‫فقط یه کم دیگه مونده. ‫تو می‌تونی.
‫فشار بده.
‫فقط فشار بده.
‫- نه. ‫- آره، آره!
‫باید فشار بدی. ‫فشار بده!
‫فشار بده. تقریباً به دنیا اومد. آره!
‫دوباره فشار بده.
‫آره، خیلی خوب داری فشار میدی.
‫- دارم سرشو احساس می‌کنم. ‫- لطفاً برو کنار. من دارمش.
‫- صبر کن، من می‌تونم کمک کنم. ‫- من دارم بچه‌مو به دنیا میارم.
‫- بزار من کمک کنم! ‫- درو ببند!
‫ببندش!
‫جامون امنه.
‫چیزی نیست. ‫بچه‌مون داره میاد.
‫بچه‌مون داره میاد.
‫خیلی خب.
‫تقریباً به دنیا اومده.
‫داره به دنیا میاد. ‫داره به دنیا میاد. داره به دنیا میاد!
‫پسره.
‫پسره، ببین.
‫پسره.
‫بپوشونش.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫- چرا انقدر ساکتن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نه!
‫درو باز نکن.
‫چیزی نیست.
‫درو ببند.
‫میز رو بذار پشتش!
‫برامون هدیه آوردن.
‫- بیا. ‫- دارن چیکار می‌کنن؟
‫فقط منتظرن.
‫منتظر چی؟
‫نمی‌دونم.
‫یه کاری کن برن.
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم بگو برن.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- باشه، باشه.
‫بازم هدیه آوردن. ‫ببین. ببین.
‫لباسای تمیز برای تو.
‫دارن میرن؟
‫چی؟
‫نه، اونا... فقط می‌خوان بچه رو ببینن.
‫نه.
‫مجبورشون کن برن.
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫چرا، می‌تونی! اونا عاشقتن و بهت احترام میذارن. ‫اگه بگی به حرفت گوش می‌کنن.
‫- چرا بهشون نمیگی برن؟ ‫- نمی‌خوام برن!
‫خیلی زیبائه.
‫- بزار نگه‌ش دارم. ‫- نه.
‫خیلی خب، بزار نگه‌ش دارم.
‫- بزار بچه‌مو نگه دارم. ‫- نه.
‫- بزار نگه‌ش دارم. ‫- نه.
‫- من پدرشم! ‫- من مادرشم!
‫- بده من، بزار... ‫- نه!
‫خواهش می‌کنم،
‫ازت خواهش می‌کنم ‫مجبورشون کن برن.
‫نه. نه. نه.
‫نه!
‫بچه‌مو بهم پس بده!
‫بچه‌م کجاست؟
‫صبر کنین! ‫وایسین!
‫نه! اون بچه‌ی منه!
‫نه! نه! بچه‌مو بهم...
‫- خداوند را سپاس! ‫- ستایش برازنده‌ی اوست!
‫خداوند را سپاس!
‫الان بهش صدمه می‌زنین!
‫خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم!
‫الان بهش صدمه می‌زنین!
‫دارین بهش صدمه می‌زنین! ‫دارین بهش صدمه می‌زنین!
‫کجاست؟
‫- بچه‌م کجاست؟ ‫- اون نمُرده.
‫- چی؟ کجاست؟ ‫- یک صدا
‫هنوز بلند و با قدرت فریاد می‌زنه ‫تا کسی صداشو بشنوه.
‫- گوش فرا بده. ‫- چی؟
‫اون صدا رو می‌شنوی؟
‫نه! نه!
‫اون صدا رو می‌شنوی؟
‫اون صدای زندگیه.
‫صدای بشریته!
‫فریاد عشقشه!
‫عشقی که به شما داره!
‫ولم کن! ولم کن!
‫شماها کشتینش!
‫بمیر، کسکش! ‫فاحشه‌ی کثیف!
‫هرزه! جنده!
‫خوک چاق!
‫آشغال!
‫کتک بخور، ولگرد!
‫- کسکش! ‫- اون خوک رو بکشین!
‫خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم دست نگه دارین! ‫بسه، خواهش می‌کنم!
‫برو کنار. ولش کنین. ‫دارین چیکار می‌کنین؟
‫ببین باهات چیکار کردن.
‫دارین چیکار می‌کنین؟ ‫دارین چیکار می‌کنین؟
‫اونا بچه‌مو کشتن!
‫تو بچه‌مو کشتی.
‫خیلی متاسفم. ‫خیلی متاسفم.
‫فقط می‌خوان ببیننش، ‫فقط می‌خوان لمسش کنن،
‫بعدش...
‫خیلی...
‫ناگوار بود. ‫معذرت می‌خوام. معذرت می‌خوام.
‫ولی ما نمی‌تونیم...
‫نمی‌تونیم بزاریم مرگش بی‌دلیل باشه. ‫نمی‌تونیم.
‫شاید اتفاقی که افتاد ‫بتونه همه‌چیو عوض کنه.
‫همه رو عوض کنه.
‫- داری درباره‌ی چی صحبت می‌کنی؟ ‫- ما...
‫من و تو، باید یه راهی پیدا کنیم ‫تا ببخشیمشون.
‫اونا پسرمونو سلاخی کردن!
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫تو دیوونه‌‌ای.
‫- گوش کن ببین چی میگم. ‫- تو دیوونه‌ای.
‫خب، به اونا گوش کن. ‫خیلی متاسفن.
‫حقیقتاً متاسفن.
‫به من ایمان داشته باش. ‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫ما باید ببخشیمشون. ‫ما باید ببخشیمشون!
‫خواهش می‌کنم. ازت خواهش می‌کنم! ‫باید ببخشیمشون!
‫نه!
‫قاتلا!
‫قاتل!
‫وقتشه از خونه‌ی من گمشین بیرون!
‫نه، نه. ‫نه، نه، نه!
‫نه! خواهش می‌کنم! نرو!
‫خواهش می‌کنم! ‫بهت التماس می‌کنم!
‫فرار نکن! ‫همه‌چیو دوباره می‌سازیم!
‫نرو! ‫منو تنها نزار!
‫از این طرف! ‫رفت این پایین!
‫وایسین! وایسین! ‫صبر کنین.
‫نه! نه! نه!
‫خواهش می‌کنم این کارو نکن.
‫من دوسِت دارم.
‫تو هرگز منو دوست نداشتی.
‫فقط اینو دوست داشتی ‫که من چقدر دوسِت داشتم.
‫من همه‌چیز بهت دادم!
‫تو همه‌شو بر باد دادی.
‫نه. نه. نه.
‫نه، نه، نه، نه!
‫تو چی هستی؟
‫من؟
‫من خودمم.
‫ولی تو؟
‫تو خونه بودی.
‫داری منو کجا می‌بری؟
‫به ابتدا.
‫همین؟
‫خیلی بیشتر از این دردناک نخواهد بود.
‫چیزی که بیشتر از همه برام دردناکه ‫اینه که من کافی نبودم.
‫تقصیر تو نیست.
‫هیچ‌چیز هرگز کافی نیست.
‫اگر بود ‫نمی‌تونستم خلق کنم.
‫و من باید خلق کنم. ‫کارم خلق کردنه.
‫هویتم خلق کردنه.
‫حالا باید همه‌شو دوباره امتحان کنم.
‫نه.
‫فقط بزار من برم.
‫به یه چیز نهایی نیاز دارم.
‫هیچی برام نمونده که بدم.
‫عشقت.
‫هنوز این توئه، مگه نه؟
‫دست به کار شو.
‫برش دار.
‫عزیزم؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت زدمووي : .:: @ZedMoviecom ::. .:: ZedMovie.com ::.